เงินสดในมือคือความจริงที่เถียงไม่ได้

“เงินแค่นี้... จ่ายไปแล้วจะถือว่าทำทานให้สุนัขจรจัดแถวนี้ก็แล้วกันนะคะ คุณภาคิน” ลินินเอ่ยขึ้นพลางเคาะเล็บสีนู้ดลงบนโต๊ะไม้ราคาแพง เสียงนั้นดังก้องไปทั่วห้องโถงที่เต็มไปด้วยบรรยากาศอึมครึม ฝั่งตรงข้ามของเธอคือ ‘ภาคิน’ เจ้าหนี้จอมโฉดที่เพิ่งพาสมุนร่างยักษ์บุกเข้ามาขู่กรรโชกถึงคฤหาสน์ตระกูลหลินที่กำลังอยู่ในช่วงขาลง ภาคินแค่นหัวเราะในลำคอ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความดูแคลน “ปากดีจังนะคุณหนูลินิน ลืมไปแล้วเหรอว่าตอนนี้ธุรกิจพ่อเธอมันเหมือนเรือที่รอวันจม? หนี้ก้อนนี้สามสิบล้าน ไม่ใช่เงินทอนจากตลาดนัด! ถ้าวันนี้ไม่มีเงินมาจ่าย ก็เตรียมตัวขนของออกจากบ้านหลังนี้ไปซุกหัวนอนข้างถนนได้เลย” ลินินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของเธอว่างเปล่าดุจน้ำแข็งที่ไร้ความปรานี เธอไม่แม้แต่จะขยับตัวลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนกตามที่อีกฝ่ายคาดหวัง ในสายตาของอดีตตัวร้ายผู้ผ่านความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง เรื่องพวกนี้มันก็แค่ละครฉากเล็กๆ ที่น่าเบื่อหน่าย “ศิลาคะ” ลินินเรียกเบาๆ โดยไม่ละสายตาจากใบหน้าเหยเกของภาคิน ศิลา ทนายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านหลัง ก้าวออกมาหนึ่งก้าวอย่างมั่นคง เขาขยับแว่นสายตาเล็กน้อย ก่อนจะหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่ดูธรรมดาออกมาวางลงบนโต๊ะ “นี่คือเช็คสั่งจ่ายจากบัญชีธนาคารส่วนตัวของลินินครับ” ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นแต่หนักแน่นราวกับประกาศิต “และถ้าคุณยังอยากมีลมหายใจไปรับเงินก้อนนี้ คุณควรหุบปากแล้วถอยออกไปห่างๆ จากตัวคุณลินิน” ภาคินมองเช็คในมือด้วยสายตาหยามเหยียด เขาคว้ามันไปดูอย่างรวดเร็ว ก่อนจะชะงักกึก สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากเย้ยหยันเป็นความตะลึงงันจนซีดเผือด มือที่ถือเช็คสั่นเทาเล็กน้อย เมื่อเห็นตัวเลขมหาศาลและตราประทับของธนาคารชั้นนำที่ยืนยันความถูกต้องของวงเงินที่มากเกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้ “ธ...ธนาคารนี้... บัญชีนี้มัน...” ภาคินพึมพำ ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง “เธอไปเอาเงินมหาศาลขนาดนี้มาจากไหน!?” ลินินลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอเดินนวยนาดเข้าไปหาภาคินจนอีกฝ่ายต้องถอยหลังกรูโดยสัญชาตญาณ เธอหยิบถุงมือหนังขึ้นมาสวมอย่างใจเย็น ก่อนจะใช้นิ้วเรียวสวยเชิดคางชายหนุ่มผู้โอหังขึ้นมา “แหล่งที่มาของเงินไม่ใช่เรื่องที่สุนัขอย่างคุณควรเสือกค่ะ” ลินินยิ้มหวาน แต่รอยยิ้มนั้นกลับทำให้คนมองรู้สึกหนาวสั่นถึงกระดูกสันหลัง “เช็คนั่นมีค่ามากกว่าหนี้ที่คุณมาทวงสามเท่า เอาไป... แล้วไสหัวไปให้พ้นหน้าฉัน ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจซื้อบริษัทคุณมาทำเป็นที่ทิ้งขยะแทนการทำที่จอดรถสุนัข” บรรยากาศในห้องเงียบสนิท สมุนของภาคินต่างก้มหน้าไม่กล้าสบตา