ระบบมหาเศรษฐีทำงาน

“ทนายศิลา... คุณคิดว่าความพินาศของคนบางคน มีมูลค่าเท่าไหร่คะ?” รินรดาเอ่ยถามขณะก้าวขึ้นสู่เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว เสียงใบพัดที่เริ่มหมุนวนสร้างแรงลมปะทะกายจนเส้นผมยาวสลวยปลิวไสว แต่ดวงตาของเธอกลับนิ่งสนิทราวกับผิวน้ำในบึงลึก เธอไม่ได้หันกลับไปมองเศษซากความสัมพันธ์ที่ถูกทำลายลงเบื้องหลังแม้แต่น้อย ศิลาที่ยืนรออยู่ภายในห้องโดยสารหรูหราเพียงชั่วครู่ ก้มศีรษะลงเล็กน้อยตามมารยาท ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่แฝงความนัย “สำหรับตระกูลที่สร้างขึ้นบนคำลวงอย่างกวินทร์... อาจจะไม่เหลือแม้แต่ค่าฝุ่นใต้รองเท้าคุณรินรดาเลยด้วยซ้ำครับ... ขอประทานอภัย ผมหมายถึงค่ะ” เขาแก้คำพูดทันควันเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่คมกริบของเจ้านายสาว รินรดายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย มันไม่ใช่รอยยิ้มที่อ่อนหวาน แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่เพิ่งเห็นเหยื่อติดกับดัก *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณใสๆ ดังขึ้นในโสตประสาทของเธอเพียงผู้เดียว พร้อมกับหน้าต่างโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า **[ระบบมหาเศรษฐีพลิกโลก ทำงานเสร็จสิ้น]** **[ภารกิจแรก: ตัดขาดจากอดีตที่โสมม และก้าวเข้าสู่สถานะผู้กุมอำนาจเงินตรา]** **[รางวัลการเช็กอินครั้งแรก: เงินสดหมุนเวียนในบัญชีหลัก 1,000,000,000 บาท (หนึ่งพันล้านบาทถ้วน)]** ตัวเลขศูนย์เก้าตัวเรียงรายอยู่บนหน้าจอสะท้อนเข้ากับม่านตาของรินรดา เธอไม่ได้แสดงอาการตื่นเต้นเหมือนคนทั่วไป เพราะสำหรับคนที่เคยผ่านจุดที่ต่ำที่สุดในชีวิตมาแล้ว ความมั่งคั่งนี้เป็นเพียง 'เครื่องมือ' ในการชำระแค้นเท่านั้น “เช็กอินวันนี้เลยค่ะ” เธอพึมพำเบาๆ **[ดำเนินการเรียบร้อย... ยอดเงินโอนเข้าบัญชีธนาคารส่วนตัวของท่านเรียบร้อยแล้ว ท่านสามารถเรียกใช้ได้ทุกเมื่อโดยไร้ขีดจำกัด]** ศิลาสังเกตเห็นนิ้วเรียวสวยของรินรดาที่แตะลงบนหน้าจอว่างเปล่าตรงหน้า แม้เขาจะมองไม่เห็นสิ่งที่เธอเห็น แต่ความเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวหญิงสาวตรงหน้าทำให้เขารู้สึกได้ว่า 'เกม' ได้เปลี่ยนฝั่งไปเรียบร้อยแล้ว “คุณรินรดาคะ จะให้ผมจัดการเรื่องบริษัทของกวินทร์อย่างไรดีคะ? ตอนนี้หุ้นของพวกเขากำลังสั่นคลอนหลังจากเหตุการณ์เมื่อครู่” ศิลาถามพลางเปิดแท็บเล็ตแสดงกราฟดิ่งเหว “ไม่ต้องจัดการค่ะ” รินรดาทิ้งตัวลงนั่งบนเบาะหนังแท้ราคาแพง เอนหลังพิงอย่างผ่อนคลาย “แค่รอให้มันตกลงไปถึงจุดต่ำสุด แล้วเราค่อยเข้าไปซื้อกิจการของเขาทั้งหมดในราคาเศษเงิน... อ้อ แล้วอย่าลืมประกาศให้คนทั้งเมืองรู้ด้วยนะคะ ว่าตระกูลกวินทร์กำลังจะกลายเป็นขี้ข้าในบริษัทที่ตัวเองเคยสร้างขึ้น” ความใจดีที่เคยมีให้คนรอบข้างมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความเด็ดขาดที่เหมือนคมมีดอาบยาพิษ รินรดารู้ดีว่าโลกใบนี้ไม่ได้หมุนด้วยความรัก แต่หมุนด้วย 'เม็ดเงิน' และ 'อำนาจ' ใครที่ถือครองสิ่งเหล่านี้ไว้ในมือ ผู้นั้นคือผู้กำหนดกฎเกณฑ์ เฮลิคอปเตอร์ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทิ้งตึกสูงระฟ้าใจกลางเมืองไว้เบื้องล่าง รินรดามองดูแสงไฟระยิบระยับเหล่านั้นด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายชัยชนะ “คุณรินรดาครับ... ทางกวินทร์ส่งข้อความมาขู่ เขาบอกว่าถ้าคุณไม่ยอมกลับไปเจรจา เขาจะแฉเรื่องเอกสารการโอนหุ้นที่คุณเคยเซ็นทิ้งไว้” ศิลาอ่านข้อความจากสมาร์ทโฟนด้วยสีหน้าเรียบเฉย รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “เอกสารนั่นเหรอคะ? บอกเขาไปสิว่ายินดีต้อนรับสู่ศาลแพ่ง... แต่ก่อนหน้านั้น ช่วยโอนเงินห้าสิบล้านเข้าบัญชีลับของนักข่าวเศรษฐกิจชื่อดังคนนั้นให้หน่อยนะคะ บอกเขาว่าอยากได้ 'ข่าวใหญ่' ที่จะทำให้หุ้นกวินทร์กลายเป็นกระดาษเช็ดก้นในเช้าวันพรุ่งนี้” ศิลาพยักหน้าอย่างรู้ใจ “รับทราบค่ะ นายหญิง” ทันใดนั้น เสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมสีหน้าที่เปลี่ยนไปของรินรดา **[แจ้งเตือนด่วน: มีผู้พยายามเข้าถึงบัญชีหลักของท่านผ่านการเจาะระบบทางไซเบอร์จากไอพีปริศนา... ระบบได้ทำการตอบโต้ด้วยการดูดเงินทุนสำรองของฝ่ายตรงข้ามทั้งหมดกลับเข้าสู่บัญชีของท่านเป็นการลงโทษ]** รินรดาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอ่านข้อความแจ้งยอดเงินที่เพิ่มขึ้นมาอย่างมหาศาลจากฝีมือของคนโง่ที่คิดจะท้าทายระบบของเธอ “พวกเขายังไม่เข็ดสินะคะ” เธอหยิบการ์ดสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นในมือโดยไม่มีใครเห็นออกมาถือไว้ “ศิลาคะ เตรียมตัวให้พร้อม... คืนนี้เราจะไปงานกาล่าการกุศลที่กวินทร์เป็นเจ้าภาพ แต่เราจะไปในฐานะ 'ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด' ของบริษัทเขาแทน” เฮลิคอปเตอร์ร่อนลงจอดบนดาดฟ้าอาคารหรูใจกลางเมือง เสียงใบพัดค่อยๆ เงียบลง ท่ามกลางความเงียบนั้น รินรดาก้าวลงจากเครื่องด้วยความสง่างามราวกับราชินีผู้กำลังเดินกลับสู่บัลลังก์ที่เคยถูกแย่งชิงไป ทว่า ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวเข้าสู่โถงจัดงาน เงาร่างหนึ่งที่คุ้นเคยก็ก้าวออกมาขวางทางไว้ พร้อมรอยยิ้มเหยียดหยามที่เขามักใช้เป็นอาวุธประจำตัว “รินรดา... ผมไม่คิดว่าคุณจะกล้าโผล่หัวมาที่นี่หลังจากสิ่งที่ทำไว้” กวินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจากความโกรธ รินรดาหยุดเดิน เธอหันไปมองเขาด้วยสายตาที่มองทะลุผ่านความกลวงเปล่าของคนตรงหน้า ก่อนจะหยิบการ์ดดำขึ้นมาเคาะเบาๆ ที่ฝ่ามือ “กวินทร์คะ... คุณคงยังไม่รู้ตัวสินะ ว่าตอนนี้บริษัทที่คุณยืนภาคภูมิใจอยู่นี้ ใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของที่แท้จริง?” กวินทร์ชะงัก สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือด “เธอพูดอะไรของเธอ!” รินรดาไม่ตอบ เธอเพียงแค่ส่งการ์ดใบนั้นให้ศิลา ซึ่งเขาก็รับไปแล้วกดรหัสปลดล็อก ก่อนจะยื่นแท็บเล็ตให้กวินทร์ดูหน้าจอที่แสดงสถานะการครอบครองสิทธิ์ขาดในหุ้นทั้งหมด “ยินดีด้วยนะคะคุณกวินทร์... ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป คุณไม่ใช่เจ้าของบ้านหลังนี้แล้ว” รินรดาก้าวข้ามร่างของเขาเข้าไปในงาน ทิ้งให้กวินทร์ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น ขณะที่เสียงเพลงคลาสสิกในงานหยุดชะงักลงราวกับนัดหมาย พร้อมกับสายตาทุกคู่ที่จ้องมองมายังเธอ... ผู้หญิงที่ทุกคนเคยเหยียบย่ำ แต่บัดนี้กลับมาพร้อมอำนาจที่ไม่มีใครกล้าต่อกร กุหลาบหนามเงินหวังว่าบทนี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นและรอคอยตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อนะคะ!