การท้าทายจากเบอร์หนึ่ง

“เพราะว่า... ฉันนี่แหละ คือผู้สร้างระบบที่คุณกำลังใช้งานอยู่ยังไงล่ะ เรน” ความเงียบงันแผ่ขยายเข้ามาครอบงำห้องควบคุมส่วนกลางทันที ราวกับอากาศทั้งหมดถูกสูบออกไปจากปอด เสียงการทำงานของมานากลุ่มดาวบนจอโฮโลแกรมสีครามสะท้อนกระทบกับดวงตาคมกริบของเรน ดวงตาคู่นั้นไม่ได้เบิกกว้างด้วยความตกใจอย่างที่ควรจะเป็น มันแคบลงเล็กน้อย สติสัมปชัญญะทุกส่วนประมวลผลอย่างรวดเร็วดั่งเครื่องจักรกลชั้นยอด เรนไม่ขยับเขยื้อน เขายังคงยืนไขว่ห้างพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนที่วางแขนเป็นจังหวะสม่ำเสมอ... ตึก... ตึก... ตึก... รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม ไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความหวาดกลัว แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่พบว่าเหยื่อในกรงไม่ได้อ่อนแออย่างที่ประเมินไว้แต่แรก "ผู้สร้างระบบ... โลกาภิวัตน์ขั้นที่ศูนย์อย่างนั้นหรือครับ?" เรนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ทุ้มต่ำแต่น่าเกรงขาม "น่าสนใจดีนี่ครับ... ถ้าคุณคือผู้สร้าง แล้วทำไมระบบถึงเลือกผม? ทำไมต้องมอบสกิลตื่นรู้อันไร้ขีดจำกัดนี้ให้คนที่เป็นแค่เศษสวะในสายตากิลด์เก่าอย่างผมล่ะ?" ภาพโฮโลแกรมตรงหน้าบิดเบือนเล็กน้อย ก่อนที่ร่างโปร่งแสงของชายชราสวมชุดสูทสไตล์วินเทจจะแย้มยิ้มออกมา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยประกายแห่งความเหนือกว่า "เพราะความแค้นไงล่ะ เรน... มนุษย์เราเติบโตได้ดีที่สุดบนกองซากศพและความเจ็บปวด กิลด์ 'ดรากอนบลัด' ที่คุณเคยภัณฑารักษ์ให้ พวกมันหักหลังคุณ เหยียบย่ำศักดิ์ศรีคุณ ฉันแค่มอบเครื่องมือในการทวงคืนบัลลังก์ให้... แต่ทว่า การที่คุณเติบโตเร็วเกินไปจนสร้างกิลด์ 'ซีโร่ เมทริกซ์' ขึ้นมาเทียบชั้นกับเบอร์หนึ่งของโลกได้ นั่นมันอยู่นอกเหนือบทที่ฉันวางไว้" เอลาร่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังเรน ขยับตัวเล็กน้อย แววตาของเธอฉายแววระแวดระวัง มือเรียวของเธอวางอยู่เหนือแป้นพิมพ์มานาพร้อมตัดสัญญาณทันทีหากมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น แต่เรนกลับยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามปราม เขายังคงจ้องมองร่างโปร่งแสงนั้นด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "บทที่วางไว้... งั้นหรือครับ?" เรนหัวเราะในลำคอเบาๆ "คุณคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าผู้เขียนบทละครให้มนุษย์เดินตามเกมสินะครับ แต่ขอโทษด้วยนะ... ผมเกลียดการเป็นหมากในกระดานของใครมากที่สุด ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครหน้าไหนก็ตาม" ทันทีที่สิ้นคำพูดของเรน บรรยากาศภายในห้องก็เปลี่ยนเป็นความตึงเครียดทันที แรงกดดันจากมานาระดับมหาเทพแผ่พุ่งออกมาจากร่างโปร่งแสงของผู้สร้างระบบ จนหน้าจอโฮโลแกรมรอบด้านกระพริบเตือนสีแดงฉาน "สามหาว! เจ้ากล้าดียังไงมาต่อปากต่อคำกับผู้ให้กำเนิดพลังของเจ้า!" เสียงของผู้สร้างระบบก้องกังวานราวกับเสียงคำรามของอสุนีบาต "ให้กำเนิด... หรือใช้เป็นเครื่องมือทดลองกันแน่ครับ?" เรนสวนกลับทันควัน น้ำเสียงยังคงเยือกเย็นไร้ความหวาดหวั่น ดวงตาสีดำสนิทสะท้อนภาพของอีกฝ่ายอย่างท้าทาย "ถ้าคุณคิดว่าควบคุมผมได้ ลองดูซิครับว่ากิลด์ 'ซีโร่ เมทริกซ์' ที่ผมสร้างขึ้นด้วยมือคู่นี้ จะบดขยี้ระบบที่คุณภูมิใจนักหนาให้แหลกคามือได้อย่างไร" ก่อนที่บทสนทนาอันเชือดเฉือนจะได้ดำเนินต่อไป สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานทั่วทั้งฐานทัพใต้ดินก็ดังขึ้นอย่างกึกก้อง เสียงไซเรนกวาดผ่านประสาทสัมผัสจนน่าปวดหัว *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! แจ้งเตือนระดับวิกฤต! ตรวจพบคลื่นพลังงานมานาระดับ EX-Class กำลังพุ่งตรงเข้ามายังพิกัดกิลด์!