พันธมิตรที่เงินซื้อไม่ได้

"ถ้าข้อเสนอของผมคือเศษกระดาษ... แล้วเอกสารสิทธิ์ในมือคุณตอนนี้ มันคืออะไรล่ะครับ ท่านประธานการุณ" น้ำเสียงของคีย์ราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลอาคเนย์ดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็ง กลิ่นอายของความกดดันแผ่ซ่านจนแม้แต่เสียงลมหายใจของบอร์ดบริหารระดับสูงยังขาดห้วง ร่างสูงโปรดในชุดสูทสั่งตัดพิเศษยืนประสานสายตากับชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในวงการธุรกิจการเงินระดับประเทศ การุณ หรือที่ใครหลายคนขนานนามว่า 'สิงห์เฒ่าแห่งตลาดหุ้น' หน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ มือที่ถือเอกสารสำคัญสั่นเทาจนกระดาษราคาแพงส่งเสียงเสียดสีกันเบาๆ เขามองหน้าชายหนุ่มที่ครั้งหนึ่งเขาเคยปัดตกจากการสัมภาษณ์งานอย่างไร้เยื่อใย แต่ในวันนี้... ชายหนุ่มคนเดียวกันนี้กลับกุมชะตากรรมทั้งหมดของอาณาจักรธุรกิจมูลค่าแสนล้านไว้ในปลายนิ้ว "คุณคีย์... เรื่องนี้ มันพอจะมีทาง... อะแฮ่ม เจรจากกันได้ไหมครับ" การุณกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ศักดิ์ศรีที่เคยค้ำคอถูกความจริงอันโหดร้ายบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี เมื่อหน้าจอแสดงผลตลาดหลักทรัพย์ตรงหน้ากำลังฟ้องว่า หุ้นของบริษัทในเครืออาคเนย์กำลังดิ่งลงเหวอย่างไร้แรงพยุง และมีเพียง "กระเป๋าเงิน" ของคีย์เท่านั้นที่จะหยุดยั้งการล่มสลายนี้ได้ รín ซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างคีย์ในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท ส่งยิ้มบางเบาที่มุมปาก ดวงตาคู่สวยฉายแววสะใจอย่างปิดไม่มิด มือเรียวเล็กขยับแฟ้มเอกสารในมือเพื่อเตือนเวลา คีย์เหลือบมองรินเล็กน้อยด้วยความเข้าใจ ก่อนจะหันกลับมามองเหยื่อผู้เคยเหยียบย่ำเขา "การเจรจามีไว้สำหรับคนที่ยืนอยู่บนโต๊ะเจรจาครับ ท่านประธานการุณ" คีย์ก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะไม้มะฮอกกานีราคาแพงอย่างช้าๆ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดังสะท้อนก้อง "แต่วินาทีนี้... พวกคุณกำลังนอนอยู่ใต้รองเท้าของผม" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ไม่มีใครกล้าปริปากเถียง บอร์ดบริหารระดับสูงที่เคยเชิดหน้าชูตาในสังคมไฮโซ บัดนี้ต่างก้มหน้าหลบสายตา ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวต่ออำนาจมืดมิดที่ไร้ขีดจำกัด อำนาจที่แปลงเป็นตัวเลขในบัญชีธนาคารและระบบบัตรดำที่พร้อมจะกวาดซื้อทุกสิ่งบนโลกใบนี้ในพริบตา "ผมให้เวลาพวกคุณสามวินาที..." คีย์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู น้ำเสียงเยือกเย็นราวกับยมทูตพิพากษา "ในการเลือก... ว่าจะเดินออกไปมือเปล่า หรือจะเซ็นสัญญายอมจำนน แล้วมาอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของผมอย่างสุนัขที่เชื่อฟัง" การุณตัวสั่นเทา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความสิ้นหวัง เขามองหน้าผู้ถือหุ้นใหญ่คนอื่นๆ ที่ต่างพากันพยักหน้ารับชะตากรรมอย่างจำยอม ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว ความพE'Yองของตระกูลอาคเนย์ถูกเผาทำลายจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า "ผม... ผมตกลงครับ" การุณหลับตาลงด้วยความอับอาย ก่อนจะหยิบปากกาด้วยมือที่สั่นระริกจรดลงบนกระดาษสัญญา คีย์มองภาพนั้นด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ไม่มีรอยยิ้มแห่งชัยชนะที่น่าเกลียด มีเพียงความสุขุมลุ่มลึกของผู้ที่มองเกมขาดทุกย่างก้าว ระบบบัตรดำพังทลายโลกไม่ได้สร้างเขาขึ้นมาเพื่อเป็นแค่คนรวย แต่มันสร้างเขาขึ้นมาเพื่อเป็น "กฎเกณฑ์" ใหม่ของโลกใบนี้ ทว่า ในวินาทีที่การุณกำลังจะลากเส้นสุดท้ายลงบนลายเซ็นต์ ประตูห้องประชุมบานมหึมาก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้ความเกรงใจ เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากก้าวเข้ามาพร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะที่คุ้นหู "คิดว่าจะจบง่ายขนาดนั้นเลยเหรอครับ... ไอ้สวะคีย์" อาคเนย์ ทายาทตัวจริงผู้เคยคิดว่าตนเองคือนักล่า ก้าวเข้ามาพร้อมกับบอดี้การ์ดมือฉกาจหลายสิบชีวิต ดวงตาของเขาแดงก่ำเต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง และในมือของเขากำสมาร์ทโฟนที่เปิดหน้าจอสายเรียกเข้าจากบุคคลปริศนาผู้ทรงอิทธิพลยิ่งกว่า คีย์หรี่ตาลงเล็กน้อย รินขยับตัวเข้ามาประชิดพร้อมเตรียมรับมือ แต่มุมปากของคีย์กลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างน่าประหลาดใจ อาคเนย์หัวเราะลั่นด้วยความสะใจ ยกโทรศัพท์ขึ้นชูให้ทุกคนเห็นหน้าจอ "แกคิดว่าแกซื้อได้ทุกอย่างสินะคีย์! แต่แกรู้ไหมว่าปลายสายนี้คือใคร? เขาคือผู้คุมกฎตัวจริงที่แม้แต่แกก็ไม่มีปัญญาแม้แต่จะกราบเท้า!" คีย์ไม่แม้แต่จะสะทกสะท้าน เขายื่นมือไปหยิบสมาร์ทโฟนจากการุณที่กำลังช็อกค้าง แล้วกดรับสายด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะกดเปิดสปีกเกอร์โฟนให้เสียงก้องกังวานไปทั่วห้องประชุม "สวัสดีครับ... เจ้าของบัตรดำหมายเลขศูนย์" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังลอดออกมาจากลำโพง ทำให้อาคเนย์ที่กำลังยิ้มระรื่นถึงกับหน้าถอดสี รอยยิ้มค้างเติ่งบนใบหน้าทันที คีย์แค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคมกริบเปล่งประกายความเยือกเย็นอันตราย เขายกบัตรสีดำสนิทขึ้นมาหมุนเล่นในมือช้าๆ ก่อนจะเอמהตอบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อากาศในห้องแทบจะหยุดไหลเวียน "ยินดีที่ได้รู้จักครับ... นายใหญ่ผู้ควบคุมเงา" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "จอมเวทไร้นาม" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