เตรียมพร้อมสู่สงคราม

"ถ้าเราแพ้ในหมากตานี้ ลิซ่า... ทุกอย่างที่เธอสร้างมาตั้งแต่ก้นบึ้งของความสิ้นหวังจะมอดไหม้เป็นจุลทันที" เสียงทุ้มต่ำของเซนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องวางแผนลับ แสงไฟสีนวลจากโฮโลแกรมแผนที่ยุทธศาสตร์สะท้อนบนดวงตาที่เย็นเยียบของลิซ่า เธอไม่ได้หันไปมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ มุมห้อง นิ้วเรียวยาวของเธอแตะลงบนการ์ดใบหนึ่งในสำรับ—การ์ดระดับ UR ที่ได้มาด้วยความตายของสหายเก่า "การถูกกิลด์เก่าทรยศในวันนั้นสอนฉันบทเรียนเดียวค่ะเซน" ลิซ่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยแรงอาฆาตที่ถูกขัดเกลามาจนคมกริบ "นั่นคือการอย่าเหลือช่องว่างให้ศัตรูได้หายใจ วอคเกอร์อาจจะคิดว่าเขาเป็นคนคุมกระดาน แต่ในโลกของ 'กาชา' คนที่ถือไพ่ในมือเหนือกว่าต่างหากคือผู้กำหนดชะตาชีวิต" เธอสะบัดข้อมือเบาๆ การ์ดจำลองทัพหน้าปรากฏขึ้นกลางอากาศ แสงสีฟ้าสว่างวาบเผยให้เห็นรูปแบบการจัดวางกองกำลังที่ดุดัน ลิซ่าจัดทัพด้วย 'กลยุทธ์กรงขังมังกร' ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างฮันเตอร์สายแทงค์ที่เธอสุ่มได้ล่าสุด กับแนวหลังที่อัดแน่นไปด้วยนักเวทสายโจมตีวงกว้าง "นายคิดว่าวอคเกอร์จะส่งฝูงเงาบุกมาทางทิศไหน?" ลิซ่าหันไปถาม สายตาคมปลาบจับจ้องไปที่ใบหน้าของเซนที่ดูเคร่งเครียด เซนถอนหายใจยาวพลางลุกขึ้นเดินมาที่โต๊ะ เขากางแผนที่ดันเจี้ยนระดับ S ที่พวกเขาจะบุกไปในอีกสามวันข้างหน้า "ถ้าเป็นมัน มันจะทิ้งจุดอ่อนลวงไว้ที่ประตูหน้า แล้วส่ง 'องครักษ์ไร้เงา' อ้อมมาซุ่มโจมตีที่จุดจ่ายพลังงานหลัก ลิซ่า... เรากำลังเล่นกับความตายนะ เธอพร้อมจะเสียสละการ์ดที่รักไปเพื่อชัยชนะแล้วหรือยัง?" ลิซ่าก้มมองการ์ดในมือ ภาพวาดของนักรบในตำนานที่เธอกดสุ่มมาด้วยความเหนื่อยยากนับพันครั้งสั่นไหวเล็กน้อยในอากาศ "ความรักไม่มีที่ยืนในสงครามค่ะเซน มีแต่คำว่า 'คุ้มค่า' หรือ 'เสียเปล่า' เท่านั้น ถ้าการ์ดใบนี้คือราคาที่ต้องจ่ายเพื่อให้โลกใบนี้ไม่ถูกวอคเกอร์กลืนกิน ฉันก็ยินดีจะจ่ายมันอย่างไม่ลังเล" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เสียงเครื่องจักรวิเคราะห์ข้อมูลของเซนดังขึ้นเป็นระยะๆ เหมือนจังหวะหัวใจที่เต้นรัว ลิซ่าสูดหายใจลึก เธอกำลังก้าวเข้าสู่สมรภูมิที่ไม่มีทางถอยกลับ แต่ในวินาทีที่เธอกำลังจะปิดการตั้งค่ากลยุทธ์ ประตูก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง ร่างของชายในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวเข้ามาพร้อมไอเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านไปทั่วห้อง ลิซ่าขยับมือเตรียมเรียกการ์ดอาวุธออกมาทันที แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักค้างเมื่อเห็นสัญลักษณ์บนหน้ากากของชายผู้มาเยือน "เจ้ากิลด์เก่า..." ลิซ่าพึมพำ ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ลิซ่า" ชายคนนั้นกล่าวเสียงเย็น ก่อนจะโยนจดหมายฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะ "วอคเกอร์ไม่ได้อยากทำลายโลกหรอก แต่มันกำลังจะเปิดประตูมิติที่พวกเรา... คนที่เคยทิ้งเธอไป... ต่างก็ปรารถนาจะครอบครอง" ลิซ่าก้มมองจดหมายที่สลักตราประทับเลือด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองด้วยรอยยิ้มที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เซนเคยเห็นมา "งั้นศึกครั้งนี้ คงไม่ใช่แค่การสู้กับปีศาจแล้วสินะคะ... แต่เป็นการสะสางหนี้แค้นที่ติดค้างกันมานาน" เซนเบิกตากว้างเมื่อเห็นลิซ่าไม่ได้เตรียมทัพเพื่อสู้กับวอคเกอร์เพียงคนเดียว แต่เธอกำลังเปลี่ยนการ์ดในเด็คทั้งหมดให้กลายเป็นโหมด 'ทำลายล้างแบบไร้เป้าหมาย' "ลิซ่า! เธอจะทำอะไรน่ะ! ถ้าเธอเปิดโหมดนั้น พลังของมันจะกัดกินตัวเธอเองด้วยนะ!" เซนตะโกน แต่ลิซ่ากลับไม่ฟัง เธอจ้องมองชายในชุดคลุมด้วยสายตาของผู้ล่าที่เห็นเหยื่อเดินเข้ามาติดกับด้วยตัวเอง "ช่างน่าขันนะคะ" ลิซ่าเอ่ยเสียงต่ำพลางเอื้อมมือไปหยิบจดหมายขึ้นมา "พวกคุณคิดว่าฉันยังเป็นลิซ่าคนเดิมที่อ่อนแอคนนั้นเหรอ? ในเมื่อพวกคุณยื่นเท้าเข้ามาในเขตแดนของฉันเอง... ก็อย่าหวังจะได้เดินออกไปโดยไม่มีบาดแผลเลย!" เธอกดปุ่มเปิดใช้งานระบบการ์ดสูงสุดที่หน้าต่างโฮโลแกรมทันที พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นไปทั่วฐานที่มั่น ร่างของชายในชุดคลุมเริ่มสลายกลายเป็นละอองสีดำ แต่ลิซ่ากลับหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เพราะเธอมองเห็นสิ่งหนึ่งที่พวกมันพลาดไป... และมันคือจุดตายที่เธอรอคอยมาตลอด "ขอบคุณที่อุตส่าห์เอา 'กุญแจ' มาส่งให้ถึงมือนะคะ..." ลิซ่าแสยะยิ้ม ก่อนจะมองไปที่ประตูห้องที่เริ่มถูกปิดตายจากระบบอัตโนมัติ "เพราะหลังจากนี้ จะไม่มีใครออกจากห้องนี้ได้จนกว่าใครสักคนจะ... ตาย" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนลิซ่ามาจนถึงตอนนี้นะคะ!