รอยเท้าในความเงียบ

กลิ่นฉุนกึกของคราบเลือดที่ยังไม่แห้งสนิท ช่างเป็นกลิ่นที่ซื่อตรงเสียยิ่งกว่าคำให้การของพยานปากเอกคนไหนในศาล... ลีลานายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าโครงร่างไร้วิญญาณของ "ประภาส" นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้ทรงอิทธิพล ร่างนั้นฟุบคาโต๊ะทำงานไม้สักทองราคาแพงระยับ แสงไฟนีออนสีนวลจากเพดานส่องกระทบกับคมแผลฉกรรจ์บริเวณลำคอ เลือดสีเข้มไหลนองท่วมกองเอกสารสัญญาโครงการหมื่นล้าน ทว่า สิ่งที่ตรึงสายตาของทนายความสาวฝีมือเยี่ยมผู้นี้ไว้ มิใช่ความสยดสยองของสภาพศพ หากแต่เป็นรอยเปื้อนโคลนรูปทรงประหลาดบนพรมราคาแพง—รอยโคลนที่ผสมเศษใบเฟิร์นป่า ซึ่งเธอย่อมจดจำมันได้ดีจนถึงกระดูกดำ รอยเท้าคู่นั้น... มันคือรอยเดียวกับที่เหยียบบดขยี้หลักฐานชิ้นสำคัญในคดีอุบัติเหตุบนท้องถนนเมื่อสิบปีก่อน คดีที่พรากชีวิตพ่อแม่ของเธอไปต่อหน้าต่อตา และเป็นแผลเป็นในใจที่ไม่มีวันจางหาย "คุณไม่ควรมาอยู่ในที่อโคจรเช่นนี้เวลานี้หรอกนะครับ, คุณลีลานา" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากมุมมืดของห้องทำงานกว้างขวาง คณิน ก้าวออกมาจากเงาสลัวของชั้นหนังสือขนาดยักษ์ อัยการหนุ่มผู้ไร้พ่ายอยู่ในชุดสูทเข้ารูปเนียบกริบ แม้แต่เนคไทก็ยังผูกไว้อย่างไรที่ติ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นโลหะคู่นั้นมองสำรวจร่างไร้วิญญาณแวบหนึ่ง ก่อนจะเบนกลับมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าอันเรียบเฉยแต่แฝงประกายความกรุ่นโกรธของหญิงสาว ลีลานาไม่หันไปมองเขาในทันที เธอยังคงจ้องมองรอยโคลนบนพรมด้วยแววตาที่คมกริบราวกับใบมีดผ่าตัด "ที่อโคจรสำหรับคุณอัยการ อาจเป็นห้องพิจารณาคดีขนาดย่อมสำหรับฉันก็ได้นะครับ, คุณคิน" ลีลานาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมไม่แพ้กัน "โดยเฉพาะเมื่อเหยื่อรายนี้ กำลังจะเซ็นชื่อลงนามในสำนวนคดีที่พวกคุณพยายามดองไว้บนโต๊ะมานานร่วมครึ่งปี" คณินก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างเธอ ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองใกล้เสียจนลีลานาได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ เจือกลิ่นอายความเย็นชาที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา อัยการหนุ่มกวาดตามองกองเอกสารบนโต๊ะอย่างไม่รู้สึกสะทกสะท้านต่อภาพความตายตรงหน้าแม้แต่น้อย "ความตายมักมาเยือนตรงเวลาเสมอ ไม่ว่ากฎหมายจะพร้อมหรือไม่ก็ตาม" คณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงนัยยะบางอย่างที่บาดลึก "คุณกำลังมองหาความยุติธรรม หรือกำลังวิ่งไล่ตามเงาของตัวเองกันแน่ครับ, ทนายลี" ลีลานาหันขวับมาสบตาเขา ดวงตาทั้งคู่ต่างสะท้อนภาพของกันและกัน—การปะทะกันของสองทัศนคติ สองขั้วอำนาจ และสองเป้าหมายที่ไม่อาจบรรจบ "ถ้าเงานั้นมันนำพาฉันมาเจอฆาตกรตัวจริง... ฉันก็ยินดีจะวิ่งตามมันไปจนสุดขอบนรกครับ, คุณอัยการ" มุมปากของคณินกระตุกยิ้มน้อยๆ เป็นรอยยิ้มที่อ่านยากและอันตรายที่สุดเท่าที่ลีลานาเคยพบเจอ เขาก้มตัวลงต่ำเล็กน้อยเพื่อกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน "ระวังหน่อยนะครับ... บางที หลุมที่คุณขุดเพื่อฝังคนอื่น อาจลึกพอที่จะฝังตัวคุณเองด้วยเช่นกัน" ก่อนที่ลีลานาจะได้สวนกลับด้วยถ้อยคำใด สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้ขอบโต๊ะทำงาน แสงไฟสะท้อนวัตถุโลหะสีเงินวาววับ เธอค่อยๆ ย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วเขี่ยกระดาษเอกสารแผ่นหนึ่งออก ปรากฏให้เห็น "เข็มกลัดเงิน" สลักรูปสัญลักษณ์ตระกูลขุนนางเก่าแก่—ตระกูลเดียวกับผู้ทรงอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังคดีอุบัติเหตุของพ่อแม่เธอเมื่อสิบปีก่อน ตกอยู่เคียงข้างคราบเลือด หัวใจของลีลานากระตุกวูบ ลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ นี่ไม่ใช่คดีฆาตกรรมเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจธรรมดา... แต่มันคือคำประกาศสงคราม ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าฝีหนึ่งก็ดังขึ้นจากระเบียงมืดมิดด้านนอกหน้าต่างบานใหญ่ เสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคง และเต็มไปด้วยเจตนาคุกคาม... โปรดติดตามตอนต่อไปครับ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปมปริศนานี้ไปด้วยกันนะครับ