ความลับที่ขุดคุ้ย

"คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่, พริมโรส" เสียงของเรวิกาลอดผ่านไรฟันที่ขบเข้าหากันแน่น ความเงียบงันภายในห้องพักส่วนตัวของกองถ่ายหนาเตอะเสียจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร่งอยู่ในอก เรย์ไม่ได้ถอยหลังหนีแม้ว่าซุปตาร์สาวเจ้าของฉายา 'เจ้าหญิงน้ำแข็ง' จะขยับตัวเข้ามาประชิดจนกลิ่นน้ำหอมกลิ่นวานิลลาจางๆ เจือกลิ่นฝนปนเปรอยเข้าจมูก ดวงตากลมโตที่มักจะฉายแววเฉียบคมและดุดันยามทำงาน บัดนี้กลับหรี่ลงพินิจพิจารณาร่างเพรียวบางตรงหน้าอย่างไม่ไว้วางใจ ประโยคกำกวมจากปากพริมโรสเมื่อครู่ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท มันไม่ใช่คำพูดของดาราสาวที่มารับงานเพราะเงินก้อนโต หรือเพราะชื่อเสียง แต่มันคือถ้อยคำที่ทิ้งปมปริศนาไว้ราวกับจงใจดึงเธอให้ตกลงไปในหลุมพราง "เกมเหรอคะ?" พริมโรสทวนคำ ริมฝีปากสีพีชระเรื่อยกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก ดวงตากลมโตคู่สวยไหวระริกราวกับซ่อนประกายไฟบางอย่างไว้เบื้องหลัง "โปรดิวเซอร์เรย์คิดว่าฉันว่างมากจนต้องเอาชื่อเสียงตัวเองมาเสี่ยงกับแคสติ้งบ้านๆ นี่เล่นๆ หรือคะ" "ถ้าไม่ใช่เพราะเงิน... แล้วทำไมคุณถึงยอมลดตัวมารับบทในโปรเจกต์ที่ส่อแววเจ๊งตั้งแต่ยังไม่เริ่มแบบนี้ล่ะ" เรย์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงจริงจังและกดต่ำลงเพื่อคาดคั้น "คุณปฏิเสธบทนำของค่ายใหญ่ระดับประเทศมาแล้วกี่เรื่อง ทำไมถึงเลือกโปรเจกต์นี้... โปรเจกต์ที่ฉันคุมอยู่?" พริมโรสไม่ตอบทันที เธอยกมือขึ้นกอดอก ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะหนึ่ง ท่าทีนิ่งเฉยและเย่อหยิ่งแบบนั้นยิ่งทำให้เรย์หงุดหงิดจนแทบทนไม่ไหว มือบางทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ เรย์เกลียดความไม่แน่นอน และเกลียดที่สุดคือการควบคุมสถานการณ์ไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อผู้หญิงคนนี้เข้ามามีอิทธิพลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจเธออย่างไร้เหตุผล "บางที..." พริมโรสเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ดวงตาคู่คมกวาดมองสำรวจใบหน้าหวานที่กำลังบึ้งตึงด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จนเรย์ต้องเอนตัวหลบโดยอัตโนมัติ "ฉันอาจจะแค่อยากพิสูจน์ฝีมือ... ของโปรดิวเซอร์มือหนึ่งที่เคยทำผลงานระดับพันล้านพังไม่เป็นท่าเมื่อปีก่อนมั้งคะ" ราวกับมีเข็มเล่มเล็กๆ มาทิ่มแทงเข้าที่กลางใจ เรย์ชะงักกึก ลมหายใจสะดุดเฮือก ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ ปมในอดีตที่เธอพยายามกลบฝังและหนีห่างมาตลอด ถูกขุดขึ้นมาเยาะเย้ยหน้าตาเฉยด้วยคำพูดเพียงประโยคเดียวจากปากคนตรงหน้า "คุณ..." เรย์เค้นเสียงลอดไรฟัน ร่างกายสั่นเทาด้วยความโกรธระคนเจ็บใจ "คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง" "ในวงการนี้ ไม่มีอะไรที่เป็นความลับหรอกค่ะ เรวิกา" พริมโรสกระซิบเสียงพร่า ใบหน้าสวยเฉี่ยวยื่นเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะแตะกัน เรย์สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดอยู่บนพวงแก้ม ความใกล้ชิดนี้อันตรายเกินไป อันตรายต่อหัวใจที่พยายามสร้างกำแพงเหล็กกั้นไว้อย่างดี "และยิ่งเป็นเรื่องของคุณ... ฉันรู้มากกว่าที่คุณคิดเสียอีก" ก่อนที่เรย์จะได้สวนกลับด้วยถ้อยคำเชือดเฉือนใดๆ เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นขัดจังหวะ ราวกับเสียงระฆังช่วยชีวิต ทว่ามันก็สร้างความหงุดหงิดให้ไม่แพ้กัน "คุณพริมครับ ใกล้เวลาเข้าฉากทดสอบบทกับผู้กำกับกานต์แล้วครับ!" เสียงผู้จัดการส่วนตัวดังทะลุประตูเข้ามา พริมโรสถอยหลังออกไปช้าๆ แววตาสนุกสนานเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเรียบเฉยราดน้ำแข็งตามเดิม เธอมองหน้าเรย์ที่ยังคงยืนหายใจหอบกระชั้นด้วยความโกรธ ก่อนจะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่ชวนให้คนมองหมั่นไส้ "เรายังคุยกันไม่จบนะคะ... โปรดิวเซอร์เรย์" พูดจบ ซุปตาร์สาวก็หมุนตัวเดินนองหน้าออกไปจากห้องพักทันทิ้งให้เรยืนเคืองอยู่ลำพัง เรย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติและความเยือกเย็นของตัวเองกลับคืนมา มือบางยกขึ้นแตะหน้าอกด้านซ้ายที่ยังคงเต้นรำไม่เป็นจังหวะ ผู้หญิงคนนี้อันตราย... อันตรายต่อความรู้สึกและหัวใจของเธอเสียยิ่งกว่าโปรเจกต์หนังร้อยล้านที่กำลังจะล่มเสียอีก ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เรย์เดินกลับออกมายังบริเวณสตูดิโอหลัก บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ทีมงานกำลังเร่งมือจัดฉาก ขณะที่กานต์ ผู้กำกับหนุ่มคู่แข่งที่ผันตัวมาคุมการแคสติ้งรอบนี้กำลังยืนกอดอกสั่งการด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ทันทีที่เห็นเรย์เดินเข้ามา กานต์ก็ยกยิ้มมุมปาก เดินตรงเข้ามาหาด้วยท่าทีเย้ยหยันตามนิสัย "ไงครับ คุณโปรดิวเซอร์คนเก่ง ดูท่าทางคุณพริมโรสเขาจะถูกใจโปรเจกต์นี้เอามากๆ เลยนะ ถึงกับออกปากชมออกนอกหน้าตอนที่เข้าฉากเทสต์กับผมเมื่อกี้" กานต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงกวนประสาท แววตาคมกริบมองเรย์อย่างจับผิด "แปลกดีนะครับ ดาราระดับเอ A-list ยอมลดตัวมารับบทในหนังอินดี้ทุนต่ำแถมมีประวัติฉาว... หรือว่าคุณไปแอบตกลงอะไรลับหลังกับน้องเขาไว้หรือเปล่า?" เรย์ปรายตามองผู้กำกับหนุ่มด้วยหางตา รอยยิ้มเยาะเย้ยถูกจุดขึ้นที่มุมปากอย่างไม่ยอมแพ้ "เรื่องในกองถ่ายของฉัน จะเป็นยังไงก็คงไม่จำเป็นต้องมารายงานผู้กำกับมือสองอย่างคุณหรอกนะคะ หรือว่าคุณกำลังร้อน1ตัว กลัวว่าฝีมือตัวเองจะสู้กระแสของพริมโรสไม่ได้กันแน่ล่ะคะ, คุณกานต์" กานต์หน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อโดนตอกกลับอย่างเจ็บแสบ "ปากเก่งให้มันตลอดรอดฝั่งเถอะน่าเรย์ ระวังเถอะ... ความลับที่คุณพยายามซ่อนไว้ ถ้ามันหลุดออกมาเมื่อไหร่ โปรเจกต์นี้ได้พังคามือคุณรอบสองแน่" คำพูดของกานต์ทำให้เรย์ชะงักไปเล็กน้อย สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว คำว่า 'ความลับ' ที่กานต์พูดถึง... มันหมายถึงเรื่องความผิดพลาดในอดีตของเธอ หรือว่ามันมีเรื่องอื่นที่เธอไม่รู้ซ่อนอยู่กันแน่? ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยปากซักถามอะไรเพิ่มเติม เสียงประกาศเรียกจากทีมงานหน้าเซตก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ "คุณเรย์ครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" ผู้ช่วยโปรดิวเซอร์วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาเธอ สีหน้าซีดเผือกจนเห็นได้ชัด "คือ... คือว่าเอกสารสัญญาฉบับจริงของ1คุณพริมโรส ที่ระบุเงื่อนไขพิเศษเกี่ยวกับโปรเจกต์นี้... มันหายไปจากห้องเก็บเอกสารครับ!" เรย์ขมวดคิ้วมุ่นทันที ความรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ตีรวนขึ้นมาในอก "หายไปได้ยังไง นายตรวจดูดีๆ หรือยัง?" "ผมหาทั่วแล้วครับ แต่ที่สำคัญกว่านั้น..." ผู้ช่วยหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะยื่นแท็บเล็ตหน้าจอเปิดข่าวซุบซิบวงการบันเทิงให้เรย์ดู "ตอนนี้มีสำนักข่าวปล่อยภาพหลุดเอกสารลับฉบับนั้นออกมาแล้วครับ และพาดหัวข่าวบอกว่า... พริมโรสยอมรับงานนี้ก็เพื่อแลกกับการขุดคุ้ยความลับในอดีตของโปรดิวเซอร์เรย์!" เรย์ก้มมองหน้าจอแท็บเล็ต ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นภาพเอกสารและพาดหัวข่าวที่โหมกระพือความแรง ลมหายใจสะดุดกึก สมองขาวโพลนชั่วขณะ ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง *นี่คือเกมที่พริมโรสกำลังเล่นอยู่จริงๆ สินะ...* ทว่าในวินาทีที่เรย์กำลังจะหันไปสั่งการทีมงานเพื่อควบคุมสถานการณ์ ร่างเพรียวบางคุ้นตาของซุปตาร์สาวก็ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอพอดี พริมโรสจ้องมองเรย์ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก มุมปากอิ่มยกยิ้มระรื่นราวกับผู้ถือไพ่เหนือกว่าในทุกประตู "ตกใจอะไรคะ, โปรดิวเซอร์คนเก่ง..." พริมโรสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบข้างหอเรย์ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าชัดเจนทุกถ้อยคำจนคนฟังขนลุกซู่ "ฉันบอกแล้วไงคะว่า... ฉันรู้ความลับของคุณทุกอย่าง... และฉันนี่แหละ จะเป็นคนขุดคุ้ยมันออกมาให้โลกรู้อีกครั้งด้วยมือของฉันเอง" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความลับอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ! - สายไหมกลิ่นสตรอว์เบอร์รี