ลินินแสดงอำนาจผ่านเงินตราอย่างเลือดเย็นและเด็ดขาด เธอไม่ใช่คุณหนูตกอับที่ขี้แยอีกต่อไป แต่คือผู้กุมชะตากรรมที่พร้อมจะฟาดฟันทุกคนที่ขวางทาง “ไป!” ภาคินตะคอกใส่สมุนด้วยเสียงที่สั่นพร่า เขาไม่กล้าหันกลับมามองลินินอีกเลย รีบวิ่งออกจากบ้านไปราวกับหนีตายทิ้งความอัปยศไว้เบื้องหลัง เมื่อประตูปิดลง ความเงียบก็เข้าปกคลุมอีกครั้ง ศิลาเดินเข้ามาใกล้ลินิน ร่องรอยความกังวลในดวงตาของเขาจางหายไปแทนที่ด้วยความชื่นชม “คุณทำได้ยอดเยี่ยมมากครับลินิน” “มันก็แค่การกำจัดแมลงรบกวนน่ะค่ะศิลา” ลินินถอนหายใจพลางนั่งลงบนโซฟาตัวโปรด “แต่ดูเหมือนว่าคนพวกนี้จะไม่ใช่แค่กลุ่มเดียวที่กำลังจับจ้องสมบัติของตระกูลฉันอยู่” ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของศิลาก็ดังขึ้น เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากรับสาย สีหน้าของเขากลายเป็นเคร่งขรึมขึ้นทันที ก่อนจะส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความนัยมายังลินิน “มีปัญหาเข้าแทรกครับ” ศิลาพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ “ทางกลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่เพิ่งแจ้งเข้ามาว่า พวกเขาเรียกประชุมด่วนในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า และหัวข้อหลักไม่ใช่เรื่องการกู้คืนบริษัท... แต่เป็นการโหวตถอดถอนคุณออกจากตำแหน่งประธานบริหาร โดยมี ‘คนใน’ ของคุณพ่อเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง” ลินินนิ่งไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก เธอไม่ได้ตกใจเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่านี่คือสิ่งที่เธอคาดการณ์ไว้แล้ว “ส่งรายชื่อผู้ถือหุ้นทั้งหมดที่ร่วมหัวกันมาให้ฉัน” ลินินสั่งพร้อมกับหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันระบบเศรษฐีของเธอ “ในเมื่อพวกมันอยากให้ฉันลงจากตำแหน่งนัก... ฉันก็อยากรู้นักว่า ถ้าบริษัทนี้ไม่มีเงินทุนจากฉันแม้แต่บาทเดียว พวกมันจะใช้ชีวิตอยู่บนกองเศษเหล็กพวกนั้นได้นานแค่ไหน” เธอกดโอนเงินผ่านระบบด้วยความเร็วสูง เงินจำนวนมหาศาลถูกกระจายเข้าสู่ตลาดหุ้นเพื่อกว้านซื้อหุ้นคืนทั้งหมดที่มีการเทขายออกมาอย่างผิดปกติ ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเธอ: *‘ตรวจพบความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ: การแทรกแซงจากบุคคลลึกลับ’* ลินินเบิกตากว้างเมื่อเห็นกราฟหุ้นที่พุ่งทะยานสวนทางกับความคาดหมาย และหน้าจอของเธอปรากฏข้อความจากผู้ซื้อที่ไม่ระบุตัวตน: *"คุณหนูลินิน... คุณกำลังสนุกกับเกมของตัวเองเกินไปหรือเปล่าครับ?"* หัวใจของลินินเต้นรัว ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นที่เธอยังไม่เคยสัมผัสมาก่อน หรือว่าเกมนี้จะมี ‘ตัวร้าย’ อีกคนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดที่พร้อมจะเปย์เงินฟาดหน้าเธอเช่นกัน? ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเป็นกำลังใจให้ลินินนะคะ แล้วมาพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