อาชีพที่คนเขาเมินกัน

"ถ้าเลือกอาชีพสายผลิต... นายก็เตรียมตัวเป็นทาสแรงงานไปจนเกมเจ๊งได้เลยนะ เรย์" เสียงถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับกลิ่นอายความเหนื่อยหน่ายลอยคละคลุ้งอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่มีเพียงแสงไฟนีออนสีส้มกระพริบสลัว หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าแสดงผลอัตราการเติบโตของตลาดในเกม *‘Aethelgard Online’* เครือข่าย VRMMO ระดับโลกที่เพิ่งเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในวันนี้ ผู้คนนับล้านต่างแย่งกันสมัครเข้าสู่คลาส 'นักรบศักดิ์สิทธิ์' 'นักฆ่าเงา' หรือ 'จอมเวทเพลิงผลาญ' เพื่อหวังจะสร้างชื่อเสียงและกอบโกยผลกำไรในโลกเสมือน แต่สำหรับเรย์ อดีตเกมเมอร์สายวิเคราะห์ที่ผ่านการคำนวณความคุ้มค่ามานับไม่ถ้วน การวิ่งไล่ฟันมอนสเตอร์เพื่อเก็บเลเวลแข่งกับเด็กเกรียนนับล้านคน... เป็นเรื่องที่น่าเบื่อหน่ายเสียยิ่งกว่าการนั่งมองสีแห้งเสียอีก เรย์แค่นยิ้มบางๆ ที่มุมปาก นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ ขณะกวาดสายตาอ่านรายละเอียดของระบบอาชีพที่ผู้เล่นส่วนใหญ่มองข้ามเพราะคิดว่าไร้สาระ "ทาสแรงงานเหรอคะ... ฟังดูเหมือนเหนื่อยก็จริงนะคะ แต่ถ้ามองในมุมของคนขี้เกียจที่ไม่อยากไปวิ่งไล่ตีหมูป่ากลางฝนโคลนแล้วล่ะก็ การนั่งอยู่ในห้องปรุงยาเย็นๆ แล้วปล่อยให้คนอื่นวิ่งหาวัตถุดิบมาให้ มันคือยอดปรารถนาของชีวิตเลยต่างหากล่ะคะ" เรย์พึมพำตอบเพื่อนสนิทผ่านระบบแชตเสียงด้วยน้ำเสียงเรื่อยเฉื่อย เขากดเลื่อนหน้าจอผ่านบรรดาอาชีพต่อสู้สุดเท่ที่ผู้คนแห่แหนกันสมัคร จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่สัญลักษณ์รูปขวดแก้วกลั่นสารเคมีสีเขียวหม่น—*‘Alchemist’ (นักปรุงยา)* อาชีพสายผลิตขั้นพื้นฐานที่ขึ้นชื่อเรื่องความยากจน การกินพื้นที่กระเป๋า และอัตราความสำเร็จในการผสมยาที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนแทบไม่มีใครอยากแตะต้อง แต่ทว่า... ในสายตาของเรย์ที่มีสมองระดับอัจฉริยะด้านการคำนวณความน่าจะเป็น เขากลับเห็นช่องว่างมหาศาลที่ซ่อนอยู่หลังความห่วยแตกเหล่านั้น "ระบบการผสมสารตั้งต้นของเกมนี้ไม่ได้ใช้แค่ดวง แต่มันอิงตามอุณหภูมิความชื้นของห้องแล็บและอัตราส่วนทางเคมีเป๊ะๆ... ถ้าคำนวณดีๆ อาชีพนี้แหละที่จะทำเงินได้มากที่สุดโดยที่แทบไม่ต้องขยับตัวเลยล่ะนะคะ" เรย์ตัดสินใจกดปุ่มยืนยันเลือกอาชีพ *‘นักปรุงยา’* ทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว *[ระบบทำการบันทึกข้อมูล: ผู้เล่น 'เรย์' เลือกอาชีพ 'นักปรุงยา' (Alchemist) สำเร็จ]* *[คำเตือน: อาชีพนี้ไม่สามารถเปลี่ยนกลับเป็นสายต่อสู้ได้จนกว่าจะถึงเลเวล 50 ยืนยันการดำเนินการหรือไม่?]