ทั่งเหล็กและเปลวไฟแรก

กลิ่นควันจากเตาถลุงแร่ในย่านสลัมของเมืองนีโอ-ไกอาไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนของจริง แต่มันแสบจมูกและอบอวลด้วยไอความร้อนจนทำให้ผิวหนังรู้สึกยิบๆ ได้อย่างสมจริงเกินกว่าเกมออนไลน์ทั่วไป เรนใช้ค้อนเหล็กกล้าคาร์บอนในมือขวาเคาะลงบนก้อนแร่ไอรอนสโตนเนื้อหยาบด้วยจังหวะสม่ำเสมอ *กริ๊ง... กริ๊ง...* เสียงโลหะกระทบกันก้องกังวานอยู่ในโรงตีเหล็กขนาดเล็กและทรุดโทรม ภายในเกม "เอเทอร์เนียส์ ออนไลน์" (Eternias Online) ที่เพิ่งเปิดให้บริการแบบเต็มรูปแบบนี้ ผู้เล่นส่วนใหญ่ต่างพากันวิ่งวุ่นไปยังทุ่งหญ้าเริ่มต้นเพื่อล่ากระต่ายเขาเดียวหรือสไล밍เขียว เพื่อเก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์และไต่อันดับกระดานผู้นำอย่างเอาเป็นเอาตาย ทว่า เรนกลับเลือกที่จะขลุกอยู่หน้าเตาหลอมที่อุณหภูมิสูงถึงแปดร้อยองศาเซลเซียสด้วยอาชีพ "ช่างตีเหล็กฝึกหัด" ซึ่งจัดว่าเป็นอาชีพฐานะต่ำต้อยที่สุดในบรรดาอาชีพพื้นฐานทั้งหมด "ถ้าตีด้วยองศาเดิมซ้ำอีกสามครั้ง โครงสร้างผลึกของแร่ก้อนนั้นจะแตกร้าวจากภายในนะครับ" เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความเย้าแหย่ดังขึ้นจากมุมมืดของโรงตีเหล็ก เรนไม่ได้สะดุ้งตกใจ เขาชะลอค้อนในมือลงเล็กน้อยเหลือบมองหญิงสาวในชุดคลุมสีครามเข้มที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนลังไม้เก่าๆ รินะ... จอมเวทสาวผู้มีดวงตาสีอำพันคู่นคมกริบ เธอมักจะปรากฏตัวในสถานที่ที่ไม่มีใครคาดคิดเสมอตั้งแต่ช่วงทดสอบระบบเบต้า "ผมกำลังทดลองแรงเหวี่ยงที่ต่างออกไปต่างหากครับคุณรินะ" เรนตอบเสียงเรียบ เหงื่อเม็ดโตไหลย้อยลงตามกรอบหน้าคมคาย "แร่ไอรอนสโตนทั่วไปตามท้องตลาด มีสัดส่วนของมลثุส (Moltus) สูงเกินไป ถ้าหลอมแบบปกติ ต่อให้ตีจนแขนหักก็ได้แค่ดาบขึ้นสนิมที่ขายไม่ได้ราคาหรอกครับ" รินะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอเดินน่องเรียวเข้ามาใกล้เตาหลอมจนความร้อนสะท้อนกระทบกับผิวขาวเนียนของเธอ นิ้วเรียวสวยหยิบเศษแร่สีดำสนิทที่เรนเพิ่งคัดแยกออกมาขึ้นพิจารณา แววตาของเธอฉายประกายความฉลาดเฉลียวที่ยากจะคาดเดา "คุณนี่มันดื้อรั้นเสียจริง... อดีตวิศวกรโครงสร้างโบราณอย่างคุณ คงไม่ยอมจำนนต่อกฎฟิสิกส์ห่วยๆ ที่ผู้พัฒนาเกมเขียนขึ้นมาสินะคะ... อ๊ะ ขออภัยครับ ผมติดปากใช้คำพูดแบบโลกเดิมไปหน่อย" รินะแกล้งทำเป็นยกมือปิดปากหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นคิ้วของเรนกระตุกขึ้นเล็กน้อย เรนหยุดการกระทำทุกอย่างลง เขาวางค้อนลงบนทั่งเหล็กอย่างเบามือ ปมในใจเรื่องอุบัติเหตุตึกถล่มในโลกจริงที่คร่าชีวิตเพื่อนร่วมงานไปหลายคนยังคงหลอกหลอนเขาอยู่เสมอ ทุกครั้งที่เขาคำนวณโครงสร้างหรือออกแบบอะไรก็ตาม ความแม่นยำจึงไม่ใช่แค่ความชอบ แต่เป็นความรับผิดชอบที่เขาแบกรับไว้ และในโลกเสมือนใบนี้ เขาก็ยังคงใช้ความละเอียดอ่อนแบบนั้นในการวิเคราะห์ระบบเกมที่คนอื่นมองข้าม "คุณรู้ความลับอะไรบางอย่างเกี่ยวกับสูตรการถลุงแร่ระดับสูงใช่ไหมครับ" เรนหันไปสบตาตรงๆ กับรินะ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบลงเหลือเพียงเสียงถ่านไม้ปะทุในเตา