แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

แฟ้มงานหนากว่าร้อยหน้าถูกปัดจนเลื่อนหลุดจากขอบโต๊ะทำงานเสียงดังโครم รินทร์ถอนหายใจยาวเหยียดจนไหล่บางไหวสะท้าน ดวงตากลมโตตวัดมองผู้ชายร่างสูงที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูด้วยท่าทางกวนประสาทเป็นทุนเดิม อาคเนย์ไม่ได้มีความเกรงใจต่อกองเอกสารการออกแบบรีสอร์ตมูลค่าหลายร้อยล้านบาทบนโต๊ะเลยสักนิด ร่างหนาในชุดสูทสีเทาเข้มไร้รอยยับก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว กลิ่นฟีโรโมนกลิ่นไพน์และสนป่าอันดุดันแต่ทว่าแฝงความอบอุ่นเริ่มแผ่ซ่านเข้ามาในพื้นที่แคบๆ จนโอเมก้าอย่างรินทร์ต้องแอบสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ "ถ้าคุณยังตรวจงานด้วยสายตาจับผิดแบบนี้ อีกสามชาติภพโปรเจกต์นี้ก็ไม่ทางเสร็จหรอกค่ะ คุณอาคเนย์" รินทร์กระแทกเสียงประชด พลางตวัดปลายปากกาในมือหมุนเล่นแก้เก้อ "ผมไม่ได้จับผิดครับสถาปนิกตัวแสบ..." เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันดังขึ้นชิดริมหูจนรินทร์สะดุ้งสุดตัว อาคเนย์โน้มตัวลงมาคร่อมกั้นร่างบางไว้กับพนักเก้าอี้หมุนโดยที่รินทร์ไม่ทันตั้งตัว ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บริเวณต้นคอขาวผ่อง "ผมแค่กำลังตรวจเช็ก 'ความปลอดภัย' ของโครงสร้าง... ที่ดูท่าทางจะสั่นคลอนเหลือเกินเมื่ออยู่ใกล้ผม" รินทร์เม้มปากแน่น หัวใจเจ้ากรรมเต้นโครมครามจนกลัวว่าคนตัวโตจะได้ยิน ความใกล้ชิดที่สะสมมาจากการทำงานร่วมกันแรมเดือนทำให้กำแพงที่รินทร์สร้างไว้พังทลายลงทีละน้อย จากเดิมที่เป็นคู่กัดที่พร้อมจะหยิกกัดกันทุกฝีก้าว ตอนนี้กลับกลายเป็นสนามอารมณ์ที่เต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าสถิตทุกครั้งที่ผิวเนื้อสัมผัสกัน "ถอยไปเลยนะะคะ ใครสั่นคลอนกัน ทุเรศที่สุด!" รินทร์เงยหน้าขึ้นเถียง ขยับตัวจะลุกหนีแต่ทว่าวงแขนแกร่งกลับตวัดรวบเอวบางไว้แน่น กลิ่นอายอัลฟ่าสายดุโอบล้อมรอบตัวราวกับกรงขังที่เต็มไปด้วยความเสน่หา อาคเนย์ก้มมองใบיหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงเรื่อด้วยแววตาลุ่มลึก ความเย็นชาที่เคยมีมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความคลั่งรักที่เจ้าตัวพยายามเก็บซ่อนแทบไม่ไหว "ปากเก่งจังนะรินทร์... ลองพูดคำอื่นนอกจากไล่ผมดูสิ เผื่อผมจะใจอ่อนยอมปล่อยให้คุณไปพักผ่อน" อัลฟ่าหนุ่มกระซิบเสียงพร่า ปลายจมูกโด่งรั้นคลอเคลียอยู่แถวขมับบางอย่างถือวิสาสะ รินทร์ตัวแข็งทื่อ สมองประมวลผลแทบไม่ทันเมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากแผงอกกว้างที่แนบชิด แม้ปากจะบอกให้ถอยแต่ฝ่ามือเรียวกลับเผลอขยุ้มปกเสื้อสูทของอีกฝ่ายไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักตลอดทั้งสัปดาห์มลายหายไปสิ้น