เควสต์แรกที่ต้องร่วมมือ

"สามวินาทีที่ระบบนับถอยหลัง... ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ครับ ศิลา" น้ำเสียงของผมราบเรียบ แต่นิ้วมือที่กำลังกำด้ามค้อนเหล็กกลับชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ แสงสีแดงฉานจากหน้าต่างแจ้งเตือนโปร่งแสงสาดสะท้อนลงบนนัยน์ตาของผมและร่างสูงของอดีตหัวหน้างานผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเนี๊ยบในโลกแห่งความจริง ในโลกเสมือน *‘Aethelgard Online’* แห่งนี้ ศิลาในคลาสจอมเวทย์มนตราโบราณกำลังขมวดคิ้วแน่น สันจักษุของเขาบ่งบอกถึงความลังเลที่หาได้ยากยิ่ง หน้าต่างสีแดงตรงหน้ากำลังกระพริบถี่ ตัวเลขดิจิทัลร่วงหล่นจาก [00:03] สู่ [00:02] *“ปฏิเสธเถอะ เซน... เงื่อนไขระดับ SSS ในดันเจี้ยนเริ่มต้น มันคืองับเหยื่อของกับดักที่ออกแบบมาเพื่อล้างตี้”* ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขารู้จักระบบเกมไม่แพ้ผม เนื่องจากอดีตเราเคยร่วมงานกันในฐานะสถาปนิกซอฟต์แวร์ระบบคลาวด์ การมองตรรกะเบื้องหลังโค้ดจึงเป็นเรื่องที่พวกเราถนัดพอๆ กัน แต่ในวินาทีที่ [00:01] ปรากฏขึ้น ร่างกายของผมกลับขยับไปก่อนสมอง นิ้วชี้ของผมกดลงบนปุ่ม [ยืนยันร่วมกัน] ทันที โดยมีศิลาที่เอื้อมมือมาแตะปุ่มยืนยันตามสัญชาตญาณในเสี้ยววินาทีสุดท้าย เพื่อไม่ให้ปาร์ตี้หลุดจากการเชื่อมโยง *ติ๊ง!* *“ผู้เล่นเซนและศิลา ยอมรับเงื่อนไขพิเศษ: บันทึกแห่งบรรพกาล... เควสต์แรกที่ต้องร่วมมือ: 'มหาสมุทรเหล็กไหลและเงาเพลิง' เริ่มต้นขึ้น”* เสียงหวานใสของระบบประกาศก้องกังวานไปทั่วโถงถ้ำหินอัคคีที่มืดมิด บรรยากาศรอบตัวพลันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นจนอากาศบิดเบี้ยว รอยแยกบนผนังหินระเบิดออกเป็นลาวาสสีส้มฉาน กลิ่นอายของความกดดันระดับบอสโคจรเข้ามาโอบล้อมพวกเราไว้จนแทบ นี่ไม่ใช่การล่าบอสระดับต่ำเพื่อเอาแร่ไปอัปเกรดอาวุธแบบที่วางแผนไว้แต่แรกแล้วครับ... นี่คือการเผชิญหน้ากับความลับที่ถูกฝังกลบไว้ใต้พื้นผิวของเซิร์ฟเวอร์ "นายบ้าไปแล้วหรือไง เซน" ศิลาถอนหายใจยาว พลางสะบัดมือเรียกคถาเวทย์สีนิลขึ้นมาถือไว้ แสงสีฟ้าอ่อนเริ่มก่อตัวเป็นวงแหวนเวทย์รอบกายเขาเพื่อเตรียมรับมือแรงกระแทก "รู้ตัวไหมว่าเราเพิ่งกระโดดลงไปในนรกที่มีแต่ฮาร์ดโค้ดระดับทำลายล้าง" "ผมรู้ครับศิลา" ผมตอบพลางดึงค้อนตีเหล็กคู่ใจออกจากช่องเก็บของ น้ำหนักของมันในมือให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างประหลาด "แต่จำตอนที่เราแก้บั๊กโปรเจกต์ใหญ่ให้บริษัทเมื่อสามปีก่อนได้ไหมครับ? ตอนที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องโค้ดชุดนั้น... สุดท้ายพวกเราก็รื้อโครงสร้างทั้งหมดแล้วสร้างมันขึ้นมาใหม่จนสมบูรณ์แบบไม่ใช่หรือครับ" ศิลาชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาภายใต้กรอบแว่นสะท้อนแสงสีแดงเพลิงของลาวา เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย—รอยยิ้มแบบที่ผมคุ้นเคยดีในยามที่เราพบทางออกของปัญหาที่ยากที่สุด "นั่นมันงาน... แต่นี่คือเกมที่นายอาจจะสูญเสียไอเทมทั้งหมดในตัว" ศิลาว่าพลางร่ายเกราะเวทย์มนตร์คุ้ม "ถ้าเป็นเรื่องคำนวณความเสี่ยง ผมไม่เคยพลาดหรอกครับ... ดูที่พื้นตรงนั้นสิครับ" ผมพยักเพยิดหน้าไปยังคราบหินเรืองแสงที่แตกออกตามแรงสั่นสะเทือน "ระบบไม่ได้ส่งเรามาตาย แต่มันกำลังบอกว่าแร่เหล็กไหลระดับตำนานที่พวกเราต้องการใช้อัปเกรดดาบและคถา อยู่ในร่างของบอสตัวนั้นต่างหากล่ะครับ" เบื้องหน้าของพวกเรา พื้นถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนหินงอกหินย้อยร่วงหล่นลงมาเป็นฝน ศิลาหันไปมองตามสายตาผม และที่ใจกลางบึงลาวาเดือดพล่าน ร่างเงาสีดำทมิฬขนาดมหึมาค่อยๆ โผล่พ้นขึ้นมา มันคือ *'โกลนิมอัคคีโบราณ (Ancient Magma Golem)'* บอสลับระดับ S ที่ถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนแห่งเวทย์มนตร์ ดวงตาส색แดงก่ำจ้องมองมาที่สิ่งแปลกปลอมตัวจ้อยอย่างพวกเราด้วยความกระหายเลือด "ตกลง... นายเลือกทางนี้แล้วนะ" ศิลาสูดหายใจเข้าลึกๆ แววตาของอดีตหัวหน้างานแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นเฉียบคม "ในฐานะโปรแกรมเมอร์ ฉันเกลียดโค้ดขยะ... และไอ้ตัวนี้ ก็เป็นแค่บั๊กตัวใหญ่ที่เราต้องเคลียร์ให้สะอาด" "เยี่ยมมากครับ" ผมยิ้มรับ "งั้นเรามาเริ่ม 'ดีบัก' เจ้าตัวนี้กันเถอะครับ" ผมพุ่งตัวออกไปข้างหน้าทันที รองเท้าหนังหุ้มข้อกระทบกับพื้นหินที่ร้อนระอุเกิดเป็นประกายไฟ ทักษะ *[Hammer Boost]* ถูกเปิดใช้งาน ไอพ่นความร้อนจากหัวค้อนพุ่งทะยานส่งร่างของผมลอยขึ้นสู่อากาศ พุ่งตรงเข้าประชิดขาหน้าข้างซ้ายของโกลนิมอัคคีที่มีเกราะแร่เหล็กไหลหนาทึบ เป้าหมายของเราไม่ใช่การฆ่ามันตรงๆ ครับ แต่มันคือการ "ตี" จุดอ่อนของมันในจังหวะที่ศิลาร่ายเวทย์ขัดขวางการเคลื่อนไหว *เปรี้ยง!* เสียงค้อนเหล็กกระทบกับเกราะหินลาวาดังสนั่นหวั่นไหว แรงสะท้อนย้อนกลับมาเกือบทำให้ข้อมือผมชา แต่ด้วยค่าสถานะความชำนาญของช่างตีเหล็กที่ถูกขัดเกลามาอย่างดี ทำให้ผมสามารถกะจังหวะการสั่นสะเทือนเพื่อหาจุดร้าวบนเนื้อแร่ได้ทันที "ศิลา! ตอนนี้แหละครับ!" ผมตะโกนลั่นแข่งกับเสียงคำรามของบอส "รับทราบ!" ศิลาสะบัดมือร่ายเวทย์บทใหญ่อย่างรวดเร็ว วงแหวนเวทย์สีฟ้าครามปรากฏขึ้นเบื้องล่างของโกลนิมอัคคี *[Glacial Chain!]