จุดเปลี่ยนของความรู้สึก

เสียงปืนนัดแรกที่แผדก้องผ่านกระจกกันกระสุนของเซฟเฮาส์ชั้นสาม ไม่ได้ทำให้รวินทร์สะดุ้งตกใจเท่ากับสัมผัสอุ่นจัดของฝ่ามือหนาที่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือ แล้วกระชากร่างของเขาให้ล้มกลิ้งหลบลงไปหลังโซฟาตัวหนาทันทีก่อนที่เศษกระจกจะกระจายเกลว "อยู่นิ่ง ๆ ถ้าไม่อยากตาย" เสียงทุ้มต่ำดุดันกระซิบชิดริมหู ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับต้นคอระหงท่ามกลางกลิ่นอายเฉพาะตัวของดินปืนและน้ำหอมผู้ชายจาง ๆ ศิลาในยามนี้ไม่มีมาดบอดี้การ์ดปากจัดผู้เย่อหยิ่งคนเดิม ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องด้วยสัญชาตญาณนักรบ มือขวาปลดเซฟปืนพกสั้นในความเงียบงัน ร่างกายแกร่งกำยำขยับเข้ามาปกป้องบังเรือนร่างของเขาไว้มิดชิด ความใกล้ชิดที่แนบแน่นจนแทบไม่มีช่องว่างทำให้หัวใจที่ควรเต้นเป็นจังหวะปกติของรวินทร์เริ่มรัวเร็วกว่าเสียงกระสุนด้านนอก คำพูดทิ้งท้ายของกวินจากคืนก่อนลอยวนอยู่ในหัว — *"คิดเหรอวะ ว่าหมาเฝ้าบ้านตัวเดียวจะปกป้องเหยื่อข้ามคืนนี้ไปได้?"* "พวกมันมาเร็วกว่าที่คิดนะ บอดี้การ์ดปากจัด" รวินทร์กระซิบตอบ เสียงสั่นพร่าเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะปลายนิ้วหยาบกร้านของศิลาที่กำลังไล้กระชับต้นแขนของเขาเพื่อเช็กความปลอดภัย ต่างฝ่ายต่างแนบชิดจนรับรู้ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่สะท้อนผ่านผิวเนื้อ "หุบปากแล้วเก็บแรงไว้หายใจเถอะคุณ" ศิลาตวัดสายตากลับมามอง ชั่วแวบหนึ่งที่ความห่วง ใยฉายชัดผ่านนัยน์ตาสสีเข้มคู่นั้น ก่อนจะถูกกลบเกลื่อนด้วยความเคร่งขรึมตามนิสัยเดิม "ผมบอกแล้วว่าที่นี่ไม่ปลอดภัยตั้งแต่แรก ทำไมดื้อนัก" "ฉันเลือกเองเหรอ? หรือเพราะนายอยากลากฉันมาตกระกำลำบากที่นี่กันแน่" รวินทร์สวนกลับตามสัญชาตญาณความปากเก่ง แต่สายตากลับไม่ยอมละไปจากริมฝีปากหยักที่เม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดขึ้นเมื่อเสียงฝีเท้าหนัก ๆ เริ่มดังขึ้นที่หน้าประตูห้องพัก ศิลาส่งสัญญาณมือเตือนให้รวินทร์เงียบกริบ ร่างสูงค่อย ๆ ยันตัวขึ้นครึ่งหนึ่ง ปืนในมือเล็งตรงไปยังบานประตูที่กำลังถูกงัดด้วยชะแลงเหล็ก *ปัง!* กระสุนนัดที่สองเจาะทะลุไม้ปาร์เกต์ห่างจากเท้าของรวินทร์ไม่ถึงคืบ ความดิบเถื่อนของสถานการณ์บีบให้ศิลาต้องตัดสินใจเด็ดขาด เขาหันกลับมามองนายแบบหนุ่มด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป สถานะ 'คู่กัด' ที่เคยปะทะคารมกันทุกเช้าเย็นราวกับลิ้นกับฟัน ดูเหมือนจะพังทลายลงในวินาทีเฉียดตายนี้ "รวินทร์... จับเสื้อผมไว้แน่น ๆ" ศิลาสั่งเสียงเข้ม มือข้างหนึ่งคว้าเอวบางเข้าหาตัวอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะลั่นไกสวนทะลุประตูออกไปสามนัดซ้อน เสียงร้องโودดครวญและร่างที่ล้มกระแทกพื้นด้านนอกคือคำตอบว่ากระสุนไม่พลาดเป้า แต่การปะทะยังไม่จบแค่นั้น