ตามล่าหาความจริง

"เกมพลิกแล้วค่ะคุณศรุต... ลองก้มลงไปอ่านตัวเลขบรรทัดสุดท้ายให้ชัดเจนอีกรอบดีไหมคะ เผื่อว่าสายตาอันกว้างไกลของคุณจะเริ่มพร่ามัวไปตามอายุขัยแล้ว" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังของคินน์ดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัดภายในห้องประชุมใหญ่ ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อฮู้ดสีดำสนิทที่เป็นเอกลักษณ์ก้าวเท้าฉับๆ เข้ามาประชิดโต๊ะกระจกนิรکاری โดยมีเจย์เดินตามประกบพร้อมกับแท็บเล็ตหน้าจอเรืองแสงที่แสดงผังการโอนถ่ายเงินดิจิทัลระดับร้อยล้านอย่างโจ่งแจ้ง รินรดาที่กำลังยืนนิ่งด้วยความตกตะลึงกับร่างระหงของ "คุณหญิงวิภาดา" ผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับสองที่ยืนยิ้มเยาะอยู่ข้างกายศรุต ถึงกับต้องเบนสายตาคมกริบกลับมามองคู่หมั้นหนุ่มของเธอทันที ดวงตาทรงเสน่ห์ฉายแววความประหลาดใจระคนโล่งอก ก่อนที่มุมปากอิ่มจะยกยดยิ้มร้ายกาจขึ้นมาอย่างรู้ทัน "หมายความว่ายังไงไอ้เด็กเหลือขอ! แกกล้าดียังไงมาป่วนห้องประชุมคณะกรรมการบริษัท!" ศรุตตบโต๊ะเสียงดังลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัดเมื่อเห็นหลักฐานบนหน้าจอที่ฟ้องมัดตัวว่าเขาแอบยักยอกเงินกองทุนสำรองไปใช้ส่วนตัว "เด็กเหลือขอคนนี้แหละค่ะที่จะทำให้คุณต้องไปนอนกอดลูกกรงในคุกเร็วๆ นี้" คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบทอดมองศรุตราวกับมองมดปลวก นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบ "คุณคิดว่าการลบฐานข้อมูลการเงินแบบลวกๆ แล้วโยนความผิดให้รินจะเนียนพอเหรอคะ? น่าเสียดายจัง... ที่รหัสผ่านเข้าระบบหลังบ้านของคุณ มันดันตรงกับวันเกิดกิ๊กน้อยที่คุณแอบซื้อคอนโดให้เมื่อเดือนก่อนพอดิบพอดี เจย์... จัดการเปิดคลิปเสียงยืนยันตัวตนให้ที่ประชุมเขาฟังเป็นบุญตาหน่อยสิคะ" สิ้นคำสั่งของคินน์ เจย์ก็กดปุ่มเล่นไฟล์เสียงบนแท็บเล็ตทันที เสียงสนทนาอันคุ้นเคยระหว่างศรุตและตัวแทนบริษัทนอมินีดังกระหึ่มก้องห้องประชุม ยิ่งตอกย้ำความผิดแบบดิ้นไม่หลุด ใบหน้าของศรุตซีดเผือดลงทีละน้อย เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ ร่างหนาสั่นเทาด้วยความกลัวผสมความแค้น แต่ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านั้น เสียงหัวเราะแผ่วเบาอย่างชอบใจก็ดังขึ้นจากร่างระหงของคุณหญิงวิภาดาที่ยืนกอดอกมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสายตาเรียบเฉย "เล่นสนุกกันพอหรือยังคะ... ทุกคน" คุณหญิงวิภาดากวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนจะเดินน่องสะโอดสะองตรงเข้าไปหารินรดาแล้วเอื้อมมือไปตบไหล่เบาๆ สองที "หนูรินคะ หนูคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่างป้าจะยอมเอาอนาคตของบริษัทที่สามีผู้ล่วงลับสร้างมากับมือ ไปฝากไว้กับผู้ชายไร้น้ำยาอย่างศรุต?" รินรดากะพริบตาปริบๆ สมองอันปราดเปรื่องประมวลผลอย่างรวดเร็ว "คุณป้าวิภาดา... หรือว่าทั้งหมดนี่..." "ใช่ค่ะ" คุณหญิงวิภาดายิ้มละไม รอยยิ้มที่เคยดูน่ากลัวเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นทรงอำนาจ "ป้าแค่อยากดึงงูพิษออกจากโพรงให้มันชัดเจนก็เท่านั้นเองค่ะ หนูรินกับหนูคินน์ช่วยกันขุดรากถอนโคนมันออกมาให้หมด ไม่อย่างนั้นป้าคงนอนตายตาไม่หลับแน่ๆ ที่เห็นบริษัทโดนคนเลวๆ สูบเลือดสูบเนื้ออยู่แบบนี้" คินน์ยกมือขึ้นกอดอก พลางส่งยิ้มกวนประสาทให้ศรุตที่ตอนนี้ทรุดตัวลงนั่งคอพับคออ่อนบนเก้าอี้ด้วยความสิ้นหวัง "เห็นไหมคะคุณศรุต เกมนี้คุณไม่ได้สิทธิ์ ‘รีเซ็ต’ ใหม่หรอกนะ เตรียมตัวรับหมายศาลพร้อมดอกเบี้ยทบต้นได้เลยค่ะ" บรรยากาศในห้องประชุมกลับมาคุกรุ่นอีกครั้งด้วยชัยชนะของฝ่ายพระนาง แต่ทว่า ในจังหวะที่ทุกคนกำลังโล่งอกและคิดว่าเรื่องราวทั้งหมดได้บทสรุปแล้วนั้น หน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ที่เคยแสดงกราฟการเงิน กลับดับวูบลงอย่างกะทันหัน พรึบ! ไฟสำรองฉุกเฉินสีแดงก่ำสว่างวาบขึ้นทั่วทั้งชั้น พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นตึก รินรดานิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นทันทีด้วยสัญชาตญาณนักธุรกิจที่ร่ำเรียนมาว่า "มีความผิดปกติ" เกิดขึ้นอย่างแน่นอน "เกิดอะไรขึ้น เจย์ เช็คระบบซิ!" รินรดาออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด เจย์รีบก้มลงรัวนิ้วลงบนแท็บเล็ตของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง หน้าจอระบบรักษาความปลอดภัยของตึกกำลังรวนอย่างหนัก โค้ดแปลกปลอมนับร้อยบรรทัดวิ่งพล่านสวนทางกันจนระบบล็อกอัตโนมัติ "แย่แล้วครับพี่ริน! ระบบฐานข้อมูลส่วนกลางกำลังถูกดาวน์โหลดออกไปข้างนอก... ไม่ใช่แค่เรื่องเงินในบริษัท แต่มันคือโปรแกรมเกมต้นแบบตัวใหม่ล่าสุดของคินน์ที่กำลังจะเปิดตัวสัปดาห์หน้า!" เจย์เงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกหยาดเหงื่อท่วมหน้า คินน์นัยน์ตาคมกริบหรี่แคบลงทันที รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงโปร่ง เกมเมอร์อันดับหนึ่งผู้ไม่เคยพลาดท่าให้ใคร กลับรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แล่นริ้วขึ้นมาจากสันหลัง มีหนอนบ่อนไส้อีกตัว... และมันกำลังขโมยทุกอย่างที่เขาและรินรดาร่วมกันสร้างขึ้นมาหยาดเหงื่อแรงกาย! ก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งตัว ประตูลิฟท์ส่วนตัวของผู้บริหารก็เปิดออกพร้อมกับร่างของชายชุดสูทแปลกหน้าคนหนึ่งที่ก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็น บนมือถือของเขากำลังแสดงหน้าจอการถ่ายทอดสดที่แพร่ภาพโค้ดลับสุดยอดของเกมลงบนอินเทอร์เน็ตสาธารณะอย่างเปิดเผย! "สายไปแล้วล่ะครับคุณคินน์... ผลงานชิ้นเอกของคุณตอนนี้ กลายเป็นสมบัติสาธารณะไปเรียบร้อยแล้ว!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและร่วมเดินทางไปกับความแซ่บนี้เสมอนะคะ เจอกันตอนหน้าค่ะ!