จักรพรรดิกองทัพเงา: พลิกชะตาฮันเตอร์แรงก์ F สู่จุดสูงสุด•ตอนที่ 35

ผู้รอดชีวิต

ผลงานโดย เงาฮันเตอร์ไร้เงา
"เจ้าบ้าไปแล้วหรือเปล่า?" เรย์แค่นเสียงลอดไรฟัน มือขวาที่กุมด้ามดาบสั่นเทาไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะอารมณ์ที่พุ่งพล่านจนแทบจะควบคุมไม่ได้ สายตาคมกริบของเขาจ้องมองไปยังชายปริศนาเบื้องหน้า—ชายที่อ้างว่าเป็น 'พี่ชาย' ของเขา ผู้ที่มีเค้าโครงหน้าคล้ายคลึงกับเขาจนน่าสะพรึงกลัว ทว่าดวงตากลับว่างเปล่าราวกับหลุมศพที่ไร้ก้นบึ้ง "พี่ชายร่วมสายเลือดงั้นรึ?" เรย์ทวนคำ น้ำเสียงเย็นเยียบ "คนที่ทิ้งข้าไว้ในกองซากศพของดันเจี้ยนตั้งแต่วัยเยาว์น่ะหรือ คือคนที่เรียกตัวเองว่าพี่?" ชายปริศนาแสยะยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบข้างสั่นสะเทือน ความกดดันมหาศาลจากมานาสีดำสนิทที่แผ่ออกมาทำให้พื้นดินรอบข้างแตกร้าว "คำว่าครอบครัวมันก็แค่ห่วงโซ่ที่พันธนาการคนอ่อนแอไว้กับความโง่เขลา เรย์... เจ้าอยากรู้ความจริงไหม? ความจริงที่ว่าทำไมเลือดในกายเจ้าถึงได้เรียกร้องหาพลังจากกองทัพเงามากนัก" ในวินาทีที่เรย์กำลังจะปลดปล่อยไอสังหาร แรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจากทิศเหนือก็สั่นคลอนมิติจนท้องฟ้าสีหม่นบิดเบี้ยว สัญญาณขอความช่วยเหลือ (SOS) ที่เป็นกระแสมานาสีฟ้าซีดพุ่งขึ้นสู่ฟากฟ้าเหนือ 'เขตหวงห้ามชั้นใน' "เขตอพยพเด็ก..." เรย์พึมพำ ดวงตาเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความเยือกเย็นในทันที ชายปริศนาเลิกคิ้วมองไปทางแสงนั้น ก่อนจะหัวเราะหึ "ดูเหมือนว่า 'ของเล่น' ชิ้นใหม่ของท่านจักรพรรดิมารคาร์ซัสจะเริ่มทำงานแล้ว เจ้าจะเลือกอะไร? ความจริงของตัวเจ้า หรือชีวิตของพวกมดปลวกที่ไร้ค่าพวกนั้น?" เรย์ไม่รอฟังคำตอบ เขาตวัดดาบเก็บเข้าฝักด้วยความเร็วเหนือเสียง พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ทิ้งให้ชายปริศนายืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิด --- เศษซากปรักหักพังของอาคารวิจัยเก่าแก่ในเขตอันตรายกำลังถูกบดขยี้ด้วยกรงเล็บของมอนสเตอร์ระดับบอส—'อสูรเหล็กกล้ากินคน' ร่างมหึมาที่มีเขี้ยวโง้งและเกราะหนาเตอะ มันกำลังล้อมวงล้อมกลุ่มเด็กน้อยที่สั่นเทาอยู่มุมห้องห้องหนึ่ง เอลาร่าพุ่งตัวลงมาจากชั้นดาดฟ้า ดาบในมือของเธอสะท้อนแสงสีเงินวับวาว แต่แรงกระแทกจากหางของมันทำให้เธอต้องกระเด็นถอยหลังไปหลายเมตร เลือดสดๆ ไหลซึมออกจากมุมปาก "บ้าจริง! ทำไมมอนสเตอร์ระดับนี้ถึงหลุดเข้ามาในเขตชั้นในได้!" เอลาร่าสบถ เธอพยายามรวบรวมมานาสร้างบาเรีย แต่ดูเหมือนพลังของมันจะเหนือกว่าที่เธอคาดไว้มาก ทันใดนั้น เงาสีดำขนาดใหญ่ก็แผ่ขยายปกคลุมทั่วพื้นห้อง อสูรเหล็กกล้าชะงักงันเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมาจากเบื้องบน เรย์ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศราวกับปีศาจ เขาทิ้งตัวลงกระแทกพื้นจนดินแตกกระจาย ดาบเงาในมือเขาสั่นไหวด้วยพลังที่รุนแรงกว่าเดิม "ถอยไป เอลาร่า" เรย์กล่าวเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้คนฟังต้องปฏิบัติตาม "เรย์! อย่าประมาท มันไม่ใช่แค่มอนสเตอร์ธรรมดา แต่มันมีพลังงานมืดแทรกซึมอยู่!" เอลาร่าตะโกนเตือน เรย์ไม่ได้โต้ตอบ เขาเพียงแค่หลับตาลงสัมผัสถึงความสั่นไหวในอากาศ กองทัพเงาของเขาเริ่มขยับตัวตามคำสั่งที่ไม่ได้เอ่ยออกมา ร่างเงาสีดำหลายสิบร่างพุ่งขึ้นจากเงามืดของพื้นดิน ล้อมกรอบอสูรกายตัวนั้นไว้อย่างมิดชิด "ข้าไม่สนหรอกว่าเจ้าเป็นใคร หรือใครส่งเจ้ามา" เรย์ลืมตาขึ้น ดวงตาข้างหนึ่งส่องประกายสีม่วงเข้ม "แต่การมาแตะต้องสิ่งที่ข้าพยายามปกป้อง... คือความผิดพลาดครั้งสุดท้ายของเจ้า" เพียงแค่สะบัดมือ พลังจากกองทัพเงาก็พุ่งเข้าเสียบทะลุเกราะของอสูรกายตัวนั้นราวกับเข็มเย็บผ้า เสียงกรีดร้องของมันโหยหวนจนแก้วหูแทบแตก ก่อนที่ร่างกายของมันจะถูกเงาอันหิวกระหายกัดกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก เรย์หันไปทางกลุ่มเด็กที่ขดตัวอยู่ เขาเก็บความเย็นชาทั้งหมดไว้แล้วย่อตัวลง แม้ใบหน้าจะยังดูเคร่งขรึม แต่แววตาของเขากลับมีความอบอุ่นที่หาดูได้ยาก "ไม่ต้องกลัวแล้ว" เขาบอกเด็กๆ ก่อนจะหันไปหาเอลาร่า "พาพวกเขากลับไปที่ศูนย์ปลอดภัยซะ นี่เป็นคำสั่ง" "แล้วนายล่ะ?" เอลาร่าถามด้วยความกังวล เรย์แหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า เหนือเมฆที่มืดมิด เขาสัมผัสได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่จับจ้องเขาอยู่ตลอดเวลา ไม่ใช่ชายปริศนาคนนั้น... แต่เป็นบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวกว่า "ข้ายังมีธุระที่ต้องสะสาง" เรย์ตอบสั้นๆ ก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าสู่ความมืด ขณะที่เขากำลังจะก้าวพ้นเขตอันตราย เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้าก็ดังขึ้นจากด้านหลัง เรย์หยุดชะงัก มือของเขากระชับด้ามดาบแน่นขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยราวกับฝันร้าย "ไม่เลว... พัฒนาการของเจ้าทำเอาข้าแปลกใจจริงๆ น้องชาย" เรย์ค่อยๆ หันกลับไปมอง แต่สิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่พี่ชายของเขา แต่เป็นรอยแยกมิติที่เปิดออก และร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่เดินออกมา—ชายคนนั้นคือ 'เรย์' อีกคนหนึ่งที่สวมชุดเกราะเต็มยศพร้อมแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "เจ้าไม่ได้มาเพื่อพบข้า..." เรย์พูดเสียงสั่น "เจ้ามาที่นี่ เพื่อสังหารข้าใช่ไหม?" ร่างนั้นแสยะยิ้มก่อนจะชักดาบสีเลือดออกมา "ข้าไม่ได้มาเพื่อฆ่าเจ้า... แต่ข้ามาเพื่อ 'แทนที่' เจ้าในฐานะภาชนะชิ้นใหม่ของท่านจักรพรรดิ" ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของเรย์และกองทัพเงาของเขาอย่างเหนียวแน่นนะครับ หากท่านพร้อมแล้ว เรามาดูบทสรุปของศึกสายเลือดนี้กันในตอนถัดไปครับ! - เงาฮันเตอร์ไร้เงา -
สารจากนักเขียน (เงาฮันเตอร์ไร้เงา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง จักรพรรดิกองทัพเงา: พลิกชะตาฮันเตอร์แรงก์ F สู่จุดสูงสุด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%