ประกายเพชรในความมืด

กลิ่นควันซิการ์ราคาแพงผสมกับกลิ่นอายความโลภของผู้ชายกระเป๋าหนักในห้องประมูลลับชั้นใต้ดินของโรงแรมหรูใจกลางกรุง ไม่ได้ทำให้รินรดารู้สึกหวั่นเกรงเท่ากับสายตานับสคู่ที่จ้องมองมายังเธอดุจฝูงหมาป่ารอขย้ำเหยื่อ ในฐานะนักอัญมณีอัจฉริยะที่ออกแบบและเจียระไนเพชรสีน้ำงาม ‘บลูฮาร์ท’ ขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อ เธอย่อมรู้ดีว่าผลงานชิ้นเอกของเธอกำลังกลายเป็นเครื่องมือฟอกเงินและเกมอำนาจของพวกผู้มีอิทธิพล “เชิญผู้เสนอราคารายต่อไปครับ... สองร้อยล้านบาทสำหรับบลูฮาร์ท!” เสียงของผู้ดำเนินการประมูลดังสะท้อนก้องผ่านไมโครโฟน รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือภายใต้โต๊ะวีไอพี หัวใจเต้นโครมครามด้วยความอึดอัด เป้าหมายของเธอในค่ำคืนนี้ไม่ใช่แค่การนำเพชรกลับมา แต่คือการกระชากหน้ากากของคนที่พยายามฮุบกิจการของตระกูลอัครโยธิน ทว่าสถานการณ์กลับพลิกผันเมื่อธันวา คู่แข่งทางธุรกิจผู้มีใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏตัวขึ้นที่มุมห้อง พร้อมส่งสายตาราวกับเธอเป็นเพียงสินค้าชิ้นหนึ่งที่เขาพร้อมจะจ่ายไม่อั้นเพื่อครอบครอง แต่แล้ว ความโกลาหลชั่วขณะก็เกิดขึ้นเมื่อประตูบานใหญ่ด้านหลังห้องประมูลถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ทว่ากลับทรงพลังพอที่จะทำให้เสียงกระซิบกระซาบทั้งหมดเงียบกริบลงทันที ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามาในอากาศ กลิ่นกายบุรุษเจือจางด้วยน้ำหอมกลิ่นไม้กฤษณาและกลิ่นอายอันตรายจากคีริน วรโชติเมธี มาเฟียหนุ่มผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งประเทศก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีเยือกเย็น ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเน้นย้ำถึงสัดส่วนทรงพลังและไหล่กว้างที่พร้อมบดขยี้ทุกคนที่ขวางทาง ดวงตาคมกริบสีนิลดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้องก่อนจะมาหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างบางของรินรดา ความเงียบเข้าปกคลุมราวกับเวลาหยุดเดิน คีรินไม่ต้องพูดอะไรสักคำ แต่แรงดึงดูดดิบเถื่อนและอำนาจมืดรอบตัวเขากลับทำให้ทุกลมหายใจของคนในห้องสั่นสะท้าน ธันวาที่เคยตีสีหน้าเหนือกว่าเมื่อครู่ ถึงกับขยับตัวด้วยความอึดอัด คีรินก้าวเท้าเข้ามาใกล้เวทีประมูลทีละน้อย ฝ่ายผู้ดำเนินการประมูลรีบโค้งตัวให้ด้วยความหวาดกลัว “สามร้อยล้าน” เสียงทุ้มต่ำ กังวาน และราบเรียบเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบ “และฉันไม่ได้ต้องการแค่เพชร... ฉันต้องการทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับมัน รวมถึงคนออกแบบด้วย” คำประกาศนั้นทำให้รินรดาร้อนผ่าวไปทั่วร่าง เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว กลิ่นอายความเป็นผู้ชายอันตรายโอบล้อมเธอไว้จนแทบหายใจไม่ออก คีรินสูงกว่าเธอมากจนเธอต้องแหงนหน้ามองขึ้นไป “คุณไม่มีสิทธิ์มาประกาศอะไรตามอำเภอใจนะคะ... เอ่อ, ตามอำเภอใจครับ” รินรดาเกือบเผลอหลุดคำสามัญสำัญญานางเอกละครหลังข่าวออกมา แต่ศักดิ์ศรีทำให้เธอต้องปรับน้ำเสียงให้แข็งกร้าวที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ขาสanจะเริ่มสั่นเมื่อคีรินก้าวเข้ามาประชิดจนระยะห่างแทบไม่เหลือ คีรินโน้มใบหน้าลงมาใกล้ซอกคอของเธอ แววตาดุดันฉายแววท้าทาย ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวเนื้อจนขนลุกซู่ “คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้าปฏิเสธฉัน, รินรดา?” เสียงกระซิบต่ำทว่าบาดลึกดังชิดริมหูก.่อนที่ปลายนิ้วแข็งแกร่งจะเอื้อมมารวบข้อมือเล็กของเธอไว้แน่นด้วยแรงมหาศาลที่ไม่อาจขัดขืน “ปล่อยฉันนะ!” เธอพยายามสะบัดข้อมือหนี แต่สัมผัสจากฝ่ามือหนาที่ร้อนระอุราวกับเหล็กเผ่าไฟกลับตรึงเธอไว้ราวกับกุญแจมือไร้ร่องรอย “หึ...” เสียงหัวเราะในลำคอของคีรินเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและเสน่หาอันตราย ร่างสูงดึงรั้งเอวบางเข้าหาตัวจนแนบชิดอย่างไร้ช่องว่าง ความเร่าร้อนจากกายหนาแผ่ซ่านทะลุเนื้อผ้าเข้ามาจนรินรดารู้สึกหายใจติดขัด หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก แรงดึงดูดทางกายและอารมณ์ที่พุ่งพล่านอย่างไร้เหตุผลทำให้เธอสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ คีรินจ้องลึกลงไปในดวงตาที่ไหวระริกของเธอ ราวกับจะค้นหาความลับทั้งหมดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความดื้อรั้นนั้น ก่อนที่เขาจะกระซิบคำสั่งเด็ดขาดชิดริมฝีปากนุ่มที่สั่นเทา “เกมนี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น... และเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธการเป็นของฉัน” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางดิ่งลึกไปกับความเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