คำสั่งย้ายหรือคำสั่งสอน

"ถ้าคุณคิดว่าการเอาชื่ออธิบดีกรมโยธาฯ มาอ้างแล้วจะทำให้ผมพยักหน้ารับคุณเข้าทีม... รินรดา คุณประเมินมาตรฐานของธันวาคนนี้ต่ำเกินไปแล้วครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือความเยียบเย็นดังขึ้นทันทีที่แฟ้มประวัติสีน้ำตาลถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานกระจกใส เสียงกระดาษกระทบผิวโต๊ะดังปึก สะท้อนความไม่พอใจที่เจ้าของห้องพยายามระงับไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย ธันวาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ราคาแพง ดวงตาคมกราบกวาดมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยแววตาประเมินค่าราวกับเธอกำลังยืนอยู่หน้าบัลลังก์พิพากษา รินรดาไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เธอยืนกอดอก รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบางเบา ราวกับกำลังมองเด็กชายเอาแต่ใจที่กำลังพยายามหาเรื่องปฏิเสธของเล่นชิ้นโปรด "ท่านอธิบดีไม่ได้ฝากดิฉันมาค่ะ ท่านแค่บอกว่า... 'ลองส่งวิศวกรมือหนึ่งไปช่วยขัดเกลาสถาปนิกจอมเนี๊ยบที่ชอบทำตัวมีปัญหาดูหน่อย เผื่อโลกเขาจะสดใสขึ้น'" รินรดาจงใจเน้นเสียงคำว่า *จอมเนี๊ยบที่ชอบทำตัวมีปัญหา* ชัดถ้อยชัดคำ ดวงตากลมโตเป็นประกายท้าทายไร้ความเกรงกลัว ธันวากรามกระตุกเล็กน้อย ความนิ่งขรึมที่สร้างไว้แทบจะพังทลายลงในวินาทีนั้น ผู้หญิงคนนี้ช่างกล้าหาญ... หรือไม่ก็ไร้เดียงสาจนเกินเยียวยา เธอไม่รู้หรืออย่างไรว่าโปรเจกต์ 'The Sanctuary' รีสอร์ทอนุรักษ์ธรรมชาติมูลค่าหลายพันล้านแห่งนี้ คือสนามรบที่เขาถือสิทธิ์ขาดแต่เพียงผู้เดียว ทุกเส้นสายโครงสร้าง ทุกองศาของแสงเงา ต้องผ่านการอนุมัติจากเขา—และเขาไม่มีทางยอมให้วิศวกรสายลุยที่เคยทำตึกสำนักงานสะเทือนมาแล้วครั้งหนึ่ง เข้ามาทำลายความสมบูรณ์แบบที่เขาทุ่มเทร่างแบบมาสามเดือนเต็มเด็ดขาด "ผมให้เวลาคุณสิบวินาที เก็บเอกสารของคุณแล้วเดินออกไปจากห้องนี้เอง ดีกว่าจะให้ผมเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาเชิญออกไปตามระเบียบองค์กร" ธันวาเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงรังสีคุกคามที่กดดันจนคนทั่วไปอาจจะเข่าอ่อน แต่รินรดากลับก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะทำงาน มือเรียวบางวางลงบนขอบกระจกโน้มตัวเข้าหาเขาเล็กน้อย ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจนธันวาได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่ผสมผสานกับความสะอาดสดชื่น "ถ้าคุณแน่ใจว่าไล่ดิฉันพ้น ก็ลองกดโทรศัพท์เรียก รปภ. ดูสิคะ คุณธันวา..." รินรดากระซิบเสียงแผ่ว แต่ชัดเจนทุกพยางค์ "แต่บอกไว้ก่อนนะว่า ถ้าคุณทำแบบนั้น ฉันจะฟ้องบอร์ดบริหารว่าคุณใช้อารมณ์ส่วนตัวเหนือเหตุผลทางวิชาชีพ... และที่สำคัญ คุณจะไม่มีทางได้แบบแปลนโครงสร้างที่คำนวณความปลอดภัยต้านทานแรงแผ่นดินไหวระดับแปดริกเตอร์ ภายในสามวันี้แน่ๆ" ธันวานิ่งงัน ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อย เขาจ้องมองใบหน้าเนียนใสที่ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนเลยแม้แต่น้อย ผู้หญิงคนนี้รู้จุดอ่อนของเขา... รู้ว่าโปรเจกต์นี้กำลังเร่งด่วนแค่ไหน และรู้ว่าไม่มีวิศวกรคนไหนในบริษัทที่มีสถิติการคำนวณโครงสร้างที่แม่นยำและรวดเร็วเท่าเธออีกแล้ว