วิวาห์สลับตัวบนกองเพลิง

"หากเจ้ายังไม่ยอมก้าวเท้าขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่สำหรับตระกูลฉิน คือศีรษะของบิดาเจ้าที่ต้องวางอยู่บนถาดไม้หน้าประตูเมือง" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยไอสังหารของขุนนางหลวงผู้มาเยือนดังก้องอยู่ภายในโถงเรือนชั้นใน กลิ่นกำยานราคาแพงที่อบอวลอยู่กลับให้ความรู้สึกราวกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วสรรพางค์กาย ฉินมู่หลานลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของอาภรณ์สีชาดที่ห่อหุ้มร่างกาย ความทรงจำที่สับสนปนเปราวกับเศษกระเบื้องแตกละเอียดไหลทะลักเข้ามาในหัวสมอง ในยามนี้ ร่างกายที่เธอสิงสถิตอยู่มิใช่ร่างนักยุทธศาสตร์หญิงผู้กรำศึกในโลกที่จากมา แต่เป็นร่างของคุณหนูรองตระกูลฉิน ผู้ซึ่งถูกบีบให้สวมรอยเป็นพี่สาวเพื่อเป็นเครื่องสังเวยแด่ 'จิ่นอ๋อง' แม่ทัพผู้ขึ้นชื่อว่าสังหารคนโดยไม่กะพริบตา "ข้าขอเวลาเพียงครู่เดียว" มู่หลานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ หากแต่ทว่าหนักแน่นดุจหินผา เธอขยับกายลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า ความเจ็บปวดจากพิษไข้ที่ตกค้างยังคงรุมเร้า แต่แววตาของเธอในยามนี้กลับเยือกเย็นเกินกว่าสตรีใดในยุคสมัยนี้จะพึงมี "คุณหนูรอง! ท่านจะทำเช่นนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ หากท่านอ๋องทรงทราบว่าเจ้าสาวสลับตัวกัน ตระกูลฉินต้องถูกกวาดล้างจนสิ้นซากแน่!" เสียงสะอื้นของสาวใช้คนสนิทที่หมอบกราบอยู่ข้างกายสั่นสะท้าน มู่หลานไม่ได้ตอบคำถามนั้น เธอเพียงหยิบผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงชาดปักลวดลายหงส์หางยาวขึ้นมาพิจารณา เนื้อผ้าไหมชั้นดีที่หนักอึ้งนี้มิใช่เพียงอาภรณ์สำหรับงานมงคล แต่มันคือโซ่ตรวนที่ผูกมัดชีวิตของเธอไว้กับจวนแม่ทัพที่เปรียบเสมือนกรงขังมรณะ "การกวาดล้างจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเขารู้ความจริงเท่านั้น..." มู่หลานพึมพำกับตนเอง พลางก้าวเดินไปที่หน้ากระจกเงาบรอนซ์ ภาพสะท้อนใบหน้าที่งดงามประหนึ่งดวงจันทร์ในคืนวันเพ็ญปรากฏขึ้น ดวงตาคู่หงส์ที่ดูอ่อนโยนกลับมีความคมกล้าซ่อนอยู่ลึกๆ เธอรู้ดีว่าในยามนี้ เธอไม่มีสิทธิ์เลือกหนทางอื่น การแต่งงานครั้งนี้คือหมากตาเดียวที่จะทำให้เธอรอดพ้นจากภัยการเมืองและสามารถใช้สถานะ 'ฮูหยินแม่ทัพ' ในการสืบค้นหาความจริงเกี่ยวกับเบื้องหลังการตายอย่างมีเงื่อนงำของคนในตระกูลฉินได้ เมื่อเสียงประทัดขับไล่สิ่งชั่วร้ายดังขึ้นเป็นสัญญาณเตือนว่าขบวนเกี้ยวเจ้าสาวมาถึงหน้าจวนแล้ว มู่หลานก็ตัดสินใจแน่วแน่ เธอหยิบกริชเล่มเล็กที่ซ่อนไว้ใต้หมอนขึ้นมาเสียบไว้ในแขนเสื้ออย่างมิดชิด ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเกี้ยวไม้แกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจง ขบวนเคลื่อนผ่านใจกลางเมืองท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีที่ฟังดูแห้งแล้ง ทว่ามู่หลานกลับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่างจากบรรยากาศรอบข้าง ราวกับมีสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมายังเกี้ยวของเธอด้วยความสมเพชเวทนา ทันใดนั้น เกี้ยวก็หยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน เสียงดาบกระทบกันดังกังวานไปทั่วบริเวณ กลิ่นควันไฟเริ่มลอยกรุ่นเข้ามาปะทะจมูก พร้อมกับเสียงทหารองครักษ์ที่ตะโกนก้อง "ท่านอ๋อง! มีมือดีลอบโจมตีขบวนเกี้ยวจากมุมตึก!" มู่หลานขมวดคิ้วแน่น เธอไม่ได้ตื่นตระหนก แต่กลับรอคอยจังหวะอย่างใจเย็น หากนี่คือแผนการกำจัดเธอตั้งแต่ยังไม่ทันเข้าจวน แสดงว่า 'จิ่นอ๋อง' ผู้นี้ไม่ได้เป็นเพียงแม่ทัพที่เก่งกาจในเชิงยุทธ์ แต่เขายังเป็นศูนย์กลางของพายุการเมืองที่ทุกคนต่างต้องการชิงชัย ม่านเกี้ยวถูกกระชากเปิดออกด้วยความรุนแรง แสงสว่างจ้าจากเปลวไฟที่โหมกระหน่ำอยู่เบื้องนอกสาดส่องเข้ามาทำให้ดวงตาของเธอพร่ามัว แต่ทว่า ในท่ามกลางเงามืดที่ปกคลุมอยู่เบื้องหลังเปลวเพลิงนั้น ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีนิลก็ปรากฏกายขึ้น จิ่นอ๋อง เฟยหลง จ้องมองเจ้าสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก มือหนาที่เปื้อนคราบเลือดจากการสังหารผู้บุกรุกเมื่อครู่เอื้อมเข้ามาบีบคางของเธอแน่นจนมู่หลานรู้สึกถึงความเจ็บปวด "เจ้าเป็นใคร" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยจิตสังหารที่กดทับจนลมหายใจของมู่หลานแทบติดขัด "กลิ่นกายของเจ้า... มิใช่กลิ่นของสตรีที่ตระกูลฉินควรจะส่งมาให้ข้า" มู่หลานเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของเธอไม่ปรากฏความเกรงกลัวแม้แต่น้อย ท่ามกลางเสียงโกลาหลและเปลวเพลิงที่กำลังเผาไหม้สิ่งปลูกสร้างรอบข้าง เธอเพียงคลี่ยิ้มบางที่มุมปากอย่างท้าทาย "ข้าก็คือคนที่ท่านต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยไปตลอดกาลอย่างไรเล่า ท่านแม่ทัพ..." ขณะที่เฟยหลงกำลังจะเอ่ยคำถามต่อ เขาก็หยุดชะงักลงเมื่อเห็นสิ่งหนึ่งที่โผล่พ้นแขนเสื้อของนางออกมา มันคือตราประจำตัวที่ควรจะเป็นของบุตรสาวคนโตตระกูลฉิน ทว่าตรานั้นกลับมีรอยขีดเขียนที่เปลี่ยนความหมายของมันไปอย่างสิ้นเชิง เฟยหลงเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะดึงตรานั้นออกมาดูด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่ทว่าเมื่อแสงไฟกระทบเข้ากับตัวอักษรบนตรานั้น เขากลับต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เพราะสิ่งที่สลักอยู่มิใช่ชื่อของฮูหยินผู้เลอโฉม แต่เป็นรหัสลับของหน่วยสืบราชการลับที่เขาเองก็เป็นผู้กุมบังเหียนอยู่เพียงลำพัง! หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับการเปิดม่านมหากาพย์ความรักและกลยุทธ์ในครั้งนี้นะครับ