พันธมิตรผู้ทรยศ

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในห้องโถงหินแกรนิตสีดำสนิทของสภาเวทมนตร์ เรย์ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าแท่นบูชาโบราณ ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองแผ่นศิลาเวทมนตร์ที่กำลังเรืองแสงสีแดงฉาน รอบตัวเขามีเหล่านักเรียนปีสามและปีสี่จากหอคอยดาราที่รอดชีวิตจากการทดสอบดันเจี้ยนมิติมายายืนรวมกลุ่มกันด้วยความตื่นตระหนก ทว่าความจริงที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสัตว์อสูรในดันเจี้ยน กลับกำลังรอคอยพวกเขาอยู่ ณ เบื้องหน้า "หมายความว่าอย่างไรครับท่านอธิการบดี... ที่ประกาศว่าพวกเรากลายเป็น 'เครื่องสังเวย' ของพิธีกรรมชำระล้าง?" น้ำเสียงของเรย์ราบเรียบและเย็นเยียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก แต่มันกลับทรงพลังพอที่จะหยุดเสียงซุบซิบทั้งหมดในห้องโถงให้อยู่หมัด เขาสabตตามองชายชราในชุดคลุมสีทองอร่ามผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุดแห่งสภาเวทมนตร์ อธิการบดีวาลเทอร์ หัวเราะในลำคอเบาๆ สีหน้าของเขาไร้ซึ่งความเมตตาปรานีเช่นยามที่เคยกล่าวต้อนรับนักเรียนในพิธีปฐมนิเทศ ดวงตาฝ้าฟางเต็มไปด้วยความกระหายในอำนาจและพลังเวทที่ไร้ขีดจำกัด "อย่าได้ถือสาหาความเลยเรย์... โลกใบนี้ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ นักเรียนชั้นยอดอย่างพวกเธอ มีค่ามากที่สุดก็ตอนที่กลายเป็นแบตเตอรี่มีชีวิตเพื่อเปิดประตูมิติสู่ปฐมภูมิเวทมนตร์ สภาเวทมนตร์ได้ทำสัญญากับมหาอำนาจแห่งความมืดเรียบร้อยแล้ว การเสียสละของพวกเธอ จะนำพาความรุ่งโรจน์มาสู่สถาบันและประเทศของเรา" เสียงฮือฮาดังขึ้นด้วยความหวาดกลัว บางคนถึงกับทรุดเข่าลงกับพื้นเมื่อตระหนักว่าค่ายกลเวทสีเลือดที่สลักอยู่บนพื้นห้องโถงนั้น ถูกเปิดใช้งานเพื่อดูดกลืนมานาและพลังชีวิตของพวกเขาอย่างช้าๆ เรย์ไม่แม้แต่จะขยับตัว เขายังคงยืนกอดอก ใบหน้าเรียบเฉย ทว่าในใจกลับประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว สมองระดับอัจฉริยะของอดีตโปรเพลเยอร์คำนวณความน่าจะเป็นของเส้นทางหลบหนีและช่องโหว่ของค่ายกลเวทโบราณนี้ในเสี้ยววินาที ระบบไอเทมโกงในจิตสำนึกของเขากำลังสั่นเตือนเบาๆ *ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: 'การทรยศหักหลังระดับสภา'* *ปลดล็อกภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: [รอดพ้นจากเงื้อมมือผู้สร้าง]* "นาย... นายไม่กลัวเลยหรือไงเรย์!" เสียงสั่นเครือของเควิน เพื่อนร่วมชั้นที่เคยแข่งขันกันมาตลอดดังขึ้นข้างกาย เรย์เหลือบมองเพียงเล็กน้อยก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงกวนประสาทเล็กๆ ตามนิสัยที่มักจะเผยออกมาในยามคับขัน "กลัวไปก็ไม่ได้ค่าประสบการณ์เพิ่มหรอกครับเควิน... อีกอย่าง