แผนยุทธศาสตร์พลิกโลก

แฟ้มเอกสารหนังสีดำสนิทถูกผลักไปบนพื้นโต๊ะหินอ่อนขัดเงา เสียงกระทบเบาๆ ของมันดังสะท้อนก้องในห้องประชุมใหญ่ชั้นที่หนึ่งร้อยของหอคอยซีโร่ ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของผู้นำกิลด์ระดับแนวหน้าจากทั่วทุกมุมโลก "พวกท่านมีเวลาพิจารณาข้อเสนอทั้งหมดสิบวินาทีครับ" เรนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นโลหะกวาดมองใบหน้าของบรรดามาสเตอร์กิลด์ที่กำลังแสดงสีหน้าไม่พอใจ ปนความหวาดระแวงอย่างปิดไม่มิด ไม่มีใครกล้าแตะต้องแฟ้มเอกสารตรงหน้า เพราะพวกเขารู้ดีว่ามันไม่ใช่สัญญาพันธมิตร แต่คือใบประกาศยอมจำนนภายใต้ระบบโครงข่ายที่ไร้พ่ายของ 'เดอะ ซีโร่ เมทริกซ์' เอลาร่าซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างเงาของเรน ปลดล็อกหน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัว นิ้วเรียวบางกวาดตารางข้อมูลการเงินและกำลังรบระดับโลกที่ถูกบีบอัดจนเหลือเพียงตัวเลขเดี่ยวๆ เธอยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างเยือกเย็น "ท่านเรนครับ การที่กิลด์ ‘ไอรอนฟาง’ จากยุโรป และ ‘ดราก้อนบลัด’ จากเอเชียตะวันออก ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมโครงข่ายตั้งแต่วันก่อน... ตอนนี้สถานะทางการเงินของพวกเขาเริ่มสั่นคลอนจากการถูกตัดขาดจากระบบโลจิสติกส์ที่เราควบคุมแล้วครับ" เอลาร่ารายงานด้วยน้ำเสียงเป็นทางการ แต่แฝงความเฉียบขาดที่ทำให้ผู้นำกิลด์คนอื่นๆ ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มาสเตอร์กิลด์แห่งไอรอนฟางทุบโต๊ะลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยว ใบหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปーン "เรน! แกคิดว่าแกเป็นใครกันวะ! ถึงได้กล้าใช้วิธีการสกปรกตัดท่อน้ำเลี้ยงพวกเราทั่วโลกแบบนี้! พวกเราคือกิลด์อิสระที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ไม่ใช่หมากบนกระดานที่แกจะมาสั่งซ้ายหันขวาหันได้ตามใจชอบ!" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นตามมาด้วยแรงกดดันจากมานาของผู้ใช้พลังระดับ S-Rank ที่ทะลักออกมาเพื่อข่มขวัญ ทว่า เรนกลับไม่แม้แต่จะกะพริบตา เขานั่งไขว่ห้างประสานมือไว้บนตักอย่างสบายอารมณ์ ราวกับกำลังมองดูเด็กน้อยกำลังอาละวาดในสวนหลังบ้าน "ประวัติศาสตร์งั้นหรือครับ..." เรนทวนคำด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่น่าขนลุก "ประวัติศาสตร์ที่พวกคุณเหยียบย่ำคนตัวเล็กๆ และใช้กิลด์เก่าของผมเป็นเครื่องมือสังเวยเพื่อความมั่งคั่งของตัวเองเมื่อสามปีก่อน มันมีค่าแค่ไหนกันในสายตาของโลกที่กำลังจะล่มสลายจากดันเจี้ยนเบรกขั้นสูงสุด?" บรรยากาศในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงทันที ความเงียบงันเข้าปกคลุมอีกครั้ง เรนค่อยๆ โน้มตัวไปข้างหน้า สายตาที่จ้องมองไปยังมาสเตอร์กิลด์ไอรอนฟางเปรียบเสมือนนักล่าที่กำลังจดจ้องเหยื่อในกรง "ผมไม่ได้มาเพื่อขอร้องให้พวกคุณเข้าร่วม... แต่ผมกำลังยื่นโอกาสสุดท้ายให้พวกคุณมีสิทธิ์หายใจต่อในยุคสมัยของผม" เรนผายมือไปยังหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นมหานครเบื้องล่าง ซึ่งตอนนี้ถูกย้อมด้วยแสงสีฟ้าครามของระบบซีโร่เมทริกซ์ที่แผ่ขยายครอบคลุมทุกตารางนิ้ว "กองกำลังนับแสนจากทั่วทุกมุมโลก ไม่ว่าจะเป็นฮันเตอร์อิสระ กิลด์ขนาดกลาง หรือแม้แต่กองทัพภาครัฐ ตอนนี้ทั้งหมดอยู่ภายใต้รหัสคำสั่งของผมแล้ว... แล้วพวกคุณล่ะ ยังคิดว่าตัวเองมีอำนาจต่อรองเหลืออยู่อีกงั้นหรือ?" เอลาร่ากดปุ่มส่งสัญญาณ หน้าจอโฮโลแกรมตรงกลางห้องแสดงภาพถ่ายดาวเทียมแบบเรียลไทม์ กองกำลังทหารรับจ้างและกิลด์ยักษ์ใหญ่ทั่วโลกนับร้อยแห่ง ต่างพร้อมใจกันเปลี่ยนสัญลักษณ์ประจำกิลด์บนเกราะของตนให้กลายเป็นตราสัญลักษณ์รูปวงแหวนศูนย์กลางของเรน ภาพนั้นชัดเจนจนไม่ต้องอธิบายอะไรเพิ่มเติม การรวบรวมอำนาจเบ็ดเสร็จทั่วโลกเสร็จสมบูรณ์แล้วในวินาทีนี้ มาสเตอร์กิลด์ดราก้อนบลัดทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างไร้เรี่ยวแรง แว่นตาของเขาหลุดร่วงลงพื้นแตกกระจาย ความหยิ่งผยองทั้งหมดมลายหายไป เหลือเพียงความจริงอันโหดร้ายที่ว่า โลกใบนี้ในตอนนี้ไม่มีที่ยืนให้กับผู้ที่ปฏิเสธ 'โอเวอร์ลอร์ดซีโร่' อีกต่อไปแล้ว "พวกเรา... ยอมรับเงื่อนไขครับ" เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างจำยอม เรนพยักหน้ารับอย่างไม่แปลกใจ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สูทสีดำสนิทเข้ารูปไร้รอยยับสะท้อนอำนาจเด็ดขาดที่ไม่มีผู้ใดโค่นล้มได้ "ยินดีต้อนรับสู่ยุคใหม่ครับ... สหายร่วมอุดมการณ์ทุกท่าน" เรนกล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องประชุมเพื่อมุ่งหน้าไปยังศูนย์บัญชาการหลักชั้นบนสุด โดยมีเอลาร่าเดินตามติดไม่ห่าง ทว่า... ในวินาทีที่ประตูกั้นเขตความปลอดภัยชั้นสูงสุดเปิดออก เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังขึ้นกะทันหัน พร้อมกับระบบ AI อัจฉริยะที่รายงานด้วยน้ำเสียงติดขัดผิดปกติ *[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการบุกรุกโครงข่ายจากแหล่งที่ไม่ทราบที่มา... รหัสผ่านระดับพระเจ้าถูกใช้งาน... ตัวตนของผู้บุกรุก... ไม่สามารถระบุได้...]* เรนหยุดฝีเท้าลงทันที ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าปรากฏภาพของใครบางคนนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่งของเขาเอง ภายในห้องควบคุมลับที่ควรจะมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่เข้าถึงได้ ร่างนั้นหมุนเก้าอี้กลับมาพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่คุ้นเคยเกินไป... "ยินดีด้วยนะ เรน... ที่รวบรวมหมากทั้งหมดบนกระดานได้สำเร็จ แต่..." น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยทักทายพร้อมกับโยนเศษฮาร์ดไดรฟ์พังๆ ลงบนโต๊ะทำงานของเขา "...นายลืมคิดไปหรือเปล่า ว่าคนที่เป็นคนสร้างกระดานนี้ขึ้นมาแต่แรก... คือใคร?" --- ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและก้าวผ่านทุกอุปสรรคมาด้วยกันในตอนนี้นะครับ