การสูญเสียที่คำนวณไว้

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าเรนกลับไม่แม้แต่จะกะพริบตา แสงสีฟ้าจากหน้าต่างระบบโปร่งแสงนับร้อยที่ลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องหน้า สะท้อนลงบนนัยน์ตาสีดำสนิทที่เย็นชาดั่งน้ำแข็งในฤดูหนาว "คุณเรน... ดาบ 'ฟنگหวง' เล่มนั้น เป็นไอเทมระดับตำนานที่กิลด์เราใช้เวลาค้นหาถึงสามเดือนนะครับ และค่าความเสียหายสะสมในโซนนี้ มัน..." เอลาร่าชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ปลายนิ้วเรียวที่กำลังรัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรมสั่นเทาเล็กน้อย แม้จะเป็นนักวิเคราะห์ผู้เยือกเย็นที่สุดคนหนึ่งของโลก แต่ตัวเลขสีแดงฉานที่กำลังดิ่งพสุธาบนหน้าจอ ก็มากพอที่จะทำให้ลมหายใจของเธอกระตุกวูบ เรนยกมือขึ้นช้าๆ เป็นเชิงห้ามปราม สีหน้าของเขายังคงนิ่งสงบราวกับพื้นผิวน้ำในบึงลึก ไม่มีความตื่นตระหนก ไม่มีความเสียดาย มีเพียงร่องรอยของการคำนวณที่ลึกล้ำเกินกว่าที่ใครจะคาดเดา "ปล่อยมันไปครับ เอลาร่า" เสียงทุ้มต่ำเอื้อnเอ่นขึ้นอย่างเรียบเรื่อย ทว่าทรงอำนาจจนกดดันให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลง "สงครามครั้งนี้ไม่ได้วัดกันที่จำนวนยุทโธปกรณ์ที่เราถือครอง แต่วัดกันที่ว่า... ใครต่างหากที่จะยืนหยัดอยู่เป็นคนสุดท้ายเมื่อม่านปิดลง" เขากวาดสายตามองไปรอบห้องปฏิบัติการใต้ดินของกิลด์ 'ซีโร่ เมทริกซ์' หน้าจอหลักแสดงภาพแผนที่ยุทธศาสตร์ของดันเจี้ยนระดับ S 'ซากโบราณสถานแห่งความมืด' ที่ซึ่งกองกำลังหลักของกิลด์คู่อริอย่าง 'ดราก้อน ฟาง' กำลังบุกตะลุยเข้ามาด้วยความฮึกเหิม พวกมันหลงกลติดกับดักที่เขาจงใจเปิดช่องว่างไว้ การสูญเสียดาบฟنگหวงและการควบคุมพื้นที่ชั้นนอก เป็นเหยื่อล่อชั้นดีที่ทำให้เหยื่อตัวใหญ่ยอมก้าวเท้าเข้าสู่กรงขังมรณะที่เขาถักทอขึ้นอย่างประณีต "แต่การที่เราสละพื้นที่ชั้นนอกและไอเทมระดับตำนานชิ้นนั้น เท่ากับเราเปิดทางให้พวกมันเข้าประชิดแนวป้องกันชั้นที่สองได้เร็วกว่ากำหนดถึงสามชั่วโมงนะครับ" เอลาร่าพยายามท้วงติงด้วยเหตุผลเชิงกลยุทธ์ ดวงตาของเธอฉายแววไม่เข้าใจ แม้เธอจะเชื่อมั่นในตัวผู้นำคนนี้เพียงใด แต่การเดิมพันครั้งนี้มันใหญ่หลวงเกินกว่าจะเรียกว่าการเสี่ยงโชค "ใครบอกว่าผมกำลังเสี่ยงโชคกันล่ะครับ" เรนหันกลับมาสบตาเธอ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความสุข ทว่าเยือกเย็นและน่าสะพรึงกลัว "ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยระบบและผลประโยชน์ คนที่ฉลาดที่สุดไม่ใช่คนที่กอบโกยทุกอย่างไว้ในมือ แต่คือคนที่รู้ว่า... ควรจะสละอะไรเพื่อซื้ออนาคตที่ต้องการ" เขาเดินไปหยุดอยู่หน้ากระจกใสบานใหญ่ เบื้องล่างคือห้องโถงกว้างที่สมาชิกกิลด์ซีโร่ เมทริกซ์กำลังปฏิบัติหน้าที่อย่างขันแข็ง ทุกคนล้วนทำตามแผนที่เขาวางไว้ แม้แต่ความตื่นตระหนกเมื่อครู่ ก็เป็นหนึ่งในละครฉากใหญ่ที่เขาเขียนบทขึ้น เพื่อให้สายลับของกิลด์อริที่ปะปนอยู่เชื่อสนิทใจว่า ฝ่ายของพวกเขากำลังเพลี่ยงพล้ำและแตกพ่าย ไม่มีชัยชนะใดที่ได้มาโดยปราศจากการเสียสละ และไม่มีหมากตัวไหนบนกระดานที่มีค่าจนไม่อาจแลกเปลี่ยนได้ แม้กระทั่งตัวของเขาเอง หากวันหนึ่งความตายของเรนสามารถนำพากิลด์ซีโร่ เมทริกซ์ไปสู่อันดับหนึ่งของโลกได้ เขาก็พร้อมที่จะวางเดิมพันด้วยชีวิตเช่นกัน กริ๊ง... เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นเบาๆ หน้าจอสีแดงเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม [เงื่อนไขการกระตุ้น 'กับดักมิติย้อนกลับ' สำเร็จ] [ไอเทม 'ดาบฟنگหวง' ถูกทำลายในอาณาเขตอาคม ส่งผลให้พลังงานเวทมนตร์ย้อนกลับสร้างความเสียหาย 300% แก่เป้าหมายทั้งหมดในรัศมี 5 กิโลเมตร] [สมาชิกกิลด์ 'ดราก้อน ฟาง' 120 คน ติดสถานะ 'อัมพาตวิญญาณ'] เอลาร่าเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นกราฟแสดงสถานะของกิลด์อริพังทลายลงในพริบตา ความเสียหายที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นเพียงแค่ตัวเลข แต่หมายถึงการล่มสลายของกำลังรบหลักที่กิลด์คู่แข่งสะสมมานานนับปี "นี่คือ... สิ่งที่คุณเรนคำนวณไว้ตั้งแต่แรกสินะครับ" เสียงของเธอแผ่วเบaลง เจือด้วยความทึ่งระคนหวาดหวั่น "สงครามเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นครับ เอลาร่า" เรนหันหลังกลับ น้ำเสียงของเขากลับมาเรียบสนิทดังเดิม "พวกมันเป็นแค่ปลาตัวเล็กที่ว่ายเข้ามาติดอวน ส่วนตัวการใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง... ตอนนี้คงกำลังนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้วล่ะครับ" ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุดก็ดังสนั่นหวั่นไหวทั่วทั้งฐานทัพ ไฟสีแดงสลับขาวกะพริบถี่รัว หน้าจอหลักที่เคยแสดงภาพแผนที่ดันเจี้ยน กลับถูกแทนที่ด้วยภาพจากกล้องวงจรปิดที่หน้าประตูทางเข้าหลักของกิลด์ ไม่มีเสียงฝีเท้า ไม่มีสัญญาณชีพจรเต้นผิดปกติจากระบบตรวจจับ แต่ม่านพลังงานป้องกันระดับ S กลับแตกละเอียดราวกับกระจกบางๆ ร่างในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวผ่านซากประตูเข้ามาอย่างเชื่องช้า หมวกฮู้ดที่ปิดบังใบหน้าถูกเปิดออกเผยให้เห็นรอยยิ้มเยาะหยัน และดวงตาคู่ที่เรนจำได้ดีไม่มีวันลืม... คนที่ควรจะตายไปในดันเจี้ยนแห่งการทรยศเมื่อสามปีก่อน "ไม่ได้เจอกันนานนะ... หัวหน้ากิลด์ผู้ไร้พ่าย" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเดิมพันไปพร้อมกับกลยุทธ์อันล้ำลึกนี้ครับ