เมื่อหน้าต่างกระจกด้านข้างแตกกระจายพร้อมกับการพุ่งตัวเข้ามาของมือสังหารอีกราย ศิลาไม่ลังเลที่จะพุ่งเข้าประจันหน้า ใช้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดกดอีกฝ่ายลงกับพื้นแล้วปลดอาวุธอย่างรวดเร็ว ความดุดันและเด็ดขาดของบอดี้การ์ดหนุ่มทำให้รวินทร์ที่นั่งมองอยู่ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนลึกภายใต้ความกวนประสาทและท่าทีเกลี้ยกล่อมของเขาก่อนหน้านี้ ถูกสั่นคลอนด้วยความจริงใจและอ้อมแขนที่ปกป้องเขาด้วยชีวิตของศิลา เมื่อความเงียบสงบกลับคืนมาอีกครั้ง เหลือเพียงกลิ่นควันปืนและเศษกระจกเกลื่อนพื้น ศิลาหันกลับมาหารวินทร์ สำรวจร่องรอยบาดแผลบนตัวนายแบบหนุ่มอย่างรวดเร็วด้วยความเป็นห่วงที่ปิดไม่มิด "เจ็บตรงไหนไหม" น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลกว่าทุกครั้งที่เคยได้ยิน จนรวินทร์ถึงกับชะงักไป "ฉัน... ไม่เป็นไร" รวินทร์ตอบเสียงเบา หลบสายตาคมคลาที่มองสำรวจเขาอย่างละเอียด ความรู้สึกอวดดีที่เคยมีหายวับไป เหลือเพียงความอบอุ่นประหลาดที่แผ่ซ่านอยู่ในอก สถานะคู่กัดที่เคยคั่นกลางระหว่างเขาทั้งสองคนได้จางหายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงความผูกพันอันตึงเครียดที่อบอวลไปด้วยเคมีอันตราย ศิลากลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นรวินทร์เงียบไป เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด มือหนายื่นออกไปปัดเศษฝุ่นที่ติดอยู่ข้างแก้มเนียนอย่างลืมตัว สัมผัสแผ่วเบานั้นทำให้รวินทร์เงยหน้าขึ้นสบตา ปลายจมูกของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบ ลลมหายใจอุ่นร้อนผสานเข้าหากันในพื้นที่แคบ ๆ หลังโซฟา ดวงตาสีเข้มของบอดี้การ์ดหนุ่มมองลึกเข้ามาในดวงตาคู่สวยราวกับจะค้นหาคำตอบบางอย่าง ขณะที่รวินทร์เองก็หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ ความเย้ายวนที่เคยใช้เป็นเกราะป้องกันตัวถูกหลอมละลายหายไปต่อหน้าผู้ชายคนนี้ "ศิลา... นาย..." รวินทร์กระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยอย่างลืมตัว ทว่า ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะขยับเข้าใกล้กันมากกว่าเดิม เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นจากด้านนอก ตามด้วยเสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยที่ดังแทรกเข้ามาในความเงียบ "เปิดประตู... ฉันเอง... ดูเหมือนพวกเราจะมาขัดจังหวะสำคัญสินะ" รวินทร์เบิกตากว้างเมื่อจำเสียงนั้นได้แม่นยำ ขณะที่ศิลาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับหันปากกระบอกปืนไปที่ประตูด้วยสีหน้าถมึงทึงยิ่งกว่าเดิม เมื่อลูกบิดประตูค่อย ๆ หมุนเปิดออกเผยให้เห็นร่างของบุคคลที่สามที่ไม่ควรอยู่ที่นี่ในเวลานี้ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับความสัมพันธ์ที่ก้าวข้ามเส้นแบ่งของพวกเขานะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!