รูดบัตรซื้อเกาะให้ริน

"อาคเนย์... ฉันเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะครับว่า อย่าล้ำเส้น" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องจัดเลี้ยงระดับวีไอพี รัศมีกดดันจากตัวตนของคีย์ในยามนี้ไม่ได้มาจากเครื่องแต่งกายราคาแพงลิบลิ่ว แต่มาจากอำนาจดิบเถื่อนของระบบบัตรดำที่พร้อมจะบดขยี้ทุกโครงสร้างทุนนิยมเบื้องหน้าให้แหลกสลายได้ในพริบตาเดียว อาคเนย์ ทายาทตระกูลธุรกิจยักษ์ใหญ่ผู้เคยหยิ่งผยอง บัดนี้ใบหน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อตระหนักได้ว่า อาณาจักรธุรกิจที่ตระกูลของเขาสร้างมาหลายชั่วคน กำลังถูกลบหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ด้วยการกดปุ่มเพียงครั้งเดียวบนสมาร์ทโฟนของชายหนุ่มที่เขาเคยเหยียดหยามว่าเป็น "ไอ้กระจอกไร้ค่า" รินยืนมองภาพนั้นด้วยแววตาที่ฉายประกายความซับซ้อน เธอกระชับเสื้อโค้ทตัวเก่าที่คีย์เคยเอามาคลุมให้เมื่อครั้งยังลำบากแน่นเข้าหากัน หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่เป็นความตื้นตันที่เอ่อล้นจนขอบตาร้อนผ่าว ผู้ชายคนนี้ไม่เคยทิ้งเธอ ไม่เคยลืมสัญญา และที่สำคัญที่สุด—เขาสามารถเนรมิตโลกทั้งใบมาวางไว้แทบเท้าเธอได้จริงๆ ตามที่เคยลั่นวาจาไว้ บรรยากาศในห้องโถงกว้างอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก แขกเหรื่อและบรรดาเซเลบชื่อดังต่างก้มหน้าหลบสายตา ไม่มีใครกล้าหายใจแรง แม้แต่จะส่งเสียงกระซิบก็ยังไม่มีใครกล้าทำ อาคเนย์อ้าปากพะงาบๆ คล้ายปลาขาดน้ำริมตลิ่ง ริมฝีปากสั่นระริกจนเปล่งเสียงออกมาแทบไม่เป็นภาษา "คุณ... คุณคีย์ครับ ผม... ผมขอโทษ เรื่องทั้งหมด... บริษัทของผม..." "บริษัทของคุณเหรอครับ?" คีย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่อาคเนย์เห็นแล้วรู้สึกเหมือนยืนอยู่ริมปากเหวแห่งความตาย "น่าเสียดายจังนะครับ ที่ตอนนี้มันกลายเป็นทรัพย์สินส่วนกลางของระบบไปเรียบร้อยแล้วล่ะครับ" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของอาคเนย์ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้อง ราวกับเสียงระฆังแห่งความตาย ข้อความจากตลาดหลักทรัพย์และธนาคารหลักส่งตรงเข้ามาพร้อมกันว่า หุ้นทั้งหมดของตระกูลอาคเนย์ร่วงลงสู่จุดต่ำสุดจนถูกระงับการซื้อขาย และบัญชีบริษัทถูกอายัดโดยคำสั่งฉุกเฉินจากกองทุนนิรนามที่ถือครองหุ้นใหญ่ 99.99% อาคเนย์เข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี มือสั่นเทากุมศีรษะตัวเอง ปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร ความพินาศมาเยือนเร็วยิ่งกว่าพายุพัดผ่านเสียอีก แต่คีย์ไม่ได้สนใจเศษสลักที่หมดค่าผู้นั้นอีกต่อไป สายตาคมกริบอ่อนโยนลงทันทีเมื่อหันกลับมามองหญิงสาวที่ยืนเคียงข้างกายเขาเสมอมา "รินครับ" คีย์เอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แตกต่างจากเมื่อครู่ราวฟ้ากับเหว รินเงยหน้าขึ้นสบตา เขาส่งยิ้มอบอุ่นที่ทำให้หัวใจที่เคยด้านชาของเธอกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง "เราไปจากที่นี่กันเถอะครับ ไปยังที่ที่ไม่มีเสียงหนวกหูพวกนี้อีก" คีย์ยื่นมือหนาออกมาเบื้องหน้า รินลังเลอยู่เสี้ยววินาที ก่อนจะวางมือเรียวบางลงบนฝ่ามือของเขาอย่างมั่น ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์เจ็ตเฮลิคอปเตอร์รุ่นใหม่ล่าสุดก็ดังสนั่นสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากด้านนอก กระจกใสบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยงสะท้อนภาพเงาของเฮลิคอปเตอร์หรูหราลำมหึมาที่กำลังร่อนลงจอดอย่างสง่างามบนดาดฟ้าตึก แรงลมจากการพัดของใบพัดทำให้ผ้าม่านปลิวไสว แต่ไม่มีใครกล้าปริปากบ่นสักคำ คีย์จูงมือรินเดินก้าวผ่านฝูงชนที่พากันหลีกทางให้อย่างหวาดกลัวและยำเกรง พวกเขาเดินตรงขึ้นไปยังดาดฟ้าส่วนตัว สายลมยามค่ำคืนพัดปะทะร่าง แต่รินกลับไม่รู้สึกหนาวเลยแม้แต่น้อยเมื่อมีอ้อมแขนที่อบอุ่นของคีย์โอบประคองไว้ เมื่อก้าวขึ้นมาบนดาดฟ้า แสงไฟนีออนของเมืองหลวงเบื้องล่างทอประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวบนพื้นดิน แต่คีย์ไม่ได้พาเธอกลับคฤหาสน์เดิม เขากลับยื่นบัตรสีดำสนิทที่ปรากฏลวดลายอักขระโบราณเรืองแสงสีทองอร่ามให้แก่กัปตันเฮลิคอปเตอร์ "จุดหมายปลายทาง... เกาะส่วนตัวรหัส X-01 ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้" คีย์เอ่ยคำสั่งเรียบง่าย กัปตันรับบัตรดำนั้นด้วยมือที่สั่นเทาด้วยความเคารพอย่างสูงสุด ก่อนจะรูดบัตรผ่านเครื่องอ่านขนาดเล็กที่ติดตั้งไว้พิเศษบนแผงควบคุม ติ๊ง! เสียงยืนยันการทำธุรกรรมดังขึ้นก้องกังวาน พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏตัวเลขยอดเงินมหาศาลหักลบออกไปทันทีเพื่อซื้อกรรมสิทธิ์ของเกาะทั้งเกาะ พร้อมรีสอร์ตระดับเจ็ดดาวและสิทธิ์น่านฟ้าส่วนบุคคลแบบเบ็ดเสร็จในเวลาไม่ถึงสามวินาที! รินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอมองหน้าคีย์อย่างไม่เชื่อสายตา "คุณ... ซื้อเกาะทั้งเกาะให้ฉันจริงๆ เหรอคะ... เอ่อ... ครับ?" เธอลือตัวเผลอใช้คำพูดติดปาก คีย์จึงหัวเราะเบาๆ ออกมาอย่างเอ็นดู "ไม่ใช่แค่ซื้อให้หรอกครับริน..." คีย์กระซิบชิดริมหูของเธอ ขณะที่เฮลิคอปเตอร์กำลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ามืดมิด มุ่งหน้าสู่อิสรภาพที่กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขีดจำกัด "แต่ผมซื้อทั้งโลกใบนี้ไว้ เพื่อให้คุณได้ใช้ชีวิตในแบบที่ต้องการต่างหากล่ะครับ" ในวินาทีที่เฮลิคอปเตอร์บินผ่านกลุ่มเมฆหนาทึบและพ้นออกสู่ท้องฟ้าเปิดโล่ง แสงจันทร์สาดส่องกระทบใบหน้าของรินที่กำลังยิ้มออกมาทั้งน้ำตา ทว่าเบื้องล่างบนหน้าจอแท็บเล็ตของระบบที่คีย์ถืออยู่ กลับปรากฏสัญญาณแจ้งเตือนสีแดงฉานระդับวิกฤต—มีบุคคลปริศนาผู้มีอำนาจระดับโลกอีกคนกำลังเข้าซื้อหุ้นระบบที่เหลืออยู่ และพิกัดของพวกมันกำลังพุ่งตรงมายังเกาะที่พวกเขากำลังจะไปถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "จอมเวทไร้นาม" ด้วยดีเสมอมานะครับ