เงาที่คืบคลาน

เสียงก๊อกน้ำหยดลงบนพื้นสเตนเลสในห้องใต้ดินเป็นจังหวะเดียวกับเสียงเคาะคีย์บอร์ดเสมือนจริง หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานสว่างวาบสะท้อนลงบนแว่นไร้กรอบของเอลาร่า ดวงตาคู่คมของเธอกวาดมองชุดข้อมูลนับล้านบรรทัดที่กำลังวิ่งพล่านด้วยความเร็วสูง ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะหยุดชะงักลง ราวกับตระหนักว่าเธอกำลังก้าวเท้าลงบนแผ่นน้ำแข็งที่บางเฉียบที่สุดในรอบทศวรรษ "ระบบแกนกลางไม่ได้ถูกเจาะจากภายนอก... อย่างที่ท่านเรนคาดการณ์ไว้จริงๆ ครับ" เสียงของเอลาร่าราบเรียบ แต่แฝงความตึงเครียดไว้ในทุกพยางค์ เธอหันไปมองชายหนุ่มที่ยืนพิงกรอบประตูเงียบๆ เรนในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทไม่ได้แสดงอาการประหลาดใจแม้แต่น้อย เขายกแก้วกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ความขมซึมซับลงคอก่อนจะวางลงบนโต๊ะทำงานอย่างประณีต ดวงตาสีนิลคู่นั้นมองลอดผ่านความมืดสลัวไปยังผืนฟ้าจำลองของมหานครนิวเทอร์ราที่ประดับด้วยแสงไฟระยิบระยับราวกับดวงดาวในสุสาน "คนที่อยู่บนยอดพีระมิด ย่อมไม่ชอบใจที่มีใครสักคนกำลังปีนขึ้นมาแยบยลยิ่งกว่าพวกเขา" เรนเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำและเยือกเย็นราวกับลมหนาวพัดผ่านยอดเขา "สภาเงา... หรือครับ?" เอลาร่าสูดหายใจเข้าลึก "ไม่ใช่แค่สภาเงาธรรมดาหรอกครับเอลาร่า" เรนหมุนตัวกลับมา เผยให้เห็นรอยยิ้มบางเบที่มุมปาก ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่มักจะปรากฏขึ้นเสมอก่อนที่เขาจะหมากตสำคัญ "นั่นคือกลุ่มคนที่คอยชักใยโลกใบนี้มาตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเกตและระบบฮันเตอร์ พวกมันคือผู้สร้างกฎ และพวกมันก็คือผู้ทำลายกฎเมื่อใดก็ตามที่มีใครเริ่มถือไพ่เหนือกว่า" หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเอลาร่าเปลี่ยนเป็นภาพโครงสร้างองค์กรลับที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ดินลึกยิ่งกว่าดันเจี้ยนระดับ S สัญญาณชีพจรสีแดงกระพริบถี่ขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกว่ากิลด์ 'ซีโร่ เมทริกซ์' ของเรน ได้ถูกปักหมุดให้เป็น 'เป้าหมายการกวาดล้าง' ระดับสูงสุดแล้ว "พวกมันเริ่มขยับตัวแล้วครับท่าน" เอลาร่าดึงข้อมูลชุดใหม่ออกมาแสดง "บัญชีทุนสำรองของกิลด์เราถูกอายัดโดยธนาคารกลางอย่างไร้เหตุผล และในเวลาเดียวกัน... ฮันเตอร์ระดับท็อปเท็นสามคนในสังกัดอิสระเพิ่งได้รับข้อเสนอพิเศษที่ปฏิเสธไม่ได้" "เงินตราและอำนาจ คือเครื่องมือพื้นฐานของพวกมัน" เรนเดินเข้าไปใกล้หน้าจอ ใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่ภาพโฮโลแกรมของชายชราลึกลับผู้สวมหน้ากากเงิน "แต่มันน่าขันเสียจริงที่พวกมันคิดว่า ฮันเตอร์ที่ยอมก้มหัวให้เงิน จะมีค่าพอที่จะสั่นคลอนกิลด์ที่เราสร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อ" "เราควรจะโต้กลับอย่างไรดีครับ? ให้ดิฉันปล่อยข้อมูลลับของสภาเงาที่เรารวบรวมไว้ตลอดสามเดือนนี้ออกสู่สาธารณะเลยไหมครับ?" เอลาร่าเสนอทางเลือกที่เด็ดขาด เรนยกมือขึ้นเป็นเชิงห้าม ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด "ยังไม่ใช่เวลาครับเอลาร่า