นี่คือแผนการกดดันที่แยบยลที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา "คุณกำลังแบล็กเมลผม รินรดา" ธันวาเค้นเสียงลอดไรฟัน ความโกรธผสมผสานกับความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างที่วิ่งพล่านอยู่ในอก เขาเกลียดคนที่เข้ามาปั่นป่วนระเบียบชีวิต แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า... ผู้หญิงคนนี้กำลังทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขากระตุกไหวอย่างรุนแรง "ดิฉันเรียกว่า 'การเจรจาทางธุรกิจที่มีประสิทธิภาพ' ต่างหากล่ะคะ" รินรดายืดตัวตรง ยิ้มหวานหยดให้อย่างกวนประสาท "ตกลงค่ะ... เราจะเริ่มตรวจแบบกันตรงไหนก่อนดีคะ คุณสถาปนิกผู้ยิ่งใหญ่?" ธันวากำมือแน่นใต้โต๊ะ ความคิดที่จะหาทางเขี่ยเธอออกจากโปรเจกต์พังทลายลงต่อหน้าต่อตาในเมื่อข้อต่อรองของเธอมันค้ำคอเขาอยู่ แต่มีหรือที่คนอย่างธันวาจะยอมจำนนโดยง่าย ในเมื่อเธออยากเข้ามาอยู่ในนรกขุมนี้เอง เขาก็จะจัดระเบียบชีวิตเธอให้จำไปไม่วันลืมเลยทีเดียว "ตามใจคุณ..." ธันวาเหยียดยิ้มเย็นชา ดวงตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมาวูบหนึ่ง "ในเมื่อคุณอยากทำงานร่วมกับผมนัก ก็เชิญนั่งลงตรงนั้น... แล้วเปิดแบบแปลนหน้าแรกขึ้นมา ผมจะสอนให้คุณรู้ว่า 'มาตรฐานขั้นต่ำ' ของผมมันหน้าตาเป็นอย่างไร หวังว่าคุณจะไม่ร้องไห้กลับบ้านไปซะก่อนนะ" รินรดาเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ เธอดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแล้วหย่อนตัวลงนั่งอย่างสง่างาม "เชิญค่ะ ดิฉันอยากรู้เหมือนกันว่า สมองระดับอัจฉริยะของคุณ จะมีเหตุผลอะไรมาหักล้างงานคำนวณของดิฉันได้" สงครามประสาทระหว่างสถาปนิกจอมเนี๊ยบและวิศวกรสาวปากเก่งเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ แฟนพันธุ์แท้ของความสมบูรณ์แบบและจอมลุยผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร ต่างฝ่ายต่างจ้องตากันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เคมีแห่งความเร่าร้อนและแรงดึงดูดประหลาดลอยอบอวลอยู่ในห้องทำงานที่ปิดทึบ บรรยากาศตึงเครียดแต่กลับเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความท้าทายที่ร้อนแรงจนแทบหายใจไม่ออก ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะก้มลงมองแบบแปลนตรงหน้า เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอคำอนุญาต ร่างสูงโปรดของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเนี๊ยบกริบก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่มุมปาก ใบหน้าหล่อเหลาคุ้นเคยนั้นทำให้ธันวาต้องขมวดคิ้วมุ่นทันที "ขอโทษที่ขัดจังหวะความหวานนะครับ พอดีผมได้ยินว่าโปรเจกต์นี้มีคนเก่งๆ มาช่วยเสริมทัพ... เลยแวะมาทักทายสวัสดีว่าที่คู่หมั้นของผมซะหน่อย" ธันวาชะงักค้าง สายตาคมกริบหันขวับไปมองผู้มาใหม่สลับกับรินรดาที่ตอนนี้ใบหน้าเรียบตึงขึ้นมาทันที ขณะที่รินรดาเองก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่าใครคือแขกไม่ได้รับเชิญคนนี้! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่สามนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าด้วยความฟินที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมนะครับ!