ชีวิตสโลว์ไลฟ์บนกองเงินกองทอง

"ถ้าคิดว่าอำนาจในกระทรวงนี้จะใช้ปิดปากความจริงได้ ท่านก็ประเมินค่าหลินว่านหลินต่ำเกินไปแล้วครับท่านรองปลัด" เอกสารลับปึกหนาถูกโยนลงบนโต๊ะไม้สักทองเสียงดังสนั่น แรงปะทะนั้นมากพอจะทำให้ถ้วยชาเซรามิกราคาแพงกระเพื่อมจนน้ำชาสีอำพันกระเซ็นเปื้อนขอบโต๊ะ ร่างสูงสง่าของชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในกระทรวงพาณิชย์ชะงักกึก รอยยิ้มเยียบเย็นที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าแข็งค้างไปในทันที เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับลู่จวินถิง นายทหารหนุ่มผู้กุมหลักฐานการทุจริตโครงการจัดซื้อปุ๋ยเคมีลอตใหญ่ไว้ในมือครบถ้วนทุกบรรทัด ในโลกยุค 70 ที่เต็มไปด้วยความผันผวนและการเปลี่ยนผ่านทางเศรษฐกิจ เกมการเมืองและการค้าไม่ได้ตัดสินกันด้วยกำลัง แต่ตัดสินกันด้วย "ข้อมูล" และ "กลยุทธ์" ซึ่งหลินว่านหลิน ภรรยาตัวแสบของลู่จวินถิงคือนักวางกลยุทธ์มือหนึ่งที่มองทะลุอนาคตไปไกลกว่าใคร ย้อนกลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ในห้องทำงานส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างหรูหราเกินหน้าเกินตาข้าราชการทั่วไป รองปลัดกระทรวงผู้ฉ้อฉลผู้นี้พยายามใช้เส้นสายกดดันบริษัทจัดจำหน่ายสินค้าเกษตรของตระกูลหลิน เพื่อหวังฮุบส่วนแบ่งกำไรมหาศาลจากตลาดส่งออก แต่เขากล้าดียังไงถึงมาเล่นผิดคน? ในเมื่อหลินว่านหลินใช้ทักษะการวิเคราะห์งบการเงินระดับเซียนหุ้น ตรวจสอบเส้นทางการเงินจนพบรอยรั่ว และส่งต่อให้สามีสุดที่รักนำกำลังทหารเข้าปิดล้อมเส้นทางลำเลียงหลักฐานได้ทันท่วงที "แก... แกกล้าดียังไง!" รองปลัดหน้าซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริกจนแทบพูดไม่ออก เมื่อเห็นตรายางลับของสำนักงานตรวจสอบภายในประทับหราอยู่บนหัวกระดาษแผ่นบนสุด "ผมเป็นทหารของประชาชน หน้าที่คือปกป้องผลแผ่นดิน ไม่ใช่ให้หนอนบ่อนไส้อย่างท่านสูบเลือดสูบเนื้อเกษตรกร" ลู่จวินถิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่าเกรงขาม ดวงตาคมกริบกวาดมองคู่กรณีราวกับพญาอินทรีที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกรงเล็บ "เตรียมตัวไปอธิบายให้คณะกรรมการวินัยฟังเถอะครับ ว่าเงินกองทุนพัฒนาชนบทหายไปไหนหลายแสนหยวน" ร่างของชายวัยกลางคนทรุดฮวบลงกับเก้าอี้ทันที อนาคตทางการเมืองที่สั่งสมมานับสิบปีพังทลายลงในพริบตาเดียวด้วยน้ำมือของสองสามีภรรยาคู่นี้ ตัดภาพมายังคฤหาสน์หลังใหญ่สไตล์ยุโรปผสมผสานกลิ่นอายจีนโบราณ ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาร่มรื่นชานเมืองหลวง ที่นี่คือรังรักมูลค่าหลายแสนหยวนที่ลู่จวินถิงสร้างไว้เปย์ภรรยาคนสวยโดยเฉพาะ หลินว่านหลินกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้นำเข้าจากต่างประเทศ ในมือถือแก้วไวน์แดงรสเลิศที่รินมาจากมิติฟาร์มมหัศจรรย์ บนโต๊ะตรงหน้าเต็มไปด้วยผลไม้เมืองหนาวหายากและขนมไทยจีนนานาชนิดที่ถูกเนรมิตออกมาจากคลังแสงส่วนตัว เสียงเปิดประตูรั้วบ้านดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงสมส่วนของสามีหนุ่มที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าจากการเคลียร์งานหนัก แต่ทันทีที่สายตาคมคายคู่นั้นปะทะเข้ากับรอยยิ้มพราวระยับของภรรยา ความอ่อนล้าทั้งหมดก็มลายหายไปสิ้น "จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะสามี?" หลินว่านหลินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวานหยาดเยิ้ม ดวงตากลมโตเป็นประกายซุกซน เธอลุกขึ้นเดินเข้าไปหาเขา ถือวิสาสะใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อตามกรอบหน้าคมสันให้อย่างเบามือ ลู่จวินถิงไม่ตอบด้วยคำพูด แต่เขาคว้าเอวบางของภรรยาเข้าหาตัวทันที ปลายจมูกโด่งรั้นกดลงบนแก้มเนียนนุ่มฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยว "เพื่อภรรยาคนเก่ง ต่อให้ต้องคว่ำกระทรวงพาณิชย์ ผมก็ทำมาแล้วครับ... หิวหรือยัง? วันนี้อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหม เดี๋ยวผมเข้าครัวทำให้ทานเอง" "อืม... คิดดูก่อนนะ" หลินว่านหลินแสร้งทำท่าทางครุ่นคิด นิ้วเรียวเคาะคางตัวเองเบาๆ "ช่วงนี้อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว ฉันอยากทาน 'หม้อไฟเนื้อตุ๋นยาจีน' น้ำซุปเข้มข้นที่ตุ๋นจากสมุนไพรในฟาร์มมหัศจรรย์ของเรา ใส่เห็ดหอมสดๆ และลูกชิ้นเนื้อเด้งๆ ที่คุณทำเอง แล้วก็มีหมั่นโถวร้อนๆ นุ่มๆ ทานคู่กันด้วยนะ ถึงจะฟินที่สุด" "ตามบัญชาครับภรรยา" ลู่จวินถิงหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ดวงตาพราวระยับด้วยความคลั่งรัก เขายอมแพ้ให้กับความน่ารักและเฉลียวฉลาดของผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่แรกพบ และต่อให้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ความรู้สึกนั้นก็มีแต่จะเพิ่มทวีคูณ บรรยากาศภายในห้องครัวกว้างขวางอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศและสมุนไพรชั้นดี ลู่จวินถิงในชุดลำลองสบายๆ กำลังยืนง่วนอยู่หน้าเตาไฟ การได้เห็นสามีหนุ่มรูปร่างกำยำดีกรีนายทหารผู้ทรงเกียรติ ยอมสวมผ้ากันเปื้อนยืนเคี่ยวซุปให้ภรรยาด้วยความใส่ใจ คือภาพความสุขที่ตระกูลอื่นๆ ได้แต่มองตาปริบๆ ไม่นานนัก หม้อไฟดินเผาใบใหญ่ส่งควันโขมงพร้อมกลิ่นหอมเย้ายวนใจก็ถูกยกมาวางบนโต๊ะอาหารไม้เนื้อแข็งตัวยาว อาหารละลานตาถูกจัดเตรียมไว้อย่างประณีต ทั้งเนื้อวัวสไลด์ลายหินอ่อนที่คัดสรรมาอย่างดีผักสดกรอบสีเขียวขจีจากมิติฟาร์ม และน้ำจิ้มสูตรลับรสชาติจัดจ้านสะใจฝีมือหลินว่านหลิน "อืม! น้ำซุปกลมกล่อมมากค่ะ เนื้อก็นุ่มละลายในปากเลย ฝีมือคุณพัฒนาขึ้นทุกวันแบบนี้ ฉันชักจะอ้วนกลมจนเดินไม่ไหวแล้วนะเนี่ย" หลินว่านหลินคีบเนื้อชิ้นโตเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ จนแก้มป่อง รอยยิ้มมีความสุขฉายชัดบนใบหน้าสวยหวาน ลู่จวินถิงมองภรรยาด้วยสายตาละมุนละไม เขาคีบผักและเนื้อใส่ถ้วยให้เธอไม่ขาดมือ "ต่อให้เธออ้วนกลมจนกลายเป็นหมูตัวน้อย ผมก็ยังรักและอุดูเธอไหวครับ ทานเยอะๆ ช่วงนี้เธอผอมลงไปตั้งเยอะจากการวางแผนลงทุนในตลาดหุ้น" ชีวิตสโลว์ไลฟ์บนกองเงินกองทองของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างราบรื่น ความแค้นที่มีต่อญาติใจร้ายอย่างหลินเจี้ยนกั๋วและแม่สามีตัวแสบถูกจัดการจนพวกมันต้องระเห็จไปใช้แรงงานในชนบทอย่างไร้หนทางพลิกฟื้น ตอนนี้ไม่มีใครหน้าไหนกล้าเข้ามาหาเรื่องตระกูลลู่อีกต่อไป ทรัพย์สินเงินทองที่ไหลมาเทมาทำให้พวกเขากลายเป็นมหาเศรษฐีตัวจริงเสียงจริงในยุค 70 ทว่า ในขณะที่บรรยากาศบนโต๊ะอาหารกำลังดำเนินไปอย่างอบอุ่นและเปี่ยมด้วยเสียงหัวเราะ จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างเร่งร้อน ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ลู่จวินถิงขมวดคิ้วเล็กน้อย วางตะเกียบในมือลงทันที สัญชาตญาณนายทหารตื่นตัวขึ้นในเสี้ยววินาที เพราะไม่มีใครรู้ว่าบ้านหลังนี้ตั้งอยู่ตรงไหน ยกเว้นคนสนิทไม่กี่คน "ใครมาดึกดื่นป่านนี้กันคะ?" หลินว่านหลินถามพร้อมกับหรี่ตาลงเล็กน้อย สัมผัสบางอย่างจากมิติฟาร์มส่งสัญญาณเตือนภัยเบาๆ ลู่จวินถิงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินไปเปิดประตูบ้านด้วยความระมัดระวัง ทว่าเมื่อบานประตูเปิดออก บุคคลที่ยืนอยู่เบื้องหน้ากลับทำให้ลมหายใจของเขาและหลินว่านหลินต้องสะดุดกึก ร่างนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นชายชราผมขาวโพลนในชุดสูทจีนโบราณราคาแพงลิบลิ่ว ผู้ซึ่งกุมความลับสูงสุดของตระกูลเศรษฐีใหญ่ในปักกิ่ง และในมือของเขาคือพินัยกรรมฉบับลับที่ระบุชื่อของ "หลินว่านหลิน" เอาไว้เป็นทายาทผู้รับมรดกทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" มาโดยตลอดนะครับ