จุดเริ่มต้นของจอมเวทไร้นาม

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอายอับชื้นของหินผาโบราณคละคลุ้งอยู่ในโพรงจมูก ทันทีที่สติสัมปชัญญะกลับคืนมา เสียงกัมปนาทราวกับเสียงคำรามของทวีปที่กำลังแตกสลายก็ดังสะท้อนก้องกวาดผ่านโสตประสาท คิล์ไม่แม้แต่จะกะพริบตาเพื่อปรับรับแสงสว่างจ้าที่สาดส่องลงมาจากรอยแยกของโดมศิลาเบื้องบน ดวงตาคมกริบสีนิลกาฬคู่นั้นกวาดมองสำรวจสภาพรอบกายด้วยความนิ่งสงบราวกับผิวน้ำในบึงลึก ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น—มีเพียงความคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด นี่คือ "Aethelgard" โลกแห่งเกมออนไลน์เสมือนจริงที่เคยถูกขนานนามว่าเป็นหลุมศพของผู้เล่นฮาร์ดคอร์นับล้าน แต่วินาทีนี้ มันคือความเป็นจริงอันโหดร้ายที่กักขังวิญญาณของพวกเขาเอาไว้ "เศษสวะ... แกคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ถึงได้กล้าก้าวเข้ามาในเขตล่าของกิลด์ 'อัสนีทมิฬ' แบบนี้?" เสียงตวาดกร้าวด้วยความดูแคลนดังขึ้นจากเบื้องหน้า ขัดจังหวะการประเมินสถานการณ์ของคิล์ ชายฉกรรจ์ร่างกำยำสวมชุดเกราะเหล็กกล้าขึ้นสนิม นามว่า "บารอน" หัวหน้าหน่วยลาดตระเวนย่อย ยืนค้ำหัวเขาอยู่บนเนินหิน สายตาของมันมองลงมาด้วยความเหยียดหยามราวกับกำลังมองแมลงวันตัวหนึ่งที่เกาะอยู่บนรองเท้าบูท ปลายดาบยาวชี้ตรงมาที่ปลายจมูกของคิล์โดยไม่มีความลังเล รอบตัวของคิล์ในเวลานี้ มีผู้เล่นคนอื่นๆ ที่เพิ่งถูกส่งเข้ามาในดันเจี้ยนเริ่มต้นแห่งนี้เช่นเดียวกัน หลายคนกำลังส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก บางคนทรุดตัวลงร้องไห้เมื่อรู้ว่าปุ่มออกจากเกมถูกปิดตาย แต่ไม่ใช่กับคิล์ ชายหนุ่มค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า ความสูงของเขาทำให้ต้องก้มมองผู้ที่กำลังคุกคามเล็กน้อย เสื้อคลุมสีดำสนิทเก่าคร่ำคร่าไร้ลวดลายประดับดูราวกับผ้าขี้ริ้วในสายตาของพวกอัสนีทมิฬ แต่สิ่งที่สะดุดตาสุดคือหน้าต่างสถานะโปร่งแสงสีแดงฉานที่ลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะของเขา—หน้าต่างที่ประกาศศักดาถึงคลาสเริ่มต้นที่ไร้ค่าที่สุดในประวัติศาสตร์ของเซิร์ฟเวอร์ [คลาส: จอมเวทไร้แก่นสาร (Class: Void Mage - ขยะระดับ F)] [คำอธิบาย: คลาสโบราณที่สูญเสียมานาและเวทมนตร์พื้นฐาน ไม่สามารถร่ายเวทธาตุใดๆ ได้ ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงในการต่อสู้] เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังระเบิดขึ้นจากสมุนของกิลด์อัสนีทมิฬนับสิบชีวิต บารอนแค่น2เสียงฮึดฮัดในลำคอ ก่อนจะถ่มน้ำลายลงพื้นแทบเท้าของคิล์อย่างจงเกลียดจงชัง "ฮ่าๆๆ! ดูหน้ามันสิ ไอ้งั่งเอ๊ย! ได้คลาสขยะระดับ F แถมยังไม่มีแต้มสเตตัสติดตัวสักแต้มเดียว แกนี่มันโชคดีจริงๆ ที่ได้เกิดมาเป็นขยะเปียกในดงหมาป่า ถ้าไม่อยากตายทรมานจนตัวสลาย คลานเข้ามากราบรองเท้าก้าแล้วถอดไอเทมเริ่มต้นทั้งหมดส่งมาให้ข้าซะ! ไม่งั้น... ข้าจะส่งแกไปเกิดใหม่ในสภาพที่จำหน้าตัวเองไม่ได้แน่!" ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะและสายตาสสมน้ำหน้าของผู้คนรอบข้าง คิล์ยังคงนิ่งเงียบ เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นละอองที่เกาะอยู่บริเวณหัวไหล่ออกอย่างใจเย็น ราวกับเสียงเห่าหอนของสุนัขข้างทางพวกนี้ไม่มีค่าพอให้ต้องใส่ใจ ความเงียบงันของคิล์กลับสร้างความหงุดหงิดให้แก่บารอนอย่างรุนแรง ใบหน้าของหัวหน้าหน่วยอัสนีทมิฬบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "ไอ้ใบ้หนונה! แกหูหนวกหรือไงวะ—!" บารอนเงื้อดาบขึ้นสุดแขน หมายจะฟันลงมาสั่งสอนไอ้เด็กอวดดีที่ไม่ยอมคุกเข่าให้สำนึก ทว่า... ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง อากาศรอบตัวของคิล์ก็พลันบิดเบี้ยว ไม่ใช่เสียงร่ายเวท ไม่มีการสะสมวงแหวนเวทมนตร์สีฟ้าหรือสีแดงแบบที่จอมเวททั่วไปพึงมี แต่มันคือความมืดมิดที่ดูดกลืนแม้กระทั่งแสงสว่างรอบตัว อุณหภูมิลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว บรรยากาศภายในถ้ำที่อึกทึกครึกโครมกลับเงียบสงัดลงในพริบตา ราวกับกาลเวลาถูกหยุดนิ่งด้วยอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่าง ดวงตาสีนิลกาฬของคิล์เหลือบขึ้นมองบารอนช้าๆ มุมปากยกย่องขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น แต่เต็มไปด้วยความเยียบเย็นของยมบาล "แกเรียกคลาสนี้ว่าอะไรนะ... ขยะงั้นหรือ?" เสียงทุ้มต่ำเอื้อnเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา แต่กลับดังสะท้อนก้องกังวานอยู่ในจิตสำนึกของทุกคนในบริเวณนั้น ราวกับเสียงกระซิบจากขุมนรกที่ลึกที่สุด "แก... แกทำอะไรกับบรรยากาศวะ? ใช้สกิลกากอะไร... อ๊ก!" บารอนยังไม่ทันพูดจบประโยค ร่างกายของมันก็แข็งค้าง แขนที่เงื่องดาบไว้ค้างเติ่งกลางอากาศ ความรู้สึกหนักอึ้งนับร้อยตันโถมทับลงบนร่างราวกับถูกภูเขาаทับถม ดวงตาของบารอนเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เมื่อมันก้มลงมองที่ปลายเท้าของตัวเองและพบว่า... เงาของมันกำลังถูกความมืดกลืนกิน! "ในโลกแห่งนี้ ไม่มีคำว่าขยะ..." คิล์ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาบารอนทีละก้าวอย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวที่เขาสกิดพื้น หินผาศิลาใต้ฝ่าเท้ากลับแตกร้าวและสลายกลายเป็นผุยผงสีดำ "มีเพียงพวกโง่เขลา... ที่มองไม่เห็นแม้กระทั่งเงาของความตายที่ยืนอยู่ตรงหน้าต่างหาก" ปัง! คลื่นพลังอำนาจที่ไร้รูปร่างระเบิดออกจาร่างของคิล์อย่างไร้ความปรานี แรงกดดันระดับมหาศาลแผ่ขยายเป็นวงกว้าง ส่งผลให้สมุนของกิลด์อัสนีทมิฬนับสิบชีวิตทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในคราวเดียว