กลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณผสมผสานกับกลิ่นธูปไม้หอมจางๆ ลอยอบอวลอยู่ภายในห้องสมุดลับใต้ดินของสมาคมผู้พิทักษ์ไสยเวท รินทร์กวาดสายตาคมกริบมองตัวอักษรโบราณที่สลักอยู่บนแผ่นศิลาตรงหน้า นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะไม้สักเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เพื่อประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่ระบบบันทึกคดีเพิ่งป้อนเข้ามาในสมอง
"คดีฆาตกรรมตระกูลเวศน์วรุตม์เมื่อสามปีก่อน... มีร่องรอยการใช้ 'อาคมสะกดวิญญาณเจ็ดทิศ' แบบเดียวกับที่เรากำลังตามหาอยู่ไม่ผิดเพี้ยน" รินทร์พึมพำกับตัวเองเบาๆ
ข้างกายเขา อาจารย์จันทร์เจ้ายืนกอดอกพิงชั้นหนังสือ สายตาคมปลาบกวาดมองไปรอบห้องด้วยความระแวดระวัง ท่าทีของเธอในยามนี้เต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ไสยเวทสายปราบมารรอบตัวถูกกดไว้จนแทบไม่เหลือไอพลัง แต่นั่นกลับยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวเธอน่าเกรงขามยิ่งขึ้นไปอีก
"ระวังตัวด้วย รินทร์" เสียงหวานแต่เย็นเยียบของอาจารย์จันทร์เจ้าเอ่ยเตือน "สถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีแค่พวกเราที่รู้ทางเข้า กลิ่นอายของอาคมพรางตัวระดับสูงกำลังเคลื่อนไหวอยู่ใกล้เราไม่เกินสิบเมตร"
รินทร์ไม่ตอบคำเขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาคู่คมฉายแววเจ้าเล่ห์ตามแบบฉบับของเขา มือขวาแอบแตะหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเฉพาะสายตาของเขา
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานวิญญาณระดับอาฆาตพยาบาทกำลังพุ่งเข้าสู่พิกัด 12 นาฬิกา]
[คำแนะนำจากระบบ: เตรียมพร้อมรับมือ หรือใช้ทักษะ 'เนตรทิพย์วิเคราะห์จุดอ่อน' เพื่อค้นหาตัวตนที่แท้จริงของผู้มาเยือน]
ทันใดนั้นเอง ผนังห้องสมุดด้านทิศตะวันตกก็เกิดเสียงบด
ครืน...
แผ่นศิลาโบราณเลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาเข้ารูป เรือนผมสีดำสนิทถูกเซ็ตไว้อย่างเนี้ยบ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนฉายแววอบอุ่นราวกับสุภาพบุรุษผู้เพียบพร้อม ทว่า ในสายตาสแกนของรินทร์และระบบบันทึกคดี ร่างของชายคนนี้กลับปกคลุมไปด้วยกลุ่มควันสีดำทึบของอาคมต้องห้าม
"ขออภัยที่เสียมารยาทครับ พอดีผมได้กลิ่นอายความรู้โบราณ เลยอดใจเดินตามเข้ามาไม่ได้" ชายหนุ่มแปลกหน้าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงนุ่มนวลและกังวานน่าฟัง พร้อมกับโค้งตัวลงเล็กน้อยอย่างนอบน้อม "ผมชื่อ 'กรณ์' ครับ เป็นนักสะสมวัตถุโบราณอิสระ... ดูเหมือนพวกคุณกำลังไขปริศนาอะไรที่น่าสนุกอยู่สินะครับ"
รินทร์หรี่ตามองประเมินชายที่ชื่อกรณ์อย่างพินิจพพิเคราะห์ การปรากฏตัวที่จงใจเลือกจังหวะเวลา รอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบจนเกินไป และพลังงานไสยเวทที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากมิตรภาพ ทุกอย่างชี้ชัดว่าคนๆ นี้ไม่ใช่แค่นักสะสมธรรมดาอย่างแน่นอน แต่เป็น "ศัตรูในคราบมิตร" ที่อันตรายที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเจอมา
อาจารย์จันทร์เจ้าขยับตัวเข้ามาบังรินทร์ไว้เล็กน้อย มือเรียวแตะที่ยันต์ปราบมารในกระเป๋าเสื้อโค้ท พร้อมรับมือทุกสถานการณ์ "นักสะสมอิสระอย่างนั้นหรือครับ? แต่สถานที่แห่งนี้ถูกปิดตายมานานกว่าทศวรรษ คุณเข้ามาทางไหน และรู้ได้อย่างไรว่าพวกเราอยู่ที่นี่"
กรณ์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายังคงอบอุ่น แต่แววตากลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ "คำถามคมคายสมกับเป็นผู้ใช้ไสยเวทชื่อดังเลยครับ... แต่บางครั้ง การรู้มากเกินไป ก็อาจจะทำให้มีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงบทสรุปของคดีหรอกนะครับ"
บรรยากาศในห้องสมุดใต้ดินพลันลดฮวบลงจนหนתาวเหน็บ ลมเย็นเยือกพัดผ่านซอกชั้นหนังสือ ทั้งรินทร์และอาจันทร์เจ้าต่างรู้ดีว่า การสนทนาที่เป็นมิตรได้สิ้นสุดลงแล้ว และเกมใหม่ที่เดิมพันด้วยชีวิตกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเตือนจากระบบของรินทร์ก็ดังขึ้นถี่รัว พร้อมกับหน้าจอสีแดงฉานที่ปรากฏข้อความระทึกขวัญ
[แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: บอสลับ 'ผู้บงการเงา' ปลดปล่อยเขตอาคมสมบูรณ์แบบ!]
[ภารกิจลับเปิดใช้งาน: เอาชีวิตรอดจากการลอบสังหารของ 'กรณ์' ภายในเวลา 3 นาที และเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของเขา!]
รินทร์สูดลมหายใจเข้าลึก รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปาก ในเมื่ออีกฝ่ายเล่นละครตบตา เขาก็พร้อมจะแสดงบทบาทผู้ล่าที่เหนือกว่าให้ดูเช่นกัน
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาร้ายไปกับผม "เข็มทิศมองวิญญาณ" นะครับ
คุณหนูครับ อย่าจับผีมาเล่นแทนตุ๊กตา•ตอนที่ 9
ศัตรูในคราบมิตร
ผลงานโดย เข็มทิศมองวิญญาณ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เข็มทิศมองวิญญาณ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูครับ อย่าจับผีมาเล่นแทนตุ๊กตา นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!