ความหึงหวงระดับพรีเมียม

"ถ้าคุณคิดว่ารอยยิ้มพร่ำเพรื่อแบบนั้นจะทำให้ฉันใจอ่อนยอมแก้บทให้ บอกเลยว่าฝันไปเถอะค่ะ คุณกรณ์" เสียงหวานใสแต่คมกริบดุจใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งของเรวิกา ดังแทรกผ่านความจอแจของกองถ่ายมินิซีรีส์ยอดฮิต *'แคสติ้งนี้... ขอสละสิทธิ์ไม่รักคุณ'* โปรดิวเซอร์สาวไฟแรงในชุดสูทเข้ารูปสีเอิร์ธโทนยืนกอดอก เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความถือดี นัยน์ตาสีนิลคู่สวยมองตรงไปยัง 'กรณ์' ดารารับเชิญหนุ่มหล่อลูกครึ่งดีกรีพระเอกร้อยล้าน ที่กำลังส่งยิ้มหวานหยดเยิ้มจนมดแทบขึ้นจอแอนดรอยด์ กรณ์หัวเราะในลำคออย่างไม่ยี่ห้อ เขาก้าวเข้ามาประชิดตัวเรวิกาอีกนิดด้วยความถือวิสาสะ มือถือบทกระดาษม้วนไว้เคาะเบาๆ ที่คางอย่างหยอกเย้า "โห... เรย์ครับ อย่าใจร้ายนักเลยน่า ผมแค่อยากขอปรับบทเลิฟซีนให้มันดูอินเตอร์ขึ้นอีกนิด เพื่อเรตติ้งของพวกเราเองนะ" "ไม่ต้องค่ะ บทที่ฉันเขียนผ่านการกลั่นกรองมาอย่างดีแล้ว และถ้าคุณยังมีเวลามาหยอดมุกเลี่ยนๆ ใส่ฉัน สู้เอาเวลาไปท่องบทหน้าสามสิบให้ขึ้นใจดีกว่านะคะ เพราะเทคที่แล้ว คุณเพิ่งจะลืมบทพูดไปโต้งๆ จนพี่กานต์ผู้กำกับต้องสั่งคัทหน้าตื่นมาแล้วค่ะ" เรวิกาตอกกลับด้วยน้ำเสียงฉะฉาน ไร้ความเกรงกลัว รอยยิ้มมุมปากของเธอยิ่งทำให้กรณ์รู้สึกท้าทายมากกว่าเดิม ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาใกล้ซอกคอระหง พร้อมกระซิบด้วยน้ำเสียงเจ้าชู้ "ถ้าได้แรงบันดาลใจจากโปรดิวเซอร์คนสวย รับรองว่าเทคต่อไปผมไม่มีทางลืมบทแน่ๆ ครับ" บรรยากาศรอบกองถ่ายเริ่มเงียบลง ทีมงานต่างแอบเหลือบมองและลุ้นระทึก เพราะใครๆ ก็รู้ว่าเรวิกาคือคนเจ้าระเบียบที่ไม่ยอมให้ใครมาล้ำเส้น และที่สำคัญที่สุด... มีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องเหตุการณ์นี้อยู่จากมุมมืดของห้องแต่งตัว พริมโรส ซุปตาร์สาวฉายา 'เจ้าหญิงน้ำแข็ง' ยืนกำมือแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่เคยเรียบเฉยบัดนี้บึ้งตึง นัยน์ตาคมกริบฉายแววไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด รัศมีความเย็นชาแผ่ซ่านออกมาจนคนรอบข้างไม่กล้าเข้าใกล้ ตั้งแต่กรณ์ก้าวเข้ามาเป็นนักแสดงรับเชิญในสัปดาห์นี้ พริมโรสก็สังเกตเห็นว่าพ่อพระเอกหนุ่มรูปหล่อคนนี้ขยันเข้ามาวนเวียนใกล้ชิดเรวิกาเสียเหลือเกิน และภาพที่เห็นตรงหน้าในตอนนี้ มันก็เกินขีดจำกัดความอดทนของเธอไปไกลโขแล้ว *กล้าดียังไง... ถึงมาทำรุ่มร่ามกับคนของฉัน* พริมโรสคิดในใจด้วยความหงุดหงิดที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก ร่างระหงก้าวฉับๆ ตรงไปยังจุดเกิดเหตุด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและดุดันราวกับพายุหมุน "ดูท่าทางคุณกรณ์จะว่างมากสินะคะ ถึงได้มีเวลามาเดินขายขนมจีบโปรดิวเซอร์คนอื่นกลางกองถ่ายแบบนี้" น้ำเสียงราบเรียบแต่เยือกเย็นจนติดลบดังขึ้นแทรกกลางวงสนทนา ทำเอาเรวิกาและกรณ์ต้องหันขวับไปมอง พริมโรสเดินมาหยุดยืนเคียงข้างเรวิกาอย่างถือสิทธิ์ ใบหน้าเชิ่ดขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตคมกริบจ้องมองกรณ์ด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาแบบไม่เกรงใจใคร กรณ์ชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าชู้เจื่อนลงทันทีเมื่อเผชิญหน้ากับซุปตาร์เบอร์หนึ่งของช่อง "อ้าว... น้องพริม พอดีผมแค่ล้อเล่นกับคุณเรย์เขานิดหน่อยเองครับ ไม่เห็นต้องซีเรียสเลย" "การทำงานเวลานี้คือเวลางานค่ะ ไม่ใช่เวลามาเล่นละครลิง ถ้าคุณไม่มีปัญญาจำบท ก็ควรกลับไปท่องมาใหม่ให้ขึ้นใจ ไม่ใช่มาเดินเร่ขายเสน่ห์เรี่ยราดอย่างไร้คลาสแบบนี้" พริมโรสสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเชือดเฉือนทุกคำโดยไม่ต้องตะโกน เรวิกาเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ หญิงสาวเหลือบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของพริมโรสที่กำลังยืนบังเธอไว้ครึ่งตัว ความรู้สึกอุ่นวาบแปลกๆ แล่นริ้วขึ้นมาในอกอย่างห้ามไม่อยู่ กรณ์หน้าเสียแต่ก็ไม่กล้าต่อปากต่อคำกับพริมโรสที่มีอิทธิพลสูงในกองถ่าย เขาหัวเราะกลบเกลื่อน "เอ่อ... งั้นผมขอตัวไปทบทวนบทก่อนนะครับ" ว่าแล้วก็รีบเดินจ้ำอพหนีหายไปจากตรงนั้นทันที เมื่อสถานการณ์กลับสู่ความสงบ เรวิกาจึงหันมามองคนข้างกายด้วยแววตาระยิบระยับที่ซ่อนรอยยิ้มไว้ไม่มิด "แหม... แม่เจ้าหญิงน้ำแข็งของเรา วันนี้อารมณ์ไหนเนี่ย ถึงได้ลุกขึ้นมาปกป้องโปรดิวเซอร์สาวตาดำๆ จากพระเอกเจ้าชู้ได้ ประทับใจจังค่ะ" พริมโรสสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่าแสดงอาการหึงหวงออกนอกหน้ามากเกินไป เธอกลบเกลื่อนด้วยการเชิดหน้าขึ้นแล้วทำเสียงขึ้นจมูกใส่ "ใครปกป้องคุณกัน อย่าหลงตัวเองน่าเรวิกา ฉันแค่รำคาญเสียงน่ารำคาญของเขาที่มันมารบกวนสมาธิในการทำงานของฉันต่างหากล่ะคะ" "ปากแข็งเสียจริงนะคะ ทั้งๆ ที่เมื่อกี้หึงฉันจนแทบจะกินหัวเขาอยู่แล้วเชียว" เรวิกาแกล้งยื่นหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ๆ น้ำเสียงแพรวพราวและหยอกล้อเต็มที่ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวของโปรดิวเซอร์สาวทำให้พริมโรสใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ ใบหน้าสวยเฉี่ยวขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด แม้เธอพยายามจะรักษามาดนิ่งไว้แค่ไหนก็ตาม "ใครหึงคุณ เรย์! อย่ามามโนไปเองนะ ฉันแค่วิจารณ์ตามเนื้อผ้า..." พริมโรสยังเถียงไม่ทันจบประโยค จังหวะนั้นเอง กานต์ ผู้กำกับคู่ปรับที่เดินถือมอนิเตอร์เข้ามาพอดี ก็เอ่ยขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่มีเลศนัย "อ้าวยังไงครับ สองคนนี้ ยืนสวีทกันกลางกองแบบนี้ เดี๋ยวข่าวก็หลุดหรอก... อ้อ จริงสิ เรย์ ทางช่องเพิ่งติดต่อมาเมื่อกี้ เขาอยากให้เพิ่มซีนหวานระหว่างเธอกับกรณ์ในตอนหน้าอีกหน่อย เพื่อดันกระแสคู่จิ้นให้เรตติ้งพุ่งกระฉูด" สิ้นคำพูดของกานต์ บรรยากาศรอบตัวพริมโรสก็ดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งทันที นัยน์ตาสีนิลคู่สวยหันขวับกลับมามองเรวิกานิ่งสนิท ราวกับจะรอดูว่าโปรดิวเซอร์สาวคนเก่งจะตอบรับข้อเสนอที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความน่าหงุดหงิดนั้นอย่างไร เรวิกาลอบกลืนน้ำลายลงคอเบาๆ เมื่อเห็นสายตาคาดคั้นจากซุปตาร์สาวข้างกายที่กำลังจ้องเขม็งราวกับเสือสาวพร้อมขย้ำเหยื่อ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว ไม่ใช่เพราะข้อเสนอของช่อง แต่เป็นเพราะกลัวว่าคนตรงหน้าจะระเบิดอารมณ์ใส่เธอก่อนที่เธอจะได้ปฏิเสธต่างหาก "อ๋อ เรื่องนั้นเหรอคะ พอดีว่าฉัน..." เรวิกายังไม่ทันได้เอ่ยปฏิเสธคำสั่งของช่อง เสียงทุ้มต่ำและคุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นจากด้านหลังของกองถ่าย ขัดจังหวะการสนทนาของทุกคนให้หยุดชะงักลงทันที "ไม่ต้องเสียเวลาเพิ่มซีนอะไรทั้งนั้นครับ... เพราะผมเพิ่งซื้อลิขสิทธิ์มินิซีรีส์เรื่องนี้ทั้งหมด และในฐานะ 'โปรดิวเซอร์ใหญ่' คนใหม่... ผมขอสั่ง 'ยกเลิก' บทของดารารับเชิญคนนั้น ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป" เรวิกาและพริมโรสเบิกตากว้างพร้อมกันด้วยความตกใจ ทั้งคู่หันขวับไปมองบุคคลมาใหม่ที่ก้าวเข้ามาในรัศมีแสงไฟของกองถ่ายอย่างสง่างาม ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมไปทั่วทั้งกองถ่ายทันที! (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "สายไหมกลิ่นสตรอว์เบอร์รี" เสมอมานะคะ)