กลยุทธ์เลเวลอัปแบบก้าวกระโดด

*ครืนนน—!* เสียงสะเทือนเลื่อนลั่นของมิติระดับต่ำยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แรงสั่นสะเทือนที่แผ่ซ่านผ่านพื้นรองเท้าคอมแบทคอยเตือนสติเรนว่า โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความยุติธรรม แต่มันขับเคลื่อนด้วยกฎแห่งผู้แข็งแกร่ง—กฎที่เขาเคยถูกเหยียบย่ำและผลักไสให้กลายเป็นเพียงเศษสวะในอดีต เรนยืนนิ่งสงอยู่หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามที่สะท้อนแสงเรืองรองบนใบหน้าเรียบเฉย แววตาสีดำสนิทของเขาไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งความตื่นตระหนก มีเพียงความเย็นชาและประกายความคิดที่กำลังคำนวณหมากทุกตาในกระดานแห่งความเป็นความตายนี้ นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนโต๊ะทำงานเหล็กกล้าไร้สนิม เป็นจังหวะเดียวกับเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ ในห้องควบคุมชั่วคราวของฐานลับใต้ดิน อากาศค่อนข้างเย็นเฉียบ กลิ่นอายของโอโซนและน้ำยาทำความสะอาดแผ่กระจายจางๆ เอลาร่า ก้มมองหน้าจอแท็บเล็ตในมือ ใบหน้าเรียบตึงของเธอฉายแววเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด แม้เธอจะเป็นอดีตนักวิเคราะห์ข้อมูลระดับโลกที่เคยผ่านสถานการณ์วิกฤตมานับไม่ถ้วน แต่ข้อมูลที่ปรากฏตรงหน้าขณะนี้ก็ยังทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดไปชั่วขณะ "บอสคะ... เอ๊ย ขออภัยครับ ท่านเรน" เอลาร่ารีบแก้คำพูดทันทีเมื่อตระหนักถึงกฎระเบียบที่เรนวางไว้ ดวงตาเรียวคมเงยขึ้นมองชายหนุ่มผู้เป็นนาย "ข้อมูลจากการสำรวจดันเจี้ยน 'ซากปรักหักพังแห่งเงาอัสนี' เมื่อสามชั่วโมงก่อนมีความผิดปกติอย่างรุนแรง ค่าความหนาแน่นของมานาในชั้นที่สามไม่ได้ลดลงตามวัฏจักรปกติ แต่มัน... กำลังเกิดการวนซ้ำแบบอนันต์" เรนยังคงไม่พูดอะไร เขายกกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ รสชาติขมสนิทไหลผ่านลำคอ ก่อนที่เขาจะวางแก้วลงบนโต๊ะด้วยความนุ่มนวลที่น่าขนลุก "มันไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบหรอกเอลาร่า" เสียงทุ้มต่ำเอื้อnเอ่ยออกมาอย่างราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยอำนาจที่กดดันให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลง "แต่มันคือ 'รอยปริแตก' ที่หลงเหลือจากการอัปเดตแพตช์ครั้งล่าสุดของหอคอยกลาง พวกมันพยายามซ่อนมันไว้ภายใต้หน้ากากของดันเจี้ยนระดับ E แต่ความโลภของพวกสมาคมฮันเตอร์ทำให้พวกมันมองข้ามจุดเล็กๆ ที่เรียกว่า 'ความสมบูรณ์แบบของโค้ด' ไป" เอลาร่าขมวดคิ้วแน่น สมองของเธอประมวลผลอย่างรวดเร็ว "ท่านหมายความว่า... ดันเจี้ยนแห่งนี้มีช่องโหว่ที่ทำให้เราสามารถรีเซ็ตค่าประสบการณ์ได้โดยไม่ต้องรอคอยเวลาคูลดาวน์อย่างนั้นหรือครับ?" "ไม่ใช่แค่รีเซ็ต..." เรนหันกลับมาสบตาเธอ แววตาคมกริบราวกับใบมีดที่ซ่อนอยู่ในฝัก "แต่มันคือการ 'เบิ้ล' อัตราการรับเลเวลแบบทวีคูณ ในขณะที่ฮันเตอร์กิลด์ใหญ่กำลังส่งคนไปกวาดล้างดันเจี้ยนระดับ S ด้วยวิธีโบราณและเสียกำลังคนมหาศาล เราจะใช้ช่องโหว่นี้... ปั้นกิลด์ 'ซีโร่' ให้ก้าวขึ้นสู่ระดับท็อปของโลกภายในเวลาไม่ถึงเดือน" รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของเรน รอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความสุข แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าผู้ถือไพ่เหนือกว่าในทุกสถานการณ์ แผนการถูกร่างขึ้นในหัวของเขาอย่างเป็นระบบ ไร้ซึ่งช่องโหว่ เรนรู้ดีว่าการจะใช้ประโยชน์จาก 'ระบบบั๊กกิ้งดันเจี้ยน' นี้ เขาจำเป็นต้องลงมือด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด ความผิดพลาดเพียงนิดเดียวอาจทำให้ระบบตรวจจับความผิดปกติ (System Anti-Cheat) ตื่นขึ้น และนั่นจะทำให้โอกาสทั้งหมดสูญสลายไปในพริบตา "เตรียมอุปกรณ์เชื่อมต่อประสาทเทียมและชุดเกราะพรางความร้อนให้พร้อม" เรนออกคำสั่ง เสียงของเขานิ่งสนิทแต่เฉียบขาดจนเอลาร่าต้องรีบพยักหน้ารับคำทันที "เราจะเดินทางไปที่นั่นด้วยตัวเอง ภายในคืนนี้" "รับทราบครับท่านเรน ดิฉันจะจัดการประสานงานเส้นทางหลบหลีกจากการตรวจจับของสมาคมให้" เอลาร่าโค้งตัวลงเล็กน้อยด้วยความเคารพสูงสุด ความจงรักภักดีของเธอนั้นบริสุทธิ์และมั่นคงยิ่งกว่าศิลา เพราะเธอรู้ดีว่ามีเพียงชายคนนี้เท่านั้น—เรน ผู้ชายที่ถูกหักหลังจนไม่เหลืออะไร—ที่จะสามารถนำพาพวกเขาไปเหยียบย่ำบนจุดสูงสุดที่พวกมันไม่มีวันเอื้อมถึง สองชั่วโมงต่อมา ณ ปากทางเข้าดันเจี้ยนซากปรักหักพังแห่งเงาอัสนี บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดจนน่ากลัว หมอกสีเทาหนาทึบลอยปกคลุมพื้นดินราวกับปีศาจที่กำลังอ้าแขนรอรับเหยื่อ เรนก้าวเท้าลงเหยียบพื้นดินชื้นแฉะ ชุดคลุมสีดำสนิทปลิวไปตามกระแสลมเย็นยะเยือก มือขวาของเขากำดาบสั้นพลังงานที่ถูกปรับแต่งโค้ดภายในใหม่เรียบร้อยแล้ว แสงสีฟ้าจางๆ กระพริบถี่อยู่ที่ด้ามจับ มันคือเครื่องมือที่จะเปลี่ยนกฎเกณฑ์ทั้งหมดของโลกใบนี้ "เริ่มกระบวนการเจาะระบบดันเจี้ยน" เรนพึมพำกับตัวเองขณะที่ปลายนิ้วกดลงบนแผงควบคุมที่ข้อมือซ้าย หน้าจอสีแดงฉานปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงเตือนรัวเร็วดัง *ติ๊ดๆๆ!*—แต่มันไม่ใช่สัญญาณเตือนอันตรายของระบบ มันคือสัญญาณที่บ่งบอกว่า 'ประตูกล่องแพนดอร่า' ได้ถูกเปิดออกแล้ว ทันใดนั้น พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาก็ทรุดฮวبลงอย่างรุนแรง! แรงดึงดูดมหาศาลกระชากร่างของเรนให้ดิ่งลงสู่ความมืดเบื้องล่าง ร่างของเขาร่วงหล่นผ่านชั้นมิติที่บิดเบี้ยว แสงไฟนีออนสีแดงและเขียวระยิบระยับตัดผ่านความมืดราวกับห้วงอวกาศอันไร้ที่สิ้นสุด เรนไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ปล่อยให้ร่างดิ่งลงไปตามแรงโน้มถ่วง พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ปรากฏขึ้นอีกครั้งในความมืดมิด นี่คือจุดเริ่มต้นของการก้าวกระโดด... เลเวล 1 กำลังจะกลายเป็นอดีตที่น่าขัน ทว่า... ในวินาทีที่ร่างของเขากำลังจะทะลุผ่านม่านพลังงานชั้นสุดท้ายเพื่อเข้าสู่พื้นที่บั๊กกิ้ง เสียงแจ้งเตือนปริศนาที่ไม่ได้มาจากระบบของเขาเอง กลับดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทอย่างกะทันหัน *[แจ้งเตือนจากระบบนิรนาม: ตรวจพบการเข้าใช้งาน "เดอะ ซีโร่ เมทริกซ์" โดยบุคคลภายนอก... รหัสผู้ใช้งานตรงกับเป้าหมายการกวาดล้างลำดับที่ 001... ยินดีต้อนรับกลับสู่กรงขังครับ, คุณเรน]* ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเส้นทางสายดาร์กนี้ด้วยกันนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่