ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

แก้วกาแฟเซรามิกราคาแพงถูกวางลงบนโต๊ะหินอ่อนสีดำสนิทด้วยแรงกระแทกที่พอเหมาะพอดี ไม่ถึงกับแตกสลาย แต่ก็มากพอที่จะทำให้ของเหลวสีเข้มกระฉอกออกมาเล็กน้อย เปื้อนปลายนิ้วเรียวยาวที่กำลังถือเอกสารรายงานโครงการวิจัยชิ้นสำคัญ คินเงยหน้าขึ้นจากกระดาษแผ่นนั้น ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววหงุดหงิดอย่างไม่ปิดบัง ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรงก่อนจะพ่นลมหายใจพรวดใหญ่ออกมาด้วยความระอา "ถ้าคุณไม่มีมารยาทพอที่จะเคาะประตูก่อนเข้าห้องสมุดส่วนตัวของมหาวิทยาลัย ก็กรุณาไสหัวออกไปทางเดิมซะครับ คุณธาม" น้ำเสียงของคินไม่ได้มีความเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเต็มไปด้วยความท้าทายและรankรำคาญใจที่ถูกรบกวนเวลาส่วนตัว ทายาทหนุ่มแห่งอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้านอย่างธามถึงกับมุมปากกระตุก สายตาคมกริบกวาดมองร่างโปร่งในชุดนักศึกษาเข้ารูปที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ท่าทางสบายอารมณ์ ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอีกฝั่งอย่างถือวิสาสะ "ปากเก่งไม่เปลี่ยนเลยนะ... คิน" ธามแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาดุจพญาเหยี่ยวหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อมองสำรวจท่าทีไม่สะทกสะท้านของอีกฝ่าย "หวังว่าปากดีๆ แบบนี้ จะยังคงใช้งานได้ดี หลังจากที่ได้อ่านแฟ้มเอกสารที่ฉันเพิ่งโยนใส่โต๊ะไปเมื่อกี้" คินปรายตามองแฟ้มสีดำสนิทที่มีโลโก้บริษัทของธามประทับอยู่เด่นชัด แววตาสวยไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาทีแต่ก็รีบซ่อนมันไว้ใต้หน้ากากความเย่อหยิ่ง เขาหยิบแฟ้มนั้นขึ้นมาเปิดผ่านๆ ด้วยท่าทางราวกับมันเป็นแค่เศษกระดาษไร้ค่า "อะไรอีก บัตรเชิญไปงานกาล่าการกุศล หรือว่าใบเสร็จค่าเสียหายที่ฉันบังเอิญไปเหยียบเท้าคุณในผับเมื่อสัปดาห์ก่อน?" คินเลิกคิ้วถาม น้ำเสียงกวนประสาททำเอาเส้นประสาทบนขมับของธามเต้นตุบๆ "เลิกเล่นเป็นเด็กไร้เดียงสาเสียที คิน" ธามโน้มตัวไปข้างหน้า ข้อศอกทั้งสองข้างวางพักไว้บนหัวเข่า ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนน่าอึดอัด กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาแตะจมูก "ข่าวหน้าหนึ่งในแท็บลอยด์วันนี้... คงทำให้เธอตาสว่างขึ้นมาบ้างนะ ว่าสถานการณ์ตอนนี้มันไม่ได้น่ารักเหมือนเวลาเธอไปนั่งเถียงกับอาจารย์ในห้องบรรยายเลยสักนิด" ภาพหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ถูกเลื่อนมาวางตรงหน้า ทำให้คินชะงักไป หัวใจกระตุกวูบเมื่อเห็นหัวข้อข่าวซุบซิบวงสังคมไฮโซ ภาพถ่ายเบลอๆ ของเขาที่กำลังยืนคุยกับธามหน้าผับชื่อดังเมื่อคืนก่อนถูกตีพิมพ์หรา พร้อมพาดหัวข่าวตัวโตที่ตีความความสัมพันธ์ของพวกเขาไปในทางเสื่อมเสีย แถมยังมีคอมเมนต์โจมตีจากบรรดาแฟนคลับคลั่งไคล้ของทายาทหนุ่มที่ตามราวีไม่เลิกรา คินขบกรามแน่น ความโกรธพุ่งพล่านขึ้นมาถึงริ้วคอ แม้เขาจะไม่ใช่คนแคร์สายตาใคร แต่วิธีการที่พวกสื่อไร้จรรยาบรรณพวกนี้ขุดคุ้ยและบิดเบือนความจริง มันก็สร้างความเดือดร้อนรำคาญใจไม่น้อย "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม ในเมื่อพวกนักข่าวเต้าข่าวกันไปเอง คุณก็แค่ใช้เงินฟาดหัวพวกมันเหมือนที่ทำอยู่ประจำสิครับ" คินสวนกลับทันควัน ดวงตาดื้อรั้นจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาสีนิลของอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้ "ปกติฉันคงทำแบบนั้นไปแล้ว..." ธามเว้นวรรค ดวงตาคมปลาบจับจ้องริมฝีปากที่กำลังขยับเถียงฉอดๆ ของคนตรงหน้าอย่างมีความหมาย ก่อนจะเอ่ยประโยคต่อมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "แต่ครั้งนี้... มันต่างออกไป ผู้ถือหุ้นกำลังกดดัน และปู่ของฉันก็เริ่มจับตาดูความประพฤติของฉันเป็นพิเศษ ข่าวฉาวพวกนี้ทำให้หุ้นบริษัทร่วงติดกันสองวันเต็ม" "แล้วคุณจะเอายังไงล่ะ จะให้ผมออกไปแถลงข่าวประจานตัวเองว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันเลยงั้นสิเชิญเลยครับ ผมยินดีมาก" คินแค่นยิ้มหยัน "เปล่า... ฉันไม่ได้จะให้เธอปฏิเสธ" ธามยืดตัวพิงพนักโซฟา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้คินรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเอาเสียเลย "วิธีแก้ปัญหาที่เร็วที่สุด สะอาดที่สุด และได้ผลลัพธ์คุ้มค่าที่สุดในตอนนี้... คือการยอมรับความจริง" คินขมวดคิ้วมุ่น "ความจริงอะไรของคุณ?" "ก็ความจริงที่ว่า... เรากำลังคบหาดูใจกันอยู่ยังไงล่ะ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องสมุดส่วนตัวชั่วขณะ คินอ้าปากค้างเล็กน้อย สมองประมวลผลคำพูดของคนตรงหน้าวนซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ ก่อนที่เสียงหัวเราะในลำคอจะหลุดออกมาจากริมฝีปากบาง "คุณ... เสียสติไปแล้วเหรอ คุณธาม?" คินถลึงตาใส่ "ให้ผมไปเป็นแฟนคุณเนี่ยนะ? ฝันไปเถอะ! แค่หน้าคุณผมยังไม่อยากมองนานๆ เลย นับประสาอะไรจะต้องเอาชื่อเสียงไปผูกติดกับผู้ชายปากเสียอย่างคุณ" "คิดให้ดีก่อนจะปฏิเสธนะ คิน" ธามลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงโปร่งก้าวเข้ามาประชิดตัวจนคินต้องเอนหลังหนีโดยอัตโนมัติ ทว่าแผ่นหลังกลับชนเข้ากับพนักโซฟาจนไร้ทางหนี ธามโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้ว nะนวลจนคินต้องรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่น "ข้อเสนอของฉันคือ เธอมาเป็นแฟนหลอกๆ ให้ฉันสามเดือน เพื่อกลบข่าวฉาวและตบตาทุกคน แลกกับการที่ฉันจะเคลียร์หนี้สินทั้งหมดของพี่ชายเธอ... และส่งเธอเรียนต่อปริญญาโทที่อังกฤษตามที่เธอฝันไว้ โดยที่เธอไม่ต้องดิ้นรนทำงานพาร์ทไทม์หัวหมุนอีกต่อไป" ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจ หัวใจกระหน่ำเต้นรัวด้วยความสับสน ข้อมูลเรื่องหนี้สินของพี่ชายเป็นเรื่องที่เขาพยายามปิดบังมาตลอด ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงรู้? และที่สำคัญ... ข้อเสนอนี้มันช่างเย้ายวนใจจนน่ากลัว คินเม้มริมฝีปากแน่น สมองกำลังตีกันยุ่งเหยิงระหว่างศักดิ์ศรีที่ค้ำคอ กับโอกาสที่จะได้ปลดเปลื้องภาระอันหนักอึ้งบนบ่า "ทำไม... ต้องเป็นผม?" คินถามเสียงแผ่ว ความมั่นใจเมื่อครู่หายวับไปกับตา "เพราะเธอคือคนเดียวที่ต่อปากต่อคำกับฉันได้อย่างสมน้ำสมเนื้อที่สุดไงล่ะ" ธามกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าสั่นด้วยแรงอารมณ์บางอย่างที่ยากจะคาดเดา "ว่ายังไงล่ะ... คุณคนเก่ง จะรับข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้นี่ดีไหม?" นิ้วเรียวอุ่นจัดของธามยื่นเข้ามาแตะที่ปลายคางมน บังคับให้คินต้องหันกลับมาสบตา ประສานสายตากันในระยะประชิดที่หัวใจแทบหลุดออกมานอกอก ปลายจมูกแทบจะชนกันอยู่แล้วในวินาทีที่บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนอันตราย ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับบานประตูที่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างเพรียวระหำของนางแบบสาวเซเลบคนดังผู้ตกเป็นข่าวกับธามเมื่อสัปดาห์ก่อนก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย้ายวน "ธามคะ... อุ๊ย! แย่จิง รบกวนเวลาส่วนตัวหรือเปล่าคะเนี่ย พอดีเรย์ผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาหา..." คินสะดุ้งสุดตัว รีบผลักอกแกร่งของธามให้ออกห่างทันที ดวงตากลมโตตวัดมองหญิงสาวผู้มาใหม่ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ขณะที่ธามสบถออกมาอย่างหัวเสีย ใบหน้าคมคายบึ้งตึงสนิทด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะสำคัญในเสี้ยววินาทีที่จะได้คำตอบ ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความแซ่บซี๊ดในตอนนี้นะคะ