รอยร้าวในโครงสร้าง

เสียงปรบมือระรื่นหูในห้องจัดประมูลระดับ VVIP ดังราวกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ถูกซ้อมบทมาเป็นอย่างดี บนจอ LED ขนาดยักษ์ตรงหน้าปรากฏตัวเลขประมูลที่พุ่งทะยานผ่านหลักหมื่นล้านบาทไปอย่างไม่ไยดี กลิ่นอายของความโลภและอำนาจลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นชาอูหลงชั้นดีในแก้วเจียระไน ลีลาวดีไม่ได้สนใจตัวเลขเหล่านั้น สายตาคู่คมใต้กรอบแว่นดีไซน์เรียบหรูทอดมองไปยังร่างของประธานกรรมการบริหารผู้เพิ่งถูกเธอกระชากหน้ากากกลางที่ประชุมใหญ่เมื่อสามนาทีที่แล้ว ความเงียบงันที่แผ่ซ่านรอบตัวเธอกลายเป็นเกราะกำบังอันทรงพลัง ไม่มีใครกล้าสบตาผู้หญิงที่เพิ่งกวาดหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์สุดท้ายมาไว้ในมือด้วยปลายนิ้วเรียวเพียงข้างเดียว "เกมเพิ่งเริ่มต้นต่างหากค่ะ คุณกรณ์" น้ำเสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ขณะที่เธอยกจิบชาโดยไม่แม้แต่จะชายตามองชายวัยกลางคนผู้กำลังหน้าซีดเผือดจนแทบเป็นลมล้มพับ ทว่า ความเงียบสงบในพื้นที่ส่วนตัวของเธอกลับถูกรบกวน เมื่อบานประตูไม้สักทองสลักลายวิจิตรถูกผลักออกอย่างไร้มารยาท "ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียจริงครับ คุณสถาปนิกคนเก่ง... ไม่นึกเลยว่าคุณจะเล่นเกมใหญ่ขนาดนี้" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะเย้ยหยันดังขึ้น พร้อมกับการก้าวเข้ามาของ 'ภาคิน' ทายาทหมื่นล้านแห่งกลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์คู่แข่ง ร่างสูงโปร่งในชุดสูทตัดเย็บพิเศษย่างก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสบายๆ แต่ดวงตาสีเข้มคู่นั้นกลับกวาดมองลีลาวดีด้วยประกายความสนใจที่ซ่อนเร้นบางอย่าง ลีลาวดีวางแก้วชาลงบนโต๊ะเบาๆ เสียงกระทบกันของกระเบื้องเคลือบกังไสสร้างจังหวะจะโคนอันน่าอึดอัด เธอยืดตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อสบตากับผู้ชายอันตรายคนนี้อย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าคุณว่างมากจนไม่มีอะไรทำ การเดินเข้ามาหาเรื่องผู้หญิงที่อารมณ์ไม่ค่อยดีนัก ดูจะไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดเท่าไหร่หรอกนะคะ คุณภาคิน" เธอย้อนกลับทันควัน รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากไม่ได้ไปถึงดวงตาแม้แต่น้อย ภาคินหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและชวนให้รู้สึกหงุดหงิดอย่างประหลาด เขาก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานชั่วคราว กลิ่นน้ำหอมกลิ่นไม้จันทน์ผสมความเย็นยะเยือกของบุรุษเพศโชว์หรี่เข้ามาแตะจมูก "ผมไม่ได้มาหาเรื่อง... ผมมาเพื่อยื่นข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้ต่างหาก ที่ดินแปลงหมื่นล้านที่คุณกำลังหมายตาอยู่ในงานประมูลนี้ คุณคิดจริงๆ หรือว่าจะเอาชนะกลุ่มทุนเบื้องหลังของผมได้เพียงแค่หุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์นั้น?" ลีลาวดีหรี่ตาลงเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงขึ้นจังหวะหนึ่งด้วยความระแวง แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉยราดรดด้วยความเย่อหยิ่ง "คุณกำลังประเมินฉันต่ำไป หรือกำลังประเมินความโง่ของตัวเองสูงเกินไปกันแน่คะ? หุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์นั่นเป็นแค่กุญแจดอกแรก... ส่วนที่ดินแปลงนี้ ฉันไม่ได้มาเพื่อประมูลแข่งกับใคร แต่ฉันมาเพื่อรื้อถอนมันทิ้งทั้งแปลงต่างหาก" คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มพึงใจบนใบหน้าคมคายของภาคินชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมประกายความทึ่งวูบหนึ่งก่อนจะกลับมาเจ้าเล่ห์ดังเดิม