จิตวิญญาณแห่งผู้นำ

"ความล้มเหลวแปดสิบสี่ครั้งติดต่อกันในห้องจำลองสถานการณ์... พวกคุณยังกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นหัวหอกของกิลด์ซีโร่เมทริกซ์อยู่อีกงั้นหรือครับ" น้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าเย็นเยียบจนบาดลึกถึงกระดูกดำดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันสนิทภายในห้องฝึกซ้อมแรงโน้มถ้วนศูนย์ เรนยืนกอดอกพิงผนังกระจกใสหนาพิเศษ นัยน์ตาสสีนิลคู่นั้นกวาดมองสมาชิกแถวหน้าของกิลด์ทั้งห้าคนที่กำลังหอบหายใจโยนตัวลงกับพื้นด้วยความหมดสภาพ เสื้อผ้าเกราะเวทมนตร์ของพวกเขายับเยินและเต็มไปด้วยรอยไหม้จากการปะทะกับ "อวตารแห่งความพินาศ" บอสจำลองระดับตำนานที่ถูกเซ็ตค่าความยากไว้สูงสุด ไคโร หัวหน้าหน่วยจู่โจมแนวหน้า กัดฟันกรอด ฝืนยันกายลุกขึ้นด้วยมือสั่นเทา คราบเลือดและเหงื่อผสมปนเปกันบนใบหน้าคมคาย "ท่านเรน... บอสตัวนั้นมันมีอัลกอริทึมที่เกินขีดจำกัดของมนุษย์ครับ พลังโจมตีระดับนั้น ต่อให้เพิ่มเลเวลอีกสิบเท่า พวกเราก็..." "ข้อแก้ตัว... มีไว้สำหรับคนอ่อนแอที่ยอมจำนนต่อตัวเลขบนหน้าจอเท่านั้นครับ ไคโร" เรนตัดบทด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว แต่กลับทรงพลังกดดันจนทุกคนในห้องต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "คุณจำวันที่กิลด์เก่าเหยียบย่ำศักดิ์ศรีพวกเราได้ไหม วันที่คุณสูญเสียสหายร่วมรบไปต่อหน้าต่อตาเพราะความไร้ความสามารถของตัวเอง พวกคุณบอกผมว่าอยากแข็งแกร่งขึ้น อยากอยู่จุดสูงสุดของโลกใบนี้... แต่วันนี้ แค่ก้าวข้ามขีดจำกัดที่ระบบกำหนดไว้ไม่ได้ กลับโยนความผิดให้ตัวเลขงั้นหรือครับ" เอลาร่าที่ยืนถือแท็บเล็ตโฮโลแกรมอยู่มุมห้อง ขยับแว่นตาเล็กน้อยเพื่อซ่อนแววตากังวล เธอรู้ดีว่าเรนกำลังใช้จิตวิทยาขั้นสูงสุดเพื่อกระชับเมทริกซ์จิตใจของสมาชิก แต่ความเสี่ยงมันสูงเกินไป หากจิตใจของพวกเขากลวงโบ๋ พวกเขาอาจแตกสลายและสูญเสียความมั่นใจไปตลอดกาล "ท่านเรนพูดถูก..." เสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่นดังขึ้นจากมุมมืด ร่างของมีอา นักเวทอัจฉริยะก้าวออกมา เธอปาดเลือดที่มุมปาก ดวงตาคู่นั้นไม่ได้ฉายแววหวาดกลัว กลับลุกโชนด้วยประกายไฟแห่งความดื้อรั้น "พวกเราไม่ได้มาไกลถึงขนาดนี้ เพื่อยอมแพ้ให้กับโปรแกรมโค้ดงี่เง่าที่มนุษย์สร้างขึ้น... ไคโร ถ้านายลุกไม่ไหว ก็หลบไป ฉันจะเป็นคนเปิดทางให้เอง" ไคโรเบิกตากว้าง มองหน้าสหายร่วมอุดมการณ์ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะแหบพร่าออกมา พร้อมกับตบพื้นลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "ใครบอกว่าฉันจะไม่ไหววะ... ฉันแค่เกลียดการพ่ายแพ้ ยิ่งกว่าความตายต่างหาก!" เรนมองภาพนั้น เงาสะท้อนในแววตาของเขาฉายความพึงพอใจชั่วแวบ การสร้างกิลด์อันดับหนึ่งไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยเงินตราหรือไอเทมหายาก แต่มันขับเคลื่อนด้วย "เจตจำนง" ที่ไร้ขีดจำกัด "ดีมากครับ..." เรนก้าวเท้าออกมาจากมุมมืด ยื่นมือไปสัมผัสแผงควบคุมหลัก ปลดล็อกขีดจำกัดความปลอดภัยของห้องจำลองจนไฟสัญญาณเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน "ในเมื่อพวกคุณเลือกที่จะก้าวข้าม... ผมจะมอบของขวัญชิ้นพิเศษให้ บอสตัวนั้นจะไม่ได้ใช้แค่พลัง AI เดิมๆ อีกต่อไปแล้วครับ... เพราะผมจะควบคุมมันด้วยตัวเอง" ทุกลมหายใจสะดุดกึกลงทันที สมาชิกกิลด์ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เรน... ผู้นำสูงสุดของกิลด์ จะลงมือควบคุมบอสระดับตำนานเพื่อทดสอบพวกเขาด้วยตัวเองอย่างนั้นหรือ! "อย่าทำให้ผมผิดหวังนะครับ... จงใช้ชีวิต แลกกับชัยชนะครั้งนี้ซะ" เรนกดปุ่มยืนยัน เสียงคำรามกึกก้องจากระบบดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับอวตารแห่งความพินาศที่แผ่ไอสังหารสีดำทมิฬออกมาปกคลุมทั่วทั้งห้อง การต่อสู้ที่แท้จริง... เพื่อกำหนดชะตากรรมของกิลด์ไร้พ่ายเริ่มต้นขึ้นแล้ว ทว่า ในวินาทีที่เรนกำลังจะประสานจิตเข้ากับระบบควบคุมบอส หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของเอลาร่าก็ส่งสัญญาณเตือนภัยสีเลือดขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมกับข้อความเข้ารหัสลับจากภายนอกที่ทำให้สีหน้าของเธอนิ่งค้างไปในทันที *“ท่านเรนครับ... ตรวจพบสัญญาณชีพของบุคคลที่น่าจะตายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน... ผู้นำกิลด์ ‘เซเลสทัล’ คนเก่า... กำลังยืนรออยู่หน้าประตูใหญ่ของกิลด์เราแล้วครับ”* ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" มาโดยตลอดครับ