ความกดดันจากตระกูล

"เสียงปรบมือแปะๆ สองสามครั้งในห้องประชุมใหญ่ไม่ได้สร้างความประทับใจให้ใครเลยค่ะ นอกเสียจากความน่ารำคาญที่ดังบาดหูเหมือนเสียงเลื่อยยนต์กรีดกระจก" รดารักษ์ มือขวาผู้ภักดีของศรุต ยืนค้ำโต๊ะกระจกนิรکاریด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง เอกสารประกาศิตตราประทับสีแดงฉานถูกโยนลงกลางโต๊ะทำงานของรินรดา เสียงกระดาษหนาปึกกระทบพื้นผิวโต๊ะดังปึกใหญ่ เป็นสัญลักษณ์ของการประกาศสงครามอย่างเต็มรูปแบบ ทว่ารินรดากลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนทางความรู้สึก ร่างระหงในชุดสูทสั่งตัดพิเศษยังคงนั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม ใบหน้าเรียบนิ่งดุจน้ำแข็งขั้วโลก ปลายเรียวเล็บสีนู้ดเคาะเบาๆ บนพนักพิงเก้าอี้หนังแท้เป็นจังหวะเนิบนาบ "คุณรินรดาคะ... ทางคณะกรรมการบริหารพิจารณาแล้วว่าโปรเจกต์เกมมิ่งคอมเพล็กซ์มูลค่าหมื่นล้านที่คุณถือครองอยู่นั้น มีความเสี่ยงสูงเกินไป และเพื่อประโยชน์สูงสุดของตระกูล เราจำเป็นต้องถอดคุณออกจากตำแหน่งซีอีโอชั่วคราวค่ะ" รดารักษ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดัดจริตเยาะเย้ย พร้อมกับดันเอกสารคำสั่งปลดมาตรงหน้า คินน์ที่ยืนกอดอกพิงผนังกระจกอยู่มุมห้องแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยามทำเอารดารักษ์สะดุ้งโหยง เกมเมอร์อันดับหนึ่งปรายตามองเอกสารพวกนั้นราวกับมันเป็นแค่เศษขยะเปียกๆ ข้างทาง "ตลกดีนะครับ... เอ้ย ผิดค่ะ ตลกดีนะคะ ใช้คำว่า 'จำเป็น' ฟังดูหรูหราดีนี่คะ แต่ความจริงก็แค่พวกหิวเงินที่อยากเข้ามาฮุบผลประโยชน์ตอนที่บริษัทกำลังจะผงาดขึ้นเป็นเบอร์หนึ่งของประเทศเท่านั้นเอง" รดารักษ์หน้าเสียไปวูบหนึ่งเมื่อโดนตอกกลับอย่างเจ็บแสบ แต่เขาก็ยังกัดฟันเชิดหน้าขึ้น "คุณคินน์! อย่ามาปากดีแถวนี้ คุณมันก็เป็นแค่เกมเมอร์ไก่กาที่เกาะผู้หญิงกิน ไร้สิทธิ์แม้แต่จะมานั่งหายใจในห้องประชุมบอร์ดบริหารด้วยซ้ำ!" "อุ๊ย แรงจังเลยนะคะ" เสียงหวานใสแต่เยือกเย็นจนกระดูกสันหลังวาบดังขึ้นจากด้านหลังประตูห้องทำงานส่วนตัว เจย์ที่เดินถือแท็บเล็ตหน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มพริ้มเพรา รีบก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างรดารักษ์กับรินรดา "พอดีว่าดิฉัน... เอ้ย ฉันบังเอิญเช็กยอดบัญชีล่าสุดเมื่อวินาทีที่แล้วพอดีค่ะคุณรดารักษ์ขา ไม่ทราบว่าเอกสารประกาศิตนี่เอามาจากปี พ.ศ. ไหนเหรอคะ ถึงได้ไม่รู้ว่า... หุ้น 51% ของตระกูลตอนนี้ ย้ายสำมะโนครัวมาอยู่ในกระเป๋าเงินของท่านซีอีโอคนนี้เรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ" สิ้นเสียงของเจย์ หน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่บนผนังห้องก็สว่างวาบขึ้นอัตโนมัติ ข้อมูลทางการเงินระดับท็อปซีเคร็ตแสดงกราฟพุ่งทะยานขึ้นฟ้า พร้อมตัวเลขเงินสดสำรองในบัญชีที่ยาวเหยียดจนมองแทบไม่เห็นจุดสิ้นสุด ทุกตัวเลขถูกค้ำจุนด้วยระบบการลงทุนมหาศาลที่รินรดาแอบกว้านซื้อหุ้นคืนทั้งหมดอย่างเงียบเชียบในช่วงสามวันที่ผ่านมา! รดารักษ์ตาค้างอ้าปากพะงาบๆ ราวกับปลาขาดน้ำ เอกสารในมือร่วงหล่นลงพื้นกระจายเกลื่อน "เป็นไปไม่ได้! คุณศรุตเพิ่งจะปล่อยข่าวโจมตีหุ้นบริษัทคุณตกวูบ... ทำไม..." "ข่าวปลอมกากๆ ของคุณศรุตเหรอคะ?" