ก้าวข้ามขีดจำกัด

"อย่าได้คิดจะเอาดวงตาโสโครกของแกไปมองน้องสาวข้าอีก" เสียงของเรย์แหบพร่า ทว่ากังวานด้วยแรงอาฆาตที่พุ่งทะลุขีดจำกัดมนุษย์ มือที่สั่นเทาจากการฝืนขีดจำกัดพลังมานาบีบเข้าที่ลำคอของชายปริศนาผู้นั้นจนเกิดเสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะ บรรยากาศภายในห้องใต้ดินสั่นสะเทือนด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ระเบิดออกมาจากร่างของเรย์ ราวกับสัตว์ป่าที่ถูกพรากลูกในไส้ไปต่อหน้าต่อตา "ใจเย็นก่อน... ฮันเตอร์แรงก์ F" ชายผู้นั้นแม้จะถูกบีบคอจนหน้าเขียวคล้ำ แต่กลับฉีกยิ้มเหยียดหยามออกมา "ภาพที่เจ้าเห็นนั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น... ถ้าอยากจะช่วยนาง เจ้าต้องใช้พลังที่มากกว่ามดปลวกอย่างที่เป็นอยู่" เรย์ไม่ฟังคำอ้อนวอน แรงบีบที่มือซ้ายของเขาเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเปลวสีดำทมิฬ—ไอมานาที่แผ่พุ่งออกมาจากแก่นพลังงานของเขากำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่มานาปกติ แต่มันคือกองทัพเงาที่กำลังกู่ร้องหาทางออกมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง เอลาร่าที่ยืนสังเกตการณ์อยู่มุมห้องขยับดาบในมือเบาๆ ดวงตาของเธอเบิกกว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงกระแสพลังที่เปลี่ยนไป "เรย์! หยุดเดี๋ยวนี้! ถ้าแกฆ่าเขาตอนนี้ ความลับเรื่องตำแหน่งของน้องสาวแกจะหายไปกับศพของมัน!" เสียงตวาดของเอลาร่าดึงสติเรย์ให้กลับมา ชายหนุ่มชะงัก ลมหายใจหอบถี่ พลังงานสีดำรอบกายค่อยๆ หดตัวกลับเข้าสู่ทรวงอก ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วเส้นเลือดราวกับโดนไฟแผดเผาจากภายใน นี่คือราคาของการฝืนกระตุ้นเลเวลฮันเตอร์ด้วยความโกรธแค้น เขาปล่อยมือจากคอชายปริศนาจนอีกฝ่ายร่วงลงไปกองกับพื้นเหมือนเศษผ้า "บอกมา" เรย์จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชาที่ไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์ "โซ่เส้นนั้น... มันคืออาคมของเผ่าพันธุ์ไหน?" "มันคือโซ่ตรวนแห่งวิญญาณ... ตราประทับของคาร์ซัส" ชายผู้นั้นไอโขลกขณะพยายามพยุงตัวขึ้น "หากเจ้าอยากช่วยนาง เจ้ามีเวลาอีกไม่มาก ก่อนที่พิธีสังเวยเงาจะเสร็จสิ้น เจ้าต้องก้าวข้าม... ก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ทั่วไปเสียก่อน" คำพูดนั้นจี้จุดตาย เรย์มองดูฝ่ามือตัวเองที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและหยาดเหงื่อ ความรู้สึกไร้พลังในอดีตที่เคยถูกทอดทิ้งในดันเจี้ยนตอนที่เป็นเพียงเด็กหนุ่มไร้ค่ากำลังย้อนกลับมาหลอกหลอน แต่ในขณะเดียวกัน เสียงกระซิบจากระบบก็ดังขึ้นในหัวเขาอย่างต่อเนื่อง [คำเตือน: มานาในร่างของผู้ใช้งานอยู่ในสภาวะไม่เสถียร] [เงื่อนไขการบรรลุเลเวล: เผชิญหน้ากับความตายในจิตใต้สำนึกของคุณเอง] [คุณพร้อมที่จะก้าวข้ามผ่านแรงก์ F หรือยัง?] เรย์ไม่ลังเล เขาหลับตาลงท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ขยาย เอลาร่าเดินเข้ามาใกล้ เตรียมจะเอ่ยเตือน แต่กลับต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นรอยแยกสีดำขนาดเล็กเริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวเรย์—มิติรอบตัวเขากำลังบิดเบี้ยว! ในห้วงจิตใต้สำนึก