"ถ้าคุณยังคำนวณทิศทางการรีเซ็ตพารามิเตอร์พลาดไปอีกแค่เสี้ยววินาทีเดียว ข้อมูลแบ็คอัพของผมคงได้กลายเป็นเศษขยะดิจิทัลลอยวนอยู่ในเซิร์ฟเวอร์สำรองไปแล้วนะครับ วาเลน"
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามก้องสะท้านปฐพี แรงสั่นสะเทือนจากฝ่าเท้าขนาดมหึมาของ 'โกเลมศิลาทมิฬ' บอสเฝ้าพื้นที่ชั้นนอกของดันเจี้ยนโบราณ ทำให้ฝุ่นผงเรืองแสงร่วงหล่นลงมาจากเพดานหินย้อยราวกับหิมะโปรยปราย เรย์ยืนนิ่งอยู่เบื้องหลังแนวโล่พลังงานที่ถูกขึงด้วยเส้นใยโค้ดสีคราม ดวงตาภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนภาพหน้าต่างระบบนับร้อยที่กำลังรันโค้ดประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง นิ้วเรียวยาวทั้งสองข้างกำลังดีดเคาะกลางอากาศราวกับกำลังเล่นเปียโนเพลงโซนาตาบทสุดท้าย
ที่เบื้องหน้าของเขาวิถีกระสุนแสงสีเงินยวงพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วสูง วาเลนสะบัดข้อมือเบาๆ ปิดท้ายด้วยการสไลด์หน้าจออินเทอร์เฟซเพื่อยืนยันคำสั่ง แววตาคมกริบภายใต้ฮู้ดสีเข้มหันมามองสหายร่วมรบด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความเย้ยหยันในโชคชะตา
"บ่นเก่งเป็นตาแก่ไปได้เรย์ ถ้าผมไม่จงใจดึงความสนใจของเจ้ายักษ์หินนี่มาทางฝั่งนี้เพื่อเปิดช่องว่างให้อัลกอริทึมของคุณทำงาน นายจะได้มีเวลามานั่งเก๊กหล่อคำนวณมุมองศาหรอกเหรอครับ?" วาเลนตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความกวนประสาทเล็กน้อย ก่อนที่ร่างผอมเพรียวจะพุ่งตัวหลบการโจมตีจากหมัดหนักหน่วงที่ทุบลงมาตรงจุดที่เขายืนอยู่เมื่อเสี้ยววินาทีที่แล้ว พื้นหินแกรนิตแตกละเอียดกระจายกลายเป็นฝุ่นผง
นี่คือการประสานพลังครั้งแรกอย่างเป็นทางการระหว่าง 'สถาปนิกผู้รักสันโดษ' และ 'แฮกเกอร์ผู้ไร้กรอบ' ในโลก VRMMO ที่ชื่อว่าอาเซอร์ร็อธ
ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที... บอสโกเลมศิลาทมิฬตัวนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่มอนสเตอร์เฝ้าพื้นที่ธรรมดา มันถูกออกแบบมาด้วยระบบป้องกันการโจมตีเชิงกายภาพและเวทมนตร์แบบสมบูรณ์แบบ (Absolute Defense Protocol) ทุกครั้งที่ผู้เล่นกลุ่มอื่นพยายามเข้าโจมตี ระบบจะทำการสะท้อนดาเมจกลับมาเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์ ส่งผลให้ปาร์ตี้ระดับแนวหน้าหลายกลุ่มต้องพบกับความพ่ายแพ้และถูกลบข้อมูลตัวละครกลับจุดเกิดในพริบตาเดียว
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเรย์ ผู้ซึ่งมองทะลุเห็นโครงสร้างโค้ดระดับรากฐานของเกมนี้
"จำกัดเขตพื้นที่การทำงานของบอสด้วยแนวต้านทานพิกัดที่สาม..." เรย์พึมพำกับตัวเองขณะที่เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามไรผม ความกดดันรอบตัวสูงเสียจนอากาศรอบกายคล้ายจะบิดเบี้ยว ร่างกายของเขารู้สึกได้ถึงความล้าจากการประมวลผลข้อมูลมหาศาล แต่จิตใจกลับนิ่งสงบราวกับผิวน้ำในคืนไร้จันทร์
เขารู้ดีว่าวาเลนกำลังรับภาระหนักหน่วงในการดึงความสนใจจากบอสสูง 3 เมตรตัวนี้ โกเลมศิลาทมิฬมีเกราะหนาเตอะที่ถูกเคลือบด้วยแร่มานาบริสุทธิ์ ดวงตาสสีแดงฉานจ้องมองวาเลนราวกับจะกลืนกินวิญญาณ เสียงคำรามของมันสั่นสะเทือนไปถึงแก้วิกฤตของระบบ
"วาเลน ถอยมาสามก้าว! ผมจะทำการเจาะช่องโหว่ที่หัวใจของมันแล้ว!" เรย์ตะโกนสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด
วาเลนไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาดีดตัวถอยหลังกลับด้วยทักษะการเคลื่อนไหวความเร็วสูง 'Phantom Step' ทิ้งร่องรอยภาพติดตาไว้เบื้องหลัง ในจังหวะนั้นเอง โกเลมศิลาทมิฬเงื้อมือขวาที่ใหญ่โตราวกับก้อนหินผาฟาดย้อนศรหมายจะบดขยี้แฮกเกอร์หนุ่มให้แหลกคามือ แรงลมจากการเหวี่ยงหมัดรุนแรงจนเสื้อคลุมของวาเลนปลิวสะบัด
"ตอนนี้แหละครับ!" วาเลนตะโกนลั่น พร้อมกับดีD-Buff โค้ดไวรัสชนิดพิเศษที่เขาแอบฝังไว้ในตัวบอสตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ให้ทำงานพร้อมกัน
*คลิก!*
เสียงสัญญาณเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์ หน้าจอสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมานับสิบจอ โค้ดสีแดงฉานที่เคยปิดกั้นหัวใจของโกเลมถูกถอดรหัสออกทีละชั้นด้วยฝีมือการประสานงานอย่างไร้รอยต่อ เรย์ไม่รอช้า เขาสะบัดมือขวาออกไปเบื้องหน้า อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวกลายเป็นดาบแสงเลเซอร์ขนาดยักษ์ที่ถูกสร้างขึ้นจากสถาปัตยกรรมข้อมูลบริสุทธิ์
"รับไปซะ... ผลงานการออกแบบชิ้นแรกของพวกเรา!"
เรย์พุ่งทะยานเข้าไปประชิดตัวบอสด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป ข้อมูลการโจมตีถูกคำนวณอย่างแม่นยำถึงระดับทศนิยมตำแหน่งที่ห้า ดาบแสงเลเซอร์พุ่งทะลวงเข้ากลางหน้าอกของโกเลมศิลาทมิฬอย่างแม่นยำราวกับผ่าหยวกกล้วย แรงปะทะทำให้เกิดคลื่นกระแทกวงกว้างพัดพาเอาเศษหินและฝุ่นควันปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ
*ตูมมมม!*
เสียงระเบิดกึกก้องสะท้อนไปทั่วผนังถ้ำหินโบราณ แสงสว่างจ้าสีฟ้าครามสาดส่องไปทั่วทิศทาง ร่างมหึมาของโกเลมศิลาทมิฬหยุดชะงักลงทันที รอยร้าวราวดั่งใยแมงมุมลุกลามจากกลางอกไปยังทั่วทั้งร่างของมัน ก่อนที่อักขระเวทมนตร์สีแดงที่เคยเปล่งประกายจะค่อยๆ หม่นแสงลงและดับวูบไป
เรย์ยืนหอบหายใจเล็กน้อยอยู่เบื้องซ้ายของซากปรักหักพัง ขณะที่วาเลนเดินเข้ามาหาด้วยท่าทีสบายๆ มือข้างหนึ่งปัดฝุ่นตามไหล่เสื้อเบาๆ แม้ภายนอกทั้งคู่จะดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของทั้งสองคนก็เป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดีว่า การร่วมมือกันในครั้งนี้... มันยอดเยี่ยมกว่าที่คาดคิดไว้มาก
"ไม่เลวนี่ครับคุณสถาปนิก นึกว่าคุณจะมือไม้อ่อนทำโค้ดพังคามือเสียอีก" วาเลนเอ่ยแซuด้วยน้ำเสียงติดตลก
"ถ้าผมมือไม้อ่อน คุณคงได้ไปนอนรอเกิดใหม่ที่เมืองเริ่มต้นนานแล้วล่ะครับ" เรย์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มจางๆ เป็นครั้งแรกที่แววตาคู่คมมีความอบอุ่นเจือปนอยู่
ทว่า... ก่อนที่ทั้งคู่จะได้พักหายใจหายคอจากศึกหนัก หน้าต่างแจ้งเตือนระบบสีแดงฉานที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนในสารบบของดันเจี้ยนชั้นนอก ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่เย็นเยียบและไร้ชีวิตชีวา
[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงจากโค้ดแปลกปลอมนอกเหนือจากสถาปัตยกรรมหลัก]
[พิกัดปัจจุบัน: โซนลับใต้ดินชั้นที่ 0 - 'ห้องเก็บศพแห่งปฐกาล']
[คำเตือน: สิ่งที่หลับใหลอยู่เบื้องล่าง กำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน...]
พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเรย์และวาเลนเริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง แต่มันรุนแรงและน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม เสียงคำรามต่ำทุศลลึกจากห้วงลึกใต้พื้นพิภพดังก้องขึ้น ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวกำลังลืมตาตื่นขึ้นมาเพื่อพิพากษาพวกเขาทั้งสองคน!
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านกาลเวลาและบรรทัดโค้ดอันลึกล้ำนี้ด้วยกันนะครับ
---
*ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ*
อัลกอริทึมแห่งความทรงจำ กับสถาปนิกโลกเสมือนผู้อยู่หลังฉาก•ตอนที่ 7
การประสานพลังครั้งแรก
ผลงานโดย ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมแห่งความทรงจำ กับสถาปนิกโลกเสมือนผู้อยู่หลังฉาก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!