การไว้ใจคนแก่หัวโบราณที่แต่งตัวประหลาดตั้งแต่แรก มันก็เป็นความผิดพลาดของพวกเราเองด้วยส่วนหนึ่ง" ทันใดนั้นเอง ประตูหินบานยักษ์ด้านหลังห้องโถงก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง ฝุ่นควันตลบอบอวลพร้อมกับร่างเพรียวบางในชุดคลุมสีเงินยวงที่คุ้นเคย เซร่าก้าวเท้าเข้ามาในเขตอาคมด้วยท่าทางเร่งรีบ ในมือของเธอถือคทาโบราณที่ส่องแสงสีฟ้าเจิดจ้าเพื่อต้านทานแรงกดดันจากค่ายกลเวทของสภา "เรย์! ถอยออกมาจากตรงนั้น!" เซร่าตะโกนเสียงดัง ลมหายใจของเธอหอบสะท้อน ใบหน้าที่ปกติจะเยือกเย็นและสุขุม บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด "ฉันไปสืบทอดข้อมูลลับมาแล้ว... วาลเทอร์และพวกมันไม่ได้แค่จะใช้พวกเธอเป็นเครื่องสังเวย แต่พวกมันกำลังจะทำลายล้างความทรงจำของทุกคน เพื่อไม่ให้ใครล่วงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่!" วาลเทอร์หรี่ตามองอาจารย์สาวผู้ดื้อรั้น รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นที่มุมปาก "อาจารย์เซร่า... เธอนี่มันช่างเป็นก้างชิ้นโตเสียจริง อุตส่าห์เนรเทศไปที่ชายแดนแล้วยังจะกล้ากลับมาสอดรู้สอดเห็นในเขตหวงห้ามอีก คิดว่าตัวคนเดียวจะสามารถต่อกรกับมหาจอมเวทแห่งสภาได้หรือ?" เซร่าไม่ตอบคำถาม เธอหันไปสบตากับเรย์โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยสิ่งใด ทั้งสองผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันมากพอที่จะเข้าใจสัญญาณเตือนทางสายตา เรย์พยักหน้ารับเบาๆ หนึ่งครั้ง เป็นจังหวะเดียวกับที่ระบบไอเทมในหัวของเขาแสดงผลหน้าต่างสีทองอร่ามขึ้นมา *[ท่านได้ทำการเบิกใช้ไอเทมระดับตำนาน: 'กุญแจมิติเหลื่อมล้ำ' (Dimensional Shifter)]* อากาศเบื้องหน้าเรย์บิดเบี้ยวเป็นรอยแยกสีม่วงเข้ม ไอเทมโกงที่เขาเก็บซ่อนไว้จากการสุ่มกาชาต่างโลกทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ เรย์หันไปมองเหล่านักเรียนที่กำลังตื่นกลัว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่วางอำนาจอย่างเด็ดขาด "ถ้าพวกไม่อยากตกเป็นปุ๋ยใต้ต้นไม้โบราณของตาส่งเดชคนนี้... ก็จงวิ่งตามผมมาครับ" เรย์คว้ามือเซร่าไว้แน่นแล้วก้าวพุ่งทะยานเข้าสู่รอยแยกมิติ ทิ้งให้อธิการบดีวาลเทอร์เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ทว่าในวินาทีที่ร่างของเรย์และเซร่ากำลังจะหายลับเข้าไปในความว่างเปล่า เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังขึ้นหลังจากพังกำแพงด้านข้างของห้องโถง เงาร่างในชุดเกราะสีดำทมิฬนับสิบก้าวออกมาจากความมืด พร้อมกับธนูเวทมนตร์นับร้อยที่เล็งตรงมายังพวกเขา และคนที่ก้าวออกมาจากแถวหน้าสุด... คือบุคคลที่เรย์ไม่คาดคิดว่าจะหันมาแทงข้างหลังมากที่สุด ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!