เจ้านายคนใหม่ที่กินมาม่าทุกมื้อ

"ถ้ามึงจะเอาขวานนั่นฟันหัวกูเพราะเรื่องแค่นี้ ก็เชิญเลย แต่บอกไว้ก่อนนะว่าค่าห้องเดือนนี้กูยังไม่ได้จ่าย เจ้าของหอคงไม่ปล่อยมึงไปง่ายๆ แน่" เก่งยืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าประตูห้องเช่ารูหนูขนาดสี่คูณสี่เมตร กลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสหมูสับฟุ้งกระจายจนแสบจมูก เงาของชายร่างยักษ์ที่ทอดทับอยู่บนพื้นเมื่อครู่ ตอนนี้กลายเป็นตัวเป็นตนยืนตระหง่านอยู่กลางห้อง เขาสวมเสื้อยืดคอกลมสีซีดที่มีคราบน้ำมันพริกเผาเป็นปื้น พร้อมกางเกงมวยไทยที่ปลายขาหลุดลุ่ย มือข้างหนึ่งถือตะเกียบพลาสติก อีกข้างวางพักอยู่บนด้ามขวานเล่มยักษ์ที่ดูขัดกับสภาพห้องอันแสนอนาถา ชายร่างยักษ์มองเก่งด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะคีบเส้นมาม่าเข้าปากคำโต "ขวานนี่มันของทำมาหากิน ส่วนเรื่องเจ้าของหอ... เมื่อเช้าอีป้าแกเดินมาทวงค่าเช่า ข้าเลยขู่ไปว่าถ้าไม่รีบไสหัวไป ข้าจะส่งแกไปทัวร์นรกแบบวีไอพี ดูเหมือนแกจะกลัวนะ เดินกะเผลกกลับไปแทบไม่ทัน" เก่งกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ เขาคือ 'เก่ง' พนักงานออฟฟิศที่ใช้ชีวิตอยู่บนความซวยระดับมาตรฐาน แต่การต้องมาเผชิญหน้ากับ... อะไรก็ตามที่อ้างตัวว่าเป็นเทพสงครามในสภาพถังแตกแบบนี้ มันเหนือความคาดหมายไปไกลโข "มึง... มึงเป็นใครนะ?" เก่งถามเสียงสั่น พยายามกวาดสายตาสำรวจห้อง ห้องนี้ไม่มีอะไรเลยนอกจากที่นอนปิกนิก โต๊ะญี่ปุ่นตัวเล็กๆ และกองซองมาม่าที่กองเป็นภูเขาเลากาเหมือนสุสานแห่งความพ่ายแพ้ "แอรีส" ชายยักษ์ตอบสั้นๆ "เทพแห่งสงคราม ผู้ถูกสภาเทพเนรเทศเพราะดันไปทำ 'ตราประทับแห่งจุดจบ' หายตอนไปเมาแอ๋ที่ผับแถวโอลิมปัส ตอนนี้ข้าเลยต้องมานั่งกินมาม่าประทังชีวิตอยู่ในรูหนูที่เรียกว่าประเทศไทยนี่ไง มีปัญหาอะไรไหม?" เก่งทรุดตัวลงนั่งกับพื้นห้องอย่างหมดแรง ความกาวของสถานการณ์ทำให้เขาลืมความกลัวไปชั่วขณะ "เทพ? ตกงาน? มึงเนี่ยนะ? แล้วทำไมต้องมาโผล่ในเงาของกูวะ!" แอรีสโยนตะเกียบลงในถ้วยกระดาษเสียงดัง 'เป้ง' เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนหัวเกือบชนเพดานห้อง ดวงตาที่เคยว่างเปล่าเริ่มเปล่งประกายสีแดงก่ำราวกับถ่านไฟที่กำลังลุกโชน "โชคชะตาไงไอ้มนุษย์ เจ้าเป็นคนดวงซวยระดับมหาอภิมหาที่โลกกำลังต้องการ ใครก็ตามที่อยู่ใกล้เจ้ามักจะเกิดเรื่องบรรลัยได้ทุกสามนาที และในฐานะเทพที่เบื่อกับการนั่งรอความตายในห้องเช่า... การติดตามเจ้าไปกู้โลก หรือกู้เงิน หรือกู้หน้าส้วมที่ไหนก็ได้ ก็ยังดีกว่าต้องมานั่งกินมาม่ารสเดิมซ้ำๆ ทุกวัน!" "กูไม่กู้! ชีวิตกูยังเอาตัวไม่รอดเลย!" เก่งตะโกนกลับ "เจ้าไม่มีทางเลือก" แอรีสเดินเข้ามากระชากคอเสื้อเก่งด้วยมือเพียงข้างเดียว แรงมหาศาลทำให้เก่งลอยหวือขึ้นจากพื้น "เมื่อครู่นี้ สัญญาณจาก 'เครื่องลางแห่งโชคลาภที่พังแล้ว' ของเจ้าเพิ่งเตือนภัย มันตรวจพบว่ากำลังจะมีภัยพิบัติระดับท้องถิ่นเกิดขึ้น และถ้าเจ้าไม่ไปจัดการ... พรุ่งนี้เช้าเจ้าจะไม่เหลือแม้แต่ซองมาม่าให้กิน" บรรยากาศในห้องเงียบกริบ เก่งมองใบหน้าบึ้งตึงของเทพสงครามที่กำลังหิวโซ เขาไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี แต่เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาก็เห็นบางอย่างที่ทำให้ขนลุกซู่ เมฆสีดำคล้ายรูปกะโหลกยักษ์กำลังก่อตัวขึ้นเหนือห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ ที่พักของเขาอย่างผิดธรรมชาติ "นั่นอะไรวะ?" เก่งถาม เสียงแผ่วลง แอรีสแค่นยิ้ม ดึงขวานเล่มโตออกมาจากเงาของตัวเอง เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นจนกระจกหน้าต่างร้าว "นั่นคือ 'บอส' ตัวแรกของวันนี้น่ะสิ ถ้าเจ้าอยากมีชีวิตรอดเกินพรุ่งนี้ ก็จงลุกขึ้น... แล้วไปกู้โลกซะ เพราะถ้างานนี้พัง ข้าจะฟันหัวเจ้าเป็นคนแรกก่อนจะไปตายเอง" ทันใดนั้น ประตูห้องที่ล็อคไว้แน่นหนาก็ถูกพังเข้ามาด้วยแรงกระแทกจากภายนอก บานประตูไม้เก่าๆ กระเด็นหายไปในทางเดิน ชายชุดดำสวมสูทประหลาดสามคนที่ถือปืนเลเซอร์ทรงโบราณก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบ "พบตัวแล้ว... เทพผู้ร่วงหล่น และ 'ตัวซวย' ที่สภาเทพต้องการตัว" ชายชุดดำคนกลางกล่าว ก่อนจะเล็งลำกล้องปืนมาที่หน้าผากของเก่งโดยตรง เก่งเบิกตากว้าง สมองประมวลผลไม่ทัน แต่มือของแอรีสกลับคว้าคอเสื้อเขาไว้แน่นแล้วเหวี่ยงไปด้านหลังก่อนจะพุ่งตัวออกไปประจันหน้ากับผู้มาเยือนด้วยขวานในมือ นี่มันอะไรกัน... แค่จะกลับมานอนพักผ่อนหลังจากโดนหัวหน้าด่าทั้งวัน กลับกลายเป็นว่าต้องมาพัวพันกับเทพตกอับและกลุ่มมือสังหารข้ามมิติงั้นเหรอ? เก่งหยิบมือถือขึ้นมาหวังจะโทรหาตำรวจ แต่หน้าจอกลับปรากฏข้อความประหลาดว่า: *[ระบบรับจ้างกู้โลกเปิดใช้งานแล้ว: เป้าหมายแรกคือการเอาชีวิตรอดจากศัตรูตรงหน้า หากทำไม่สำเร็จ เงินในบัญชีธนาคารของท่านจะถูกลบให้กลายเป็นศูนย์]* เก่งเข่าอ่อนลงทันที เงินเก็บก้อนสุดท้ายที่เหลืออยู่เพียงสองพันห้าร้อยบาทคือทุกอย่างในชีวิตของเขา! เขากัดฟันกรอด ขว้าไม้กวาดที่อยู่ข้างฝาขึ้นมาแทนอาวุธ "ไอ้เทพเวร! ถ้ามึงทำให้เงินกูหายไปแม้แต่บาทเดียว กูจะทำให้มึงเสียใจที่เกิดมาเป็นเทพ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามความกาวของทีมกู้โลกสุดซวยนี้ แล้วเจอกันตอนหน้าครับ - ฮาไม่จำกัด