รินะยิ้มมุมปาก เธอโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบางอย่างที่ข้างหูของชายหนุ่ม กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าลอยปะปนกับกลิ่นควันไฟ "แร่ที่คุณกำลังถืออยู่ ไม่ใช่ไอรอนสโตนธรรมดาหรอกนะคะ... แต่มันคือ 'แร่เหล็กกลายพันธุ์อัคคีทมิฬ' ที่ดรอปมาจากบอสลับใต้ดินชั้นศูนย์ ซึ่งระบบไม่อภิปรายไว้ในคู่มือเริ่มต้น... และถ้าคุณใช้วิธีการตีแบบ 'สั่นพ้องสะท้อนย้อนกลับ' ที่คุณเพิ่งทำเมื่อครู่ผสมกับมานาธาตุไฟระดับศูนย์จุดห้าเปอร์เซ็นต์..." รินะเว้นจังหวะ เลื่อนสายตาลงมองที่มือของเรน "...คุณจะได้อาวุธระดับแรร์ชิ้นแรกของเซิร์ฟเวอร์ ที่ทำลายสมดุลของเกมนี้อย่างสิ้นเชิงเลยล่ะครับ" เรนมองหน้าหญิงสาวนิ่งงัน สมองของเขาประมวลผลข้อมูลมหาศาลในเสี้ยววินาที หากสิ่งที่เธอบอกเป็นความจริง นั่นหมายความว่ารินะไม่ได้เป็นแค่ผู้เล่นเบต้าเทสเตอร์ธรรมดา แต่เธอรู้กลไกเชิงลึกระดับโครงสร้างโค้ดของเกม "เอเทอร์เนียส์" เรนสูดหายใจเข้าลึก ศาสตราวุธที่ดีไม่ได้เกิดจากโชคช่วย แต่เกิดจากการควบคุมตัวแปรทุกอย่างให้อยู่ในมือ มือหนากำด้ามค้อนเหล็กแน่นขึ้นอีกครั้ง นัยน์ตาสีเข้มฉายแววเด็ดเดี่ยว "ถ้าอย่างนั้น... เรามาลองดูกันสักตั้งครับ" เรนยกค้อนขึ้นสูงเหนือชิ้นแร่สีดำสนิทที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน รินะถอยหลังออกไปสองก้าว รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าเรียวสวย เธอเฝ้ารอคอยว่าชายผู้เงียบขรึมคนนี้จะสร้างปาฏิหาริย์อะไรขึ้นมา *เปร้ง!* เสียงค้อนกระทบโลหะดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่ากลางฤดูร้อน ประกายไฟนับร้อยพวยพุ่งกระจายออกเป็นวงกว้างราวกับดอกไม้ไฟ แรงสั่นสะเทือนจากการตีแร่ครั้งนั้นรุนแรงจนพื้นไม้ใต้เท้าสั่นระรัว ทว่า ในจังหวะที่ค้อนกระทบลงไปเป็นครั้งที่สามสิบหกตามทฤษฎีการคำนวณของเรน หน้าต่างระบบสีฟ้าใสก็เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้เสียงเตือนล่วงหน้า [ติ๊ง! ผู้เล่นเรนบรรลุเงื่อนไขลับ: ค้นพบสูตรการถลุงแร่ระดับตำนาน 'การหลอมโลหะสั่นพ้องสุริยัน'] [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดการสร้างไอเทม ค่าความเสถียรของเซิร์ฟเวอร์โซนเริ่มต้นกำลังลดลง...] [คำเตือนจากระบบแกนกลาง: ตรวจพบการตื่นขึ้นของ 'ผู้พิทักษ์แห่งเตาหลอมโบราณ' - บอสลับระดับ SSS: โกเลมเพลิงทมิฬ กำลังจะปรากฏตัวในอีก 10... 9...] เรนและรินะสบตากันทันที เสียงคำรามต่ำที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งรากฐานของเมืองเริ่มต้นดังขึ้นจากใต้พื้นดิน แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามาในโรงตีเหล็กขนาดเล็กจนผนังไม้เริ่มปริแตก "ดูเหมือนว่าคุณจะเล่นสนุกเกินไปหน่อยแล้วล่ะครับ... คุณรินะ" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าริมฝีปากกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรก --- ขอขอบพระคุณท่านรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวผ่านประกายไฟแรกไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