แผนซ้อนแผน

"ถ้าความระแวงเป็นโรคติดต่อ ข้าพเจ้าเกรงว่าพวกมันคงป่วยตายกันหมดก่อนที่เราจะได้ลงมือเสียอีกครับคุณลลิล" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบดังขึ้นในความมืดของห้องใต้ดิน กรินทร์ยืนกอดอกพิงผนังอิฐมอญเก่าคร่ำคร่า สายตาคมกริบมองผ่านช่องระบายอากาศแคบๆ ออกไปเบื้องนอก ที่ซึ่งแสงไฟสลัวจากคฤหาสน์ตระกูลบูรพากำลังทอดเงายาวน่ากลัว บนโต๊ะไม้กลางห้อง วัตถุลับชิ้นหนึ่ง—สมุดบันทึกปกหนังสีดำที่บรรจุหลักฐานการทุจริตและเส้นทางการเงินของเครือข่ายอิทธิพลมืด—ถูกวางไว้ราวกับเป็นเหยื่อล่อชั้นดี แต่มันไม่ใช่สมุดจริง มันเป็นเพียง "เงา" ที่เขาจงใจสร้างขึ้นเพื่อล่อให้สุนัขบ้าหันมาแว้งกัดกันเอง ลลิลขยับตัวเล็กน้อย เสียงเสียดสีของเนื้อผ้าไหมราคาแพงดังขึ้นเบาๆ ในความเงียบ เธอยืนอยู่เคียงข้างเขาเช่นเดียวกับทุกครั้ง แววตาของหญิงสาวสะท้อนความกังวลและความชื่นชมปะปนกันอยู่ "คุณแน่ใจหรือว่าแผนการเปลี่ยนเส้นทางเอกสารของสารวัตรธนาจะแนบเนียนพอ? ถ้าบูรพาจับได้ว่าเราเป็นคนชักใยอยู่เบื้องหลัง..." "เขาไม่มีทางจับได้หรอกครับ" กรินทร์หันมาสบตาเธอนิ่ง น้ำเสียงของเขาเรียบสนิทจนน่าขนลุก "เพราะมนุษย์ยามที่ความโลภครอบงำ มักจะมองไม่เห็นสิ่งอื่นใดนอกจากเหยื่อที่อยู่ตรงหน้า บูรพากำลังระแวงว่าคนสนิทของตัวเองจะหักหลัง และสารวัตรธนาเองก็กำลังร้อนเงินจนตัวสั่น... เราแค่เดินหมากสองตัวนี้เข้าหากัน แล้วปล่อยให้ความหวาดระแวงทำหน้าที่ของมัน" แทบจะพร้อมๆ กับคำพูดนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นที่ชั้นบนของอาคารร้างฝั่งตรงข้าม เงาร่างสองร่างปรากฏขึ้นผ่านเงาสะท้อนของกระจกแตกละเอียด บูรพาในชุดสูทสั่งตัดพิเศษกำลังก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเกรี้ยวกราด มือขวาของเขาถือปืนพกสั่นเทด้วยความโกรธ ขณะที่ผู้ติดตามคนสนิทรายล้อมด้วยอาวุธครบมือ ทว่าสิ่งที่ทำให้กรินทร์มุมปากกระตุกยิ้มด้วยความพึงพอใจ คือการที่สารวัตรธนา—นายตำรวจมือขวาที่รับใต้โต๊ะจากบูรพา—ยืนรออยู่ก่อนแล้วในห้องนั้น พร้อมกับเอกสารบัญชีลับฉบับปลอมที่กรินทร์จงใจส่งไปให้ *กริ๊ก!* เสียงขึ้นลำกล้องปืนดังสะท้อนก้องในความเงียบ บูรพากวาดสายตามองสารวัตรธนาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมและไม่อาจไว้ใจได้ "แกกล้าดียังไง เอาเอกสารชุดนี้ไปให้ฝั่งอัยการ ธนา! แกคิดจะหักหลังฉันอย่างนั้นเรารึ!" เสียงตะคอกของบูรพาคำรามก้องด้วยความเดือดดาล เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนบ่งบอกถึงความโกรธที่พุ่งถึงขีดสุด สารวัตรธนากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มกรอบหน้า นายตำรวจใหญ่หน้าซีดเผือดเมื่อรู้ตัวว่ากำลังตกเป็นแพะรับบาปในเกมอำนาจ "ท่านครับ... ท่านฟังผมก่อน! ผมไม่ได้ทำ! ผมไม่รู้เรื่องเอกสารนั่นเลย มันถูกส่งมาที่โต๊ะทำงานผมโดยไม่รู้ที่มา..." "โกหก!" บูรพาคำรามลั่น "หลักฐานคาตาขนาดนี้ แกยังกล้าปฏิเสธ! แกคิดว่าฉันโง่นักหรือไงถึงไม่รู้ว่าแกแอบติดต่อนักข่าวมานานแล้ว!" กรินทร์ที่ยืนมองเหตุการณ์ผ่านกล้องส่องทางไกลในความมืด ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขาหันมามองลลิลด้วยสายตาที่สงบนิ่งราวกับผิวน้ำในบึงลึก "เห็นไหมครับคุณลลิล... เราไม่ต้องลงมือทำลายพวกมันเลยแม้แต่น้อย มนุษย์เราทำลายกันเองได้รวดเร็วและรุนแรงที่สุด... ก็ด้วยความกลัวและความโลภของตนนั่นเอง" ลลิลทอดถอนหายใจยาว แววตาฉายแววซับซ้อนยามมองชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า "บางครั้ง ฉันก็อดกลัวคุณไม่ได้จริงๆ นะครับ... กรินทร์ คุณวางแผนให้ทุกชีวิตเป็นเบี้ยบนกระดาน โดยไม่สนใจเลยว่าใครจะแหลกสลายไปบ้าง" กรินทร์ชะงักไปเล็กน้อย ร่องรอยความเจ็บปวดในอดีตวาดผ่านแววตาคมกริบทว่าจางหายไปอย่างรวดเร็วราวกับภาพลวงตา เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าปกติ ทว่ายังคงไว้ซึ่งความเด็ดเดี่ยว "โลกใบนี้ไม่ได้ใจดีกับคนที่อ่อนแอนะครับคุณลลิล... ถ้าผมไม่เดินเกมก่อน ครอบครัวของผมก็คงไม่ตายอย่างอยุติธรรมในเงาของพวกมัน" เสียงปืนนัดแรกดังสนั่นขึ้นจากตึกฝั่งตรงข้าม ตัดบทสนทนาของทั้งคู่ลงอย่างฉับพลัน! สะเก็ดไฟและเสียงโวยวายดังระงม บูรพาลั่นไกใส่สารวัตรธนาด้วยความระแวงถึงขีดสุด ขณะที่ตำรวจหนุ่มผู้หวาดกลัวก็ชักปืนยิงสวนกลับเพื่อป้องกันตัว ความชุลมุนวุ่นวายเกิดขึ้นในพริบตา เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนผนังห้องเก่าๆ ศัตรูที่เคยร่วมมือกันปล้นชิงอำนาจ บัดนี้กำลังสังหารกันเองด้วยน้ำมือของพวกเขา กรินทร์หันกลับไปมองภาพความพินาศตรงหน้าอย่างเย็นชา มือเรียวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดส่งข้อความสั้นๆ หาใครบางคน เพื่อเตรียมรับช่วงต่อความโกลาหลนี้ทันทีที่ฝุ่นควันจางลง ทว่า... ในวินาทีที่เขากำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องใต้ดิน เสียงฝีเท้าฝีเท้าหนึ่งก็ดังขึ้น *แผ่วเบา* อยู่ด้านหลังของพวกเขา... เป็นเสียงฝีเท้าที่ไม่มีทางควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้ "แผนการยอดเยี่ยมมากครับคุณกรินทร์... แต่คุณแน่ใจหรือครับ ว่าคุณคือคนเดียวที่ถือไพ่เหนือกว่าในเกมนี้?" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบเอ่ยขึ้น พร้อมกับปลายกระบอกปืนเย็นเฉียบที่จ่อตรงเข้าที่ท้ายทอยของกรินทร์อย่างแม่นยำ! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันในตอนนี้และพบกันใหม่ในตอนถัดไป "ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ"