ทนายผู้ไร้ลูกความ

“ถ้าคุณจะให้ผมเป็นทนายความให้ ก็ช่วยถอยห่างจากโต๊ะทำงานของผมไปสักสามก้าวครับ กลิ่นฟอร์มาลีนกับเลือดค้างคืนมันรบกวนสมาธิในการอ่านสำนวนคดีคนเป็นของผม” รวิศกล่าวโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองสิ่งที่ยืนตระหง่านอยู่กลางห้องทำงานที่มืดสลัว แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะสีส้มหม่นฉาบใบหน้าเรียบเฉยของเขาให้ดูคมสันราวกับรูปสลัก เขาจรดปากกาหมึกซึมลงบนกระดาษเอกสารตรงหน้าอย่างใจเย็น ราวกับว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ร่างโปร่งแสงที่คอพับผิดรูป แต่เป็นเพียงลูกค้าที่มาติดต่อขอปรึกษาเรื่องมรดกตามปกติ “ข้า... ข้าแค่อยากได้รับความยุติธรรม” เสียงนั้นแหบพร่า สั่นระรัวเหมือนเศษแก้วที่ถูกบดละเอียด รวิศวางปากกาลงช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาไม่ได้สบเข้ากับดวงตาขุ่นมัวของวิญญาณตรงหน้า แต่เขามองทะลุผ่านไปถึง 'รอยไหม้' สีดำสนิทที่ประทับอยู่บนหน้าอกของวิญญาณตนนั้น มันคือสัญลักษณ์ของการถูกฆ่าด้วยไสยเวท—ไม่ใช่มีด ไม่ใช่ปืน แต่มันคือการกัดกินวิญญาณจากภายใน “ความยุติธรรมเป็นเรื่องของคนเป็นครับ” รวิศลุกขึ้นยืน ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเทาเข้มดูสง่างามทว่าเย็นชา “ส่วนเรื่องของคุณ... ตำรวจสรุปสำนวนไปแล้วว่าเป็นการฆ่าตัวตายเนื่องจากปัญหาสุขภาพจิต คุณไม่มีทายาท ไม่มีหลักฐานทางกายภาพ และที่สำคัญที่สุด... ในโลกของกฎหมาย คนตายไม่มีสิทธิ์เป็นโจทก์” “แต่ข้าถูกฆ่า! ไอ้คนนั้น... มันอยู่ในชุดข้าราชการ มันหัวเราะเยาะข้าตอนที่ข้ากำลังขาดใจ!” วิญญาณตนนั้นแผดเสียง กลิ่นอายความโกรธแค้นแผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งเกาะที่ขอบหน้าต่าง รวิศยังคงนิ่งเฉย เขาเดินอ้อมโต๊ะทำงานไปที่ตู้เก็บของเก่าคร่ำคร่า มือเรียวยาวหยิบเหรียญเงินโบราณขึ้นมาหมุนวนเล่นในมือ นี่คือนิสัยประจำตัวเวลาที่เขากำลังใช้ความคิดหรือตัดสินใจเรื่องที่เสี่ยงอันตรายที่สุด “นที บอกผมทีว่าคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้” รวิศเอ่ยถามโดยไม่หันไปมองเงามืดที่มุมห้อง ชายร่างกำยำในเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำก้าวออกมาจากเงามืด นทีคืออดีตสารวัตรสืบสวนที่ลาออกมาด้วยความคับแค้นใจต่อระบบที่คดโกง เขามองวิญญาณตนนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า แต่ในมือเขากลับกำเครื่องตรวจคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดจิ๋วไว้แน่น แม้เขาจะเข้าถึงวิญญาณไม่ได้เหมือนรวิศ แต่เขาก็พอจะสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของสนามพลังงานรอบตัว “ข้อมูลในแฟ้มที่ผมแอบไปขโมยมาจากกองปราบเมื่อเช้าไม่มีอะไรที่ตรงกับคำพูดของมันเลย รวิศ” นทีตอบเสียงเครียด “แต่รอยที่หน้าอกนั่น... ผมเคยเห็นในคดีเมื่อห้าปีก่อน คดีที่พ่อแม่นายเสียชีวิตด้วยสาเหตุที่ไม่สามารถอธิบายได้ตามหลักการแพทย์” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง รวิศชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาของเขาฉายแวววูบไหวเพียงครู่เดียว ก่อนจะกลับมานิ่งสนิทดุจผิวน้ำที่ไม่มีวันกระเพื่อม นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของวิญญาณตนหนึ่ง แต่มันคือเบาะแสที่เชื่อมโยงไปถึงโศกนาฏกรรมที่เขาพยายามลืมเลือนมาตลอดชีวิต “ดีครับ” รวิศกล่าวสั้นๆ พลางหยิบตราประทับสีชาดออกมาจากลิ้นชัก “ในเมื่อกระบวนการยุติธรรมของรัฐไม่ต้องการหลักฐานชิ้นนี้ ผมจะจัดตั้งศาลเตี้ยให้คุณเอง แต่จำไว้ว่าค่าธรรมเนียมของผมไม่ใช่เงินทอง” “เจ้าต้องการอะไร?” วิญญาณตนนั้นถาม “ความจริงที่ถูกฝังไว้ใต้เงามืดของเมืองนี้... และชื่อของไอ้คนที่บงการเรื่องนี้ทั้งหมด” รวิศเดินตรงเข้าไปประจันหน้ากับวิญญาณ ร่างของเขาปกคลุมด้วยไอพลังสีจางๆ ที่ทำให้วิญญาณตนนั้นถึงกับถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว “ตกลงครับ” ในวินาทีที่รวิศประทับตราสีชาดลงบนฝ่ามือของวิญญาณ ความรู้สึกเย็นวาบก็แล่นผ่านกระดูกสันหลังของเขา ราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตผ่านร่างกาย ระบบประหลาดที่เขาไม่เคยเปิดใช้งานมาก่อนปรากฏขึ้นเป็นอักษรสีเลือดลอยเด่นอยู่กลางอากาศ—หน้าต่างสถานะที่เขาเฝ้ารอมานานสิบปี [ระบบทนายวิญญาณเริ่มต้นการทำงาน] [ภารกิจระดับ SSS: คดีฆาตกรรมภายใต้เงาสีดำ] [สถานะ: ยอมรับสัญญาจากวิญญาณผู้มีมลทิน] [คำเตือน: เป้าหมายถัดไปคือผู้ที่ครอบครองจิตวิญญาณของตระกูลคุณ เตรียมตัวให้พร้อม... เพราะมันเริ่มรู้ตัวแล้วว่าคุณกำลังมองมันอยู่] รวิศชะงักไปเมื่อเห็นข้อความบรรทัดสุดท้าย หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขารีบหันไปหานที “นที! ล็อกประตูห้องเดี๋ยวนี้!” “ทำไม? เกิดอะไรขึ้นรวิศ!” นทีถามด้วยความตกใจ “เพราะคนที่ฆ่าเขา... ไม่ได้ฆ่าแค่เพื่อปิดปาก” รวิศจ้องไปที่ประตูไม้หนาหนักของสำนักงานที่เริ่มมีไอสีดำพุ่งทะลุผ่านช่องว่างของบานประตูเข้ามา “แต่มันกำลังตามล่าคนที่จะมาเป็นทนายให้วิญญาณตนนี้อยู่ด้วยเหมือนกัน!” เสียงเคาะประตูที่รุนแรงราวกับเสียงค้อนทุบทำลายล้างดังขึ้นสามครั้งติดต่อกัน พร้อมกับกลิ่นสาบศพที่โชยคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน ก่อนที่เสียงหัวเราะเยือกเย็นจะดังแว่วออกมาจากหลังบานประตูที่กำลังจะพังทลายลงในไม่ช้า ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในจุดเริ่มต้นของคดีปริศนานี้ หวังว่าเรื่องราวต่อจากนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปพร้อมกับผมนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