คำปลอบโยนในเงามืด

"ปรบมือให้ตัวเองดังๆ เลยค่ะศรุต... เพราะนี่น่าจะเป็นโชว์สุดท้ายในชีวิตที่คุณจะได้จัดในฐานะผู้มีอำนาจ" น้ำเสียงของรินรดาเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก แต่มือที่กำชายกระโปรงจนสั่นเทาของเธอกลับทรยศต่อความแข็งแกร่งนั้น ท่ามกลางเสียงปรบมืออันน่ารังเกียจที่ดังก้องผ่านลำโพงโปรเจกต์เตอร์ ศรุต—ชายผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นพันธมิตรคนสำคัญ—เผยรอยยิ้มเหยียดหยามออกมาจากจอภาพ เขาไม่ใช่แค่คู่แข่งทางธุรกิจ แต่เขากำลังเล่นเกมกับชีวิตของเธอผ่านข้อมูลรั่วไหลที่ทำลายความเชื่อมั่นของนักลงทุนจนย่อยยับ บรรยากาศในห้องรับรองวีไอพีที่เคยหรูหรา กลับกลายเป็นห้องขังที่เต็มไปด้วยความกดดัน รินรดารู้สึกเหมือนลมหายใจของเธอถูกสูบออกไป เมื่อความผิดพลาดเล็กน้อยที่เธอพยายามแก้ไขมาตลอดทั้งคืน กลับถูกศรุตหยิบมาขยี้ซ้ำต่อหน้าผู้ถือหุ้นนับร้อย "ริน... หันมามองฉัน" เสียงทุ้มต่ำและหนักแน่นดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด คินน์ไม่ได้พูดอะไรปลอบประโลมแบบเลี่ยนๆ แต่เขากลับก้าวเข้ามาหาเธอด้วยระยะประชิด มือแกร่งที่ผ่านการกดคีย์บอร์ดมานับล้านครั้งคว้าข้อมือเธอเบาๆ ก่อนจะออกแรงดึงให้เธอหันมาเผชิญหน้ากัน "คุณจะยอมให้เสียงปรบมือของคนกระจอกพวกนั้นมาตัดสินค่าของคุณงั้นเหรอ?" คินน์เลิกคิ้ว สายตาคมกริบของเขาไม่ได้มองไปยังหน้าจอที่กำลังฉายภาพความพ่ายแพ้ แต่มันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เริ่มมีรอยน้ำตาคลอหน่วย "แต่นั่นคือข้อมูลการเงินทั้งหมด... ถ้ามันหลุดไปมากกว่านี้ ฉันไม่เหลืออะไรเลยนะคินน์" เสียงของรินรดาสั่นพร่า เธอคือซีอีโอที่ทุกคนเกรงขาม แต่ในวินาทีนี้ เธอเป็นเพียงผู้หญิงที่เพิ่งถูกคนที่ไว้ใจที่สุดหักหลัง คินน์ไม่ตอบโต้ด้วยถ้อยคำ แต่เขากลับก้าวไปที่โต๊ะทำงานของเธอ คว้าเอาแล็ปท็อปเครื่องหรูมาไว้ในมือ ก่อนจะใช้นิ้วเรียวยาวรัวลงบนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูงจนมองไม่ทัน เสียง 'กึกๆ' ของคีย์บอร์ดกลายเป็นเสียงดนตรีที่น่าเกรงขามที่สุดในเวลานี้ "เจย์ เตรียมรับโอนข้อมูลชุดสำรองจากเซิร์ฟเวอร์ลับในสวิตเซอร์แลนด์... ส่วนริน..." คินน์หยุดกะทันหัน แล้วหันมาสบตากับเธออีกครั้ง มุมปากของเขายกยิ้มร้ายกาจที่ทำให้รินรดาใจเต้นแรงแบบแปลกๆ "ในเมื่อมันอยากเล่นเกมเปิดเผยตัวตน เราก็แค่เปลี่ยนกติกาใหม่ ให้มันรู้ว่าเงินตราน่ะมีไว้เพื่อฟาดหน้าคน ไม่ใช่ให้คนมาดูถูก" คินน์คว้าโทรศัพท์มือถือของรินรดาขึ้นมา ปลดล็อกด้วยลายนิ้วมือของเขาเอง (ที่เขาแอบเมมไว้ตอนไหนไม่รู้) แล้วจัดการโอนเงินตัวเลขมหาศาลเข้าบัญชีกลางของกลุ่มบริษัทคู่แข่งที่ศรุตถือหุ้นใหญ่เพียงเสี้ยววินาที "คุณทำอะไรน่ะ?" "ทำลายมันจากข้างในไงคะ" คินน์ยื่นมือมาประคองใบหน้าของรินรดาไว้ "ฟังนะ... ไม่ว่าศรุตจะวางแผนอะไรไว้ แต่มันลืมไปอย่างหนึ่ง ในโลกของเกมคนที่ควบคุมกติกาได้ คือคนที่มีทรัพยากรมากที่สุด และตอนนี้ คุณคือคนที่รวยที่สุดในห้องนี้... และฉัน ก็คือคนที่ถืออาวุธที่อันตรายที่สุดในมือคุณ" รินรดาเงยหน้ามองคนตรงหน้า ความมั่นใจที่เคยแตกสลายเริ่มกลับมาก่อตัวขึ้นอีกครั้ง เมื่อเธอเห็นประกายตาที่เปี่ยมไปด้วยพลังของคินน์ ความกลัวหายไป เหลือเพียงความปรารถนาที่จะเอาคืนให้สาสม "เราจะทำยังไงต่อคะ?" น้ำเสียงของเธอเริ่มกลับมาเฉียบขาดอีกครั้ง "โอนสายไปที่ห้องประชุมใหญ่... บอกให้ผู้ถือหุ้นทุกคนรอสักครู่ เพราะตอนนี้ผมกำลังจะ 'ถล่ม' บัญชีบริษัทลูกที่ศรุตใช้ฟอกเงินให้มันดูแบบสดๆ ผ่านหน้าจอนั่นไงล่ะ" คินน์กดปุ่ม 'Enter' ครั้งสุดท้าย เสียงสัญญาณเตือนจากคอมพิวเตอร์ของศรุตที่อยู่อีกฝั่งของโลกดังลั่นสนั่นลำโพงของห้องประชุมใหญ่ รอยยิ้มแห่งชัยชนะบนหน้าจอของศรุตแข็งค้างทันที เมื่อยอดเงินในบัญชีบริษัทลูกที่เขาใช้ทำเรื่องผิดกฎหมายกำลังไหลทะลักออกไปสู่บัญชีการกุศลอย่างไม่หยุดยั้ง แต่ในขณะที่สถานการณ์กำลังพลิกผันไปในทางที่ฝ่ายรินรดาได้เปรียบ เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าในมือถือของรินรดาก็ดังขึ้นพร้อมกัน... เป็นข้อความสั้นๆ จากเบอร์นิรนามที่ส่งภาพถ่ายมุมสูงของห้องรับรองที่พวกเขากำลังยืนอยู่ 'เกมเพิ่งเริ่มขึ้นเองครับที่รัก... และดูเหมือนว่าแขกไม่ได้รับเชิญกำลังจะมาถึงในอีก 30 วินาที' ประตูห้องรับรองถูกกระชากเปิดออกพร้อมกับเสียงฝีเท้าของชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำนับสิบคนที่กรูกันเข้ามาล้อมพวกเขาไว้ ขณะที่ในมือของศรุตที่ปรากฏบนจอภาพกลับค่อยๆ หยิบปืนพกขึ้นมาวางบนโต๊ะพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบ "ยินดีต้อนรับสู่ด่านสุดท้ายครับ... เกมเมอร์" หวังว่าตอนที่ 20 นี้จะทำให้คุณรี้ดเดอร์ใจเต้นตึกตักจนต้องรีบอ่านตอนต่อไปนะคะ ไอศกรีมมินต์ช็อกตั้งใจเขียนให้สุดฝีมือเลยค่ะ!