กลิ่นดินกลิ่นปืน

เสียงเครื่องยนต์ดีเซลของรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อคำรามก้องท่ามกลางความเงียบสงัดของหุบเขา คินน์ อัครเดโช กระชากพวงมาลัยเลี้ยวหักศอกเข้าสู่บริเวณเรือนพักส่วนตัวหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ลึกที่สุดของเขตเหมืองแร่ กลิ่นอายของดินชื้นหลังฝนผสมผสานกับกลิ่นดินปืนจางๆ ลอยอบอวลเข้ามาในห้องโดยสาร สร้างบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ทันทีที่ล้อรถหยุดนิ่ง คินน์ไม่รอช้า เขาผลักประตูลงไปก่อนจะเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่ง "ลงมาครับ... ภัณฑารักษ์คนเก่ง" น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบราวกับผิวน้ำนิ่งสนิท ทว่าซ่อนคลื่นใต้น้ำอันบ้าคลั่งไว้ภายใน มือหนาคว้าข้อแขนเรียวของรินรดาแล้วดึงรั้งให้ก้าวลงมาจากรถอย่างไม่ยอมให้มีข้อแม้ "ปล่อยฉันนะ! คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม!" รินรดาพยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุม นัยน์ตากลมโตฉายแววหวาดระแวงแต่ก็ยังดื้อรั้น เธอถอยหลังกรูดทันทีที่เท้าแตะพื้นดิน จนกระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับเสาไม้สักของระเบียงเรือนพัก คินน์ก้าวเข้าไปประชิด ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิร์ตพับแขนและกางเกงยุทธวิธีเซอร์ๆ ทำให้อาณาเขตตรงนั้นแคบลงถนัดตา เขายกแขนข้างหนึ่งขึ้นค้ำกับเสาไม้ กักกันเธอไว้ให้อยู่ในวงแขน นัยน์ตาดำสนิทคู่นั้นกวาดมองสำรวจเรือนร่างที่สั่นเทาด้วยความโกรธและตื่นกลัว ไล่ตั้งแต่ลำคอระหงที่ชีพจรเต้นตุบๆ ไปจนถึงริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันแน่น "ทำไมเหรอครับ?" คินน์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ทุ้มต่ำแต่น่ากลัว "คุณคิดว่าผมจะพาคุณไปส่งสถานีตำรวจหรือไง รินรดา? คุณเหยียบเข้ามาในอาณาเขตเถื่อนของผม ทำลายเอกสาร ขัดขวางผลประโยชน์ของผม... คุณคิดว่าความรู้และกฎหมายสวยหรูพวกนั้น จะปกป้องคุณจากคนอย่างผมได้งั้นเหรอ" "คุณมันพวกป่าเถื่อน ไร้มนุษยธรรม!" รินรดาเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้ขาสองข้างจะอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อกลิ่นกายบุรุษผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ และความร้อนระอุจากร่างกายของเขาแผ่ซ่านเข้ามาห่อหุ้มตัวเธอไว้ "ต่อให้ฉันตาย ฉันก็จะไม่ยอมก้มหัวให้คนอย่างคุณคินน์" คำพูดท้าทายนั้นไม่ได้ทำให้เจ้าพ่อเหมืองโกรธเคือง ตรงกันข้าม รอยยิ้มพึงใจกลับระบายขึ้นบนใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ "ปากเก่งดีนี่ครับ... ผมชอบคนดื้อรั้น ยิ่งดื้อเท่าไหร่ เวลาสยบแทบเท้ามันยิ่งน่าสนุก" สิ้นคำพูด คินน์ก็รวบเอวบางเข้าหาตัวด้วยมือเพียงข้างเดียว แรงดึงอันมหาศาลทำให้ร่างของรินรดาพุ่งเข้าชนแผงอกกว้างอย่างจัง ลมหายใจของทั้งคู่ปะทะกันจนร้อนผ่าว รินรดาร้องประท้วงในลำคอเมื่อมือหนาอีกข้างเลื่อนขึ้นมาตรึงท้ายทอยของเธอ บังคับให้เงยหน้าขึ้นรับการคุกคาม "อื้อ..." ริมฝีปากหนาประกบจูบลงมาอย่างไร้ความปรานี รสจูบที่ทั้งดุดัน เรียกร้อง และเอาแต่ใจ ปรารถนาจะบดขยี้ความพยศให้แหลกคาปาก รินรดาพยายามทุบตีอกแกร่งและเบือนหน้าหนี แต่แรงอันน้อยนิดของเธอกลับไม่ต่างอะไรกับการสะกิด คินน์ใช้วิธีขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ จนหญิงสาวต้องเผยอปากด้วยความเจ็บแปลบ เปิดโอกาสให้ลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ รสจูบที่ลึกซึ้งและร้อนแรงแปรเปลี่ยนสัญชาตญาณดิบในตัวชายหนุ่มให้ตื่นเต็มตา มือใหญ่เริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังบอบบาง สอดแทรกปลายนิ้วเข้าไปใต้ร่มผ้า เนื้อตัวของเธอนุ่มนวลและหอมหวานราวกับสิ่งเสพติดที่ทำให้เขาขาดสติ ขณะที่รินรดารู้สึกเหมือนสติสัมปชัญญะกำลังหลุดลอย ความโกรธแค้นในตอนแรกถูกหลอมละลายด้วยความวาบหวามที่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ความยินยอมพร้อมใจอันน่าละอายค่อยๆ ก่อตัวขึ้นท่ามกลางความตึงเครียด คินน์อุ้มร่างบางขึ้นแนบอกโดยไม่ยอมถอนจูบออก รินรดาต้องใช้แขนเรียวโอบรอบลำคอแกร่งของเขาไว้ตามสัญชาตญาณเพื่อไม่ให้ร่วงหล่น ฝ่าเท้าหนาก้าวพรวดพราดผ่านประตูห้องนอนเข้าไปด้านใน ก่อนจะวางร่างระหงลงบนเตียงนอนกว้างอย่างนุ่มนวล แต่ทว่าร่างหนากลับทาบทับตามลงมาทันที ราวกับเสือดาวที่ตะครุบเหยื่อไว้ในอุ้งมือ แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องกระทบใบหน้าหวานที่ตอนนี้แดงก่ำด้วยฤทธิ์จูบและอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน คินน์ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง สูดดมความหอมกรุ่นที่ติดตรึงใจตั้งแต่แรกพบ มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตของเธอออกทีละเม็ดอย่างช้าๆ เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจหอบสะท้าน "หยุดนะ... คินน์... ได้โปรด" เสียงหวานเอמהททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททสเสียงกระซิบพร่าเลือนชิดริมหูด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ทว่าแฝงไปด้วยแรงดึงดูดอันตรายที่สั่นสะเทือนทุกอณูความรู้สึก "สายเกินกว่าจะถอยแล้วครับ... รินรดา" เขาเอ่ยชิดริมฝีปากเธอ รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นก่อนที่บทเพลงแห่งการครอบครองจะเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางความมืดมิดและเสียงหอบหายใจที่ประสานกันเป็นหนึ่งเดียว ทว่า... ในวินาทีที่ร่างกายของทั้งคู่กำลังจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงทุบประตูห้องพักด้านนอกอย่างบ้าคลั่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะ! "นายใหญ่ครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... ทางฝั่งเขตเหมืองโซนเหนือ ถูกถล่มยับ!" ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความดิบเถื่อนเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