ดีลลับกับสมาคมฮันเตอร์

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่กะพริบถี่รัวอยู่เบื้องหน้า ไม่ได้ทำให้เรนแสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นัยน์ตาสสีนิลคู่คมกริบยังคงจดจ้องไปยังเส้นกราฟการถ่าย1โอนข้อมูลที่กำลังวิ่งพล่านราวกับงูพิษหลุดจากกรง เขาวางปากกาหมึกซึมลงบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊กเนื้อดีอย่างแผ่วเบา เสียงกระทบเบาๆ นั้นสะท้อนความนิ่งสงบที่ตัดกับความโกลาหลในระบบเครือข่ายของฐานลับกิลด์ "ซีโร่" อย่างสิ้นเชิง "IP ภายนอกที่ไม่รู้จักงั้นหรือครับ เอลาร่า" เรนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่มันกลับแฝงไอความเย็นยะเยือกที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงทันที เอลาร่าซึ่งยืนอยู่เบื้องหลังหน้าจอหลัก ขยับแว่นกรอบทองเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวพรมลงบนแป้นพิมพ์ล่องหนด้วยความเร็วสูง เหงื่อกาฬเม็ดเล็กผุดขึ้นที่ขมับของเธอ แม้เธอจะเป็นอดีตนักวิเคราะห์ระดับโลก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบป้องกันชั้นยอดของกิลด์ถูกเจาะผ่านไฟร์วอลล์ถึงสามชั้นในเวลาไม่ถึงสามวินาที "ไม่ใช่ฝีมือของแฮกเกอร์อิสระแน่ค่ะ... อภัยด้วยค่ะท่านเรน รหัสเข้ารหัสนี้เป็นรูปแบบเฉพาะของ 'สมาคมฮันเตอร์ส่วนกลาง' พวกเขาใช้ช่องโหว่จากสัญญาซื้อขายดันเจี้ยนระดับ S เมื่อสัปดาห์ก่อนในการฝังแบ็ดยอร์ด (Backdoor) เข้ามาในเครือข่ายของเรา" เอลาร่ารายงานด้วยน้ำเสียงตึงเครียด สายตาไม่ละไปจากหน้าจอที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีส้มแจ้งเตือนสถานะความปลอดภัยระดับวิกฤต เรนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมสัน เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ ประสานมือเข้าหากันอย่างใจเย็น "สมาคมฮันเตอร์กำลังร้อนรนสินะครับ หลังจากที่เรากวาดล้างดันเจี้ยนระดับ A สามแห่งติดต่อกันโดยไม่พึ่งพากำลังคนของพวกเขาสักนิด พวกคงเริ่มตระหนักแล้วว่า อำนาจเบ็ดเสร็จที่พวกมันเคยถือครองกำลังสั่นคลอน" "เราควรตัดการเชื่อมต่อและปล่อยไวรัสย้อนกลับเพื่อทำลายเซิร์ฟเวอร์ของพวกมันไหมคะ?" เอลาร่าเสนอทางเลือกที่เด็ดขาด แววตาของเธอฉายแววอาฆาตมาดร้ายเล็กน้อย "ช้าก่อนครับเอลาร่า การทำลายสะพานตั้งแต่ก้าวแรก ไม่ใช่วิสัยทัศน์ของคนที่ต้องการขึ้นเป็นเบอร์หนึ่งของโลก" เรนยกมือขึ้นห้ามปรามอย่างนุ่มนวล "ในเมื่อพวกเขากล้าเปิดประตูเข้ามาถึงห้องนั่งเล่นของเราแล้ว เราก็ควรต้อนรับแขกผู้สูงศักดิ์รายนี้ให้สมเกียรติ... เปิดช่องทางสื่อสารเฉพาะกิจ ส่งพิกัดห้องรับรองลับชั้นใต้ดินให้พวกเขาซิครับ" ชั่วพริบตาเดียว เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงก็ดับลง หน้าจอกลับคืนสู่ภาวะปกติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งไว้เพียงข้อความเชิญชวนการเจรจาลับที่ถูกส่งตรงไปยังเทอร์มินัลของสมาคมฮันเตอร์ เวลาผ่านไปไม่ถึงยี่สิบนาที ประตูห้องรับรองลับที่บุด้วยวัสดุกั้นเสียงหนาพิเศษก็เปิดออก ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้มก้าวเข้ามา ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มการค้าที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี แต่ดวงตากลับซ่อนความหวาดระแวงเอาไว้มิดชิด เขาคือ 'วาล์เคอร์' รองประธานสมาคมฮันเตอร์ผู้กุมอำนาจเงา วาล์เคอร์กวาดสายตามองห้องรับรองที่ตกแต่งด้วยโทนสีเข้มเรียบหรู ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่เรน ซึ่งนั่งไขว่ห้างรออยู่ก่อนแล้วด้วยท่าทีผ่อนคลายราวกับเจ้าบ้านผู้ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู "ไม่นึกเลยนะครับว่ากิลด์น้องใหม่อย่าง 'ซีโร่' จะมีระบบรักษาความปลอดภัยที่ต้องใช้เวลาเจาะเกือบครึ่งชั่วโมง... น่าประทับใจจริงๆ" วาล์เคอร์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ พร้อมกับหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามโดยไม่ได้รับเชิญ "ยินดีต้อนรับครับท่านรองประธานวาล์เคอร์ หวังว่าการเดินทางมาเยือนโดยไม่ได้รับเชิญผ่านช่องทางลับของผม จะไม่ทำให้ท่านเหนื่อยล้าจนเกินไปนะครับ" เรนกล่าวต้อนรับด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าแววตากลับคมกราบจนวาล์เคอร์เผลอชะงักไปชั่วขณะ วาล์เคอร์หัวเราะกลบเกลื่อนในลำคอ ก่อนจะหยิบคัมภีร์หนังสีดำสนิทเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเอกสาร วางลงบนโต๊ะกระจกใสตรงกลาง "คนฉลาดมักไม่ชอบพูดอ้อมค้ำ ผมไม่อ้อมค้อมเช่นกัน เรน... สมาคมรู้เรื่องที่คุณกวาดล้างดันเจี้ยนไร้ชื่อทางตอนใต้แล้ว ข้อมูลการประเมินมอนสเตอร์และการเคลียร์เรดบอสในเวลาสิบสองนาทีของคุณ... มันสร้างความปั่นป่วนให้กับโครงสร้างราคาตลาดฮันเตอร์พอดู" เรนยังคงนิ่งเงียบ ปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายคายความต้องการออกมาเอง การนิ่งเงียบคืออาวุธที่ทรงพลังที่สุดในการเจรจา วาล์เคอร์ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อไม่เห็นปฏิกิริยาใดๆ จากชายหนุ่มตรงหน้า เขาจึงต้องเดินเกมต่อ "สมาคมต้องการผูกขาดข้อมูลดันเจี้ยนลับแห่งนั้น แลกกับการที่พวกเราจะยกเลิกภาษีการค้าของกิลด์คุณเป็นเวลาสามปีเต็ม... และที่สำคัญที่สุด 'แต้มกิลด์' จำนวนหนึ่งล้านแต้ม จะถูกโอนเข้าบัญชีของซีโร่ทันทีที่คุณมอบพิกัดและบันทึกข้อมูลทั้งหมดให้เรา" ตัวเลขหนึ่งล้านแต้มกิลด์ คือทรัพยากรจำนวนมหาสารที่สามารถซื้อสิทธิ์การอัปเกรดฐานทัพและซื้อไอเทมระดับตำนานได้ทั้งคลัง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เรนปรารถนา เรนหยิบแก้วชาเซรามิกขึ้นจิบช้าๆ กลิ่นหอมกรุ่นของชาอิงลิชเบรกฟาสต์ลอยอวลในอากาศ เขาวางแก้วลงกระทบจานรองเบาๆ เกิดเสียงกังวานกังสดาลท่ามกลางความเงียบ "ข้อเสนอของท่านรองประธานช่างหอมหวานเสียเหลือเกินครับ... ลดภาษีสามปี กับหนึ่งล้านแต้มกิลด์ ฟังดูเหมือนสมาคมกำลังเมตตากิลด์เล็กๆ อย่างเรา" เรนแย้มยิ้มเย็นเยียบ "แต่ท่านลืมคิดไปอย่างหนึ่ง... ข้อมูลที่ท่านต้องการ ไม่ได้เป็นเพียงแค่พิกัดดันเจี้ยนธรรมดา แต่มันคือ 'รหัสผ่าน' ที่จะไขไปสู่ห้องโถงวิวัฒนาการของระบบเมทริกซ์ยุคโบราณ" วาล์เคอร์หน้าถอดสีไปชั่วขณะ รอยยิ้มการค้าหายวับไปจากใบหน้า "คุณ... รู้ได้อย่างไร?" "ผมรู้ทุกอย่างที่สมาคมพยายามปกปิดครับ" เรนโน้มตัวไปข้างหน้า สายตากดดันอีกฝ่ายอย่างเฉียบขาด "หนึ่งล้านแต้มนั้นน้อยเกินไปสำหรับข้อมูลระดับนี้ ผมต้องการสามล้านแต้ม... และสิทธิ์การเข้าถึงคลังแสงลับระดับ S ของสมาคมอย่างไร้เงื่อนไข แลกเปลี่ยนกับข้อมูลดิบครึ่งหนึ่ง" "คุณกำลังเรียกร้องมากเกินไป เรน! นั่นมันเกินขอบเขตอำนาจของผม!" วาล์เคอร์ตบโต๊ะเบาๆ ด้วยความโมโห แต่เมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาสีนิลที่ไร้ซึ่งความกลัวของเรน เขาก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ท่านมีเวลาคิดสามวินาทีครับรองประธานวาล์เคอร์..." เรนเริ่มนับถอยหลังด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "หนึ่ง... สอง..." ก่อนที่คำว่า 'สาม' จะหลุดออกจากริมฝีปากของเรน เสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากระบบภายในของกิลด์ก็ดังขึ้นแทรกกลางอากาศ *ติ๊ง! [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบจาก IP ภายนอกที่ไม่รู้จัก... และมีสัญญาณชีวมิติที่ไม่ได้รับอนุญาต กำลังพยายามเข้าสู่ห้องควบคุมหลักชั้นบนสุด!]* เอลาร่าเบิกตากว้าง หันขวับมามองเรนด้วยความตกใจ "ท่านเรน... มีคนกำลังบุกรุกฐานลับของเรา!" เรนหันกลับมามองวาล์เคอร์ที่ตอนนี้มีสีหน้าซีดเผือดผิดปกติ รอยยิ้มปริศนาปรากฏขึ้นบนมุมปากของชายหนุ่มอีกครั้ง ราวกับเขาล่วงรู้เหตุการณ์นี้ล่วงหน้าอยู่แล้ว "ดูเหมือนว่า... แขกที่ไม่ได้รับเชิญตัวจริง จะไม่ได้มาคนเดียวสินะครับท่านรองประธาน" เรนเอ่ยเบาๆ ขณะที่ประตูห้องรับรองกำลังถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงมหาศาลจากภายนอก --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมเสมอนะครับ [โอเวอร์ลอร์ดซีโร่]