ความขัดแย้งของสองกิลด์ใหญ่

“หากพวกท่านจะลงมือกันจริงๆ ผมก็ไม่มีสิทธิ์ห้าม แต่โปรดจำไว้ว่า... จานใบนี้ราคาห้าเหรียญทอง และถ้ามันแตกเพราะแรงปะทะจากเวทมนตร์ของพวกท่าน ผมจะเรียกเก็บเงินประกันความเสียหายเต็มจำนวนตามค่าซ่อมแซมดันเจี้ยนชั้นที่ 12 นี้ทันที” เสียงของเรนเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความเด็ดขาด เขาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นจากกระทะเหล็กที่กำลังส่งเสียงฉ่า เร่งไฟแรงจนเปลวเพลิงสีน้ำเงินพุ่งเลียขอบภาชนะ กลิ่นหอมฟุ้งของพริกไทยเสฉวนและเนื้อวัวมอนสเตอร์ระดับบอสระดับกลางคละคลุ้งไปทั่วพื้นที่โถงกว้างของร้านอาหารชั่วคราวกลางดันเจี้ยน เบื้องหน้าของเขาคือฮันเตอร์ชายสองกลุ่มที่ยืนประจันหน้ากัน กิลด์ ‘มังกรหยก’ และกิลด์ ‘พยัคฆ์เงา’ ต่างฝ่ายต่างอยู่ในชุดเกราะเต็มยศ อาวุธในมือสั่นระริกด้วยออร่าพลังที่ปลดปล่อยออกมาจนโต๊ะไม้โอ๊กของร้านเริ่มส่งเสียงลั่นเอี๊ยด “แกเป็นแค่คนขายอาหาร อย่ามาเสือกเรื่องของกิลด์ระดับท็อป!” หัวหน้าหน่วยจากมังกรหยกตวาด มือขวาของเขากุมด้ามดาบจนเส้นเลือดปูดโปน “ในดันเจี้ยนนี้ กฎคือผู้ชนะคือผู้เขียน แต่ในร้านของผม... กฎคือกฎของพ่อครัวครับ” เรนปิดแก๊สเบาๆ ก่อนจะเทข้าวผัดลงบนจานกระเบื้องเคลือบสีขาวสะอาดตา เขาวางจานลงบนโต๊ะไม้ด้วยจังหวะที่นุ่มนวล แต่ทว่ากลับทำให้พื้นร้านสั่นสะเทือนเบาๆ เหมือนมีการกางอาณาเขตเวทมนตร์บางอย่างขึ้นมาอย่างกะทันหัน เซร่า ซึ่งนั่งไขว่ห้างอ่านตำราเวทโบราณอยู่ที่มุมร้านมาตลอดครึ่งชั่วโมง เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาสีม่วงอ่อนของเธอวาวโรจน์ด้วยรังสีอำมหิต เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง อักขระเวทสีทองก็ปรากฏขึ้นล้อมรอบโต๊ะอาหารของพวกเขาไว้แน่นหนา จนเหล่านักรบที่กำลังโกรธจัดถึงกับชะงัก “ถ้าใครกล้าทำให้อาหารมื้อนี้เสียรสชาติ...” เซร่าเอ่ยเสียงเย็นเยียบ “ข้าจะสาปให้คนผู้นั้นกลายเป็นกบที่กินได้แค่ผักโขมไปตลอดกาล” ความตึงเครียดในอากาศพุ่งทะยานถึงขีดสุด ฮันเตอร์เหล่านั้นรู้ดีว่ากิตติศัพท์ของ ‘อาจารย์สาวผู้หิวโหย’ นั้นน่ากลัวเพียงใด ไม่ใช่แค่ในแง่ของเวทมนตร์ แต่เพราะเธอคือคนที่เรนยอมเสิร์ฟ ‘จานพิเศษ’ ให้เป็นคนแรกเสมอ เรนเดินออกมาจากเคาน์เตอร์ เขาหยิบผ้ากันเปื้อนมาเช็ดมืออย่างใจเย็น แววตาของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขามองไปยังฮันเตอร์ทั้งสองฝ่ายด้วยสายตาที่วิเคราะห์เหมือนกำลังประเมินคุณภาพวัตถุดิบ “พวกท่านมาเพื่อล่าบอสชั้นที่ 13 หรือมาเพื่อทำลายร้านของผมกันแน่ครับ? ถ้าจะสู้กันเพื่อแย่งสิทธิ์ในการทำเควสต์กิลด์ ผมเสนอทางออกที่ดีกว่า” เขายื่นข้อเสนอด้วยรอยยิ้มจางๆ “ใครที่จ่ายค่ามื้ออาหารนี้ให้ฝั่งตรงข้ามได้มากกว่า ผมจะมอบสูตรการปรุง ‘น้ำยาฟื้นพลังงานระดับสูง’ ที่ร้านของผมมีสต็อกอยู่ให้หนึ่งขวด... ไม่สิ สองขวดเลยเป็นไงครับ?” การค้าขายท่ามกลางสงครามคือกุญแจสำคัญ เรนรู้ดีว่าฮันเตอร์เหล่านี้ไม่ได้มาที่นี่เพื่อแลกชีวิต แต่มาเพื่อชื่อเสียงและทรัพยากร หากเขาเปลี่ยนความขัดแย้งให้กลายเป็นกำไร ทั้งร้านก็จะปลอดภัยและเขาก็จะได้ส่วนต่างเข้ากระเป๋า ทว่าในจังหวะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายลง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานก็ดังขึ้นในหัวของเรนอย่างรุนแรงจนเขาต้องนิ่วหน้า [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากมิติคู่ขนาน] [คำเตือนระดับสีแดง: ดันเจี้ยนชั้นที่ 12 กำลังจะถูกผนึก! มีผู้บุกรุกระดับ ‘เทพเจ้าตกสวรรค์’ เข้าสู่เขตแดนของท่าน!] [ภารกิจฉุกเฉิน: รักษา ‘ร้านอาหารแห่งดันเจี้ยน’ ให้คงอยู่จนกว่าบอสลับระดับ SSS จะปรากฏตัว] [เงื่อนไขภารกิจ: ห้ามถอยหนี ห้ามปิดร้าน และห้ามให้ลูกค้าคนใดเสียชีวิต!] เรนหุบยิ้มทันที เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มหาศาลจากเพดานถ้ำ ท้องฟ้าจำลองในดันเจี้ยนเริ่มแตกร้าวเหมือนกระจกที่ถูกทุบ เศษผลึกเวทมนตร์ร่วงหล่นลงมาปนกับกลิ่นข้าวผัดไข่ที่ยังคงอุ่นร้อนอยู่ “เซร่า... เตรียมตัวให้พร้อม” เรนกระซิบเสียงต่ำพลางคว้ามีดทำครัวคู่ใจที่สลักลวดลายเวทมนตร์โบราณเอาไว้ “ดูเหมือนลูกค้าที่แท้จริงของเราจะมาถึงแล้ว ไม่ใช่ลูกค้าที่จะจ่ายเงิน... แต่เป็นลูกค้าที่จะมาพรากทุกอย่างไป” เซร่าลุกขึ้นยืน อักขระเวททั่วทั้งตัวเริ่มส่องแสงสีเงินสว่างจ้า เธอปัดตำราทิ้งแล้วหยิบไม้เท้าไม้โอ๊กเก่าๆ ขึ้นมา “หึ... ช่างเป็นมื้ออาหารที่น่าตื่นเต้นจริงๆ นะ พ่อค้า” ทันใดนั้น ผนังทางทิศเหนือของร้านก็ระเบิดออกเป็นจุน ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเงาร่างขนาดมหึมาที่ก้าวผ่านม่านควันเข้ามา ลมหายใจของมันส่งกลิ่นสาบสางของความตาย และที่ปลายเท้าของมัน... คือศพของฮันเตอร์กิลด์ระดับชั้นนำที่เพิ่งเดินออกไปจากร้านเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เรนมองดูหน้าต่างสถานะของมอนสเตอร์ตัวใหม่ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก [บอสลับ: จักรพรรดิแห่งความหิวโหย - เลเวล 99] [สถานะ: กำลังมองหาแหล่งพลังงานเวทมนตร์ที่เข้มข้นที่สุดในเขตนี้] สายตาของบอสตัวนั้นหยุดลงที่จานข้าวผัดไข่บนโต๊ะที่เซร่ากำลังจะรับประทาน และนั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะที่แท้จริง การเดินทางของพวกเรายังคงเข้มข้นและเต็มไปด้วยรสชาติที่คาดเดาไม่ได้ ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนนี้นะครับ