คินน์เดินเกมเอง

"เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ที่กรรโชกกระชากผืนฟ้าจนกระจกห้องประชุมบนชั้นสูงสุดแทบแตกละเอียด ไม่ใช่สัญญาณของการเจรจา... แต่มันคือเสียงคำรามของมัจจุราชที่สวมสูทสั่งตัดพิเศษจากมิลาน" รินรดากำโทรศัพท์มือถือในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นตาราคาแพงกวาดมองร่างของศรุตที่กำลังยืนยันตัวเลขการฮุบหุ้นด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย ชายผู้มั่นใจว่าตนเองถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู กำลังหัวร่อต่อกระซิบกับบอร์ดบริหารที่พร้อมจะทรยศเธอได้ทุกเมื่อเพื่อผลประโยชน์ระยะสั้น ศรุตคิดว่าเขาคือนักล่าที่สมบูรณ์แบบในเกมนี้ แต่เขากลับลืมไปอย่างสนิทใจว่า... บนห่วงโซ่อาหาร ยังมีสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวกว่าซ่อนตัวอยู่ใต้เงาความมืด ประตูห้องประชุมผลักเปิดออกอย่างแรง เสียงกระแทกดังสนั่นราวกับแผ่นดินไหว ร่างสูงโปร่งในชุดแจ็คเก็ตหนังสีดำสนิทที่คุ้นเคยดีก้าวเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่แฝงไปด้วยความเยียบเย็นและอันตราย คินน์ไม่ได้มาในฐานะเด็กหนุ่มนักกีฬาอีสปอร์ตที่ถูกรุมทึ้งจากข่าวฉาวอีกต่อไปแล้ว แต่เขาคือผู้กุมชะตากรรมทั้งหมดของกระดานนี้ "ตกใจอะไรกันคะทุกคน หน้าตาเหมือนเห็นผีกลางวันแสกๆ ทั้งที่จริงแล้ว... ฉันแค่พาแขกคนสำคัญมาช่วยเคลียร์บัญชีเก่าให้มันจบๆ ต่างหากล่ะ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เจย์เดินตามหลังเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตหน้าจอสีฟ้าที่สว่างวาบ ข้อมูลลับระดับชาติและเส้นทางการเงินสีเทาของศรุตถูกส่งตรงขึ้นจอโปรเจคเตอร์ขนาดยักษ์กลางห้องประชุมโดยไม่ต้องขออนุญาต "แก! ไอ้เด็กเวรนี่เข้ามาได้ยังไง รปภ. ไปไหนหมดวะ!" ศรุตแผדเสียงคำรามด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าที่เคยนิ่งสงบตอนนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัวเมื่อเห็นตัวเลขการโอนเงินใต้โต๊ะปรากฏหราบนจอภาพ รินรดายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ความเย็นชาในแว่นตาสายตาถูกแทนที่ด้วยประกายความสะใจอย่างปิดไม่มิด เธอนั่งไขว่ห้างประสานมือไว้บนตัก มองดูศรุตที่กำลังดิ้นรนเหมือนปลาหมดลมบนเขียง คินน์ก้าวเข้ามาหยุดยืนข้างเก้าอี้ของเธอ มือหนาวางลงบนพนักพิงเบาๆ เป็นการแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของและประกาศศักดาอย่างชัดเจนว่า ใครคือผู้มีอำนาจที่แท้จริงในห้องนี้ "รปภ. ของคุณเหรอคะ? ตอนนี้คงกำลังงงอยู่กับหมายศาลข้อหาฟอกเงินและสมคบคิดกันโกงบริษัทร่วมสามสิบฉบับที่ฉันเพิ่งเซ็นอนุมัติให้ตำรวจบุกจับเมื่อนาทีที่แล้วนี่เองค่ะ" รินรดากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่น่าเกรงขาม น้ำเสียงของซีอีโอสาวผู้กุมอำนาจเงินตราเต็มขั้นทำให้กรรมการบริษัทหลายคนถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น ศรุตหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผาก เขาพยายามจะคว้าเอกสารบนโต๊ะเพื่อทำลายหลักฐาน แต่เจย์ไวกว่า พุ่งตัวเข้าไปปัดแฟ้มนั้นกระเด็นตกพื้น พร้อมกับหัวเราะเยาะในลำคอ "จะรีบไปไหนล่ะครับคุณศรุต เกมยังไม่ทันจบเลยนะ... อ้อ ลืมบอกไป คอนเนคชั่นสายมืดที่คุณคิดว่ายิ่งใหญ่นักหนาน่ะ ตอนนี้บอสใหญ่ของฝั่งนั้นเขาฝากความคิดถึงมาให้ ผ่านกุญแจมือเงาที่กำลังล็อกข้อมือลูกน้องคนสนิทของคุณอยู่ที่ลานจอดรถแล้วล่ะครับ" เจย์กระซิบเสียงลอดไรฟันด้วยความสะใจ คินน์ก้าวเข้าไปประชิดตัวศรุต ระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงแค่คืบ กลิ่นอายความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวของเซียนเกมเมอร์ขาโหดทำให้ศรุตต้องก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ ดวงตากลมโตแต่คมกริบราวกับเหยี่ยวจ้องมองคู่ปรับด้วยความสมเพชเวทนา "นายมันก็แค่เด็กติดเกมที่อาศัยเกาะผู้หญิงกิน! ไม่มีทางชนะฉันได้หรอก!" ศรุตตะโกนสุดเสียงด้วยความสติแตก พยายามยื้อเฮือกสุดท้ายเพื่อกู้ศักดิ์ศรี คินน์หัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่เย็นเยียบจนคนฟังต้องขนลุกซู่ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะประชุมเป็นจังหวะ ราวกับกำลังนับถอยหลังเวลาตายของศรุต "เด็กติดเกมงั้นเหรอ? หึ... นายคงลืมไปสินะครับว่าคนที่ทำลายระบบความปลอดภัยทั้งหมดของบริษัทนายในเวลาสามวินาที... คือเด็กคนนี้แหละ" คินน์ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูศรุตด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "และเงินทุกบาททุกสตางค์ที่คุณเอาไปปรนเปรอเครือข่ายใต้ดิน ตอนนี้มันถูกโอนเข้าบัญชีกลางของภรรยาผม... เอ้ย! คู่หมั้นของผมเรียบร้อยแล้ว ในฐานะค่าเสียหายทางแพ่ง" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รัศมีของซีอีโอสาวแผ่ขยายจนกดทับทุกคนในห้องให้แทบหายใจไม่ออก เธอยื่นเอกสารฉบับสุดท้ายให้ศรุตดูด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความปรานี "เซ็นใบลาออกซะ แล้วไสหัวออกไปจากตึกของฉัน... ไม่อย่างนั้น ฉันจะทำให้ตระกูลของคุณไม่เหลือแม้กระทั่งแผ่นดินจะซุกหัวนอน" ในขณะที่สถานการณ์กำลังเดือดถึงขีดสุดและชัยชนะอยู่แค่เอื้อม เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือของคินน์ก็ดังขึ้นพร้อมกันสามเครื่องติดต่อกัน ข้อความบนหน้าจอแสดงผลจากบุคคลปริศนาที่ไม่มีใครคาดคิด... ส่งภาพถ่ายปัจจุบันของใครบางคนที่กำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องทำงานส่วนตัวของรินรดา พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่สลักเสลาด้วยความเยือกเย็น: *"เกมจริงเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหากล่ะ คินน์... นายคิดว่าจัดการฉันหมดแล้วจริงๆ เหรอ?"* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!