เบื้องหลังม่านพรม

"สัญลักษณ์นั้น... ไม่ควรจะยังหลงเหลืออยู่บนโลกใบนี้" เสียงทุ้มต่ำของเรนเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในห้องใต้ดินลับของกิลด์ซีโร่เมทริกซ์ ดวงตาคมกริบสีนิลกาฬหรี่แคบลงเล็กน้อย ประเมินภัยคุกคามตรงหน้าอย่างสุขุม ไร้ซึ่งร่องรอยความตื่นตระหนก แม้ว่าหัวใจภายใต้เสื้อโค้ทสีดำสนิทจะกำลังคำนวณความเสี่ยงด้วยความเร็วสูง ร่างในชุดคลุมสีเทาเข้มขยับตัวช้าๆ แสงสลัวจากตะเกียงมานาขับเน้นหน้ากากเงินครึ่งซีกให้สะท้อนประกายเย็นยะเยือก กลิ่นอายความกดดันระดับปรมาจารย์แผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวหนาทึบ เอลาร่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังเรนขยับมือเข้าใกล้ด้ามปืนพกเวทมนตร์อย่างเงียบเชเชียบ สัญชาตญาณของอดีตนักวิเคราะห์ระดับโลกกรีดร้องเตือนภัยสีแดง "โลกใบนี้น่ะคุณเรน มีอะไรหลายอย่างที่ถูกซ่อนไว้ใต้พรมเปอร์เซียราคาแพง... ยิ่งกวาด ยิ่งปัด มันก็ยิ่งซุกซุมจนเน่าเฟะ" น้ำเสียงแหบพร่าลอดผ่านหน้ากากเงินออกมา พร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปากของผู้มาเยือน "สิบปีผ่านไป นึกว่าคุณจะลืมกลิ่นอายของ 'รากเหง้า' ที่ทำให้คุณก้าวมาถึงจุดนี้เสียอีก" เรนไม่ได้ขยับเขยื้อน เขายังคงยืนไขว่ห้างพิงพนักเก้าอี้หนังอย่างผ่อนคลาย แต่สมองกลับย้อนกลับไปถึงจุดเริ่มต้นทั้งหมด ทฤษฎีที่เขาเคยสงสัยมาตลอดว่าเหตุใดฮันเตอร์ระดับสูงจึงก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ได้อย่างรวดเร็วดั่งปาฏิหาริย์ พลังเวทที่เอ่อล้นในกายนั้นแท้จริงแล้วมาจากไหนกันแน่ "แหล่งกำเนิดพลังของฮันเตอร์ไม่ได้มาจากดันเจี้ยน... หรือรอยแยกมิติอย่างที่สมาคมฮันเตอร์สากลพยายามกรอกหูประชาคมโลก" เรนเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่ทรงพลังพอที่จะหยุดการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้ชั่วขณะ ผู้สวมหน้ากากเงินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทางเย้ยหยัน "ฉลาดสมกับที่เป็นหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งคนใหม่... แต่รู้แค่ครึ่งเดียวมันอันตรายยิ่งกว่าความไม่รู้เสียอีกคุณเรน ลองทายดูสิครับว่า 'หัวใจ' ของระบบมานาที่หล่อเลี้ยงพวกคุณทุกคน แท้จริงแล้วมันเต้นอยู่ภายใต้อวัยวะส่วนไหนของโลกใบนี้" เอลาร่าสูดลมหายใจเข้าลึก ดวงตาสีฟ้าครามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อปะติดปะต่อข้อมูลมหาศาลที่เธอเคยเจาะระบบมานานแรมปี "อย่าบอกนะว่า... ที่พวกเราตามหาไม่ใช่พลังงานธรรมชาติ แต่เป็น..." "ถูกต้องครับคุณเอลาร่า มันไม่ใช่ทรัพยากรธรรมชาติ แต่มันคือ 'สิ่งมีชีวิต'" ผู้มาเยือนดีดนิ้วเสียงดัง ก้องกังวานไปทั่วห้องใต้ดิน ก่อนที่เขาจะโยนแฟ้มข้อมูลสีดำสนิทลงบนโต๊ะไม้ตรงหน้าเรน "และกิลด์เก่าของคุณ... รวมถึงผู้สนับสนุนระดับสูงในสภา ล้วนแต่ดื่มกินน้ำเลี้ยงจากซากศพของ 'มัน' มานานนับศตวรรษ" เรนก้มมองแฟ้มข้อมูลหนาเตอะ สัญลักษณ์หน้าปกถูกกรีดทับด้วยรอยมีดอย่างจงใจ แต่วัสดุและรหัสลับข้างในยืนยันได้ทันทีว่าเป็นของจริง นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะสามครั้ง—รหัสสั่งการเงียบที่ทำให้เอลาร่าผ่อนคลายการป้องกันลงครึ่งหนึ่ง แต่ยังคงจับตาดูกลุ่มเงาภายนอกหน้าต่าง "คุณมาที่นี่เพื่อแลกเปลี่ยน หรือมาเพื่อขุดหลุมศพให้ตัวเองกันแน่?" เรนเงยหน้าขึ้นสบตาหลังหน้ากากเงิน แววตาของเขาไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงความกระหายใคร่รู้ในความจริงที่ถูกปิดตาย "ผมไม่ได้มาเพื่อเป็นศัตรู... แต่มาเพื่อเตือน" ผู้มาเยือนก้าวถอยหลังเข้าสู่เงาดำอีกครั้ง น้ำเสียงเริ่มเจือด้วยความเร่งรีบ "คืนนี้ เที่ยงคืนตรง หอคอยกลางเมืองจะปิดระบบมานาสำรองทั้งหมด... และ 'พวกเขา' กำลังจะมาทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของพวกมัน ถ้าคุณอยากให้กิลด์ซีโร่เมทริกซ์รอดพ้นจากการกวาดล้างครั้งใหญ่ จงเปิดดูหน้าสุดท้ายของแฟ้มนั้นซะ..." เงาร่างนั้นเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก เรนไม่รอช้า เขาเปิดแฟ้มหน้าสุดท้ายทันที แสงสีฟ้าจากเอกสารสะท้อนลงบนใบหน้าคมคาย ภาพที่ปรากฏคือแผนผังโครงสร้างใต้ดินลึกลงไปสามหมื่นเมตร และภาพถ่ายดาวเทียมความร้อนของสิ่งปลูกสร้างขนาดมหึมาที่กำลังขยายตัวอย่างผิดธรรมชาติ ดวงตาของเรนเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน เมื่อตระหนักว่าแผนการสร้างกิลด์ให้เป็นเบอร์หนึ่งของโลกที่เขาวางไว้... เป็นเพียงเกมกระดานกระจ้อยร่อย เมื่อเทียบกับมหาสงครามที่กำลังจะอุบัติขึ้นเบื้องล่าง ฉับพลันนั้น สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วฐานทัพลับ ระบบAIอัจฉริยะของกิลด์ส่งเสียงรายงานด้วยน้ำเสียงขาดๆ หายๆ: *[แจ้งเตือนภัยระดับวิกฤต... ตรวจพบการบุกรุกจากสิ่งไม่ทราบฝ่าย... ฐานข้อมูลหลักกำลังถูกแฮก... และ... และมีสัญญาณชีวะที่ไม่ใช่เนื้อมนุษย์กำลังล้อมรอบตัวอาคาร...]* เรนผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง คว้าดาบคาตานะคู่ใจขึ้นมาพาดบ่า มุมโค้งของริมฝีปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย—รอยยิ้มของนักล่าที่ตระหนักว่าเหยื่อชิ้นโตได้เดินเข้าสู่อุ้งมือแล้ว "ดูเหมือนว่า... พวกมันจะไม่อยากรอนานถึงเที่ยงคืนนะครับคุณเอลาร่า" เรนกล่าวเสียงเรียบ นัยน์ตาสีิลนิลสะท้อนประกายคมปลาบในความมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามา --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" มาโดยตลอดครับ