กิลด์เบอร์หนึ่งตัวจริง

"ไม่ได้เจอกันนานนะ... พี่ชาย" ประโยคสั้นๆ ที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางห้องโถงประชุมมหาอำนาจโลก ไม่ได้สร้างความตื่นตระหนกให้แก่เรนแม้แต่น้อย เขายังคงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิท แว่นตากรอบเงินสะท้อนแสงไฟนีออนจากเพดานเบาบาง มือเรียวยาวประสานกันไว้ที่ระดับหน้าอกอย่างใจเย็น ความเงียบงันแผ่ซ่านเข้าปกคลุมห้องประชุมขนาดมหึมา ที่ซึ่งตัวแทนจากสี่กิลด์ยักษ์ใหญ่แห่งโลกฮันเตอร์และผู้นำจากห้าประเทศมหาอำนาจกำลังนั่งรวมตัวกันอยู่ ร่างของชายหนุ่มผู้มาใหม่ก้าวพ้นเงาสลัวเข้ามาในแสงไฟ ดวงตาคู่คมกริบที่ถอดแบบมาจากเรนราวกับพิมพ์เดียวกันฉายแววเย้ยหยัน แต่มันกลับเจือไปด้วยความกระหายอำนาจที่ปิดไม่มิด "นายไม่ควรมาเหยียบที่นี่ ลูคัส" เรนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งอารมณ์โกรธเกรี้ยว หรือแม้แต่ความประหลาดใจ ราวกับเขารู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าหมากตัวนี้จะเดินมาตกในหลุมพรางที่ขุดไว้ ลูคัสหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มบิดเบี้ยวปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เคยหล่อเหลา "ทำไมล่ะ? ในเมื่อวันนี้... คือวันที่ 'ศูนย์กลาง' ของโลกกำลังจะเปลี่ยนมือ พี่ชายคนโตผู้ถูกเนรเทศอย่างพี่ กล้าดียังไงถึงคิดว่าจะนั่งบัลลังก์นี้ได้โดยไม่มีฉันมาร่วมแสดงความยินดีด้วย" เอลาร่า ซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังเก้าอี้ของเรน ขยับแฟ้มข้อมูลในมือเล็กน้อย เธอไม่ได้เหลือบสายตาแลมองผู้มาใหม่แม้แต่น้อย ร่างระหงภายใต้ชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มส่งเสียงกระซิบเบาๆ ด้วยโทนเสียงราบเรียบเชิงรายงาน "ฮันเตอร์ลูคัส ฝ่าฝืนคำสั่งกักบริเวณระดับ S และลักลอบเข้ามาในเขตหวงห้ามของสภาความมั่นคงโลก... ถ้าฉันสั่งให้หน่วยรบพิเศษกวาดล้างตอนนี้ มันจะไม่ผิดกฎข้อไหนเลยค่ะ... เอ่อ, ขออภัยค่ะท่าน... ครับ" เอลาร่ารีบปรับสรรพนามในใจอย่างรวดเร็วเมื่อนึกถึงกฎเหล็กของผู้นำ เรนยกมือขึ้นเป็นสัญญาณห้าม เอลาร่าจึงถอยกลับไปยืนสงบเสงี่ยมดังเดิม "ปล่อยเขาเถอะ เอลาร่า" เรนปรายตามองน้องชายต่างแม่ผู้ทะเยอทะยาน "ปล่อยให้เขาได้เห็นฉากสุดท้ายของละครฉากนี้ด้วยตาของตัวเอง... ดีเสียอีก เขาจะได้รู้ว่าสิ่งที่เขาเคยแย่งชิงไปเมื่อสามปีก่อน มันเป็นเพียงแค่เศษกระดาษที่ไร้ค่า เมื่อเทียบกับอาณาจักรที่ฉันกำลังจะสร้างขึ้นในวันนี้" คำพูดนั้นบาดลึกเข้าไปในใจของลูคัส รอยยิ้มบนใบหน้าของชายหนุ่มผู้มาเยือนแข็งค้าง กรามของเขากัดแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "พี่ก็ยังปากดีเหมือนเดิมนะเรน... คิดว่าการรวบรวมเศษสวะจากกิลด์ไร้ชื่อ แล้วตั้งชื่อว่า 'Zero Point' ขึ้นมา จะทำให้พี่กลายเป็นพระเจ้าเหนือหัวของพวกเราได้งั้นรึ? ดูรอบตัวสิ... สภาฮันเตอร์โลกยังไม่ยอมรับพี่เลยด้วยซ้ำ!" เรนผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลจากมานาในร่างระเบิดออกโดยไม่ต้องเปล่งเสียงขู่คำราม บรรยากาศภายในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบทันทีจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ทุกสายตาของผู้นำระดับโลกต่างสะดุ้งเฮือกและถอยร่นโดยสัญชาตญาณ นี่ไม่ใช่แรงกดดันของฮันเตอร์ระดับ S ทั่วไป แต่มันคือรัศมีอำนาจของผู้ที่กุม "เมทริกซ์" กลไกขับเคลื่อนพลังงานมิติที่เหนือกว่าตรรกะของโลกใบนี้ "สภาฮันเตอร์โลกงั้นหรือ?" เรนก้าวเดินช้าๆ เข้าหาลูคัส ฝีเท้าที่กระทบกับพื้นหินอ่อนดังสะท้อนก้องกังวานราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย "ลูคัส น้องชาย... นายยังมองไม่เห็นภาพใหญ่อีกหรือ? โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยอำนาจของสภาที่เต็มไปด้วยคนแก่ตบตาประชาชนอีกต่อไปแล้ว แต่มันขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ และ 'Zero Point' คือผู้เดียวที่ถือครองกุญแจดอกนั้น" เรนหยุดยืนห่างจากลูคัสเพียงแค่ก้าวเดียว เข้มงวด เด็ดขาด และสุภาพในเวลาเดียวกัน มือข้างหนึ่งยื่นออกไปตบเบาๆ ที่ไหล่ของน้องชาย "ในฐานะตัวแทนของกิลด์ Zero Point... วันนี้ ฉันไม่ได้มาเพื่อขอร้องให้พวกเขายอมรับ แต่ฉันมาเพื่อประกาศแต่งตั้ง 'ผู้นำสูงสุดคนใหม่' ของโลกใบนี้ต่างหาก" สิ้นคำพูดของเรน หน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์กลางห้องประชุมก็สว่างวาบขึ้น มันแสดงผลผังโครงสร้างโครงข่ายระบบกิลด์ทั่วโลกที่ถูกแทนที่ด้วยรหัสสีฟ้าครามของ Zero Point อย่างเบ็ดเสร็จ 99.8% ของดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์ทั่วโลกตกอยู่ภายใต้การควบคุมของระบบกิลด์เรนเรียบร้อยแล้ว ไม่เว้นแม้แต่ฐานทัพหลักของสี่กิลด์ยักษ์ใหญ่ เสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้นจากเหล่าผู้นำประเทศที่นั่งอยู่โดยรอบ ไม่มีใครกล้าขัดขวาง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเปล่งเสียงคัดค้าน ความพ่ายแพ้พุ่งชนจิตใจของทุกคนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ลูคัสทรุดเข่าลงครึ่งหนึ่งโดยไม่รู้ตัว แรงกดดันจากมานาของเรนผสมผสานกับระบบเมทริกซ์ทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "เป็นไปไม่ได้... นายควบคุมเกราะป้องกันโลกทั้งหมดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ระบบนั่น... นายแอบฝังมันไว้ในเครือข่ายของสภาตั้งแต่สามปีก่อนแล้วงั้นรึ?!" "ฉลาดขึ้นนี่" เรนยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลย "นายคิดว่าการที่ฉันยอมถูกไล่ออกจากกิลด์เก่าอย่างไร้ศักดิ์ศรีเมื่อสามปีก่อน มันคือความพ่ายแพ้ของฉันอย่างนั้นหรือ? ลูคัส... มันคือการเสียสละหมากตัวหนึ่ง เพื่อเปิดทางให้ระบบของฉันแทรกซึมเข้าไปถึงรากฐานที่ลึกที่สุดของพวกแกต่างหาก" เอลาร่าก้าวออกมารายงานด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่ทรงพลัง "เรียนท่านประธานเรน... การโอนถ่ายอำนาจเบ็ดเสร็จเสร็จสมบูรณ์แล้วค่ะ ในวินาทีนี้เป็นต้นไป องค์กรฮันเตอร์นานาชาติและสภาความมั่นคงโลก ได้ถูกยุบรวมเข้ากับโครงสร้างของ Zero Point อย่างเป็นทางการ ท่านคือผู้นำสูงสุดของมนุษยชาติอย่างแท้จริงแล้วค่ะ" เสียงประกาศนั้นดังก้องไปทั่วเครือข่ายถ่ายทอดสดที่เชื่อมต่อไปยังฮันเตอร์นับล้านคนทั่วโลก ประชาชนและเหล่าฮันเตอร์ต่างนิ่งอึ้ง ก่อนที่เสียงแซ่ซ้องและเสียงคุกเข่าแสดงความภักดีจะดังขึ้นจากทุกมุมโลก เรนหันหลังให้ลูคัสที่กำลังหมดแรงและพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาก้าวขึ้นไปยืนบนแท่นประธานสูงสุด สายตาทอดมองออกไปนอกกระจกใสบานยักษ์ที่มองเห็นมหานครทั้งเมืองอยู่ใต้ฝ่าเท้า นี่คือจุดเริ่มต้นของกิลด์ไร้พ่าย นี่คือบัลลังก์ที่สร้างขึ้นจากหยาดเหงื่อ การคำนวณ และความเยือกเย็นไร้ความปรานี แต่ทว่า... ในขณะที่เรนกำลังจะประกาศคำแถลงการณ์ครั้งประวัติศาสตร์เพื่อก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างเป็นทางการนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวที่เชื่อมต่อกับระบบลับสุดยอดของเอลาร่า ก็เกิดอาการกระพริบเป็นสีแดงฉานขึ้นมาอย่างกะทันหัน สัญญาณเตือนภัยระดับ "โอมิครอน" ซึ่งเป็นระดับสูงสุดที่ถูกตั้งค่าไว้สำหรับภัยคุกคามนอกมิติ ปรากฏข้อความแปลกประหลาดขึ้นกลางหน้าจอ โดยไม่มีใครล่วงรู้เลยว่ามันถูกส่งมาจากที่ใด *รหัสระบุตัวตน: 000-OMEGA* *ข้อความ: "ยินดีด้วยกับบัลลังก์ใหม่... ท่านผู้สร้างเงา... แต่อย่าลืมว่า 'เจ้าของตัวจริง' กำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหล"* เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นบนใบหน้าเลือนหายไปในพริบตาเดียว ________________________________________ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของเรนและกิลด์ Zero Point ครับ