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลจากอำนาจเงินตราแผ่ซ่านไปทั่วห้องจนทุกคนแทบไม่กล้าหายใจ เธอเดินเข้าไปใกล้รดารักษ์ทีละก้าว ปลายรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะประหาร "คุณคิดว่าคนอย่างรินรดาจะปล่อยให้สุนัขจรจัดอย่างพวกคุณมาขยثบ้านหลังนี้เล่นๆ หรือคะ? ทุกบาททุกสตางค์ที่พวกคุณพยายามเอามาเป็นข้ออ้าง... ฉันใช้เงินสดซื้อขาดมันตั้งแต่มื้อกลางวันเมื่อวานแล้วค่ะ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมชั่วขณะ ทุกสายตาจับจ้องไปยังซีอีโอสาวผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ บรรยากาศระอุขึ้นด้วยความสะใจแบบพีกจัด คินน์เดินเข้าไปโอบไหล่บางของคู่หมั้นสาวอย่างสนิทสนม ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มมุมปากแบบเดียวกับเธอเป๊ะ "ได้ยินชัดเจนแล้วนะครับ... เอ้ย ชัดเจนแล้วนะคะคุณมือขวา กลับไปบอกเจ้านายของคุณด้วยนะคะ ว่าเตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากตึกนี้ได้เลย เพราะเกมนี้... คนชนะที่แท้จริงไม่ใช่พวกคุณ" ระหว่างที่ความสะใจกำลังพุ่งถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงบนโต๊ะทำงานของรินรดาก็กรีดร้องแหลมสูงขึ้น หน้าจอแสดงชื่อผู้โทรเข้าที่ทำเอาเจย์ถึงกับกลั้นหายใจ—'คุณปู่ (ประธานใหญ่ตระกูล)' รินรดากดรับสายทันทีโดยไม่ลังเล ปลายสายส่งเสียงตวาดกร้าวด้วยความโกรธเกรี้ยวลอดออกมาจนทุกคนได้ยินชัดเจน "รินรดา! เธอทำบ้าอะไรลงไป! กล้าดียังไงถึงกว้านซื้อหุ้นขับไล่คนในตระกูลตัวเองออกนอกบริษัทแบบนี้ กลับมาบ้านเดี๋ยวนี้! ฉันจะจัดการเธอให้ราบคาบ!" รินรดายกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้นเป็นครั้งที่ร้อยของวัน น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราวน้ำแข็งบาดลึกถูกส่งกลับไปตามสาย "คุณปู่คะ... แก่แล้วก็นั่งพักผ่อนดื่มชาอยู่บ้านเฉยๆ เถอะค่ะ เพราะต่อจากนี้ บอร์ดบริหารทั้งหมด... อยู่ภายใต้การควบคุมของดิฉันแต่เพียงผู้เดียวแล้วค่ะ" เธอกดตัดสายอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งให้เสียงโวยวายของผู้นำตระกูลตัดขาดไปกลางคัน ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะหันกลับมาสบตากับคินน์เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะ เสียงแจ้งเตือนระบบรักษาความปลอดภัยอัจฉริยะหน้าตึกก็ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งชั้น—สัญญาณไฟสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับภาพจากกล้องวงจรปิดที่ฉายให้เห็นร่างของใครบางคนก้าวลงจากรถลิมูซีนสีดำสนิท ท่ามกลางการอารักขาของบอดี้และร้อยชีวิตที่ถือแฟ้มเอกสารลับพุ่งตรงเข้ามาทางลิฟต์ส่วนตัว! รดารักษ์ที่ทรุดฮวบอยู่กับพื้นเงยหน้าขึ้นหัวسเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง ทั้งน้ำตาและรอยยิ้มบิดเบี้ยว "ฮ่าๆๆ... พวกแกคิดว่าชนะแล้วเหรอ? สายเกินไปแล้ว! เพราะคนที่ถือ 'กุญแจลับ' ตัวจริงกำลังขึ้นมาที่นี่... และมันคือคนที่จะลากพวกแกสองคนลงนรกไปด้วยกัน!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและสะใจไปด้วยกันนะคะ!