พรaesent ของงานที่คืบหน้าไปกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ได้ทำให้ใจเต้นแรงเท่ากับแววตาคู่คมที่กำลังมองมาที่เขาเหมือนเหยื่อชิ้นโปรด "งาน... งานยังไม่เสร็จค่ะ ปล่อยได้แล้ว ผมจะแก้แบบแปลนห้องพักโซน Cต่อ" รินทร์พยายามดึงเสียงให้แข็งที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้เสียงสั่นพร่าจะทรยศความตั้งใจไปครึ่งค่อน อาคเนย์หัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู ปลายนิ้วเรียวแกร่งเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มใสของคนตัวเล็กออกให้อย่างเบามือ สัมผัสที่อ่อนโยนผิดกับบุคลิกภายนอกทำให้รินทร์เผลอนิ่งงันไปชั่วขณะ "ดื้อด้านเป็นที่หนึ่ง... แต่รู้ไหมครับว่าเวลาที่คุณตั้งใจทำงาน มันน่ามองจนผมแทบไม่มีสมาธิทำอะไรเลยเหมือนกัน" คำหยอดที่หลุดออกมาอย่างไร้การปรุงแต่งทำเอารินทร์ใบ้าร้อนผ่าว ลามไปจนถึงใบหู รินทร์เบือนหน้าหนีสายตาคู่นั้นอย่างทำอะไรไม่ถูก แต่ทว่าก่อนที่บรรยากาศหวานล้ำจะเกินเลยไปมากกว่านั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีมารยาท ก๊อก ก๊อก ก๊อก! "คุณอาคเนย์คะ! ท่านประธานเรียกพบด่วนค่ะ มีเรื่องใหญ่เกี่ยวกับงบประมาณก่อสร้างรีสอร์ตที่ถูกตัดทอนลงกะทันหัน!" เสียงร้อนรนของเลขานุการสาวดังทะลุบานประตูเข้ามา ทำลายมนต์สะกดในห้องทำงานส่วนตัวให้แตกกระจายในพริบตา อาคเนย์ผละออกอย่างเสียดาย ดวงตาคมกริบฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดที่ถูกขัดจังหวะเวลาสำคัญ รินทร์รีบสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้ใบหน้าจะยังคงแดงก่ำอยู่ก็ตาม อาคเนย์หันมามองคนตัวเล็ก แววตาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นทันที "รอก่อนนะครับ เดี๋ยวผมกลับมาเคลียร์กับคุณเรื่องที่เราคุยกันยังไม่จบ" พูดจบ ร่างสูงก็หมุนตัวเดินสาวเท้าก้าวออกไปจากห้องทันที ทิ้งให้รินทร์ยืนใจเต้นไม่เป็นส่ำอยู่ลำพัง ทว่าในจังหวะที่อาคเนย์กำลังจะผลักประตูห้องทำงานเปิดออกเพื่อออกไปรับมือกับวิกฤตภายนอก โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของรินทร์ก็แผדเสียงกรีดร้องแหลมสูงขึ้นท่ามกลางความเงียบ รินทร์ก้มลงมองหน้าจอที่แสดงเบอร์แปลกปลอมพร้อมข้อความสั้นๆ ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ *'[คุณอาคเนย์ไม่ได้บอกคุณใช่ไหม... ว่าโปรเจกต์นี้กำลังจะถูกยกเลิกเพราะตัวตนที่แท้จริงของคุณถูกเปิดเผยแล้ว]'* รินทร์ชะביก้าว เลือดในกายเย็นเฉียบลงฉับพลัน ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับอาคเนย์ที่หยุดชะงักอยู่ที่หน้าประตูพอดี... และรอยยิ้มปริศนาจากบุคคลที่สามที่ก้าวเข้ามาในห้องโดยไม่ได้รับเชิญ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและอินไปกับความคลั่งรักของสองคนนี้ด้วยกันนะคะ