เรย์ยืนอยู่ท่ามกลางสมรภูมิที่มืดมิด เบื้องหน้าเขาคือกองทัพนับหมื่นที่สวมเกราะสีเงินและถือหอกแห่งความตาย ปีศาจคาร์ซัสในร่างจำลองยืนตระหง่านอยู่บนบัลลังก์เลือด มันมองเขาด้วยความสมเพช "เจ้าจะต่อสู้กับกองทัพที่ไม่มีวันตายด้วยตัวคนเดียวงั้นรึ?" ปีศาจเอ่ยถาม "ข้าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว" เรย์แค่นยิ้ม เลือดที่ไหลออกมาจากแผลที่แขนกลายเป็นหมอกสีดำที่ค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง ทันใดนั้น เงาสะท้อนของเรย์ที่พื้นก็แยกตัวออกมา มันไม่ใช่เพียงแค่เงา แต่มันคือตัวเขาในเวอร์ชันที่ดุดันและกระหายเลือดกว่าเดิม มันคือกองทัพที่เขาสร้างขึ้นจากความตายที่เขาเคยสัมผัส เรย์ก้าวเดินออกไป ไม่ใช่ในฐานะฮันเตอร์แรงก์ F ที่น่าเวทนาอีกต่อไป แต่ในฐานะผู้ควบคุมเงาที่กุมอำนาจแห่งการทำลายล้าง บรรยากาศในห้องใต้ดินสั่นสะเทือนรุนแรงจนผนังหินเริ่มร้าว เอลาร่าต้องรีบถอยห่างเมื่อรัศมีพลังมานาที่แผ่ออกมาจากตัวเรย์นั้นรุนแรงจนบดขยี้ทุกอย่างรอบข้าง แสงสีทองสลับกับสีดำมืดมิดปกคลุมร่างของเขา ก่อนที่ดวงตาของเรย์จะลืมขึ้น—มันไม่ใช่ดวงตาสีน้ำตาลธรรมดาอีกต่อไป แต่มันกลับเปล่งประกายด้วยนัยน์ตาสีม่วงเข้มราวกับอัญมณีแห่งความตาย [ยินดีด้วย: ผู้ใช้งานบรรลุเงื่อนไข 'ก้าวข้ามขีดจำกัด'] [อัปเกรดสถานะ: ฮันเตอร์แรงก์ D (ปลดล็อกทักษะ: อาณาเขตแห่งความมืด)] เรย์ยืนขึ้น ร่างกายของเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด กล้ามเนื้อดูสมส่วนและเต็มไปด้วยพลังแฝง ผิวหนังที่เคยบอบบางกลับดูราวกับถูกหล่อหลอมด้วยเกราะล่องหนที่แข็งแกร่ง เขามองไปยังชายปริศนาที่ตอนนี้สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด "เอาล่ะ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่กดดันจนอีกฝ่ายแทบหยุดหายใจ "บอกตำแหน่งที่ตั้งของแท่นพิธีมา... ก่อนที่เงาของข้าจะตัดสินใจกินวิญญาณแกแทนคำตอบ" ชายผู้นั้นตัวสั่นเทา ก่อนจะชี้นิ้วไปที่แผนที่เก่าๆ บนผนัง "ที่นั่น... รอยแยกมิติในเขตรกร้างห้ามเข้า... แต่ข้าต้องเตือนไว้อย่างหนึ่งนะเรย์" เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่พลางหันมามองเรย์ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสยดสยอง "คนที่เจ้ากำลังจะไปช่วย... อาจไม่ใช่คนเดิมที่เจ้าเคยรู้จักอีกต่อไป" เรย์ชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจของเขากระตุกวูบ แต่เขาก็ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกมา เขาหันหลังเดินไปยังประตูทางออกพร้อมกับเงาที่ยืดยาวออกไปราวกับมีชีวิต ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าพ้นธรณีประตู เสียงสัญญาณเตือนภัยของกิลด์ฮันเตอร์ก็ดังระงมไปทั่วทั้งเมืองหลวง พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมลอยขึ้นมาตรงหน้าเขา [ภารกิจด่วนระดับ SS: ค้นพบรอยแยกมิติระดับหายนะที่กำลังขยายตัว] [เป้าหมาย: กำจัด 'ผู้ทรยศ' ที่สวมรอยเป็นน้องสาวของคุณภายใน 1 ชั่วโมง] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ "เงาฮันเตอร์ไร้เงา"