* โซ่ตรวนน้ำแข็งพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินพันธนาการขาและลำตัวของบอสยักษ์เอาไว้ชั่วคราว ลดความเร็วการเคลื่อนที่ลงถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ บอสคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว ความร้อนรอบตัวพุ่งสูงขึ้นจนเกล็ดน้ำแข็งบนตัวมันเริ่มละลายอย่างรวดเร็ว เวลาของเรามีจำกัดแค่ไม่กี่วินาทีครับ ผมหมุนตัวกลางอากาศ ใช้แรงเหวี่ยงจากทักษะ *[Craftsman’s Precision]* สับค้อนลงไปยังรอยร้าวเดิมบนเกราะของบอสอย่างแม่นยำรากับจับวาง โลหะเหล็กไหลชิ้นงามกระเด็นหลุดออกมาจากร่างของมัน พร้อมกับตัวเลขดาเมจสีทองอร่ามที่พุ่งขึ้นเหนือหัวของโกลนิมอัคคี *ติ๊ง! ได้รับไอเทม: [เศษแร่เหล็กไหลบริสุทธิ์ (Pure Magma Iron)] x1* สำเร็จไปหนึ่งชิ้น... แต่ทว่า ในจังหวะที่ผมกำลังจะดีดตัวถอยหลังกลับมารวมกลุ่มกับศิลา ความผิดปกติบางอย่างก็เกิดขึ้น ดวงตาสีแดงก่ำของโกลนิมอัคคีไม่ได้มองมาที่ผม แต่มันกลับหันขวับไปมองที่ผนังถ้ำด้านหลัง ซึ่งเป็นจุดที่ไม่มีผู้เล่นอยู่เลยแม้แต่คนเดียว พื้นดินบริเวณนั้นยุบตัวลงอย่างฉับพลัน เสียงคำรามที่แปลกประหลาด—ไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ในดันเจี้ยน—ดังสะท้อนก้องขึ้นมาจากความมืดมิดใต้พิภพ ศิลาหน้าถอดสีเล็กน้อย เขารีบก้าวถอยหลังมาประชิดตัวผม พร้อมกับยกคถาขึ้นตั้งรับการโจมตีรูปแบบใหม่ที่ระบบไม่ได้ระบุไว้ในข้อมูลเควสต์ "เซน..." เสียงของศิลาแฝงความไม่แน่ใจไว้เล็กน้อย ซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่งจากชายผู้เชื่อมั่นในเหตุผลเสมอ "นั่น... ไม่ใช่เสียงของบอสที่เรากำลังสู้ด้วยแน่ๆ" ผมหรี่ตามองไปยังกลุ่มควันหนาทึบที่กำลังพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกใหม่บนพื้นถ้ำ หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นผสมความระแวง ระบบความปลอดภัยของเกมกำลังแสดงข้อความเตือนสีเลือดสาดส่องลงมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้... ไม่มีตัวเลขถอยหลัง *คำเตือน: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบของผู้เล่นปริศนา... และสิ่งนั้นกำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหล...* เงาสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิท ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากม่านควัน พร้อมกับรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปากใต้ฮู้ด—ผู้เล่นคนนั้น... ถือดาบยาวที่เคลือบด้วยออร่าสีดำทมิฬแบบเดียวกับไอเทมระดับพระเจ้าที่ถูกลบไปจากระบบเมื่อปีก่อน! ...โปรดติดตามตอนต่อไปครับ... --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตีเหล็กไปพร้อมกับผมในตอนนี้นะครับ!