แกงไก่กลิ่นหอมฟุ้ง

เศษไม้สนแห้งกรอบถูกโยนลงในเตาไฟจนเกิดเสียงปะทุเบาๆ ตามมาด้วยควันสีเทาจางที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือช่องระบายอากาศของห้องครัวเก่าคร่ำคร่า หลินฟางใช้มือข้างหนึ่งปัดเศษเขม่าที่ติดอยู่ตรงปลายคาง ขณะที่อีกข้างกำลังตวัดมีดเล่มบางเฉียบหั่นเนื้อไก่บ้านเหนียวนุ่มเป็นชิ้นพอดีคำ เสียงคมมีดกระทบเขียงไม้ดัง ‘ฉับๆ’ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่ามกลางบรรยากาศที่อึมครึมของเรือนพักตระกูลเฉิน ซึ่งเต็มไปด้วยสายตาสอดรู้สอดเห็นจากบรรดาคนรับใช้และเสียงบ่นงึมงำของแม่สามีอย่างหลิวชุ่ยที่ดังแว่วมาจากห้องโถงใหญ่ “ทำตัวเป็นภาระไม่พอ ยังจะมาผลาญเสบียงในครัวอีกหรือไงนะนังเด็กคนนี้! คิดว่ามีสามีเป็นทหารแล้วจะทำตัวสำมะเลเทเมาอย่างไรก็ได้งั้นรึ!” เสียงแหลมสูงของหลิวชุ่ยตวัดเข้ามาในโสตประสาท พร้อมกับเงาร่างท้วมใหญ่ที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่ธรณีประตู สายตาดุจเหยี่ยวคู่ยามจ้องมองสำรวจข้าวของบนโต๊ะเตรียมอาหารด้วยความจับผิด นางตั้งใจจะมาหาเรื่องตบตาและสั่งสอนลูกสะใภ้ที่ไม่เคยอยู่ในสายตาผู้นี้ให้สำนึก แต่อากัปกิริยาของหลินฟางกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย หญิงสาวเพียงแค่ปรายตามองเล็กน้อย ก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปากอย่างใจเย็น “เสบียงในครัวนี้ เป็นส่วนที่สามีของฉันส่งเงินเดือนกลับมาซื้อนะคะ คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะว่ามันจะไปหนักส่วนไหนของท่าน” หลินฟางเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเฉียบคมจนคนฟังถึงกับชะงัก ลมหายใจของหลิวชุ่ยสะดุดกึกด้วยความโกรธ นางพยายามจะอ้าปากด่าทอต่อ แต่กลิ่นหอมกรุ่นที่จู่ๆ ก็พวยพุ่งขึ้นมาจากกระทะเหล็กบนเตากลับขัดจังหวะคำพูดของนางไว้เสียก่อน *ฉู่——!* น้ำพริกแกงเผ็ดสูตรลับเฉพาะที่หลินฟางแอบหยิบวัตถุดิบชั้นเลิศจากมิติลับออกมาผสมผสาน ถูกเทลงไปกระทบกับน้ำมันหมูร้อนจัดในกระทะ กลิ่นหอมของพริกแห้ง ข่า ตะไคร้ และใบมะกรูดที่โขลกจนละเอียดเข้ากันดี ส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งห้องครัวทันที กลิ่นหอมอันซับซ้อนและเย้ายวนนี้ไม่ได้อบอวลอยู่เพียงแค่ในพื้นที่คับแคบ แต่มันเริ่มแผ่ขยายออกไปตามช่องลม ลอยละลิ่วผ่านลานบ้าน และพัดพาไปไกลถึงทางเดินหน้าหมู่บ้าน จนคนที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดฝีเท้าแล้วสูดจมูกฟุดฟิดด้วยความงุนงง หลิวชุ่ยที่กำลังจะอ้าปากต่อว่า กลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว ดวงตาคู่ที่เคยขุ่นเคืองมองตามตะหลิวในมือของลูกสะใภ้ที่กำลังผัดเครื่องแกงกับเนื้อไก่จนส่งเสียงดังน่าฟัง เนื้อไก่บ้านสีนวลดูดซับเครื่องแกงสีแดงฉานจนเคลือบชิ้นเนื้อไว้อย่างงดงาม หยดน้ำซุปกระดูกไก่เคี่ยวเข้มข้นถูกเทตามลงไปจนเกิดเสียงเดือดปุดๆ ชวนให้ท้องไส้ปั่นป่วน “นี่เธอ… ใส่เครื่องเทศบ้าบออะไรลงไปทำไมถึงได้หอมขนาดนี้?” หลิวชุ่ยเผลอหลุดปากถามออกมาด้วยความลืมตัว ลืมแม้กระทั่งมามาดแม่สามีผู้ทรงอำนาจ “ก็แค่แกงไก่บ้านธรรมดาๆ ที่ปรุงด้วยความตั้งใจค่ะ” หลินฟางตอบสั้นๆ พลางหรี่ไฟลงเพื่อให้เนื้อไก่ค่อยๆ เปื่อยนุ่มอย่างช้าๆ รสชาติของเครื่องแกงจะซึมซาบเข้าสู่ทุกอณูของเนื้อไก่ในมิติลับที่นางคัดสรรมาอย่างดี ความลับของความอร่อยนี้คือการผสมผสานระหว่างสมุนไพรท้องถิ่นและน้ำแร่บริสุทธิ์จากมิติพิเศษ ที่ต่อให้ตระกูลเฉินเอาเงินทั้งบ้านมาแลกก็ไม่มีวันหาซื้อได้จากตลาดทั่วไป ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของลานบ้าน เฉินหยวนที่เพิ่งกลับจากการฝึกทหารและตรวจแปลงเกษตร ปลายจมูกคมสันของเขาก็พลันกระตุกเมื่อสายลมพัดพาเอาความหอมอันล้ำลึกนี้มาแตะจมูก ฝีเท้าที่กำลังก้าวเดินอย่างมั่นคงชะงักกึก ดวงตาคมกริบมองไปยังทิศทางของห้องครัวเก่าท้ายบ้าน ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักมาทั้งวันมลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างที่ตีตื้นขึ้นมาในอก—ความรู้สึกโหยหาบางอย่างที่เขาไม่เคยสัมผัสมานานแสนนานนับตั้งแต่แต่งงานเข้าบ้านมา ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ ปกติแล้วภรรยาของเขาไม่เคยแม้แต่จะเข้าครัวทำอาหารด้วยซ้ำ มีแต่จะสร้างเรื่องวุ่นวายและเรียกร้องความสนใจ แต่วันนี้… กลิ่นหอมนี้มันคืออะไรกันแน่? ภายในห้องครัว หลินฟางตักแกงไก่สีสันน่ารับประทานใส่ชามดินเผาใบใหญ่ โรยหน้าด้วยใบโหระพาและพริกชี้ฟ้าสีแดงสดเพื่อตัดสี กลิ่นหอมกรุ่นยังคงพวยพุ่งเตะจมูกจนคนแอบมองอย่างหลิวชุ่ยกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างยากจะควบคุม ทว่า ก่อนที่ใครจะได้ทันขยับตัว เสียงเคาะประตูรั้วหน้าบ้านก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงตะโกนโหวตเหวกโวยวายของเพื่อนบ้านที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในเขตรั้วบ้านตระกูลเฉิน “คุณนายเฉิน! หลินฟาง! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! ที่หน้าปากซอย… มีคนจากสำนักงานเสบียงอำเภอตามหาตัวพวกเธอให้วุ่นวาย!” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางพลิกฟาร์มไปกับดัชเชสโพดำนะคะ