การเปิดโปงตอนนี้จะทำให้พวกมันตื่นตัวและใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดที่เราอาจยังรับมือไม่ไหวในระยะยาว จงปล่อยให้พวกมันคิดว่าแผนการดำเนินไปอย่างราบรื่น ปล่อยให้พวกมันส่งหมากตัวแรกเข้ามาในอาณาเขตของเรา" เรนเว้นจังหวะไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังและเด็ดเดี่ยว "เพราะบางครั้ง... การจะโค่นล้มต้นไม้ใหญ่ เราต้องปล่อยให้มันส่งรากแก้วลงมาลึกที่สุดเสียก่อน แล้วค่อยตัดมันทิ้งในดาบเดียว" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์ที่คำรามเบาๆ ราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังจำศีล เอลาร่ามองหน้าหัวหน้ากิลด์ของเธอด้วยความรู้สึกศรัทธาที่ผสมผสานกับความยำเกรง ชายคนนี้ไม่เคยหวั่นไหวต่อแรงกดดันจากมหาอำนาจใดๆ ในโลก ยิ่งศัตรูแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ เขากลับยิ่งดูสงบนิ่งและอันตรายมากขึ้นเท่านั้น แต่ทว่า... ความเงียบสงบนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน *ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด!* สัญญาณเตือนภัยสีส้มฉานพลันสว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องใต้ดิน พร้อมกับข้อความจากระบบรักษาความปลอดภัยที่เด้งขึ้นมาขวางหน้าจอของเอลาร่าโดยไม่ได้รับอนุญาต [ คำเตือนจากระบบป้องกันรอบนอก: ตรวจพบการบุกรุกพลังงานความหนาแน่นสูง ] [ เป้าหมายกำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้ห้องทำงานส่วนตัวด้วยความเร็วเหนือเสียง ] [ ระบบป้องกันอัตโนมัติ... ถูกทำลายทั้งหมดภายใน 0.3 วินาที ] เอลาร่าผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที มือเรียวเอื้อมไปหยิบปืนพกเวทมนตร์ขึ้นมาปลดล็อกสลักอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความตื่นตระหนกเป็นครั้งแรก "ท่านเรนครับ! มีคนทะลวงผ่านแนวป้องกันชั้นที่ห้าเข้ามาได้โดยที่เราไม่ทันตั้งตัว!" เรนไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขายังคงยืนเอามือซ้ายล้วงกระเป๋ากางเกง ดวงตาสีนิลทอดมองไปยังประตูเหล็กกล้าหนาเตอะที่กำลังถูกความร้อนมหาศาลหลอมละลายจนกลายเป็นรูโบ๋ *ครืน...* เศษเหล็กหลอมเหลวหยดลงกระทบพื้น ส่งเสียงดังสนั่นท่ามกลางความเงียบ ควันสีขาวพวยพุ่งออกมาจากรอยต่อของประตู ก่อนที่รองเท้าคอมแบตสีดำสนิทคู่หนึ่งจะก้าวเหยียบลงบนพื้นห้องอย่างมั่นคง ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะฮันเตอร์รุ่นใหม่ล่าสุดที่ไร้สังกัด ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับออร่าสีดำทมิฬที่แผ่พุ่งออกมาปกคลุมทั่วบริเวณ แรงกดดันระดับ S-Rank กดทับลงบนอากาศจนเอลาร่ารู้สึกหายใจไม่ออก แต่สิ่งที่ทำให้เรนต้องหรี่ตามองไม่ใช่พลังอันมหาศาลนั้น... หากแต่เป็นสัญลักษณ์รูป 'งูกัดหาง' ที่สลักอยู่บนอกเสื้อเกราะของแขกผู้ไม่invited ต่างหาก "ไม่นึกเลยว่าผู้สร้างกิลด์อันดับหนึ่ง จะต้อนรับแขกด้วยบรรยากาศที่เงียบเหงาเช่นนี้... เรน" น้ำเสียงเย้ยหยันดังลอดออกมาจากหน้ากากเหล็กครึ่งหน้า ดวงตาคู่สีทองคมกริบจ้องมองตรงมาที่เรนด้วยรังสีอำมหิต ขณะที่มือขวาของมันกำลังถือหัวใจเวทมนตร์ที่ยังคงเต้นตุบๆ ของระบบรักษาความปลอดภัยชั้นยอดที่เพิ่งถูกควักออกมาสดๆ ร้อนๆ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินหมากไปกับโอเวอร์ลอร์ดซีโร่เสมอนะครับ