ภารกิจระดับ S ที่ไม่ได้รับเชิญ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและธูปหอมเกรดต่ำอบอวลจนแสบจมูก ทว่ารินทร์กลับไม่ได้สนใจบรรยากาศรอบตัวที่ชวนคลื่นไส้แม้แต่น้อย สายตาของเด็กหนุ่มกวาดมองแผ่นยันต์สีเหลืองซีดนับร้อยแผ่นที่แปะเรียงรายบนผนังปูนเปลือยอย่างเป็นระเบียบ ทุกมุมห้องถูกคำนวณองศาตามหลักทิศทางลมและกระแสพลังงานไสยเวทมาอย่างแม่นยำราวกับรังวัดโดยวิศวกรผู้เชี่ยวชาญ "อย่าแตะต้องมันเด็ดขาด รินทร์" เสียงเรียบแต่นุ่มนวลของอาจารย์จันทร์เจ้าดังขึ้นมาจากมุมมืดของห้อง เธอสวมชุดคลุมสีดำสนิท ข้อมือเรียวบางข้างหนึ่งกำลังสะบัดกริชโบราณสลักอักขระขอมลงบนพื้นเพื่อตรึงอาคมขั้นสุดท้าย ดวงตาคู่คมกริบเหลือบมองลูกศิษย์ตัวแสบที่ทำท่าจะเอื้อมมือไปเขี่ยกระดิ่งทองเหลืองโบราณซึ่งแขวนอยู่เหนือหัว รินทร์ชักมือกลับอย่างไม่รีบร้อน มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยตามนิสัยส่วนตัวที่มักจะหาเรื่องหยอกเย้าในสถานการณ์ตึงเครียด "ผมแค่อยากรู้ว่ากระดิ่งใบนi้ใช้ทองเหลืองผสมตะกั่วแท้หรือเปล่าครับอาจารย์ ดูจากคราบสนิมเขียวแล้ว น่าจะอายุเกินร้อยปี... เสียดายถ้าเอาไปขายร้านของเก่าคงได้ราคาดีไม่น้อย" "ถ้าไม่อยากให้วิญญาณอาฆาตพยาบาทดึงวิญญาณออกจากร่างไปเสียก่อน ก็หุบปากแล้วตั้งสมาธิซะ" จันทร์เจ้าถอนหายใจเบาๆ กับความกวนประสาทที่ดูเหมือนจะพัฒนาควบคู่ไปกับพลังวิญญาณของเด็กหนุ่มผู้นี้เสมอมา เธอตวัดปลายกริชลงบนพื้นปูน เสียงกรีดขูดของโลหะกับหินดังแหลมจนชวนขนลุก อาคมกักข่ายวิญญาณเสร็จสิ้นลงแล้ว ไอสีเทาหม่นที่ลอยวนเวียนอยู่กลางห้องเริ่มสงบตัวลง รินทร์ไม่ได้ตอบโต้อะไรต่อ ดวงตาคมกราบกรานมองหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเฉพาะในสายตาของเขา ระบบบันทึกคดีและประเมินภัยคุกคามกำลังทำงานด้วยความเร็วสูง ตัวเลขดัชนีพลังงานไสยเวท (Spiritual Energy Index) กระพริบถี่เป็นสีเหลืองอำพัน บ่งบอกว่าความผิดปกติในย่านการค้านี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และสิ่งที่พวกเขากำลังจัดการอยู่เป็นเพียงปลายเหตุของภูเขาน้ำแข็ง [ตรวจพบการผันผวนของคลื่นพลังงานวิญญาณระดับอาณาเขต] [สถานะปัจจุบัน: ควบคุมพื้นที่เสร็จสิ้น 85%] [คำเตือน: ตรวจพบร่องรอยการเชื่อมโยงกับ "หอคอยทศพิธ" พลังงานภายนอกกำลังพยายามเจาะทะลวงเขตอาคม] รินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อย สัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชนบอกเขาว่า ความเงียบสงบในตอนนี้เป็นเพียงความลวงตา ร่างสูงโปร่งก้าวเท้าเข้าไปใกล้แท่นพิธี พินิจพิเคราะห์รอยแยกบนพื้นปูนที่ค่อยๆ ขยายวงกว้างขึ้นอย่างผิดธรรมชาติ ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างกำลังพยายามดันตัวขึ้นมาจากใต้ดิน "อาจารย์ครับ..." รินทร์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจัง