มรสุมลูกใหม่

เสียงปรบมือเยาะเย้ยดังขึ้นก้องห้องประชุมบอร์ดบริหารระดับสูง พร้อมกับแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลที่ถูกกระแทกจนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว รินรดาตวัดสายตาคมกริบมองไปยังเจ้าของร่างสูงโปร่งที่ยืนยันรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมอยู่ปลายโต๊ะ—ศรุต ประธานกรรมการบริหารฝ่ายกลยุทธ์ผู้มีความทะเยอทะยานเกินงาม กำลังใช้นิ้วเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะอย่างเหนือกว่า "หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ ท่านประธานยังคิดจะปกป้องคนของตัวเองอีกหรือครับ?" ศรุตเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่จงใจให้ดังไปทั่วห้อง ท่ามกลางสายตาหวาดระแวงและซุบซิบของบอร์ดบริหารคนอื่นๆ ที่หันมามองรินรดาเป็นตาเดียว เอกสารในแฟ้มนั้นระบุชัดเจนถึงเส้นทางการเงินที่ถูกโอนย้ายไปยังบัญชีส่วนตัวของคินน์—เกมเมอร์หนุ่มปากจัดผู้เป็นทั้งคู่หมั้นและที่ปรึกษาคนสนิทของเธอ ยอดเงินกว่าสิบล้านบาทถูกระบุว่าเป็นการ "ยักยอก" จากงบประมาณโครงการพัฒนาแพลตฟอร์มเกมอีสปอร์ตที่เพิ่งอนุมัติไปเมื่อสัปดาห์ก่อน รินรดานิ่งเงียบ ใบหน้าเรียบเฉยราวน้ำแข็งสลัก เธอไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายตาเย็นชาที่วับวามขึ้นวูบหนึ่ง ขณะกวาดสายตามองเอกสารปลอมแปลงเหล่านั้นด้วยความสมเพชระคนขบขัน "คุณศรุตดูจะมั่นใจมากนะคะว่าเกมนี้คุณเป็นฝ่ายชนะ" น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำเอาศรุตที่กำลังยิ้มเยาะถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง "หลักฐานมัดตัวแน่นหนขนาดนี้ ต่อให้คุณรินรดามีอำนาจเงินล้นฟ้าแค่ไหน ก็คงช่วย ‘เด็กสร้าง’ ของคุณให้พ้นคุกพ้นตารางไม่ได้หรอกครับ ทางที่ดีควรปล่อยให้ตำรวจเข้ามาจัดการ หรือไม่ก็... เซ็นใบลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบเสียตั้งแต่ตอนนี้" ศรุตโน้มตัวลงมาใช้มือค้ำโต๊ะ พยายามกดดันเธอด้วยจิตวิทยาต่ำช้า ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมบอร์ดก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท คินน์ก้าวเข้ามาด้วยท่าทางสบายๆ สวมเสื้อฮู้ดสีดำสนิทและกางเกงยีนส์เซอร์ๆ ตัดกับบรรยากาศตึงเครียดในห้องประชุมอย่างสิ้นเชิง เขาเคี้ยวหมากฝรั่งในปากพลางกวาดสายตากวนประสาทมองรอบห้อง ก่อนจะหยุดสายตาไว้ที่ศรุตแล้วยิ้มมุมปาก "โทษทีครับ พอดีรถติด... ติดสอยห้อยตามความโง่ของใครแถวนี้จนเสียเวลา" คินน์เอ่ยขึ้น ทำเอาศรุตหน้าตึงเปรี๊ยะด้วยความโกรธ "ไอ้เด็กปากดี! แกยังกล้าโผล่หัวมาอีกเหรอ แกเพิ่งจะปล้นเงินบริษัทไปสิบล้านนะ!" ศรุตชี้หน้าตะคอกเสียงดังลั่น คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ เดินตรงเข้าไปหารินรดาแล้วยื่นมือไปแตะไหล่บางเบาเพื่อส่งสัญญาณว่าไม่ต้องกังวล ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับศรุตแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน "ปล้นเหรอ? พูดซะดิบดีเลยนะพี่ชาย" คินน์หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าเสื้อฮู้ด ปัดหน้าจอสองสามครั้งก่อนจะกดเชื่อมต่อกับโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่กลางห้องประชุม "พอดีผมเป็นพวกชอบเล่นเกมน่ะครับ และเกมโปรดของผมช่วงนี้คือการ... ขุดคุ้ยขยะที่ชอบทำตัวเป็นหนอนบ่อนไส้" พรึบ! ภาพบนหน้าจอโปรเจกเตอร์เปลี่ยนจากเอกสารปลอมของศรุต กลายเป็นผังเส้นทางการเงินที่แท้จริง พร้อมด้วยคลิปวิดีโอวงจรปิดและบันทึกเสียงสนทนาที่บีบหัวใจคนทำชั่วให้อึดอัดหายใจไม่ออก เสียงของศรุตกำลังเจรจากับแฮกเกอร์รับจ้างเพื่อปลอมแปลงลายมือชื่อและสร้างหลักฐานเท็จกำลังดังกระหึ่มไปทั่วห้อง สีหน้าของศรุตเปลี่ยนจากความมั่นอกมั่นใจ กลายเป็นซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผม ดวงตาเบิกโพงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อตระหนักได้ว่าแผนการทั้งหมดถูกซ้อนแผนไว้อย่างแนบเนียน "นี่มัน... นี่มันอะไรกัน! คลิปปลอม! พวกแกตัดต่อ!" ศรุตโวยวายเสียงหลง พยายามพุ่งตัวเข้ามาเพื่อจะปิดโปรเจกเตอร์ แต่เจย์—เพื่อนสนิทสายฮาของคินน์ที่ยืนดักรออยู่หน้าประตู กลับก้าวเข้ามาขวางไว้ด้วยรอยยิ้มกวนบาทา พร้อมกับยกสมาร์ตโฟนโชว์เอกสารคำสั่งศาล "ใจเย็นๆ สิครับคุณศรุต ของจริงยังไม่ทันได้เริ่มเล่นเลยนะเนี่ย" เจย์หัวเราะในลำคอ "นี่หมายจับคดีฉ้อโกงและฟอกเงินส่วนตัวของคุณ พร้อมกับหลักฐานที่พี่รินรดาเขาเพิ่งส่งให้ DSI ตรวจสอบเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน... อ้อ ทางธนาคารอายัดบัญชีทั้งหมดของคุณเรียบร้อยแล้วด้วยนะครับ" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ออร่าความเยือกเย็นและทรงอำนาจแผ่ซ่านไปทั่วห้องจนทุกคนแทบไม่กล้าหายใจแรง เธอเดินเข้าไปใกล้ศรุตที่ตอนนี้เข่าแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "เงินสิบล้านที่คุณใส่ร้ายคินน์... ฉันใช้ซื้อหุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทของคุณไปเรียบร้อยแล้วเมื่อเช้านี้ค่ะ" รินรดาโน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่เชือดเฉือนถึงขั้วหัวใจ "และตอนนี้ ในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด... ฉันขอไล่คุณออกจากบริษัทแห่งนี้... เดี๋ยวนี้ค่ะ" ศรุตเข่าทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ ร่างกายสั่นเทาด้วยความแค้นและหวาดกลัว เขารีบเงยหน้าขึ้นมองรินรดาและคินน์ด้วยแววตาอาฆาตมาดร้าย ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่นพร่า "พวกแก... อย่าเพิ่งใจร้อนไป! คิดว่ากำจัดฉันได้แล้วจะจบเหรอ? เกมนี้มันเพิ่งเริ่มต้นต่างหาก!" ศรุตเค้นเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับคว,สับโทรศัพท์มือถือเครื่องสุดท้ายขึ้นมากดส่งข้อความคำสั่งบางอย่างออกไป "ถ้าฉันต้องพัง... ฉันก็จะลากพวกแกให้ลงนรกไป1กับฉันด้วย!" สิ้นคำพูดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นตึกสำนักงานใหญ่ ไฟฉุกเฉินสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องในห้องประชุมที่ดับวูบลง ก่อนจะปรากฏข้อความตัวอักษรสีเลือดสว่างวาบขึ้นมาว่า: **"ระบบความปลอดภัยทั้งหมดถูกล็อก... เริ่มนับถอยหลังการทำลายล้างข้อมูลบริษัท"** ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุน "ไอศกรีมมินต์ช็อก" มาโดยตลอด แล้วมาลุ้นระทึกไปพร้อมกันในตอนหน้านะคะ!