* "ยืนยันค่ะ" พริบตานั้น แสงสีขาวนวลจากแคปซูล VR ไซต์พรีเมียมก็สาดประกายวาบขึ้น ร่างกายของเรย์ค่อยๆ เบาหวิว ความรู้สึกเหนื่อยล้าจากการนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์มาทั้งคืนมลายหายไปในพริบตา สติสัมปชัญญะของเขาถูกดึงดูดเข้าสู่กระแสอนูข้อมูลดิจิทัลอันเวิ้งว้าง ก่อนที่เสียงดนตรีบรรเลงอลังการจะเป็นสัญญาณต้อนรับการก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งแฟนตาซี *ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่ง 'Aethelgard Online'* ลมหายใจแรกในโลกเสมือนจริงไม่ได้กลิ่นอายของดินโคลนหรือกลิ่นสาบมอนสเตอร์เหมือนที่ผู้เล่นมือใหม่คนอื่นๆ เจอ เรย์ลืมตาขึ้นมาพบกับห้องใต้หลังคาไม้เก่าแก่ที่ฝุ่นเกาะหนาเตอะ แสงแดดยามสายลอดผ่านหน้าต่างบานเล็กกระทบเข้ากับโต๊ะไม้สำหรับปรุงยาที่มีขวดแก้วสกปรกวางระเกะระระกะ กลิ่นอายของสมุนไพรแห้งและผงแร่จางๆ ลอยอบอวลอยู่ในบรรยากาศที่เงียบสงบผิดกับความวุ่นวายของเมืองหลวงในเขตเริ่มต้น "อืม... บรรยากาศใช้ได้เลยนี่คะ เงียบสงบเหมาะแก่การนอนกลางวันเป็นที่สุด" เรย์บิดขี้เกียจเบาๆ พลางกวาดสายตาสำรวจรอบห้องตามสัญชาตญาณนักวิเคราะห์ บนโต๊ะไม้มีตำราปรุงยารุ่นเก่าปกหนังขาดวิ่นวางอยู่เล่มหนึ่ง ข้างๆ กันนั้นมีกระดาษโน้ตที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ทิ้งไว้ ระบบแจ้งเตือนเควสต์เริ่มต้นปรากฏขึ้นตรงหน้า *[เควสต์เริ่มต้น: กลิ่นหอมแห่งการเริ่มต้น]* *รายละเอียด: จงปรุง 'โพชั่นฟื้นฟูพลังชีวิตระดับต่ำ' ให้สำเร็จอย่างน้อย 1 ขวด เพื่อรับสิทธิ์ใช้งานห้องแล็บและปลดล็อกทักษะติดตัว 'การวิเคราะห์ธาตุ'* *เวลาที่กำหนด: ไม่จำกัด* "ง่ายเสียยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากซะอีกนะคะเนี่ย" เรย์ยิ้มมุมปาก เดินไปหยิบวัตถุดิบพื้นฐานอย่าง 'หญ้าจันทน์' และ 'น้ำค้างยามเช้า' ที่ทางเกมเตรียมไว้ให้ในตู้เก็บของ ขยับตัวหยิบจับอุปกรณ์ด้วยความเชี่ยวชาญราวกับทำมานับครั้งไม่ถ้วน ทั้งที่นี่คือการเล่นเกมนี้เป็นครั้งแรก ทว่า ในขณะที่เรย์กำลังจะหยิบหลอดแก้วตวงสารละลายขึ้นมาผสมตามสูตรมาตรฐาน จู่ๆ บรรยากาศภายในห้องใต้หลังคาก็เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนเกิดไอสีขาวที่ลมหายใจ แสงไฟนีออนสลัวกระพริบถี่ๆ ราวกับระบบไฟฟ้ากำลังจะพังทลาย *ติ๊ด... ติ๊ด... แคร็ก—!* เสียงสัญญาณเตือนภัยอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบความปลอดภัยดังขึ้นในหัว แต่ไม่ใช่เสียงเตือนปกติ มันคือเสียงแจ้งเตือนข้อผิดพลาดระดับวิกฤตที่ผู้เล่นทั่วไปไม่มีทางได้ยิน *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติทางโครงสร้างข้อมูลในพิกัด 04-B]* *[ข้อผิดพลาด: พบสิ่งแปลกปลอมระดับ 'Null' กำลังแทรกแซงพื้นที่ส่วนตัวของผู้เล่น]* *[ระบบพยายามลบข้อมูล... ล้มเหลว... ล้มเหลว... ปฏิเสธการเข้าถึง]* เรย์หยุดชะงักมือที่กำลังถือหลอดแก้ว ดวงตาสนอกสนใจเปลี่ยนเป็นความระแวดระวังทันที เขาวางอุปกรณ์ลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบa แล้วหันขวับไปมองยังมุมมืดที่สุดของห้องใต้หลังคา ซึ่งถูกเงาสลัวบังเอาไว้ ตรงนั้น... ท่ามกลางละอองข้อมูลสีฟ้าที่กำลังแตกกระจายราวกับกระจกแตกร้าว ร่างของใครบางคนกำลังปรากฏขึ้นทีละน้อย เส้นผมสีเงินยววงยาวสยายเคลียไหล่บาง ผิวขาวซีดราดด้วยแสงเรืองรองจางๆ ชุดคลุมนักเวทสีดำสนิทที่ดูเก่าคร่ำคร่าแต่ประดับด้วยลวดลายอักขระโบราณที่ไม่มีอยู่ในสารบบของเกม *Aethelgard* ดวงตาสีอัมพันคู่สวยคู่นั้นกวาดมองมาที่เรย์ด้วยความว่างเปล่า เย็นชา และไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ทว่ากลับแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนทำให้บรรยากาศรอบตัวแทบหยุดนิ่ง หญิงสาวปริศนาคนนั้นก้าวเท้าออกจากมุมมืดอย่างไร้สุ้มเสียง ปลายรองเท้าแตะพื้นไม้โดยไม่มีแม้แต่เสียงเอี๊ยดอ๊าด เธอยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเรย์ ห่างกันไม่ถึงหนึ่งช่วงแขน เรย์กลืนน้ำลายลงคอเล็กน้อย แม้จะเป็นเกม VR แต่สัมผัสและแรงกดดันนี้สมจริงเสียจนน่ากลัว สมองส่วนวิเคราะห์ของเขาทำงานอย่างหนักเพื่อประเมินสถานะของตัวละครตรงหน้า แต่สิ่งที่หน้าจอระบบแสดงผลกลับมีเพียง... *[ชื่อ: ???]* *[เลเวล: Error (ไม่สามารถประเมินได้)]* *[สถานะ: ตัวตนต้องห้าม / บั๊กของระบบ]* หญิงสาวลึกลับก้มหน้าลงเล็กน้อย ดวงตาสีอัมพันจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเรย์ ก่อนที่ริมฝีปากบางเฉียบจะขยับเปล่งเสียงแหบพร่าแต่ก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเขา "เจ้า... มองเห็นข้าสินะ?" หัวใจของเรย์กระตุกวูบ ท่ามกลางความเงียบงันของห้องแล็บที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกด้วยความผิดพลาดของระบบ รอยยิ้มปริศนาบางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ—รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหมายต้อนรับ แต่เป็นการเปิดฉากพันธนาการที่ไม่อาจหวนกลับ *[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ผู้เล่นเรย์ผูกพันธะสัญญากับ NPC นอกระบบ 'ซีลีน' สำเร็จโดยไม่รู้ตัว ปลดล็อกเควสต์ลับระดับ SSS: 'ผู้ดูแลรอยแยกแห่งความจริง']* ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!