การ์ดใบแรกของจุดตกต่ำ

กลิ่นอับของกระดาษชื้นและคราบเขม่าควันตะเกียงน้ำมันหมู คือสิ่งแรกที่ปลุกประสาทสัมผัสของเรย์ให้กลับมาทำงาน ความเจ็บปวดราวกับถูกเหล็กร้อนจี้แล่นพล่านไปตามกระดูกสันหลัง ทุกรอยแผลเป็นจากการทรยศใน "มหานครลอยฟ้าเซเลสเทีย" ยังคงส่งกระแสความปวดร้าวมาเตือนความจำว่าเขานั้นได้ "ตาย" ไปแล้วครั้งหนึ่ง บนสนามประลองการ์ดที่เดิมพันด้วยลมหายใจ "ฟื้นขึ้นมาจนได้สินะ... ไอ้สวะที่หมดประโยชน์แล้ว" เสียงพึมพำลอดไรฟันของเรย์แหบพร่า ดวงตาคู่คมกริบสีนิลกวาดมองไปรอบห้องเช่าขนาดไม่เกินสามตารางเมตร ผนังห้องปูด้วยวอลเปเปอร์เก่าจนหลุดลุ่ย มีเพียงฟูกนอนบางๆ และโต๊ะไม้โยเยตัวเดียวเป็นเครื่องเรือน ฝุ่นผงลอยละล่องเล่นแสงไฟสีส้มสลัวจากด้านนอก บ่งบอกชัดเจนว่าที่นี่คือ "สลัมชั้นล่าง" ของเมืองหลวงฮันเตอร์—สถานที่ที่กฎหมายเอื้อมไม่ถึง และชีวิตมนุษย์มีค่าไม่ต่างจากเศษเหรียญทองแดง เรย์ยันกายลุกขึ้นอย่างช้าๆ มือเรียวยาวที่เคยตวัดการ์ดระดับตำนานด้วยความแม่นยำราวจับวาง บัดนี้กลับสั่นเทา กล้ามเนื้อฝ่อลีบจากพิษเวتที่ถูกดูดกลืนจนหมดสิ้น *กริ๊ง...* เสียงโลหะกระทบพื้นดังขึ้นมาจากมุมห้อง เรย์หรี่ตามองตามเสียงนั้น ท่ามกลางกองขยะและเศษกระดาษการ์ดเวทมนตร์ไร้ค่า มีการ์ดสีดำสนิทใบหนึ่งนอนสงบนิ่งอยู่ มันสะท้อนแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านหน้าต่างกระจกแตกๆ ปล่อยไอพลังงานประหลาดที่ทำให้ผิวหนังของเขารู้สึกเสียวสันหลังวาบ “นั่นมันอะไรกัน...” ก่อนที่เรย์จะได้เอื้อมมือไปหยิบ แสงสีฟ้าเรืองรองก็ระเบิดวาบขึ้นกลางอากาศราวกับหน้าต่างโปร่งใสของระบบดิจิทัล ตัวอักษรสีทองอร่ามเรียงรายเป็นระเบียบปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับเสียงใสราวน้ำค้างแข็งที่ดังขึ้นในโสตประสาท [ตรวจพบโฮสต์: เรย์ (อดีตอันดับ 1 แชมป์เปี้ยนการ์ดเกม)] [สถานะ: สูญเสียพลังเวท, อยู่ในภาวะวิกฤต, หนี้สินท่วมตัว] [ระบบ "เด็คการ์ดพินาศ" ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ 100%] [เงื่อนไขการฟื้นคืนชีพ: โฮสต์ต้องใช้ "การ์ดแห่งชะตากรรม" พลิกสถานการณ์ความเป็นตายภายใน 24 ชั่วโมง มิฉะนั้น วิญญาณจะถูกผนึกถาวร] เรย์นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ริมฝีปากบางเฉียบยกยิศขึ้นเล็กน้อย กล成为รอยยิ้มเย็นชาที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัว เขาผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน ผ่านการหักหลังของมิตรสหายที่ไว้ใจที่สุด บทเรียนราคาแพงสอนให้เขารู้ว่า ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยระบบการ์ดและดันเจี้ยนแห่งนี้ ไม่มีคำว่าปาฏิหาริย์ มีเพียง "สมการความน่าจะเป็น" และ "ความคุ้มค่าของการลงทุน" เท่านั้น "ระบบการ์ดพินาศอย่างนั้นเหรอ... ช่างเป็นชื่อที่น่ารื่นรมย์เสียจริง" เรย์แค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ขณะที่มือเรียวยื่นไปหยิบการ์ดสีดำสนิทขึ้นมาพินิจพิเคราะห์ ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส ข้อมูลมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่สมองของเขาโดยตรง—นี่ไม่ใช่การ์ดเวทมนตร์ทั่วไป แต่มันคือ "การ์ดเงื่อนไขตายตัว" ที่หากใช้ถูกจังหวะ มันสามารถพลิกกระดานจากผู้ถือไพ่ตายให้กลายเป็นผู้กุมชะตากรรมได้ทันที ทว่า... ก่อนที่เขาจะได้วิเคราะห์ความสามารถของการ์ดใบแรกจนครบถ้วน เสียงทุบประตูกระแทกระทั้นอย่างรุนแรงก็ดังขึ้นจนผนังห้องสั่นสะเทือน *ปัง! ปัง! ปัง!