เขาโน้มตัวลงมาใกล้จนใบหน้าห่างกันเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้วนวลเนียน แต่ลีลาวดีไม่มีทีท่าจะถอยหลังหนีแม้แต่นินมเดียว เธอกลับเชิดหน้าขึ้นท้าทาย "รื้อถอนทิ้ง? ใจกล้าดีนี่... โครงสร้างโบราณสถานอายุกว่าร้อยปีมีมูลค่าทางประวัติศาสตร์มหาศาล สถาปนิกอย่างคุณกล้าทำลายมันจริงๆ หรือเพื่อความสะใจ?" "สถาปัตยกรรมที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณและความเท่าเทียม ก็เป็นแค่กองอิฐปูนเน่าๆ ที่รอวันพังทลายค่ะ... เหมือนกับตระกูลของคุณนั่นแหละ" ลีลาวดีสวนกลับด้วยหมัดน็อกเอาต์ทางวาจา รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏชัดบนเรียวปากสวย ภาคินไม่โกรธ เขากลับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างถูกอกถูกใจ ผู้หญิงคนนี้ช่างแตกต่างจากบรรดาคุณหนูตกยากหรือทายาทตระกูลใหญ่ที่เคยเข้าหาเขา หล่อนไม่ใช่แค่สวยและรวย แต่หล่อนมีคมมีดซ่อนอยู่ทุกอณูผิว "น่าสนใจ... งั้นเรามาทำข้อตกลงกันดีกว่า คุณลีลาวดี" ภาคินยืดตัวขึ้นเต็มความสูง หยิบนามบัตรสีดำสนิทที่ปรากฏเพียงลวดลายปั๊มนูนโลโก้ตระกูลของเขาออกมาวางบนโต๊ะ "ผมจะช่วยคุณกว้านซื้อสิทธิ์ที่เหลือทั้งหมดในงานประมูลคืนนี้ แลกกับการที่คุณยอมให้ผมเข้าไปมีส่วนร่วมใน 'โครงสร้าง' การแก้แค้นของคุณ... ว่าไงล่ะ?" ลีลาวดีมองนามบัตรสีดำสนิทนั้นสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ สมองอันรวดเร็วประมวลผลข้อดีข้อเสียภายในเสี้ยววินาที การมีภาคินเป็นแนวร่วมย่อมดีกว่าการเป็นศัตรู แต่การดึงเสือเข้าถ้ำก็มีความเสี่ยงไม่แพ้กัน เธอยื่นปลายนิ้วเรียวไปแตะนามบัตรแผ่นนั้น ลากมันเข้ามาใกล้ตัวช้าๆ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา "พันธมิตรชั่วคราว... เพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน ฟังดูไม่เลวค่ะ" ลีลาวดีเอ่ยเสียงเรียบ "แต่จำไว้ว่า ถ้าคุณคิดตลบหลังฉัน ฉันจะทำให้ตึกระฟ้าตระกูลของคุณกลายเป็นแค่กองขยะรีไซเคิลภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง" ภาคินยิ้มรับคำขู่ที่แสนหวานนั้นอย่างไม่สะทกสะท้าน เขายกมือขึ้นทำท่าวันუთประชดประชัน "รับทราบครับ คุณสถาปนิกไร้พ่าย" ทว่า ในวินาทีที่ความร่วมมืออันตรายกำลังจะถูกเคาะสนธิสัญญา เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของภาคินก็แผดเสียงดังขึ้น เขาก้มลงมองหน้าจอเพียงแวบเดียว สีหน้าที่เคยผ่อนคลายและเจ้าเล่ห์กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดอย่างฉับพลัน ภาคินเงยหน้าขึ้นสบตาลีลาวดีทันที ประกายในแววตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นความตื่นตระหนกที่พยายามเก็บซ่อนไว้ไม่มิด "มีปัญหาอะไรคะ?" ลีลาวดีถามเสียงห้วน สัมผัสได้ถึงความผิดปกติที่พัดเข้ามาอย่างรวดเร็วดั่งพายุหมุน ภาคินไม่ตอบคำถาม เขาหันไปมองนอกกระจกใสบานใหญ่ที่มองลงไปยังลานจอดรถด้านล่างของโรงแรมหรู เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำโตสีดำสนิทไร้รหัสทะเบียนกำลังลดระดับลงจอดท่ามกลางสายตาตื่นตระหนกของผู้คน และก่อนที่ลีลาวดีจะได้เอ่ยปากท้วง ประตูห้อง VVIP ก็ถูกเปิดผางออกอีกครั้งโดยบอดี้การ์ดส่วนตัวของภาคินที่มีสภาพเนื้อตัวมอมแมม "คุณคินครับ! แย่แล้วครับ... บัญชีกลางของกลุ่มบริษัทถูกอายัดทั้งหมดโดยคำสั่งศาลลับ และ... และคนที่เซ็นคำสั่งอายัดไม่ใช่ใครอื่น..." บอดี้การ์ดกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยชื่อบุคคลที่ทำให้แม้แต่ภาคินยังต้องหน้าถอดสี "...คือคุณปู่ของคุณ ที่เพิ่งบินกลับมาจากต่างประเทศเมื่อสิบนาทีที่แล้วครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางในเกมอำนาจนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!