พายุที่กำลังก่อตัว

เสียงสั่นครึ่ง ๆ กลาง ๆ ของหน้าจอโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานสั่นสะเทือนเร้าความตึงเครียดในห้องควบคุมกระจกใสให้พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด เรย์ (เรวิกา) จ้องมองชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอราวกับมันเป็นวัตถุอันตรายที่พร้อมจะระเบิดคามือ ทว่าก่อนที่ปลายนิ้วเรียวจะได้กดรับสายเพื่อเผชิญหน้ากับผีดิบจากอดีต ประตูห้องทำงานถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้มารยาทโดยปราศจากการเคาะเตือน "สถานีสั่งระงับการถ่ายทำ... ทันทีค่ะ" เสียงหอบหายใจเล็กน้อยแต่หนักแน่นของทีมงานสาวฝ่ายประสานงานดังแทรกขึ้น ทำลายความเงียบงันที่น่าอึดอัดลงอย่างสิ้นเชิง เรย์สะดุ้งสุดตัวละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ยังคงสั่นไหว ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบมองผู้มาใหม่ด้วยความตกตะลึงระคนไม่พอใจ "คุณว่าอะไรนะ... ระงับการถ่ายทำ? ด้วยเหตุผลอะไร" เรย์ถามย้อนกลับ น้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันจนอีกฝ่ายถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ของคุณกับคุณพริมโรส... รวมถึงเรื่องสคริปต์หลุดที่ถูกปล่อยว่อนในโลกออนไลน์ตั้งแต่เมื่อคืนค่ะ ตอนนี้บอร์ดบริหารกำลังประชุมด่วน และคำสั่งตรงมาจากท่านรองประธาน... ให้หยุดทุกกองถ่ายไว้ก่อนจนกว่าจะมีการตรวจสอบความโปร่งใสค่ะ" พริมโรส (พริมโรส) ซึ่งยืนกอดอกพิงขอบหน้าต่างอยู่ก่อนแล้ว หันขวับมาทันที ดวงตาสีเข้มฉายแววเย็นชาจนน่ากลัว เจ้าหญิงน้ำแข็งแห่งวงการบันเทิงไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย มีเพียงมุมปากที่กระตุกขึ้นเล็กน้อยอย่างเย้ยหยันต่อโชคชะตาที่เล่นตลกซ้ำซาก "ตรวจสอบความโปร่งใสเหรอคะ น่าขันสิ้นดี" พริมโรสแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่เต็มไปด้วยพิษสง "คงไม่ใช่ฝีมือของใครอื่นนอกจากตาแก่กานต์ที่พยายามจะเขี่ยเราให้พ้นทาง เพราะรู้ว่าสัปดาห์หน้าซีนสำคัญของเราจะกวาดเรตติ้งถล่มทลายหรอกนะคะ" เรย์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความโกรธผสมผสานกับความรู้สึกผิดบาปในอดีตตีรวนขึ้นมาในอกจนหายใจแทบไม่ทั่วท้อง ภาพความล้มเหลวจากโปรเจกต์ชิ้นสำคัญเมื่อหลายปีก่อนผุดวาบขึ้นมาในหัวราวกับฟิล์มภาพยนตร์ที่ฉายซ้ำ เธอจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเด็ดขาด! "ต่อให้กานต์จะพยายามกี่ร้อยวิธี เขาก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่งหยุดงานที่ฉันทุ่มเทแรงกายแรงใจมาหลายเดือน" เรย์ก้าวเท้าฉับ ๆ ไปหยิบแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานขึ้นมาปลดล็อกหน้าจออย่างรวดเร็ว "ฉันจะไปเคลียร์กับบอร์ดบริหารด้วยตัวเองเดี๋ยวนี้" พริมโรสเอื้อมมือเรียวยาวไปคว้าข้อแขนของโปรดิวเซอร์สาวเอาไว้ แรงบีบไม่ได้รุนแรงนัก แต่สัมผัสอุ่นร้อนนั้นกลับทำให้เรย์ชะงักฝีเท้าลงโดยอัตโนมัติ เรวิกาหันกลับไปมองเจ้าของดวงตากลมโตที่เวลานี้ฉายแววความห่วงใยซ่อนอยู่ภายใต้ความเย่อหยิ่งตามธรรมชาติ "ใจเย็นก่อนค่ะเรย์ การที่คุณเดิน่ย ๆ เข้าไปตอนนี้ ก็เท่ากับเดินเข้ากองไฟที่พวกมันก่อรอไว้แล้วนะคะ" พริมโรสเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย แววตาคมปลาบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายราวกับต้องการดึงสติ "สถานีไม่ได้สั่งระงับเพราะข่าวลือธรรมดาหรอกค่ะ แต่มันมีเบื้องหลังที่ใหญ่กว่านั้น... คุณก็รู้" เรย์เม้มริมฝีปากแน่น สมองอันชาญฉลาดประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ใช่... ข่าวลือเรื่องสคริปต์หลุดและรูปถ่ายลับเมื่อคืน มันถูกปล่อยออกมาในจังหวะเวลาที่ประจวบเหมาะเกินไป เหมือนมีคนวงในคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง และโทรศัพท์ที่เพิ่งจะวางสายไปเมื่อครู่... หรือบางที มันอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของเกมสกปรกนี้ด้วยเช่นกัน