* เอลาร่ากวาดตามองหน้าจอวิเคราะห์ข้อมูลด้วยความรวดเร็ว สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความตื่นตระหนกเป็นครั้งแรกตั้งแต่ร่วมงานกับเรน "ท่านเรนคะ... ไม่สิ... ท่านเรนครับ! ระบบตรวจจับกองเรือรบอากาศและกองกำลังระดับท็อปของกิลด์ 'เซอยอน' กิลด์อันดับหนึ่งของโลก กำลังเคลื่อนพลปิดล้อมน่านฟ้าของเราทั้งหมดแล้วครับ!" เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาละสายตาจากภาพโฮโลแกรมของผู้สร้างระบบ หันไปมองหน้าจอหลักที่แสดงภาพการปิดล้อมภายนอก กิลด์อันดับหนึ่งของโลก... กิลด์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความไร้พ่ายและอำนาจเบ็ดเสร็จ บัดนี้พวกมันเคลื่อนไหวแล้ว "ประกาศสงครามท้าดวลอย่างเป็นทางการสินะครับ..." เรนพึมพำกับตัวเอง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างเยือกเย็น "ถูกต้อง เรน" เสียงของผู้สร้างระบบหัวเราะเยาะเย้ยในลำคอ "นี่คือบททดสอบสุดท้ายที่แท้จริง กิลด์เบอร์หนึ่งแห่งโลกปัจจุบัน VS กิลด์ไร้พ่ายหน้าใหม่อย่างพวกนาย... ถ้าพวกนายตายที่นี่ ทุกอย่างก็จะจบลง และฉันจะเริ่มรีเซ็ตกระดานใหม่ทั้งหมด!" ร่างโปร่งแสงของผู้สร้างระบบค่อยๆ จางหายไปในอากาศ พร้อมกับความกดดันที่มลายหายไป แต่ความจริงอันหนักอึ้งยังคงอยู่ตรงหน้า เอลาร่าสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติกลับคืนมา เธอหันมามองหน้าผู้นำของเธอด้วยความกังวล "ท่านเรนครับ พวกมันยกกำลังพลมาทั้งกิลด์ รวมถึง 'ลูเซียน' หัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอสูรสงครามไร้พ่าย เรามีเวลาเตรียมตัวไม่ถึงสิบนาทีแล้วนะครับ จะให้เปิดใช้งานระบบป้องกันฉุกเฉินระดับสูงสุดเลยไหมครับ?" เรนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เสื้อคลุมสีดำสนิทสะบัดพลิ้วตามแรงลมจากระบบปรับอากาศ มือขวายกขึ้นจัดปกเสื้ออย่างใจเย็น สายตาทอดมองผ่านกระจกใสออกไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ถูกย้อมด้วยแสงสีแดงฉานจากกองกำลังข้าศึกที่กำลังรุกคืบเข้ามา ไม่มีความหวาดกลัว ไม่มีแม้แต่ความลังเล "ระบบป้องกันฉุกเฉินน่ะเก็บไว้ก่อนเถอะครับ เอลาร่า..." เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลังจนหยุดยั้งความตื่นตระหนกของหญิงสาวได้ทันที เรนหันกลับมาส่งยิ้มให้คู่คิดมือขวา ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ไร้เทียมทาน "ในเมื่อพวกมันอยากลองดีกับบัลลังก์อันดับหนึ่งนัก... เราก็แค่จัดงานต้อนรับให้สมเกียรติพวกมันก็พอครับ" เรนหยิบหน้ากากสีเงินขึ้นมาสวมปิดบังใบหน้าครึ่งบน เผยให้เห็นเพียงนัยน์ตาสีดำที่เปล่งประกายความเยือกเย็นออกมา "เตรียมเปิดใช้งาน 'เกตเวย์ออฟซีโร่' และส่งคำท้าดวลกลับไปหาพวกมัน... บอกลูเซียนว่า ถ้าอยากได้ตำแหน่งเบอร์หนึ่งนัก ก็ก้าวเข้ามาเอาศพของฉันไปให้ได้" สิ้นคำสั่งนั้น ประตูห้องควบคุมหลักก็เปิดออก พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นของหน่วยรบพิเศษแห่งกิลด์ซีโร่ เมทริกซ์ที่ก้าวเข้ามาตั้งแถวรอรับคำสั่งอย่างพร้อมเพรียง ทว่า ทันทีที่เรนก้าวเท้าออกไปเพื่อเผชิญหน้ากับศึกใหญ่ หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวที่ควรจะถูกปิดไปแล้ว กลับเด้งข้อความแจ้งเตือนสีดำสนิทขึ้นมากลางอากาศโดยไม่มีที่มา ข้อความนั้นเขียนไว้ด้วยตัวอักษรสีเลือดที่ขยับได้เองว่า: *“ยินดีด้วย... แกเพิ่งเดินหมากตาที่ทำให้กระดานนี้พังทลายลงด้วยมือของแกเอง... เรน”* และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง พลังงานมานาประหลาดสายหนึ่งก็พุ่งทะลุระบบป้องกันของกิลด์เข้ามาโดยตรง มันตรงเข้าสู่ร่างของเอลาร่าที่ยืนอยู่ข้างกาย ทำให้ร่างของเธอนิ่งค้างไปทันที ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานอย่างไร้สติ ก่อนที่เธอจะหันกระบอกปืนมาจ่อเข้าที่ศีรษะของเรนเองโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินหมากไปพร้อมกันนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ -