ฮันเตอร์ขยะกับระบบที่พังพินาศ

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าสิ่งที่เด่นชัดยิ่งกว่าคือความเย็นยะเยือกของพื้นหินแกรนิตใต้ร่างที่กำลังดูดกลืนอุณหภูมิร่างกายของเรย์ไปทีละน้อย "อึก..." เสียงครางต่ำเล็ดลอดจากริมฝีปากที่แห้งผาก เรย์พยายามกะพริบตาเพื่อขับไล่ภาพความมืดมัวที่เข้าครอบงำ โลกตรงหน้าบิดเบี้ยวเป็นคลื่น รอยร้าวสีม่วงเข้มบนเพดานโดมของดันเจี้ยนระดับ B 'ซากปรักหักพังคาซาร์' ยังคงเปล่งแสงเรืองรองราวกับเยาะเย้ยความไร้พลังของเขา รอบตัวเขาตอนนี้... ไร้ซึ่งเสียงฝีเท้าของปาร์ตี้ฮันเตอร์ผู้ร่วมงาน ไร้ซึ่งคำสบถจากหัวหน้าทีมที่เคยตบไหล่รับประกันความปลอดภัย และแน่นอนว่าไร้ซึ่ง 'ศรัทธา' ใดๆ ในโลกที่วัดค่ามนุษย์ด้วยตัวเลขเลเวล *หมับ.* ปลายนิ้วที่เต็มไปด้วยคราบเขม่าดินปืนและรอยแผลเป็นพยายามจิกเกร็งลงกับพื้นหิน เรย์จำได้แม่นยำถึงวินาทีที่เขาถูกผลักออกไปเป็นเหยื่อล่อให้มอนสเตอร์ระดับบอสอย่าง 'โกลิมโลหิต' โจมตี เพื่อให้สมาชิกคนอื่นในปาร์ตี้ถอยหนีออกไปทางประตูเทเลอร์ตึงมือ ความโลภและความเห็นแก่ตัวถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากของคำว่า 'ความเสียสละเพื่อส่วนรวม' ช่างเป็นมุกตลกที่น่าสมเพชเสียจริงสำหรับฮันเตอร์แรงค์ F ไร้พรสวรรค์อย่างเขา *ติ๊ด... ติ๊ด...* เสียงประหลาดบางอย่างดังขึ้นในโสตประสาท มันไม่ใช่เสียงลมหายใจรวยรินของตนเอง และไม่ใช่เสียงคำรามของอสูรกายจากมุมมืด เรย์ขมวดคิ้วมุ่น แม้ความเจ็บปวดจากการถูกกระแทกอย่างรุนแรงจะแล่นพล่านไปทั่วกระดูกสันหลัง แต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ถูกฝึกฝนมาจากการรับงานเดี่ยวเสี่ยงตายก็ทำให้เขายังคงตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว สมองอันฉลาดแกมโกงเริ่มประเมินสถานการณ์รอบตัวอย่างเงียบเชียบ ไม่มีทางที่ฮันเตอร์แรงค์ F จะรอดชีวิตจากการตกเป็นเป้าของบอสเดี่ยวๆ ได้ ร่างกายของเขาน่าจะแหลกละเอียดไปแล้วด้วยซ้ำ *[ตรวจพบสัญญาณชีพต่ำกว่าจุดวิกฤต: 0.01%]* *[กระบวนการสูญสลายของวิญญาณกำลังเริ่มต้น...]* *[คำเตือน: โฮสต์ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานการเป็น 'ผู้กล้า' ระดับสากล ระบบเลเวลอัปมาตรฐานถูกปฏิเสธ]* เสียงสังเคราะห์ที่ราบเรียบแต่ดังก้องกังวานอยู่ในหัวราวกับกระซิบข้างใบหู ทำให้เรย์แค่นหัวเราะออกมาอย่างแห้งแล้ง "แม้แต่ระบบเวცตระกูล... ก็ยังรังเกียจข้าสินะ..." เขาพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดวงตาสสีนิลสะท้อนแสงสีแดงฉานจากรอยแยกของมิติที่กำลังปิดตัวลง ความแค้นเคืองและความรู้สึกตลกร้ายผสมปนเปอยู่ในอก แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความมืดมิดกำลังจะกลืนกินสติสัมปชัญญะครั้งสุดท้าย หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเข้มที่ควรจะดับวูบไป กลับกระพริบถี่รัวด้วยความเร็วจนเกิดเสียงช็อตไฟฟ้าสถิตเบาๆ *แกร๊ก... บรึม!* *[ระบบกำลังประสบปัญหาข้อผิดพลาดร้ายแรง (CRITICAL SYSTEM BUG)]* *[ไม่สามารถประมวลผลคำสั่งปกติได้... ทำการบังคับรีบูตระบบด้วยสิทธิ์ผู้ดูแลระบบระดับสูง (ROOT ACCESS)]* *[ตรวจพบความผิดปกติทางพันธุกรรมและจิตวิญญาณ... อนุญาตให้ติดตั้ง 'ระบบบั๊กเลเวลตัน' (BUG-MAX LEVEL SYSTEM) เป็นกรณีพิเศษ]* เรย์เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ความเจ็บปวดที่เคยทิ่มแทงราวกับถูกไฟแผดเผาเมื่อครู่กลับเลือนหายไป ถูกแทนที่ด้วยกระแสความร้อนระอุที่ไหลเวียนผ่านเส้นเลือดฝอยทุกตารางนิ้ว ความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกรื้อถอนและประกอบขึ้นใหม่ทีละชิ้นทำให้เขาต้องกัดฟันแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดคลุ้งในปาก *[อัปเดตสถานะโฮสต์...]* *[ชื่อ: เรย์ (Ray)]* *[อาชีพเดิม: ฮันเตอร์แรงค์ F (ขยะแห่งกิลด์เซอเบอรอน)]* *[อาชีพปัจจุบัน: 'ผู้ควบคุมข้อผิดพลาด' (Bug Controller) - สถานะ: ผิดกฎเกณฑ์จักรวาล]* *[เลเวล: 1 ➔ ??? (เกิดข้อผิดพลาดในการคำนวณ: ข้ามขีดจำกัดสูงสุดที่เลเวล 999 ไปยังสถานะ 'ตันอนันต์')]* ตัวเลขสถิติที่พรั่งพรูขึ้นมากลางอากาศทำให้ลมหายใจของเรย์สะดุด พละกำลังที่เคยเหือดแห้งกลับถูกเติมเต็มด้วยพลังงานมหาศาลที่อัดแน่นจนผิวหนังแทบปริแตก นี่ไม่ใช่การเลเวลอัปแบบที่ฮันเตอร์คนอื่นเคยได้รับ... นี่คือการ 'แฮก' ระบบโครงสร้างของโลกใบนี้โดยสมบูรณ์ *[ตรวจพบการแทรกแซงจากมิติภายนอก...]* *[คำเตือนเด็ดขาด: โฮสต์ได้กระตุ้นความสนใจของ 'สิ่งมีชีวิตระดับภัยพิบัติ' ที่หลับใหลอยู่ใต้ชั้นหินลึกเบื้องล่าง]* ทันใดนั้น พื้นดินรอบตัวที่เคยนิ่งสงบกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม รอยร้าวสีม่วงข้มบนเพดานดันเจี้ยนแตกขยายออกเป็นวงกว้าง เศษหินนับร้อยตันร่วงหล่นลงมาปิดตายทางออกทุกด้าน แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่หินถล่ม... มันคือแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมาจนเข่าแทบทรุดลงไปอีกรอบ ความมืดมิดเบื้องหน้าเริ่มบิดเบี้ยวเป็นเกลียวคลื่น ก่อนที่ไอร้อนระอุราวกับลาวาจะพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกใต้พื้นดิน กลิ่นอายอันทรงพลังที่กดขี่ทุกสรรพสิ่งจนแทบไม่กล้าหายใจแผ่ซ่านออกมา และในความมืดมิดนั้นเอง... ดวงตาสีทองคู่หนึ่งก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น พร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ที่ราวกับกระซิบอยู่ข้างหูของเรย์โดยตรง *...เจอตัวสักทีนะ เจ้าหนูขโมยแต้มของฉัน* รี้ดเดอร์คะ ตอนต่อไปรับรองว่าเดือดพล่านแน่, อย่าเพิ่งละสายตากันไปไหนนะคะ!