* "ไอ้เรย์! แกอยู่ในนั้นใช่ไหม เปิดประตูเดี๋ยวนี้! เงินค่าเช่าห้องกับดอกเบี้ยเดือนนี้ แกเบี้ยวมาสามงวดแล้วนะเว้ย!" เสียงตะโกนหยาบคายและเสียงทุบประตูดังลั่นโถงทางเดินแคบๆ ตามมาด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของพวกนักเลงรับจ้าง เรย์ขมวดคิ้วมุ่น สถานการณ์บีบรัดเข้ามาอย่างรวดเร็วกว่าที่คาดไว้ ร่างกายของเขายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ หากปะทะกันตรงๆ ด้วยกำลังกาย เขาไม่รอดแน่ เรย์สูดหายใจเข้าลึก 2 วินาที สมองส่วนการคำนวณทำงานด้วยความเร็วสูง ประเมินตัวแปรทั้งหมดในห้อง—ทางหนีไฟไม่มี หน้าต่างแคบเกินกว่าจะลอดผ่าน ประตูไม้ผุๆ ทนแรงกระแทกได้อีกไม่เกินสามครั้ง ดวงตาสีนิลทอประกายคมกลาบเฉียบขาด เขาเหลือบมองการ์ดสีดำในมือสลับกับลูกบิดประตูที่กำลังสั่นคลอนจากการกระแทกครั้งใหม่ *แอ๊ด... เสียงบานพับประตูไม้เก่าแก่เริ่มปริแตก* ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องก็ถูกถีบกระเด็นหลุดจากวงกบ ฝุ่นตลบอบอวลพร้อมกับเงาร่างใหญ่โตของนักเลงร่างยักษ์ในชุดเกราะหนังราคาถูก กลิ่นเหล้าและเหงื่อไคลคละคลุ้งไปทั่วห้องแคบๆ "เจอตัวจนได้... หึ นึกว่าจะหนีพ้นเหรอวะไอ้ขยะ!" นักเลงหัวโล้นยิ้มแยกเขี้ยวเผยฟันทอง ยื่นมือหนาคว้าคอเสื้อของเรย์ไว้อย่างรวดเร็ว เรย์ไม่ได้ขัดขืน เขายอมปล่อยให้ตัวเองถูกกระชากเข้าไปใกล้ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่มีใครคาดคิด ดวงตาสีนิลจ้องมองตรงไปยังดวงตาของอีกฝ่าย ราวกับผู้ล่าที่กำลังมองเหยื่อเดินเข้าสู่กับดักที่วางไว้ "แก... ยิ้มอะไรวะ!" นักเลงร่างยักษ์ชะงักด้วยความรู้สึกไม่ปลอดภัยที่แล่นพล่านขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล เรย์ขยับริมฝีปากกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในความเงียบ "ยินดีต้อนรับสู่... เด็คแรกของฉัน" [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบศัตรูระดับต่ำเข้าสู่ระยะใช้งานของการ์ด เปิดใช้งาน "การ์ดเงื่อนไขตายตัว: พันธนาการแห่งความตาย" สำเร็จ!] แสงสีดำสนิทแผ่พุ่งออกจากฝ่ามือของเรย์ กลืนกินร่างของนักเลงร่างยักษ์ในพริบตา พร้อมกันนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบกำลังวิ่งกรูขึ้นมาบนบันไดตึก เสียงตะโกนเรียกชื่อ "ลูน่า" ดังแทรกเข้ามาจากตรอกด้านล่าง และก่อนที่เรย์จะทันได้ตั้งตัว ประตูห้องที่พังไปแล้วก็มีเงาร่างปราดเปรียวของหญิงสาวผมเพลิงกระโจนเข้ามาพร้อมดาบคาตานะอาบแสงไฟลุกโชน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเปิดหน้าแรกไปพร้อมกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!