ปราศจากความขี้เล่นเมื่อครู่ "ผมคิดว่าเราไม่ได้กำลังจัดการแค่คดีวิญญาณเร่ร่อนธรรมดาแล้วล่ะครับ" จันทร์เจ้าชะงักมือที่กำลังเก็บอุปกรณ์ เธอขยับกายเข้ามาประชิดตัวเด็กหนุ่ม ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบห้องที่เริ่มมีอุณหภูมิลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว ลมหายใจของทั้งคู่กลายเป็นไอสีขาวในพริบตา กลิ่นธูปหอมเปลี่ยนเป็นกลิ่นเหม็นเน่าของซากศพที่ถูกทิ้งไว้ในที่อับชื้น "อาคมที่ฉันกางไว้กำลังถูกกัดกร่อน..." จันทร์เจ้าขบกรามแน่น เธอยกมือขึ้นประสานอินทร์เพื่อเสริมพลังให้เขตอาคม แต่กลับพบว่ากระแสพลังงานในร่างกายถูกกดทับด้วยแรงดึงดูดมหาศาลจากเบื้องล่าง "ไม่ใช่แค่การเจาะทะลวง... แต่มันคือการเปิดประตูมิติ" ติ๊ด! เสียงแจ้งเตือนจากระบบในหัวของรินทร์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความถี่ของเสียงสะท้อนก้องในโสตประสาทจนน่าปวดหัว หน้าจอโฮโลแกรมที่เคยเป็นสีเหลืองอำพัน บัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเร็ว ตัวอักษรสีขาวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางลานสายตา บังคับให้เขาต้องอ่านมันทีละคำด้วยความรู้สึกที่ดิ่งวูบลงไปในAก้นบึ้งของความหวาดระแวง [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด!] [ระบบตรวจพบการปลุก "ภารกิจระดับ S ที่ไม่ได้รับเชิญ"] [ชื่อภารกิจ: ผู้พิทักษ์ประตูทมิฬ - ปิดผนึกรอยแยกแห่งความตายก่อนที่เงาของ 'ราชันย์ไร้หน้า' จะก้าวข้ามมายังโลกมนุษย์] [เวลาจำกัด: 03:59 นาที] [บทลงโทษ: ความตายของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในรัศมี 5 กิโลเมตร และการสูญสิ้นจิตวิญญาณของผู้ใช้ระบบอย่างถาวร] รินทร์สูดหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมสติท่ามกลางความกดดันที่ถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นสึนามิ เขาหันไปสบตากับอาจารย์จันทร์เจ้าที่กำลังเผชิญหน้ากับแรงกดดันเดียวกัน ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากปากของคนทั้งคู่ มีเพียงความเข้าใจอันลึกซึ้งที่ก่อตัวขึ้นจากความตายที่อยู่ห่างไปแค่เอื้อม พื้นปูนเบื้องหน้าแตกร้าวออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับมือสีดำสนิทนับสิบที่โผล่ขึ้นมาจากความว่างเปล่า พร้อมที่จะฉีกกระชากทุกสิ่งที่ขวางหน้า และในวินาทีที่เข็มนาฬิกาดิจิทัลบนหน้าจอระบบกระโดดเข้าสู่ตัวเลขถอยหลังวินาทีสุดท้าย... เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับเหล็กกล้ากระทบพื้นก็ดังขึ้นจากอีกด้านของรอยแยกมิติ พร้อมกับเสียงหัวነาะต่ำๆ ที่เย็นเยียบจนกระดูกสันหลังวาบหวิว ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมติดตามการเดินทางอันยาวนานนี้กับผม "เข็มทิศมองวิญญาณ" นะครับ