ลมหายใจในห้องพิจารณา

“ถ้าท่านผู้พิพากษาอนุญาตให้ผมพูดต่อ... ผมขอเสนอว่า รายชื่อในเอกสารแผ่นนี้ ไม่ใช่แค่ตัวอักษรที่เปื้อนหมึก แต่มันคือคำพิพากษาที่รอเวลาประหารชีวิตคนทั้งห้องนี้ครับ” น้ำเสียงของชายแปลกหน้าคนนั้นแหบพร่า ทว่าก้องกังวานดุจระฆังที่ถูกตีในสุสาน ลมหายใจในห้องพิจารณาคดีดูเหมือนจะหยุดชะงักลงทันที บรรยากาศภายในห้องที่เคยเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศ กลับร้อนผ่าวด้วยความกดดันที่พุ่งสูงขึ้นจนแทบจะแตะเพดาน ลีลานาขยับแว่นสายตาเพียงเล็กน้อย สายตาของเธอจับจ้องไปยังผู้พิพากษาอาวุโสบนบัลลังก์ ท่านไม่ได้ขยับเขยื้อน ราวกับรูปปั้นหินที่รอคอยการกะเทาะกร่อนจากความจริงที่น่าสะพรึงกลัว เธอเหลือบมองคณินที่นั่งอยู่โต๊ะฝั่งตรงข้าม อัยการหนุ่มผู้ไร้พ่ายคนนี้ไม่มีท่าทีตื่นตระหนก เขาเพียงแค่ประสานมือไว้บนตัก ดวงตาคู่คมกริบนั้นนิ่งสนิท ทว่าลีลานารู้ดี... ภายใต้ความนิ่งนั้น เขากำลังคำนวณความเป็นไปได้ทุกอย่างราวกับหมากรุกที่กำลังจะเข้าสู่จุดตัดสิน “เอกสารนั่น... มีรายชื่อใครบ้าง?” คณินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่ากดดันให้ผู้ที่ถูกถามต้องเผชิญหน้า ชายแปลกหน้าค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นรอยแผลเป็นที่พาดผ่านหางตา ใบหน้าของเขาดูซีดเซียวแต่ทว่าเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายที่ปิดไม่มิด “คนแรกคือคุณไงครับ คุณคณิน... อัยการผู้รักความยุติธรรม แต่กลับเป็นผู้ถือ ‘ใบอนุญาต’ ให้การฆาตกรรมครั้งนั้นเกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบตามกฎหมาย” เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้องพิจารณา ผู้พิพากษาเคาะค้อนรัวเพื่อเรียกความสงบ ทว่าลีลานากลับรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้าง เธอไม่ได้ตกใจเพราะคณินถูกกล่าวหา แต่เธอกำลังหวาดหวั่น... หากคณินคือหนึ่งในนั้น แล้วสิ่งที่เธอพยายามตามหามาตลอดชีวิตเพื่อแก้แค้นให้ครอบครัว คือความจริงที่ตั้งอยู่บนฐานของความจอมปลอมใช่หรือไม่ “หลักฐานชิ้นนี้เป็นเพียงกระดาษแผ่นเดียว จะปรักปรำใครได้ไม่พอหรอกครับ” คณินลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาเดินเข้ามาใกล้ชายแปลกหน้า ระยะห่างระหว่างทั้งสองเพียงแค่คืบ แต่มันดูเหมือนหุบเหวที่ไร้จุดสิ้นสุด “คุณกำลังเล่นเกมที่อันตรายเกินกว่าจะรับมือไหว ใครเป็นคนส่งคุณมา? หรือนี่เป็นเพียงละครฉากใหม่เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากจำเลยตัวจริง?” “ผมไม่ได้มาเพื่อเล่นเกม!” ชายผู้นั้นตวาด “ผมมาเพื่อจบมัน! คุณรู้ดีว่าในลิ้นชักโต๊ะทำงานของคุณที่สำนักงานอัยการ มีแฟ้มคดีที่ถูกสั่งปิดตายด้วยตราประทับสีแดง... คดีที่ชื่อว่า ‘สายฝนสีเลือด’... นั่นไม่ใช่ชื่อคดีครับ แต่มันคือรหัสผ่านเข้าถึงบัญชีลับที่โอนเงินเข้าบัญชีลูกเมียของผู้พิพากษาที่นั่งอยู่ตรงนั้น!” ความเงียบงันที่ตามมานั้นน่าอึดอัดเสียจนลีลานาได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นรัวเป็นจังหวะที่ผิดปกติ เธอหันไปมองผู้พิพากษา เห็นมือของท่านสั่นเทาขณะพยายามกำค้อนไม้ไว้แน่น “คุณลีลานา” คณินหันมามองเธอ สายตาของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ได้เย็นชาเหมือนทุกครั้ง แต่มีความอ่อนล้าและความเจ็บปวดซ่อนอยู่ลึกๆ “ในฐานะทนายความ หากคุณเป็นผู้บริสุทธิ์จริงๆ คุณควรจะรู้ว่าความจริงบางอย่างที่เปิดเผยออกมาในวันนี้ อาจไม่มีวันถูกบันทึกในหน้าประวัติศาสตร์กฎหมายได้เลย คุณจะยอมเสี่ยงไหม?” ลีลานาสูดลมหายใจเข้าลึก เธอรู้ดีว่านี่คือกับดัก หากเธอเลือกที่จะเชื่อชายแปลกหน้าและเดินหน้าต่อ เธออาจจะล่มสลายไปพร้อมกับความยุติธรรมที่เธอศรัทธา แต่หากเธอเลือกที่จะเพิกเฉย เธอก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่ปิดตาเดินเข้าสู่ปากเหวแห่งความโสมม “ความยุติธรรมไม่ใช่สิ่งที่ต้องเลือกครับคุณคณิน” ลีลานาเอ่ยขึ้น เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยแต่หนักแน่น “แต่มันคือสิ่งที่เราต้องชำระ... แม้ว่าการชำระนั้นจะต้องแลกด้วยลมหายใจของใครก็ตาม” เธอเดินก้าวออกไปกลางห้องพิจารณาคดี สายตาจับจ้องไปที่เอกสารในมือชายแปลกหน้า “ท่านผู้พิพากษาครับ ในฐานะทนายจำเลย ดิฉันขอใช้สิทธิ์ตรวจสอบเอกสารนี้ต่อหน้าศาลทันที เพื่อยืนยันว่าสิ่งที่อยู่ในมือชายผู้นี้คือความจริง หรือเป็นเพียงกับดักที่ออกแบบมาเพื่อทำลายความเชื่อมั่นของกระบวนการยุติธรรม” ผู้พิพากษานิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะพยักหน้าอย่างช้าๆ ชายแปลกหน้ายื่นเอกสารมาให้ลีลานาด้วยมือที่สั่นเทา ทว่าในวินาทีที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัสกับกระดาษแผ่นนั้น แสงไฟในห้องพิจารณาคดีก็ดับวูบลง พร้อมกับเสียงปืนที่ดังสนั่นขึ้นจากมุมมืดหลังห้อง! ความโกลาหลเข้าครอบงำทันที ผู้คนกรีดร้องและวิ่งหนีตาย ลีลานาล้มลงกับพื้น มือยังคงกำเอกสารแน่น ในความมืดมิดนั้น เธอรู้สึกถึงสัมผัสอบอุ่นของมือใครบางคนที่ฉุดเธอให้ลุกขึ้น เสียงกระซิบที่คุ้นเคยดังอยู่ข้างหู “ปล่อยเอกสารนั่นทิ้งเสียลีลานา... ถ้าอยากมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่” เสียงนั้นคือเสียงของคณิน... แต่สิ่งที่ทำให้ลีลานาหัวใจหยุดเต้นไม่ใช่คำเตือนของเขา หากแต่เป็นกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศ และความรู้สึกเย็นเยียบของปากกระบอกปืนที่จ่ออยู่แนบหลังของเธอในขณะนี้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางผ่านหุบเหวแห่งความยุติธรรมนี้ไปพร้อมกับพยานปากเอกนะครับ