ติ๊ด! เสียงข้อความแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือในมือของเรย์ดังขึ้นขัดจังหวะความคิด ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่การโทรเข้า แต่เป็นลิงก์วิดีโอสตรีมมิ่งสดจากห้องแถลงข่าวของสถานีโทรทัศน์ช่องหลัก ภาพบนหน้าจอแสดงให้เห็นร่างของชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังยืนประจันหน้ากับไมโครโฟนจำนวนมากด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "นั่นมัน... ท่านอธิบดีกรมสื่อสารมวลชนไม่ใช่เหรอคะ" พริมโรสขมวดคิ้วมุ่นเมื่อชะโงกหน้าเข้ามามองหน้าจอ เสียงพูดผ่านลำโพงโทรศัพท์ดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบในห้องทำงาน *(...ทางเราได้รับเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับความไม่โปร่งใสในการจัดสรรงบประมาณและการคัดเลือกนักแสดงในโปรเจกต์ซีรีส์ฟอร์มยักษ์ "แคสติ้งนี้... ขอสละสิทธิ์ไม่รักคุณ" รวมถึงข้อกล่าวหาเรื่องการทุจริตเชิงจริยธรรมของโปรดิวเซอร์หลัก...)* เรย์เบิกตากว้าง ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง คำว่า 'ทุจริตเชิงจริยธรรม' และ 'การจัดสรรงบประมาณ' เป็นข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงเกินกว่าจะเป็นแค่ข่าวลือเพื่อดิสเครดิตในวงการบันเทิง แต่มันคือการพยายามทำลายอาชีพของเธอให้พังพินาศไม่เหลือชิ้นดี! "เล่นแรงขนาดนี้เลยเหรอวะเนี่ย" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นจากทางประตูกระจกที่เปิดค้างไว้ กานต์ (กานต์) ผู้กำกับหนุ่มคู่แข่งก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทางสบาย ๆ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง รอยยิ้มมุมปากของเขาช่างน่าหมั่นไส้เสียจนพริมโรสเกือบจะหยิบแฟ้มเอกสารปาใส่หน้า "ฝีมือคุณสินะคะ กานต์" เรย์หันขวับไปเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ ดวงตาวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ "หมดหนทางสู้ด้วยผลงาน จนต้องใช้วิธีสกปรกแบบนี้มาเตะตัดขาฉันเลยเหรอคะ" กานต์หัวเราะในลำคออย่างไม่รู้สึกรู้สา เขาก้าวเข้ามาใกล้เรย์ทีละน้อยจนกระทั่งระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ สายตาที่มองโปรดิวเซอร์สาวเต็มไปด้วยความเยาะเย้ยถากถาง "ระวังคำพูดด้วยนะเรวิกา การกล่าวหาลอย ๆ โดยไม่มีหลักฐาน มันฟ้องหมิ่นประมาทได้นะ... อีกอย่าง ฉันจะไปทำลายโปรเจกต์ที่ตัวเองก็มีส่วนร่วมทำไมล่ะคะ? มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ขุดหลุมฝังตัวเอง" กานต์ยักไหล่ ก่อนจะโน้มตัวกระซิบด้วยเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน "แต่ถ้าเธอฉลาดพอ... ก็น่าจะรู้ว่าใครกันแน่ที่อยากเห็นเธอพังไม่เป็นท่าอีกครั้ง... เหมือนกับเมื่อห้าปีก่อนไงล่ะ" คำว่า 'ห้าปีก่อน' ทำเอาเรย์ชะงักกึก เลือดในกายเย็นเฉียบลงชั่วขณะ บาดแผลในอดีตที่เธอพยายามกลบฝังไว้ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอย่างเลือดเย็น พริมโรสทนดูท่าทางคุกคามนั้นไม่ไหว ก้าวเข้าไปกระชากคอเสื้อสูทของกานต์อย่างรวดเร็วจนผู้กำกับหนุ่มหน้าถอดสี "ถอยปากเน่า ๆ ของคุณออกไปจากเรย์ซะ! ถ้าไม่อยากให้ฉันทำให้คุณไม่ได้เหยียบเข้ามาในวงการนี้อีกเลย!" กานต์ยกมือขึ้นยอมแพ้เล็กน้อย แม้สีหน้าจะตื่นตระหนกแต่ก็ยังคงซ่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ไว้ได้ดี "ใจเย็น ๆ สิครับคุณพริมโรส ระวังภาพลักษณ์ซุปตาร์ผู้สูงส่งจะหลุดเอาได้นะ... อ้อ อีกอย่าง" กานต์หันไปมองหน้าจอโทรศัพท์ของเรย์ที่ยังคงแสดงภาพข่าวการแถลงข่าวอยู่ "ตอนนี้ไม่ใช่แค่เรื่องกองถ่ายถูกระงับหรอกนะ... แต่มีคนกำลังรอพบคุณอยู่ที่ชั้นล่าง" เรย์และพริมโรสหันมาสบตากันโดยอัตโนมัติ กานต์กระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียม ก่อนจะเอ่ยชื่อบุคคลที่ทำให้ลมหายใจของเรย์สะดุดกึกไปในวินาทีนั้น "คนที่คุณคิดว่าตายไปแล้ว... และเป็นต้นเหตุทั้งหมดของเรื่องนี้... กลับมาทวงทุกอย่างคืนแล้วล่ะครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและเดินทางร่วมกันมาจนถึงบทนี้นะคะ สายไหมกลิ่นสตรอว์เบอร์รี