เลือดสดๆทะลักออกจากปากและจมูกของพวกมันอย่างพร้อมเพรียงกัน ความหยิ่งยโสเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย บารอนพยายามจะอ้าปากร้องขอชีวิต แต่ลำคอของมันกลับถูกบีบรัดด้วยมือที่มองไม่เห็น ร่างกายลอยเคว้งขึ้นจากพื้นด้วยแรงจิตมหาศาล ใบหน้าเขียวคล้ำด้วยความขาดอากาศหายใจ มันจ้องมองคิล์ด้วยแว่นตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด—ปีศาจ... นี่ไม่ใช่ผู้เล่นหน้าใหม่ นี่คือปีศาจที่สวมรอยเข้ามาในคราบของมนุษย์! "ยะ... ไว้ชีวิต... ได้โปรด..." บารอนเค้นเสียงออกมาได้เพียงคำสั้นๆ คิล์หยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของหัวหน้ากิลด์อัสนีทมิฬที่กำลังจะขาดใจตาย เขายื่นมือออกไปแตะที่หน้าผากของอีกฝ่ายแผ่วเบา ราวกับอาจารย์กำลังเอ็นดูลูกศิษย์ แต่แววตานั้นกลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ทั้งสิ้น "การต้อนรับน้องใหม่ของพวกแก... น่าผิดหวังเสียจริง" คิล์กระซิบข้างหูของมัน "ทีนี้... จงชดใช้ความโง่เขลาของพวกแกซะ" ฉับพลัน หน้าต่างระบบสีแดงฉานนับร้อยก็เด้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังระรัวจนแสบแก้วหูของผู้เล่นทุกคนในดันเจี้ยน [ประกาศระบบ: ผู้เล่น 'คิล์' ทำลายกฎของเขตเริ่มต้น] [ปลดล็อกเงื่อนไขลับ: บัญญัติแห่งจอมเวทไร้นาม (Hidden Passive: Absolute Void)] [คำเตือน: ไอเทม เงินตรา และสิทธิ์การควบคุมทั้งหมดในรัศมี 10 กิโลเมตรถูกยึดครองโดยสมบูรณ์] ท่ามกลางความตื่นตะลึงและเสียงลมหายใจหอบถี่ของทุกคนที่กำลังนอนหมอบราบกับพื้น มีร่างหนึ่งของอัศวินสาวในชุดเกราะโชกเลือดพยายามฝืนยันกายลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก ดวงตาคู่สวยสีมรกตจ้องมองแผ่นหลังของคิล์ด้วยประกายแสงแห่งความภักดีและความเลื่อมใสที่ลุกโชนขึ้นราวกับเปลวเพลิงในความมืด เธอคือ 'ลูเซียน่า' อัศวินสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง แต่ในยามนี้ เธอกลับมองเห็นหนทางแห่งการแก้แค้นและแสงสว่างเดียวที่สามารถนำพาดินแดนแห่งนี้ไปสู่การล่มสลายได้จากชายหนุ่มผู้นี้ คิล์เหลือบสายตากลับมามองเล็กน้อย ก่อนจะสะบัดมือเบาๆ ส่งร่างของบารอนกระแทกพื้นจนแน่นิ่งไป และในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนระดับตำนานก็ดังขึ้นก้องกวาดไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ Aethelgard ทำให้ผู้เล่นนับล้านคนต้องหยุดชะงักและช็อกตาค้าง [แจ้งเตือนเซิร์ฟเวอร์: กิลด์ 'อัสนีทมิฬ' ถูกลบชื่อออกจากระบบถาวร เนื่องจากการประกาศสงครามกับผู้เล่น 'คิล์'] [ท่านได้รับสิทธิ์การครอบครอง 'ดันเจี้ยนพันมิติชั้นที่ 1' แต่เพียงผู้เดียว] [โปรดยืนยันการเชื่อมต่อระบบจัดการเครือข่ายระดับสูง...] ขอขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับพลังอำนาจอันไร้ขีดจำกัดนี้นะครับ